ՈՐԲ  ՏՂԵԿԻ  ՄԸ  ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆԸ (Թատերակ մէկ պատկերով)

0 0
Read Time:3 Minute, 7 Second

 

Յ.  ՀԵԼՎԱՃԵԱՆ

Պէյրութ

Տեսարանը կը ներկայացնէ փոքր հրապարակ մը: Հրապարակին մէկ անկիւնը աստիճաններու վրայ նստած է որբ տղեկ մը եւ դիմացի հարուստ տան աղմուկը մտիկ կ’ընէ: Դեկտեմբեր 31ի գիշերն է եւ ամէն տունէ ուրախութեան ձայներ կը լսուին:

ԾԵՐԸ.- Սիրելի՛ հանդիսատես, շողշողուն տուներուն ակնարկ մը նետելէ ետք այցելեցի այն խրճիթը, ուր կ’ապրի որբ տղեկ մը: Նայեցայ այդ խրճիթին պատուհանէն ներս, փնտռեցի այդ անծանօթ որբ տղեկը, բայց չգտայ զայն: Դրան առջեւ երկար սպասեցի իր վերադարձին: Չեկաւ: Յուսահատ վերադարձայ իմ խուցը: Այդ գիշեր քունը այցի չեկաւ ինծի, անվերջ այդ որբ տղեկին մասին կը մտածէի: Ինծի համար շատ կարեւոր էր զինք տեսնելը, քանի որ իրեն նամակ մը եւ նուէր մը ունիմ մօտս:

Յուսացի զինք տեսնել այս փոքր հրապարակին վրայ: Եւ՝ հրա՜շք. փոքր տղեկը հոս, տան մը աստիճաններուն վրայ նստած, անցնող ուրախ մարդիկը կը դիտէր անմեղ աչքերով:

(Ծերը քիչ մը անդին կը կենայ եւ մտիկ կ’ընէ տղեկին):

ՏՂԵԿԸ.- Այսօր Կաղանդի գիշեր է եւ բոլորը ուրախ են, մանաւանդ իմ տարիքիս պզտիկները: Բոլորը իրենց Կաղանդ Պապան ունին, իսկ ես մէկը չունիմ: Արդեօք եթէ դիմացի տան դուռը զարնեմ՝ զիս կ’ընդունի՞ն: Բայց կը վախնամ որ զիս մուրացիկ կարծելով վռնտեն: Ոչ, չեմ ուզեր անոնց դուռը զարնել: Ցուրտ է եւ իմ հոգին տաքնալ կ’ուզէ:

(Երաժշտութիւն: Քիչ ետք որբ տղեկը քնացած կ’երեւի աստիճաններուն վրայ: Ծերը կը մօտենայ եւ տղեկը կ’արթնցնէ):

ԾԵՐԸ.- Բարե՛ւ, փոքրիկ: Ի՞նչ կ’ընես հոս առանձին:

ՏՂԵԿԸ.- Կը սպասեմ:

ԾԵՐԸ.-  Կը սպասես: Որո՞ւ կը սպասես:

ՏՂԵԿԸ.-  Կաղանդ Պապային:

ԾԵՐԸ.-  Ժամադրուա՞ծ ես:

ՏՂԵԿԸ.- Ոչ:

ԾԵՐԸ.-  Հապա ինչո՞ւ կը սպասես, եթէ չես ժամադրուած:

ՏՂԵԿԸ.- Կաղանդ Պապան դիմացի տունն է: Կը սպասեմ որ դուրս գայ ու տեսնուինք:

ԾԵՐԸ.-  Եթէ տեսնուիք՝ ի՞նչ ունիս ըսելիք իրեն:

ՏՂԵԿԸ.- Պիտի հարցնեմ թէ ինչո՞ւ ինծի ալ չ’այցելեր: Ինչո՞ւ մեր տուն չի գար:

ԾԵՐԸ.-  Չե՞ս կարծեր որ Կաղանդ Պապան կրնայ նեղուիլ այդ խօսքերէդ: Չե՞ս կարծեր որ քիչ մը վիրաւորանք կայ բառերուդ մէջ:

