ՔՈ­ԼԱՆ­ԵԱ­ՆԻ ԵԼՈՅ­ԹԸ` ԿԱԶ­ՄԱ­ԿԵՐ­ՊՈՒ­ԹԵԱՄԲ ՊՈՍ­ԹԸ­ՆԻ “ՀԱ­ՄԱԶ­ԳԱ­ՅԻՆ“ԻՆ

0 0
Read Time:7 Minute, 49 Second

Մարտ 30ին, Ուա­թըր­թաու­նի First Parish եկե­ղեց­ւոյ սրա­հին մէջ, ելոյթ ու­նե­ցաւ յու­նա­հայ հան­րա­ծա­նօթ կի­թա­րա­հար Եա­քո­վոս Քո­լան­եան: Հա­րիւ­րէ աւե­լի հան­դի­սա­տես­ներ ներ­կայ եղան այս ձեռ­նար­կին, որ կազ­մա­կերպ­ուած էր Պոս­թը­նի “Հա­մազ­գա­յին“ին կող­մէ:

Յայ­տա­գի­րը կ՛ընդգր­կէր գոր­ծեր Եո­հան Սե­պասթ­ի­ան Պա­խէն, փա­րակ­ուայ­ցի Ակուս­թին Պա­ռո­սէն, իտա­լա­ցի Մաու­րօ Ճուլ­ի­անի­էն, քու­պա­ցի Լէօ Պրուը­րէն, վե­նեզ­ուե­լա­ցի Ան­թոնիօ Լաու­րո­յէն եւ աւար­տին հայ­րե­նի ծա­նօթ գոր­ծեր, որոնք շնոր­հիւ իր ժրա­ջան աշ­խա­տան­քին, ամէ­նայն հա­րա­զա­տու­թեամբ վե­րած­ուած են լա­րա­յին կտոր­նե­րու:

Ձեռ­նար­կի աւար­տին, տե­ղի ու­նե­ցաւ հի­ւ­րա­սի­րու­թիւն եւ մտեր­միկ զրոյց` ար­ուես­տա­գէ­տին հետ:

 

ԵԱ­ՔՈ­ՎՈ­ՍԻ ՀԵՏ­ՔԵ­ՐՈՎ. . .

Զ.

Ութ­սու­նա­կան­ներ…Վայր` Պէյ­րութ: Ամառ­նա­յին ար­ձա­կուր­դը աւար­տած եւ Աթէն­քէն. վե­րա­դար­ձած բա­րե­կամ մը, ամէ­նայն հա­մես­տու­թեամբ. “Անակն­կալ նուէր մը ու­նիմ յանձ­նե­լիք…Յու­սամ պի­տի սի­րես“, ըսաւ եւ փոքր տրցակ մը յանձ­նեց:

Ստա­ցածս ի՜նչ թան­կա­գին նուէր մըն էր…ան­բա­ցատ­րե­լի ձօ՛ն մը:

Ար­դա­րեւ, տրա­մադ­րու­թեանս տակ ու­նէի ձայ­նե­րիզ (քա­սէթ) մը, որուն կող­քը ճեր­մակ էր եւ օժտ­ուած` հայ­կա­կան գծան­կար­չու­թեամբ մը: Գրուած էր “Շո­րոր“ եւ ան­ծա­նօթ ու դժուար հնչու­մով անուն մը` Եա­քո­վոս Քո­լան­եան:

Քա­նի մը օր ետք, այս ձայ­նե­րի­զը, իր բազ­միցս գոր­ծա­ծու­թեամբ եւ ունկնդ­րու­թեամբ, ար­դէն իսկ գե­րա­զան­ցած էր այդ օրե­րուն հե­տե­ւո­ղա­կա­նօ­րէն ըմ­բոշ­խած իմ նա­խընտ­րած Նար­սի­սօ Եփէ­սի, Ճօն Ուիլ­ի­ամ­զի եւ ար­դէն իսկ դա­սա­կա­նէն հե­ռու` ֆլա­մեն­կո­յի չաստ­ուած` Փա­քօ Տը Լուս­իա­յի գոր­ծե­րը:

Նոյ­նիսկ սկսած էի “ռոք“ մի­ջա­վայ­րէն հե­ռա­նալ եւ կայք հաս­տա­տել, այդ ան­ծա­նօթ կի­թա­ռա­հա­րին ստեղ­ծած խորհր­դա­ւոր եւ թա­քուն լա­րա­յին բնաշ­խար­հին մէջ:

Շա­րու­նակ կ՛ըմ­բոշխ­նէի Քո­լան­եա­նի պատ­րաս­տած այդ հայ­րե­նի ծա­նօթ կտոր­նե­րը, ամե­նայն բծախնդ­րու­թեամբ եւ կա­տա­րե­լա­գոր­ծու­թեամբ: Որ­քա՜ն կ՛ըմ­բոշխ­նէի, այդ­քան կը փո­խադր­ուէի այդ անի­րա­գոր­ծե­լի սեպ­ուած…հայ­րե­նի­քի կա­րօ­տի ապ­րում­նե­րով երա­զա­յին նե­րաշ­խարհ` Չքաս­տան (Իւ­թոփ­իա) մը:

