ՍԼԱՔ.- ՕՊԱՄԱՅԻ ՄԱԶԵՐԸ ՃԵՐՄԿԵՐ ԵՆ…

Ս.Մ.

Պատկերասփիւռէն երեկոյեան լուրերը կը սփռէին. բարեկամի մը հետ «աչքի պոչով» կը հետեւէինք լուրերուն, առանց ընդհատելու մեր հաճելի զրոյցը։ Պաստառին վրայ երեւցաւ նախագահ Օպաման, լրագրողներու հետ զրոյցի պահուն։
– Տե՛ս, մազերը որքա՜ն սպիտակեր են,- նշմարեց բարեկամս։
– Նախագահութեան ծանր բեռն ու աշխարհի մտահոգութիւնները ասա՛նկ կþընեն,- փիլիսոփայեցի ժպտելով։
– Չէ՛, ասոր պարագային ուրիշ պատճառ կայ,- բացատրեց խորհրդաւոր ժպիտով մը։
Հարցական նայուածքիս՝
– Սպիտակած իւրաքանչիւր թել իր պատմութիւնը ունի. իւրաքանչիւր սուտին կամ կատարած բարի խոստումէն ետդարձին՝ թել մը ճերմկած է։ Տե՞ս, մազերուն կէսէն աւելի սպիտակ է արդէն։ Նախագահներուն տրուած պատիժ մըն է, կþերեւի։ Պուշն ու Քլինթընն ալ անցան նոյն ճամբէն։ Տասը տարի առաջ աւելի՛ ճշմարտախօս ու անկեղծ էր, խոստում պահել գիտէր…,- բացատրեց դառնացած։
– Հիմա՜ հասկցայ, թէ նախագահին նստավայրը ինչո՛ւ Սպիտակ Տուն կը կոչեն,- նետեցի՝ նոյնքան դառն ժպիտով մը։