Գրողի Անկիւն
ՍՐԲԱԶԱՆ ԵՐԱԶ
ԳՐԻՇ ԴԱՒԹԵԱՆ
Խաւար էր իջել աշխարհի վրայ,
Խաւար էր իջել եւ հոգիներին.
Լոյս չկար, անգամ գունատ, հեռակայ.
Հսկայ անդունդ էր բացւում ահագին։
Անդունդի եզրին կանգնել էր դողդոջ
Մի ողջ ազգ, երկրով բաժան ու տկար.
Եւ չկար յոյսի ոչ մի քար, թէ խոչ,
Որին յենուելով չընկնէր փոս ու դար։
Ա
Or, subscribe now for unlimited access
By submitting your email address you agree for Hairenik Weekly to send you communication by email
Already a subscriber? Log in here
This story is FREE for you...
Create a free account to access this article and get more of our top stories sent to you by newsletter.By submitting your email address you agree for Hairenik Weekly to send you communication by email