Երաժշ­տու­թեան հետ մի­ակ կապս…պար­զա­պէս երաժշ­տա­սէր ըլ­լալն էր, եւ հա­կա­ռակ ասոր լեզ­ուի շար­ժում­նե­րով եւ հնչու­մով, շա­րու­նակ կը փոր­ձէի Եա­քո­պո­սի (Յա­կոբ) գոր­ծե­րը կրկնել:

Գտած էի նոյն­քան քնքշու­թիւն մը, որ­քան սրտիս այն­քան խօ­սող սպա­նա­ցի­ներ Ալ­պե­նի­սի, Սօ­րի եւ Թա­ռե­կա­յի գոր­ծե­րը:

Ամէ­նայն դիւ­րա­հա­ւա­տու­թեամբ եւ քիչ մըն ալ ման­կու­նակ հա­մո­զու­մով, սկսած էի, այն եզ­րա­կա­ցու­թեան եր­թալ թէ այս սպա­նա­ցի յօ­րի­նող­նե­րը Կո­մի­տա­սէն ներշնչ­ուած էին կամ օգ­տա­գոր­ծած էին անոր գոր­ծե­րը: Մինչ այդ խոր­քին մէջ իրա­կա­նու­թիւնը այն էր թէ Եա­քո­վոս այն­քան մը ման­րակր­կիտ ինք­նաշ­խա­տու­թեամբ եւ ան­հա­սա­նե­լի կա­տա­րե­լա­գոր­ծու­թեամբ, այդ հայ­կա­կան ծա­նօթ գոր­ծե­րուն լա­րա­յին բնոյթ տուած էր, որ շշմած էինք մենք` բո­լոր երաժշ­տա­սէր­ներս:

Պա­րա­գան նոյ­նը եղաւ, քա­նի մը տա­րի առաջ, երբ ան նոյն­քան հա­րա­զա­տու­թեամբ, իր ծննդա­վայր երկ­րի Յու­նաս­տա­նի տի­տան­նե­րէն` Թէ­ո­տո­րա­քի­սի քա­նի մը գոր­ծե­րը “լա­րա­ցուց“:

Մինչ այդ առիթ չէր ստեղծ­ուած, ներ­կայ ըլ­լա­լու անոր ելոյթ­նե­րուն:

Այս­պէս տա­րի­նե­րը թա­ւա­լե­ցան եւ դէ­պի գե­րա­րդ­ի­ա­կա­նա­ցում սու­րա­ցող աշ­խար­հէն ներս, խտա­սա­լիկ­ներ շու­կայ մուտք գոր­ծե­լով, ձայ­նե­րիզ­նե­րը վե­րա­ծե­ցին ան­գոր­ծա­ծե­լի իրե­րու… գրի­չին եւ անոր նա­խա­հայր փե­տու­րի ճա­կա­տագ­րին նման:…սա­կայն, “ական­ջի ետեւ“ չէի դրած եւ հոն` լսո­ղա­կան բնա­գա­ւա­ռիս մէջ, շա­րու­նակ կը հնչէր Եա­քո­վո­սի լա­րա­յին “Նու­պար“ը, “Վա­ղար­շա­պա­տի Պար“ը, եւայլն:

***

…Դար մը ետք կամ աւե­լի ճիշ­դը` նոր դա­րը հա­զիւ քա­նի մը տա­րի ան­ցած…Նո­յեմ­բեր 3, 2006, վայր` Պոս­թըն: Ար­դէն իսկ շա­բաթ­նե­րէ ի վեր կը սպա­սէի այդ օր­ուան: Թէ­եւ այդ հռչա­կա­ւոր ձայ­նե­րի­զին խտա­սա­լի­կը հրա­պա­րա­կի վրայ էր, սա­կայն տար­բեր նշա­նա­կու­թիւն պի­տի ու­նե­նար Եա­քո­պո­սի ելոյ­թին ներ­կայ ըլ­լա­լը: Ան ելոյթ պի­տի ու­նե­նար Հար­վըր­տի մէկ եկե­ղեց­ւոյ սրա­հին մէջ: Ան­համ­բեր եմ այդ օր: Ձեռ­նար­կէն ժամ մը առաջ գոր­ծես կը քշեմ սրա­հի ուղ­ղու­թեամբ: Սա­կայն աւա՜ղ…կը պա­տա­հի անս­պա­սե­լին ու անե­րե­ւա­կա­յե­լին: Պոս­թը­նի կեդ­րո­նա­կան մէկ ճամ­բուն վրայ, ուր ցած կա­մուրջ­ներ կա­յին, ար­գիլ­ուած էր բարձր բեռ­նա­կար­գե­րու շրջա­գա­յու­մը:

