ԿԵԴՐՈՆԱԿԱՆՑԻ ԱՐՄԵՆԱԿ ՀԱՅ ԴՊՐՈՑԻ ՄԸ ՀԱՅԵՐԷՆԻ ՈՒՍՈՒՑՉՈՒՀԻԻՆ ՀԱՆԴԻՊԵՐ Է

0 0
Read Time:1 Minute, 52 Second

 

            Պսակաձեւ ժահրի արգելափակման վերացման առաջին օրն էր: Անկրկնելի Արմենակ իր սովորական ընդվզումները արտայայտելու համար, Էլպիսին հետ այցելութեան եկաւ: Յունիսի 2 եւ օգոստոսի տօթ: Թզենիի շուքը անբաւարար էր, բացինք ամպհովանին եւ Մակարուհին սառնորակ գարեջուր հիւրասիրեց:

            Քանի մը ումպ կուլ տալէ ետք, գոհունակ Կեդրոնականցին, առանց ներածականի, հետեւեալը պատմեց:

            – Հայկական վարժարանի ուսուցչուհիի մը ծանօթացայ երբ քաղաքապետարան գացեր էի դիմակ առնելու: Ինք ալ նոյն նպատակով հոն էր: Իրարմէ քիչ մը հեռու մնալով հանդերձ, զրուցեցինք, սպասելով, որ մեզ կանչեն մեր անուններով եւ տան մեր դիմակները: Ուսուցչուհին երիտասարդ կին մըն էր: Խօսեցանք հայ դպրոցի կարեւորութեան եւ դժուարութիւններուն մասին: Երբ ըսաւ, թէ զաւակ մը ունի, անմիջապէս ըսի, որ դիւրութիւն եւ ապահովութիւն է իրեն եւ մանչուկին համար, միասին կ’երթան դպրոց: Երանի խօսած չըլլայի:

            – Բայց ի՞նչ էր ըսածդ, քաղաքավարական խօսք էր:

            – Հայ դպրոցի հայերէնի ուսուցչուհին ըսաւ, որ իր զաւակը հայկական դպրոց չէր ղրկեր, քանի որ մակարդակը լաւ չէր: Երբ ըսի, որ իր ընթացքը դպրոցի վարկին կը վնասէ, մարդիկ բնական կերպով պիտի ըսեն, որ եթէ ուսուցչուհին իր զաւակը իր դասաւանդած հայ դպրոցը չի ղրկեր, որ իրենք սրբազան Պապէն աւելի կաթողիկէ պիտի չըլլային, իրենք ալ իրենք ալ իրենց զաւակները օտար դպրոց կը ղրկէին:

            – Սիրելիս, ինչո՞ւ կը զարմանաս, Արեւելք ալ նման պարագաներ կային եւ կան, դպրոցի հոգաբարձուին զաւակները օտար դպրոցներ կ’երթան, որպէսզի դիւրաւ ընդունուին համալսարան: Այս սփիւռք է:

            – Մակա՛ր, եթէ դպրոցը մակարդակ չունի, ուսուցչուհին ի՞նչ գործ ունի հոն: Պարզ չէ՞, որ հոն է, քանի որ մակարդակ չունեցող դպրոցին մէջ ալ աշխատիլ եկամուտ կ’ապահովէ, իսկ իր զաւակին համար ինք փայլուն հեռանկարներ ունի, որոնց համար հայկական դպրոցը օգուտ չի բերեր:

            – Ինչպէ՞ս վերջացաւ ձեր զրոյցը:

            – Ըսի տիկի՛ն, որպէս դաստիարակ դուք օրինակ պիտի ըլլայիք: Ինչպէ՞ս կրնաք ծնողներուն թելադրել, որ հետեւին իրենց զաւակներու հայերէնի դասերուն: Անախորժութեան առաջքը առաւ քաղաքապետարանի պաշտօնեան, ուսուցչուհին կանչեց իր դիմակները տալու համար: Մեր զրոյցը վէճ չդարձաւ:

            – Ուրեմն այդքա՞ն միայն:

            – Այդքան միայն: Մտածեցի, որ այդ հայերէնի ուսուցչուհին հայու դիմակով հոգեպէս օտարացած մըն էր: Մինչեւ տուն դառնամ, իր մասին չմտածեցի, այլ՝ հայ մանուկներուն իր փոխանցելիք ոգիին:

            Արմենակին հարցուցի.

            – Եթէ դպրոցի ծնողները լսեն, ի՞նչ կրնայ պատահիլ:

            – Արդարացնողներ ալ կ’ըլլան, որպէսզի իրենք ալ իրենց զաւակները այլեւս հայկական դպրոց չղրկեն: Իսկ ուսուցչուհին տուն ճամբող հոգաբարձու կը գտնուի՞:

            Արմենակ եւ Էլպիս գացին: Մտածեցի, որ հայ դպրոց կը պահուի՞ առանց հայկական ոգի չունեցող ուսուցիչով:

 

Մակար ի Գաղիա, 2 յունիս 2020

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post Աւստրիոյ Ազգային Խորհուրդը Վաւերացուց Հայաստան-Եւրոպական Միութիւն Համաձայնագիրը
Next post Տագնապի Մէջ Են Թէ՛ Ամերիկան, Թէ՛ Հայաստանը, Որ Հայրենիքս Է

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles