ՆՇՈԻԵՑԱՒ «ՍՈՒՐԲ ԳՐԻԳՈՐ ՏԱԹԵՒԱՑԻ» ԼՍԱՐԱՆԻ 40-ԱՄԵԱԿԸ
Շաբաթ, 19 Սեպտեմբերին, Ա․Մ․Ն․ Արեւելեան Թեմի բարեջան Առաջնորդ՝ Գերշ. Տ. Անուշաւան Արքեպիսկոպոս Դանիէլեանի նախագահութեամբ, տեղի ունեցաւ «Սուրբ Գրիգոր Տաթեւացի» («Տաթեւ») լսարանի 40-ամեակի տօնակատարութիւնը, մէկտեղելով շրջանաւարտներ, հոգեւորականներ, դասախօսներ, նախկին ու ներկայ մասնակիցներ, ընտանիքներ եւ բարեկամներ, անդրադառնալու լսարանի մնայուն ազդեցութեան եւ անոր ապագային խանդավառ ու լաւատես հայեացքով դիտելու։ Կիրակի, 20 Սեպտեմբերին, Առաջնորդ Սրբազան Հայրը պատարագեց ու քարոզեց Սրբոց Վարդանանց (Ռիճֆիլտ, Նիւ Ճըրզի) եկեղեցւոյ մէջ եւ յաւարտ Սուրբ Պատարագի տեղի ունեցաւ հոգեհանգստեան պաշտօն ի յիշատակ լսարանի մեծ ընտանիքի հանգուցեալ անդամներուն։
Տօնակատարութիւնը սկսաւ Շաբաթ յետմիջօրէն Սրբոց Վարդանանց եկեղեցւոյ մէջ, «Տաթեւ» լսարանի փորձառութեան նուիրուած սեմինարով։ Բացման աղօթքէն ետք, ողջոյնի խօսքը արտասանեց լսարանի ներկայ տեսուչ՝ Գերպ. Տ. Պօղոս Ծ. Վրդ. Թինքճեան, հոգեւոր հովիւ՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ եկեղեցւոյ (Ֆիլատելֆիա, Փէնսիլվէնիա)։ Ապա Բարշ. Շանթ Ա. Սրկ. Գազանճեան՝ Ազգային Առաջնորդարանի Քրիստոնէական Դաստիարակութեան բաժանմունքի վարիչը, ներկայացուց «Սուրբ Գրիգոր Տաթեւացի» լսարանի պատմութիւնը եւ անդրադարձաւ վերջին չորս տասնամեակներուն անոր ունեցած ներգործութեան։ Այնուհետեւ, հոգեւոր եւ կրթական զանազան աշխատանոցներ կազմակերպուեցան, զորս վարեցին Արժպ. Տ. Ստեփան Քհն. Պալճեան («Շնորհալի եւ մեր Տաթեւի փորձառութիւնը»), Արժպ. Տ. Վահան Քհն. Գույումճեան («Իմ եկեղեցիս, մարմինս եւ միտքս») եւ Բարշ. Արի Սրկ. Նալպանտեան («Յիսուս Հին Կտակարանին մէջ»)։
Յայտագրի ամենէն կարեւոր պահերէն մէկն էր «Տաթեւը տասնամեակներու ընթացքին» խորագրուած կլոր սեղանը, զոր վարեց Նայիրի Պալճեան-Պէլ եւ որուն մասնակցեցան Բարշ. Ճորճ Սրկ. Պէրպէրեան, Ուիլիըմ Չափանեան, Նազարէթ Մարգարեան, Անի Նալպանտեան եւ Անի Օվանէսեան։ Մասնակիցները ներկայացուցին իրենց փորձառութիւններն ու յիշողութիւնները լսարանի քառասնամեայ աշխատանքներու տարբեր հանգրուաններէն։ Դաստիարակչական այս ծրագիրը իր աւարտին հասաւ փակման աղօթքով։
Երեկոյեան, տեղւոյն «Յովնանեան» վարժարանի սրահին մէջ տեղի ունեցաւ 40-ամեակին նուիրուած ճաշկերոյթ-պարահանդէսը։ Երեկոյթը լեցուն էր երաժշտութեամբ, սիրով, ծիծաղով եւ «Տաթեւ»-ի ոգիով։ Ձեռնարկի բացումը ամերիկեան եւ հայկական ազգային քայլերգներու երգեցողութեամբ, մենակատարութեամբ՝ Ճէյն Սիմոնեանի։ Առաջնորդ Սրբազան Հայրը կատարեց սեղանի օրհնութեան աղօթքը, որմէ ետք