Նամակ Սիամանթոյին

0 0
Read Time:41 Second

Ռաֆֆի Սարգիսեան
Նեխած է սիրտը մարդկութեան,
եւ արդէն խաւարած է այդ երկինքը`
որուն կապոյտին անկեղծութեան մէջ,
մեր ազատութիւնը կը բնակէր:
Այժմ` երկինքն է սոսկալի ապականած,
մարդասպաններու փսխած թոյներով,
որուն տակ կը թախանձեն ընդունիլ`
նենգ հանգամանքներ ու կանոններ:
Բայց կա՛ն խիտ անտառներ,
յամառ ճիւղերով երկինք պարզուած,
որ պղծութիւնները կը խոցեն,
գարշ երկինքէն բարիքներ զտելով`
կը կաթեցնեն դէպի աշխարհ,
թմրածները կենդանացնելու,
սնանկ հոգիները ճշմարտութեամբ ջամբելու,
լոյսը փրկելու յոյսով:
Քնարիդ լարերը թաց, կը լսուին դեռ՝
մինչ մայրեր դե՛ռ կը հեկեկան,
արդարութիւնը, որուն ճակտին թքեցիր`
բացակայ է դե՛ռ,
եւ  քու արդարահայց գրիչով անիծած,
դաւաճաններն ու ոհմակները անկաշկանդ`
«Մահուան Տեսիլ»-դ, կրկին դժոխքէն կենդանութեան կը կոչեն։
Բայց, ինչպէս երէկ, այսօ՛ր ալ,
պիտի տեսնենք կրկի՛ն,
քո՛ւ աւետած «Դարերու Վրէժ» ը,
պիտի յարինք քու անանց խօսքերուն
եւ որոտանք միաբերան
«Մեր Անունն է
Պայքար եւ Վախճանը Յաղթանակ»։
Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ՕՐՕՐ  ԵՐԻՑՍ  ՆԱՀԱՏԱԿՆԵՐՈՒՆ
Next post ՀԱՅԱՍՏԱ՞Ն ԹԷ ԱՏՐՊԷՅՃԱՆ….Հ․Ա․Պ․Կ․-Ի ՀԱՄԱՐ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles