Դեկտեմբեր 2020-ի «Զրոյց – Մրոյց»-ի Ամփոփումը

Հ․Ե․Դ․ արեւելեան շրջանի կողմէ ստեղծուած շաբաթային յայտագիր մըն է, որուն նպատակը պարզ եւ յստակ է ՝ անդամներուն առիթ ընծայել, որ իրենց անմիջական միջավայրին մէջ եւ յատկապէս իրենց տարեկիցներուն հետ հայերէն խօսիլ, մտածել եւ ապա ապրիլ։ Յաջորդող սիւնակը յայտագրին մասնակիցներէն մէկուն՝ Ալինա Եուսէֆեանին վերլուծումն է այս ամսուայ հանդիպումներուն մասին։

«Զում»-ով «Զրոյց – Մրոյց» յայտագրին մուտք գործելը դարձել է շաբաթական դրութեամբ, իմ հինգշաբթի օրուայ երեկոյեան սովորութիւնը։ Իւրաքանչիւր հանդիպում սկսում ենք ծանօթացումներով՝ միմիանց աւելի ճանաչելու համար եւ հարցեր արծարծելու։ Այս ամսուայ իմ ամենասիրած արծարծման հարցն էր «եթէ կրնայինք ոեւէ մէկու մը լրտեսել, ո՞վ պիտի ըլլար այդ անձը»։ Շատ հետաքրքրական պատասխաններ տուին ընկերներս, բայց ես ասացի Սողոմոն Թեհլիրեան։ Ապա, հայերէն լեզուի աղբիւրներու խօսակցութեան պահուն, «Haybook» գրադարանի կայքէջն էր ամսուան ամենահետաքրքրական աղբիւրը։ Այս կայքէջում կան հայերէն մի քանի տարբեր տեսակի գիրքեր, որոնք կարելի է կարդալ առցանց: Խոր զրոյցներու շարքին, երկու հետաքրքրական նիւթեր ուզում եմ նշել։ Առաջին, ամսուայ ամենայիշարժան զրոյցներից մէկը «Ո՞վ է հայը»-ն էր: Մենք խօսեցինք հայի տարբեր յատկութիւնների մասին՝ ընտանեկան արմատներ, նուիրում, մշակոյթի տիրապետութիւն եւ այլն: Այս զրոյցը ես յատկապէս հետաքրքրական համարեցի, քանի որ երբեք չեմ մտածել հայ լինելու իմաստի տարբեր չափերի մասին: Երկրորդ, շատ հետաքրքրական էր սփիւռքահայ շրջանակին մէջ սիրային յարաբերութիւններու մասին զրոյցը, մանաւանդ որ այս նիւթը, յաճախ չի քննարկւում մեր շրջանակներէն ներս։ Այս գծով, նկատեցինք որ անգլերէնում որոշ բառեր ուղղակիօրէն չեն թարգմանւում հայերէնի, ուստի մենք որոշեցինք այս գծով ստեղծել նոր բառերու բառարան մը: Օրինակ, մենք որոշեցինք, որ «dating» կը լինի յարաբերիլ ու «date»-ը կը լինի սրտակից:

Ամերիկահայն ու Հայերէնը՝ Տեսակէտը

Քանի որ մասնակիցների մեծամասնութիւնը արեւմտահայերէն են խօսում, ես, որպէս արեւելահայախօս, սկզբում հանգիստ չէի զգում: Սակայն, շաբաթների ընթացքում ինձ աւելի հեշտ էր խօսել եւ հասկանալ ինչպէս արեւելահայերէն, այնպէս էլ արեւմտահայերէն: «Զրոյց – Մրոյց»-ը պատճառ է եղել սփիւռքահայ երիտասարդների համար որ հաւաքուելով փոխանցեն իրենց ծանր ու թեթեւ կարծիքներն ու մտքերը զանազան նիւթերու շուրջ: «Զրոյց – Մրոյց»-ի միջոցով ես կարողանում եմ կապ ունենալ ընկերներիս հետ, որն ապրում են տարբեր քաղաքներում: Անձնապէս կարծում եմ որ հայոց լեզուն պէտք է լինի հայ ինքնութեան հսկայական մաս մը: Լեզուն անխուսափելիօրէն մշակոյթի հիմքը զօրացնող ուժն է եւ քանի որ հայ բնակչութեան մեծամասնութիւնն ապրում է հայրենիքից դուրս, մեր պարտականութիւնն է առաջնահերթ դարձնել լեզուն որպէս մեր մշակոյթի ամենակարեւոր բաղադրիչը: Հաւատում եմ, որ մենք գտնուում ենք դժուար վիճակում։ Պէտք է սփիւռքահայութիւնը պահենք այն մակարդակին, ուր հայասիրութիւն կը նշանակէ, ոչ միայն զգազումով մը գոհանալ այլ նաեւ ջանք ու քրտինք թափել, որ այդ զգացում պարգեւող ինքնութեան տիրանանք։ Փոքր տարիքից հայերէն պէտք է սովորեցնենք մեր երիտասարդութեան: Չնայած որ սփիւռքի ոգին ուժեղ է, Ամերիկահայերը պէտք է աւելի յաճախ խօսին հայերէն, եւ «Զրոյց – Մրոյց»-ը դա մեզ թոյլ տալու միջոցներից մէկն է:

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*