կազմակերպիչ յանձնախումբի համա-ատենապետներ Լիզա Եսայեանի եւ Անոյշ Գույումճեանի բարի գալուստի խօսքերով անդրադարձան «Ս. Գրիգոր Տաթեւացի» լսարանի կտրած ճանապարհին, երբ անիկա օրուան Առաջնորդ՝ լուսահոգի Գերշ. Տ. Մեսրոպ Արք. Աշճեանի տեսլականն էր, մինչեւ այսօրուան կենսունակ ծրագիրը։ Իրենց աշակերտութեան տարիներու յիշատակները ոգեկոչելով, անոնք նաեւ իրենց երախտագիտութիւնը յայտնեցին այն բազմաթիւ դասախօսներուն, որոնք իրենց ներդրումով լսարանը դարձուցած են նոր սերունդի կրօնական դաստիարակութեան կարեւոր մէկ մասնիկը։
Կազմակերպիչ յանձնախումբին անունով, Թալին Քիւփէլեան յատուկ նուէր մը յանձնեց Բարշ. Ա. Սրկ. Գազանճեանին՝ ի գնահատութիւն աւելի քան երեք տասնամեակներու իր նուիրեալ եւ անխոնջ ծառայութեան լսարանին։
Արժպ. Տ. Ներսէս Ա. Քհն. Մանուկեան, որ լսարանի հիմնադիր դասախօսներէն մէկն էր, անդրադարձաւ «Տաթեւ»ի մնայուն ազդեցութեան, նշելով, որ շրջանաւարտներէն ոմանք հետագային հոգեւորականներ դարձած են, իսկ բազմաթիւ ուրիշներ այսօր իրենց զաւակները կը ղրկեն լսարան։ Ապա Գերպ. Տ. Պօղոս Ծ. Վրդ. Թինքճեան խօսեցաւ «Սուրբ Գրիգոր Տաթեւացի» լսարանի ապագային եւ անոր շարունակական աճին ու զարգացման վերաբերեալ իր յոյսերուն մասին։
Գերշ. Տ. Անուշաւան Արքեպիսկոպոս, որ լսարանի հիմնադիր տեսուչը եղած է (1987-2011), խօսեցաւ այն դերակատարութեան մասին, զոր «Տաթեւ»-ը ունեցած է եւ կը շարունակէ ունենալ նոր սերունդներուն վրայ։ Ան նաեւ իր երախտագիտութիւնը յայտնեց Շանթ Ա. Սարկաւագին՝ Քրիստոնէական Դաստիարակութեան բաժանմունքի տնօրէնի երկարամեայ ծառայութեան համար, որուն մաս կը կազմէ «Ս. Գրիգոր Տաթեւացի» լսարանի հովանաւորութիւնն ու գործնական աշխատանքներու նախապատրաստութիւնը ամէն տարի։ Ի նշան գնահատանքի, Առաջնորդ Սրբազան Հայրը Շանթ Ա. Սարկաւագին նուիրեց Ս. Գրիգոր Տաթեւացիի երկու հատորներու՝ ճառերու եւ Սողոմոնի գիրքերու մեկնութեան անգլերէն թարգմանութիւնները։
Պաշտօնական յայտագրի աւարտին, Ֆիլատելֆիայէն յատկապէս հրաւիրուած «Արցախ» նուագախումբը ելոյթ ունեցաւ, ոգեւորիչ երգերով ու եղանակներով խանդավառելով ներկաները։
«Սուրբ Գրիգոր Տաթեւացի» լսարանի 40-ամեակի տօնակատարութիւնը անոր անցեալին մեծարանքի տուրք մը եղաւ, միաժամանակ՝ հաստատում մը անոր ապագային նկատմամբ։ Մինչ լսարանը կը մտնէ իր հինգերորդ տասնամեակը, թերեւս անոր ժառանգութեան հիմնական վկայութիւնը կը գտնուի հայ երիտասարդներու այն սերունդներուն մէջ, որոնց հաւատքը ամրապնդուած է, որոնց բարեկամութիւնները կազմուած են, եւ որոնց նուիրումը Հայոց Առաքելական Եկեղեցւոյ հանդէպ առաւել սնուցուած է լսարանի շնորհիւ։