Դժբախ­տա­բար օտար շար­ժա­վար մը, հա­ւա­նա­բար շրջա­նէն ան­ծա­նօթ, յանդգ­նած էր իր վիթ­խա­րի կառ­քով ման գալ այդ ճամ­բէն եւ յու­սա­կո­րոյս վի­ճա­կի մէջ, կանք առած էր այդ ցած կա­մուրջ­նե­րէն մէ­կուն սե­մին:

Ահա­ւա­սիկ վհա­տե­ցու­ցիչ կա­ցու­թիւն մը:

Ստեղծ­ուած էր ան­շարժ ինք­նա­շարժ­նե­րու պոչ մը… որ ար­գելք կը հան­դի­սա­նար շար­ժիլ փոր­ձող եւ դէպ­քին վայ­րը փու­թա­ցող ոս­տի­կա­նու­թեան ինք­նա­շարժ­նե­րուն: Հար­ցը չեր­կա­րենք: Այդ հան­րա­ծա­նօթ Storrow Driveը վե­րած­ուած էր խղճա­լի ու ցա­ւա­լի Sorrow Driveի: Ի՜նչ վիշտ: Ինչ­պէս պի­տի կա­րե­նա­յի այդ իւ­րա­յա­տուկ բան­տէն դուրս գա­լու: 45 վայրկ­եա­նէն աւե­լի տե­ւեց այդ քորդ­եան հան­գոյ­ցը քա­կե­լու արա­րո­ղու­թիւնը: Սա­կայն, կար նա­եւ այս խճո­ղու­մին ստեղ­ծած հե­տե­ւանք­նե­րը: Ինք­նա­շար­ժի ար­կած մըն ալ աւե­լի հա­մե­մած էր ար­դէն իսկ աղի եւ լե­ղի այդ պա­հը: Եզ­րա­կա­ցու­թիւնը այն էր թէ, մինչ Եա­քո­վոս կը հմա­յէր ներ­կա­նե­րը, մինչ­դեռ ես, դա­տա­պարտ­ուած էի ներ­կայ ըլ­լա­լու այլ “հա­մերգ“ի մը:

Այս­պէս, չկրցայ ներ­կայ ըլ­լալ այդ ձեռ­նար­կին:

***

Սեպ­տեմ­բեր 19, 2011, Երե­ւան: Կ՛ի­մա­նամ թէ Քո­լան­եան ելոյթ պի­տի ու­նե­նայ “Կո­մի­տա­սի“ ան­ուան սրա­հին մէջ, որուն ըն­թաց­քին, Հա­յաս­տա­նի Վե­րան­կա­խաց­ման քսա­նամ­եա­կին առ­թիւ, նա­եւ պի­տի ստա­նայ յու­շան­ուէր մը:

Մի­եւ­նոյն օրը, մի­եւ­նոյն ժա­մուն կը կա­տար­ուէր այլ հա­մերգ մը եւ տոմս ապա­հո­ված բա­րե­կամ մը, ամէն գնով կը հա­մո­զէր որ ըն­կե­րակ­ցիմ իրեն:

Անդրդ­ուե­լի էր որո­շումս: Այս ան­գամ, որո­շած էի ամէն գնով եւ շատ կա­նուխ ներ­կա­յա­նալ սրահ: Մնաց­եա­լը կառ­չած կը մնայ ունկնդ­րա­կան նե­րաշ­խար­հիս ան­մո­ռա­նա­լի յու­շե­րուն մէջ: Պախ, Թա­ռե­կա, Պառի­օս, Կո­մի­տաս, Սպենդ­ի­ար­եան…Եւ­րո­պա­կա­նը, լա­տին ամերիկ­եանն ու հայ­րե­նի երանգ­նե­րը, բո­լորն ալ լա­րա­յին կշռոյ­թով ներ­կայ էին:

***

Մարտ 30, 2012, Պոս­թընՈւա­թըր­թաուն: Ան­գամ մը եւս Քո­լան­եան ելոյթ պի­տի ու­նե­նար: Այս ան­գամ, ոչ մէկ հարց…ներ­կայ եղայ եւ կուշտ ու կուր ըմ­բոշխ­նե­ցի Եա­քո­վո­սի լա­րե­րուն ար­ձա­կած մերթ քնքոյշ, մերթ միս­թիք երաժշ­տու­թիւնը:


Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post Հ.Օ.Մ.Ի ՆԻՒ ԵՈՐ­ՔԻ ՄԱՍ­ՆԱ­ճԻՒ­ՂԻ ԿԱԶ­ՄԱ­ԿԵՐ­ՊԱԾ ԱՆ­ԴԱ­ՄԱՐ­ՇԱ­ՒԸ
Next post ՆԻՒ ԵՈՐՔԻ ՄԷՋ.- ԳԵՐՇ. ԱՆՈՒՇԱՒԱՆ ԵՊՍ. ԴԱՆԻԷԼԵԱՆԻ ՔԱՀԱՆԱՅԱԿԱՆ ՁԵՌՆԱԴՐՈՒԹԵԱՆ 40ԱՄԵԱԿԻ ՆՇՈՒՄ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles