Բռնատիրութեան Մը Շարունակութիւնը

ՀԱՅՐԵՆԻՔ
Խմբագրական
Ապրիլ 18, 2017

Ապրիլ 17, 2017-ին Թուրքիոյ անվտանգութեան գերագոյն խորհուրդը շտապ հրամանագրով մը, երեք ամիսով երկարաձգեց, Յուլիս 16, 2016-ի պետական հարուածի փորձէն ի վեր հաստատուած արտակարգ դրութիւնը, որ պարզապէս կը դիւրացնէ իշխանութեան վրայ եղող ղեկավարութեան գործունէութիւնը:
Ի՞նչ կարելի է հետեւցնել, Ապրիլ 16-ի ընտրութիւններէն օր մը ետք առնուած այս որոշումէն:
Պարզ ու մեկին յստակ էր թէ Ռեճէպ Թայիպ Էրտողան կանաչ լոյս, այսինքն նախագահական համակարգին ի նպաստ «այո՛»ն ստանալով, արդէն իսկ գործի լծուած էր, իր բռնատիրական եւ սուլթանական ղեկավարութիւնը հետզհետէ աւելի ամրապնդելու:
Իսկապէս ճակտի քրտինքով եւ ժողովրդավարական կանոններով կերտուած յաղթանա՞կ թէ՞ պարզապէս բռնի ուժի գործածութիւն, խարդախութիւն եւ զեղծարարութիւն:
51,4 առ հարիւր չնչին տարբերութեամբ կերտուած յաղթանակ մը, որ ցայսօր յատկապէս Եւրոմիութեան կողմէ կը նկատուի անվաւեր:
«Այո՛» մը, որուն ո՛չ քուէարկեցին երկրին մեծ քաղաքներու բնակչութիւնը՝ Պոլիս, Իզմիր եւ նոյնիսկ Անգարա:
«Այո՛» մը, որուն ի նպաստ քուէարկեցին յատկապէս եւրոպայի զանազան քաղաքներու մէջ գաղթած եւ բնակութիւն հաստատած թուրքեր: Գերմանիա Ֆրանսա, Հոլանտա եւ յատկապէս Պելճիքա գաղթած թուրքեր համաձայն գտնուեցան յաւելեալ իրաւասութիւն տալու իրենց գաղթած երկրի ղեկավարին:
Յատկապէս յիշատակելի էր Պելճիքայի մէջ ստեղծուած պատկերը, ուր տեղւոյն քուէարկելու իրաւասութիւն ունեցող թուրքերուն աւելի քան եօթանասուն առ հարիւր համեմատութիւնը, քուէարկած էր ի նպաստ Էրտողանի ծաւալապաշտ նախագահական համակարգին:
Զարմանալի երեւոյթ: Հայրենիքէն հեռացած թուրքեր, որոնք կ՛ապրին շատ աւելի ազատամիտ եւ ժողովրդավարական կանոններով ղեկավարուող պետութիւններով, ուր գաղափարը կը գերազանցէ անձը, իրենց ծննդավայրը վստահած են «չաստուած»ի մը, որ յաւելեալ պայթուցիկ կացութիւն մը ստեղծելու համար, յայտնած էր թէ նախագահական համակարգի «այո՛»ն, խաչակիրներու դէմ արձանագրուած յաղթանակ մըն էր: Այս գծով, արդէն իսկ աւելի քան երկու տարիէ ի վեր պատրաստութիւններ տեսած էր սուլթանամէտ Էրտողանը, որ իր իսկ կառուցած վիթխարի «Աք Սարայ» դղեակէն ներս նախագահական պատուոյ պահակագունդի տասնեակ մը անդամներուն կրել տուած է իր ղեկավարած երկրի պատմութեան 16 կայսրութիւններու տարազները, որոնց կարգին մոնկոլ, սելճուք, թաթար եւ օսմանական…:
Վերջին տաս տարիներուն շարունակ սահմանադրական օրէնքներ վերամշակելով եւ քուարկութեան դնելով, Էրտողան քանդեց ո՛չ միայն ժողովրդավարական տարրական կանոնները, այլ նաեւ միեւնոյն ժամանակ Թուրքիոյ բանակին հեղինակութիւնը, գերադասելով իր անձը ամէն բանէ վեր:
Հոս տեղին է շեշտել, թէ երկրէն դուրս ստացած «այո՛»ներու քուէներով, Էրտողան պիտի ղեկավարէ «ո՛չ» քուէարկած երկիր մը: Իսկ եթէ նկատի ունենանք թէ տարբերութիւնը չնչին համեմատութիւն մըն է, այդ պարագային կարելի է եզրակացնել թէ որքան փափուկ ու փխրուն է կացութիւնը:

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*