ԿԵԴՐՈՆԱԿԱՆՑԻՆ ԿՐԿԻՆ ԶԱՅՐԱՑԱԾ ԷՐ

 

            Կեդրոնականցին դեռ զայրանալու ուժ ունի, երբ ազգովին «կոլլապս» եղած ենք, ինչպէս կ’ըսեն Հայաստանի ամէն բնոյթի եւ մարզի (բնագաւառի) ղեկավարները:

            Ծաղկազարդին եկեղեցի գացած էր Էլպիսին հետ յոյսի ձիթենիի ճիւղը բերաւ: Արեւ կար: Ծառերը տերեւ չունէին, բայց հետաքրքրուողը ծիլերը կը տեսնէր:

            Էլպիս եւ Մակարուհի սուրճը բերին ֆրանսական չամչահացով: Յետոյ խոհանոց գացին: Արմենակ ըսաւ, որ եկեղեցիին բակը եւ փողոցը տօնական մթնոլորտ կար: Զոհի եւ հաշմանդամի մասին խօսող չկար:

            – Արմենակ,- ըսի,- սորված ենք Լեւոն Շանթի հերոս Քեսունի բերդի իշխանի խօսքը, որ իր երկու զաւակները կորսնցնելէ ետք ըսած է. «Մահը իր ճամբով, կեանքը իր ճամբով»:

            – Ճիշդ այդպէս, նոյնիսկ երբ այդ ճամբան չենք տեսներ: Իմացա՞ր Հայաստանի լրագրութեան վերջին նուաճումը:

            Հասկցայ, որ գովերգական նուաճում բառին ետին խաղքութիւն մը կար: Յանցաւորի պէս ըսի.

            – Ի՞նչ նուաճում: Լրատուութիւնը այդքան է, լաւ կամ վատ: Ըսէ՛, իմանամ:

            Այն օրէն որ Արմենակ համացանց ունեցաւ Հայաստան կ’ապրի:

            – Լսէ՛ Հայաստանեան թերթի կայքէջին վրայ գրուածը. «Աւելի վաղ տեղեկացանք, որ Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերութիւնը սկսել է ադրբեջաներէնով լուրեր թողարկել: Հ1-ի “1lurer.am” էլեկտրոնային կայքում ստեղծուել է ադրբեջաներէն բաժին` 1lurer.am/az, որտեղ ադրբեջաներէն են թարգմանուում եւ տեղադրուում Հայաստանի Հանրապետութեան, Արցախի ներքաղաքական ու արտաքին քաղաքական կեանքին վերաբերող կարեւոր նորութիւնները:

            Խնդրեցի որ կրկին կարդայ: Կարդաց: Հոգոցէ մը ետք ըսաւ.        

            – Անհաւատալի է:

            Զարմացած էի: Լռեցի: Արմենակ շարունակեց.

            – Որո՞ւ ի՞նչ կ’ուզեն փաստել, ի՞նչ տուրք կ’ուզեն տալ: Մեր պառակտումներուն, յուզումներուն, պարտութեան եւ անկարողութեան պատկե՞րը պիտի տան, ամէն օր, որպէսզի Հայաստանի եւ հայութեան վերացման հետամուտ թուրք եւ ազերի հետեւին, ուրախանան, սպասելով որ ապաւինինք իրենց հոգատար պաշտպանութեան:

            – Արմենա՛կ, չե՞ս կարծեր որ ասիկա ճարպիկ քաղաքականութիւն է, աշխարհին ցոյց տալու, որ հանդուրժող ենք, համագործակցելու պատրաստակամ:

            – Սիրելի՛ս, մենք մեզի հարսանիք կ’ընենք: Ծափ զարնելու համար երկու ձեռք պէտք է, մենք մէկ ձեռքով ծափ կը զարնենք, այդ անձայն ծափը ո՞վ պիտի լսէ, բացի խարխափող հայ քաղաքական գրքունակ տեսաբաններէ:

            Ի՞նչ կրնայի ըսել: Արմենակ հառաչեց, ոտքի ելաւ եւ մեկնելէ առաջ ըսաւ.

            – Տնտեսական տագնապ կ’ապրի երկիրը, «արդրբեջաներէն» լրատուութիւնը քաղաքական պերճանք է, «կոսմեդիկա»: Այդ ծախսերը եւ աշխատուժը եթէ յատկացնեն սահմանապահին, հաշմանդամին եւ անօթիին, ազգօգուտ գործ կ’ըլլայ, ազգն ալ քաղաքական փորձարկութեան «լապորաթորիա» չի դառնար:

            Երբ կ’երթար, ետեւէն նայեցայ Արմենակին եւ մրմրթացի. «Որքա՜ն լաւ պիտի ըլլար, որ մեր քաղաքական թատրոնին յուշարար կարգէին Կեդրոնականցին, որ երբեմն ողջախոհութիւն յուշէր ամենա-անգէտներուն:

 

Մակար ի Գաղիա, 31 Մարտ 2021

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*