Հանդիսութիւն` Նուիրուած Խնուշինակցի Հերոսներուն


Տաթեւիկ Աղաճանեան

«Ապառաժ»

(արեւմտահայերէն՝ «Հայրենիք»)

 

Յունուար 24-ին, Մարտունիի շրջանի Խնուշինակ գիւղի դպոցին մէջ տեղի ունեցաւ գրական հաւաք` նուիրուած հայրենիքի պաշտպանութեան համար զոհուած գրող Հայասէր Յովսէփեանի եւ անոր համագիւղացիներ` Գուրգէն Շաքարեանի, Էտկար Տոլուխանեանի եւ Գրիգոր Գրիգորեանի յիշատակին:
Միջոցառման ընթացքին, նահատակ խնուշինակցիներու մասին խոնարհումի եւ զօրակցութեան խօսքերով հանդէս եկան դպրոցի աշակերտները, իսկ ներկայ գրչակից ընկերները ընթերցեցին իրենց ստեղծագործութիւններէն քանի մը հատուածներ:
Խնուշինակի դպրոցի տնօրէն Նարինէ Հայրապետեանը, շնորհակալութիւն յայտնելով այս հաւաքի կազմակերպիչներուն, շեշտեց, որ հայոց պատմութեան ընթացքին բազում անմահ քաջեր եղած են, որոնց այսօր միացել են նորօրեայ քաջերը` յանուն պատառիկ հայրենիքին: Անոր խօսքով` Հայասէրը համեստութեան տիպար էր, դեռեւս պատանի Էտկարը միշտ բարձր է պահել դպրոցի անունն ու պատիւը` թէ շրջանին մէջ, թէ հանրապետութիւնէն ներս, իսկ Գրիգորն ու Գուրգէնը աշխատասէր, ընկերասէր երիտասարդներ էին, որոնց բացակայութիւնը կը զգացուի ամէն վայրկեան:
Այս հաւաքը նախաձեռնող Սօնա Համբարձումեանը տեղեկացուց, որ երիտասարդ գրողներ գաղափարը յղացուած է Ստեփանակերտի մէջ Հայասէր Յովսէփեանի յիշատակին միջոցառում կազմակերպել, յետագային որոշած են այն կատարել անոր ծննդավայրին մէջ, ուր ան ծնած եւ կրթութիւն ստացած էր:
«Մենք պէտք է նպաստենք, որ Արցախում կեանքը շարունակուի յանուն այն մարտիկների, ովքեր ելան պայքարի, ովքեր չվերադարձան, ովքեր հաշմանդամ վերադարձան, ովքեր ֆիզիքապէս կայուն վերադարձան, բայց հոգեպէս անկայուն են»,- իր խօսքին մէջ նշեց Սօնա Համբարձումեանը` ընթերցելով իր բանաստեղծութիւնէն հատուած մը:
Համբարձումեան Հայասէրի ծնողներուն յանձնեց «Գրանիշ»-ի յատուկ մրցանակը:
Բանասիրական գիտութիւններու թեկնածու, դասախօս Տաթեւ Սողոմոնեան իր ելոյթին մէջ նշեց, որ Հայասէրը բացառիկ անձնաւորութիւն էր, որովհետեւ միշտ չէ, որ մարդու խօսքն ու գործն այդքան ներդաշնակ են: «Այդպիսի մարդկանց առջեւ մենք պէտք է խոնարհուենք, յիշենք, մեծարենք: Այս ցերեկոյթը այդպիսի մի մեծարում է: Այս երկիրը մեզ համար ոչ թէ տաքուկ մի անկիւն է, ապրելու յարմար վայր, այլ այն դարձել է հայրենիք, որը կարօտ է մեր խօսքին, մեր ոտնահետքին մեր ներկայութեանը, մեր լեզուին, մեր ծիծաղինե,- ըսաւ Սողոմոնեան:
Բանաստեղծ, իրաւաբան, բանասէր Նանար Պօղոսեանը, չկարողացաւ յուզմունքը զսպել. սեղանին տեղադրուած լուսանկարը իրեն կը պատկանէր, առնուած Գանձասարի մէջ:
Խօսելով Հայասէրի մասին, Պօղոսեան նշեց, որ ան մեծատառով մարդ է։ «Մենք անընդհատ պատերազմում ենք, անընդհատ պայքարում ենք լոյսի համար եւ վստահ եմ, որ այսօր եւս յանուն այս տղաների, մենք պարտաւոր ենք ապրել, արարել ու նրանց պատիւը բարձր պահել»,- ըսաւ ան` ընթերցելով պատերազմի օրերուն իր հեղինակած բանաստեղծութիւններէն մէկը:
Բանաստեղծ, տնտեսագէտ Սերգէյ Սաֆարեանի (ծանօթ «Նեմրութ» գրական կեղծանունով) խօսքով․- ,Այսուհետ ինչքան էլ ապրենք, պէտք է ապրենք մեղքի զգացողութեամբ, որ չկարողացանք երեսուն տարուայ խաղաղութեանը արժանի արժէք տալ: եւ ինչքան կ՚ուզէք աղաւնիներ բաց թողէք, միեւնոյն է` խաղաղութիւնը բերում են արծիւները»։
Ձեռնարկի աւարտին, մանսակիցները այցելեցին Խնուշինակի գերեզմանոց եւ յարգանքի տուրք մատուցեցին զոհուած հերոսներու յիշատակին:

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*