ՍՈՒՐԲ ՅԱՐՈՒԹԵԱՆ ՄԻՋ ԵԿԵՂԵՑԱԿԱՆ ՏՕՆԱԿԱՏԱՐՈՒԹԻՒՆ ՄՕՆԱՔՈՅԻ ՄԷՋ

ԽԱՉԱՏՈՒՐ Ա. ՔՀՆՅ. ՊՕՂՈՍԵԱՆ
Նիս
Մօնաքոյի իշխանապետութեան Ֆոնվիէյի Սուրբ Նիկողայոս Կաթողիկէ եկեղեցւոյ հովիւը Մոնաքոյի առաջնորդարանի հաղորդակցութեանց կապերու տնօրէն Հայր Բաթրիք Քէբբել Սուրբ Յարութեան երկրորդ օրուան երեկոյին Միջ-Եկեղեցական հանդիսաւոր արարողութիւն կազմակերպեց նախագահութեամբ՝ Մոնաքոյի Արքեպիսկոպոս Պերնար Պարսիի, հրաւիրելով Նիս Քոթ Տ’Ազիւրի Կաթողիկէ, Հայ, Բողոքական, Օրթոտոքս եւ Անկլիքան եկեղեցիներու հովիւները։
Թափօրէն առաջ ուրախութեամբ հաստատեցինք որ այս տարի Ս. Յարութեան Տօնը նոյն թուականին կը տօնախմբենք բոլորս։ Ս. Յարութեան համայնական յաջորդ թուականը քսան տարի ետք՝ 2037ին պիտի գայ, եթէ ապրելոց մէջ ըլլանք։ Անկէ վերջը՝ 800 տարի վերջը պիտի գայ, ուստի՝ մոռցի՛ր. հոս պիտի չըլլանք. մէկը ըսաւ որ եթէ ﬔր եկեղեցական պետերը թուականի մը շուրջ չհամաձայն ﬕնչ այդ, եւ եթէ ﬔզմէ մէկը երկնից մէջ, վերը՝ Յարուցեալ Փրկչին հետ խօսելու բաղդը ունենայ՝ թող հարցնէ թէ ինչո՞ւ Ս. Յարութեան թուականին համար մարդիկ այսքան խրթին տոմար հնարեր են, եւ ինչո՞ւ Քրիստոսի ընդհանրական եւ առաքելական եկեղեցւոյ ՆԻԿԻՈՅ ՀԱՒԱՏԱՄՔԸ արտասանող կաթողիկէ, ուղղափառ ու բողոքականներ Զատիկը ﬕասին չեն տօներ։
Յարութեան տօնին համայնական թուականին 820 տարի ետք գալուն հարցը, Ուայթինսվիլ Մասաչուսէցի լուսահոգի բարեկամս՝ Ճերի Պաղտասարեանը յիշեցուց ինծի. ան համաշխարհային երկրորդ պատերազﬕն աﬔրիկեան բանակին մէջ օդապարիկով ցամաքահանում կատարած էր Նորմանտի եւ անկէ ետքը իր զոհուած ընկերներուն սուգը պահած էր։ Ամուսնացեր էր ﬔր սիրելի Արﬔնուհիին հետ Փարիզի մէջ։ Շա՛տ բան կու գար Ճերիին ձեռքէն. լաւ օդ ունեցող կիրակիներուն ընդարձակ դաշտը կ՛երթայինք ﬕասին իր շինած մոթորով թռչող փայտեայ սաւառնակները դիտելու։ Լսեր էր որ գիտնականները 400 տարի ապրելու գաղտնիքը գտեր են, ըսաւ՝ ՛՛Տէր Հայր ես ինչ պիտի ընեմ 400 տարի ապրիմ պապա՛մ. պիտի ձանձրանամ…՛՛։
Սուրբ Յարութեան Համայնական Տօնին մասնակից եկեղեցականները Զատկուան պատշաճ աղօթքներ կարդացին, շարականներ երգուեցան, ընթերցումը կատարուեցաւ Մարկոսի Աւետարանին 16րդ գլխու 6 եւ 7 համարներուն՝ Մոնաքոյի բարբառով՝ մոնեկասք, անգլերէն,սպաներէն, իտալերէն, փորթուկալերէն, ռուսերէն, լեհերէն, դանիերէն, յունարէն, գերմաներէն, հայերէն եւ ֆրանսերէն, եւ ամէն ընթերցուածի աւարտին՝ Հայր Քեբել բարձրաձայն աւետեց՝ ՛՛Յարեալ է Քրիստոս՛՛ եւ հաւատացեալները պատասխանեցին՝ ՛՛Ան իսկապէս յարուցեալ է՛՛։
Կարդացի ՝ ՛՛Մի՛ վախնաք, գիտեմ որ խաչուած Նազովրեցի Յիսուսը կը փնտռէք, բայց հոս չէ՛, յարութիւն առաւ։ Տեսէ՛ք, զինք հոս դրած էին։ Այժմ գացէք, ըսէք իր աշակերտներուն եւ Պետրոսի, որ ահա ինք ձեզմէ առաջ կ՛երթայ Գալիլիա, հոն պիտի տեսնէք զինք, ինչպէս որ ըսած էր ձեզի՛՛ եւ երգեցի՝ ՛՛Քրիստոս յարեաւ ի ﬔռելոց, մահուամբ զմահ կոխեաց, եւ յարութեամբն իւրով ﬔզ զկեանս պարգեւեաց. նմա փառք յաւիտեանս. ամէն՛՛ ժամամուտը։ Մեր եկեղեցւոյ ﬔներգչուհիներէն Դանիա Պոշնակեանը և Տիգրիս Կոկէն ԳՈՎԵԱ ԵՐՈՒՍԱՂԷՄ ԶՏԷՐը երգեցին երգեհոնի ընկերակցութեամբ։ Շարականներու երգեցողութիւնը կատարեց Նիսի անկլիքաններու ﬕջ-եկեղեցական երգչախումբը։
Եկեղեցականները հաւատացեալները օրհնեցին եւ ներկաները ﬕասին Հայր Մերը արտասանեցին։ Մոնաքոյի Պերնար Պարսի Արքեպիսկոպոսը մաղթեց որ Սուրբ Յարութեան համայնական ﬕջ եկեղեցական արարողութիւններ տեղի ունենան յարութեան տօնին քսան տարի ետք գալէն առաջ։ Ելքի թափօրէն ետք եկեղեցւոյ շրջափակին մէջ տեղի ունեցաւ հիւրասիրութիւն։

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*