ՏՂԵԿԸ.-  Վիրաւորա՞նք: Կաղանդ Պապայի՞ն:

ԾԵՐԸ.-  Այո, վիրաւորանք:

ՏՂԵԿԸ.- Ոչ մէկ վիրաւորանք, այլ պարզ հարցում մը, թէ ինչո՞ւ ինծի չ’այցելեր:

ԾԵՐԸ.-  Կրնայ մոռցած ըլլալ:

ՏՂԵԿԸ.- Ինչո՞ւ միւս պզտիկները չի մոռնար եւ միայն զիս կը մոռնայ:

ԾԵՐԸ.-  Քանի՞ տարի է որ քեզ մոռցած է:

ՏՂԵԿԸ.- Հօրս ու մօրս մահէն ետք մոռցած է մեր տան ճամբան:

ԾԵՐԸ.-  Բայց չե՞ս խորհիր որ Կաղանդ Պապան այդ տունէն դուրս գալու ուշանայ եւ դուն այսպէս դուրսը, ցուրտին մսիս եւ հիւանդանաս:

ՏՂԵԿԸ.-  Դուն շատ բարի ծերուկ կ’երեւիս եւ լաւ կը մտածես իմ մասին:

ԾԵՐԸ.-  Ես քեզի տակաւին անակնկալ մը ունիմ:

ՏՂԵԿԸ.-  Անակնկա՞լ:

ԾԵՐԸ.-  Այո՛, անակնկալ:

ՏՂԵԿԸ.- Ի՞նչ անակնկալ:

ԾԵՐԸ.-  Քեզի նամակ եւ նուէր եմ բերեր:

ՏՂԵԿԸ.-  Նամակ եւ նուէր ո՞վ ղրկեր է:

ԾԵՐԸ.-  Մի՛ հարցներ, թէ ո՞վ ղրկած է: Ինծի պատուիրած են որ չըսեմ ղրկողին անունը:

ՏՂԵԿԸ.- Քանի այդպէս է՝ մի ըսեր:

ԾԵՐԸ.-  Հրամմէ նամակը եւ նուէրը:

ՏՂԵԿԸ.-  Շատ շնորհակալ եմ:

ԾԵՐԸ.-  Բարի գիշեր, ով պզտիկ: Շուտով տուն գնա, դուրսը ցուրտ է, կը մսիս, տուն գնա՛:

ՏՂԵԿԸ.-  Գիշեր բարի, ծերո՛ւկ: Ես քեզ երբեք չեմ մոռնար:

(Հազիւ ծերը կը հեռանայ, տղեկը նամակը կը բանայ եւ կը սկսի կարդալ):

«Սիրելի՛ փոքրիկ, իմ կրտսեր զաւակս, նախ կը շնորհաւորեմ Նոր Տարիդ եւ Սուրբ Ծնունդը: Քիչ ետք երբ բանաս քեզի ղրկուած նուէրը, վստահ եմ որ պիտի զարմանաս եւ միաժամանակ շատ պիտի ուրախանաս, որովհետեւ այդ նուէրին մէջ պիտի հանդիպիս հօրդ, իր խրատներով: Այդ նուէրին մէջ պիտի գտնես ուրախութիւնդ, սփոփանքդ, բոլոր հարցերուդ եւ պէտքերուդ լուծումը: Հոն պիտի գտնես գութ ու կորով, իմաստութիւն եւ լոյս, նաեւ պիտի գտնես ուժ եւ դիմադրականութիւն: Հոն է որ քու կեանքի յաղթական ճամբուդ ուղղութիւնը պիտի տեսնես: Քալէ՛ անվախ այդ ճամբէն, Աստուծոյ ճամբէն, յաջողութիւն քեզի իմ բարի կեանքի ճամբորդս»:

(Տղեկը նուէրը կը բանայ ու կը տեսնէ Աստուծաշունչ գիրքը, կը համբուրէ եւ ուրախ ցատկռտելով կը վերադառնայ իր խրճիթը, զոր իր անմեղ աչքերով պալատ կը տեսնէ հիմա…):

 

 

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles