Հ.Մ.Ը.Մ.Ը Ի՞ՆՉ­ՊԷՍ ԱՒԵ­ԼԻ ԳՐԱ­ՒԻՉ ԴԱՐՁ­ՆԵԼ ԵՐԻ­ՏԱ­ՍԱՐԴ ՂԵ­ԿԱ­ՎԱՐ­ՆԵ­ՐՈՒ.- ՄԵՐ ՀԻՄ­ՆԱ­ԴԻՐ ԴԷՄ­ՔԵ­ՐԷՆ Ի՞ՆՉ ԿՐՆԱՆՔ ՍՈՐ­ՎԻԼ

0 0
Read Time:15 Minute, 22 Second

hmem  ՏՈՔԹ. ՇԱՀԷ ԵՆԻԳՈՄՇԵԱՆ

Հա­մաշ­խար­հայ­նա­ցու­մը եւ ար­դի ար­հես­տա­գի­տու­թիւնը սկսած են փո­խել ղե­կա­վա­րու­թեան դիր­քեր հաս­նե­լու խա­ղի օրէնք­նե­րը: Ան­կաս­կած որ փոր­ձա­ռու­թիւնը հաշ­ուի կ՛առն­ուի, անհ­րա­ժեշտ է, բայց այ­լեւս չու­նի անց­եա­լի իր առաջ­նա­հեր­թու­թիւնը: Նոր, թարմ մտա­ծո­ղու­թիւնը եւ յար­մա­րե­լու կա­րո­ղու­թիւնը աւե­լի կա­րե­ւոր յատ­կա­նիշ­ներ են: Մենք ակա­նա­տես կ՛ըլ­լանք մեծ հաս­տա­տու­թիւն­նե­րու ղե­կին երի­տա­սարդ առաջ­նորդ­նե­րու յատ­կան­շա­կան թիւի մը յայտ­նու­թեան, եւ զար­մա­նա­լի չէ, որ կ՛ապ­րինք ժա­մա­նա­կի մը մէջ, ուր եր­բեմն երի­տա­սարդ եւ աւե­լի փոր­ձա­ռու սե­րունդ­ներ իրա­րու հետ շփում կ՛ու­նե­նան եւ հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թիւնը կը գե­րիշ­խէ, եւ այլ պա­րա­գա­ներ ուր հա­ղոր­դակ­ցու­թեան պա­կա­սը կը տի­րէ:

 

ՊԱՏ­ՄՈՒ­ԹԻՒՆԸ ԿՐՆԱՅ ՕՐԻ­ՆԱԿ ԾԱ­ՌԱ­ՅԵԼ

 

hmem1Հ.Մ.Ը.Մ., որե­ւէ այլ կազ­մա­կեր­պու­թեան նման, նման եղա­փո­խու­թե­նէ մը կ՛անց­նի: Մենք կը քա­ջա­լե­րենք երի­տա­սարդ նոր սե­րուն­դը, որ­պէս­զի աւե­լի մաս­նա­կից դառ­նայ միու­թե­նա­կան մեր կեան­քին: Հա­կա­ռակ այն իրո­ղու­թեան, որ ոե­ւէ ղե­կա­վար, երի­տա­սարդ կամ հա­սուն տա­րի­քի, պէտք է ամ­բող­ջաց­նէ հիմ­նա­կան չա­փա­նիշ­նե­րը առա­քե­լու­թեան մը հա­ւա­տա­լու եւ նուիր­ուե­լու, մե­զի նման կազ­մա­կեր­պու­թիւն­նե­րու գոր­ծին յա­ջո­ղու­թիւնը աւե­լի եւս կախ­եալ է հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան մշա­կոյ­թին վրայ ազ­դող գոր­ծօն­նե­րէն:

Մեզ կը հի­աց­նէ այն փաս­տը, թէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի հիմ­նա­դիր դէմ­քե­րը որ­քան ատակ էին: Ի դէպ, 20-րդ դա­րու սկիզ­բի մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը դի­մագ­րա­ւե­լու մեր հիմ­նա­դիր­նե­րուն մի­ջոց­նե­րը կրնան օգ­տա­կար ըլ­լալ լու­ծե­լու նա­եւ 21-րդ դա­րու սկիզ­բի մեր կարգ մը մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը: Ըն­կե­րու­թիւնը բա­րե­փո­խե­լու նպա­տա­կով հա­յու­թեան կեան­քին մէջ մարմ­նակր­թու­թիւնը ներ­մու­ծե­լու Շա­ւարշ Քրիս­եա­նի կիր­քէն, եռան­դէն մին­չեւ Գրի­գոր Յա­կոբ­եան, որ ղե­կա­վա­րեց մեր կազ­մա­կեր­պու­թեան մի­ա­ձու­լու­մը եւ եղաւ հայ ազ­գա­յին ար­ի­ա­պետ, չմոռ­նա­լով նա­եւ Յով­հան­նէս Հինդլ­եա­նի գա­ղա­փա­րա­կան ներդ­րու­մը, առաջ­նոր­դու­թիւնը եւ իմաս­տու­թիւնը, այ­սօր­ուան սե­րուն­դը, երի­տա­սարդ եւ տա­րեց, շատ բան ու­նի սոր­վե­լիք հիմ­նա­դիր դէմ­քե­րու իրա­րու հետ գոր­ծակ­ցու­թեան եղա­նա­կէն:

Ին­չո՞ւ է որ Շա­ւարշ Քրիս­եան, Գրի­գոր Յա­կոբ­եան եւ Յով­հան­նէս Հինդլ­եան աներկ­բա­յօ­րէն եւ ար­դա­րօ­րէն նկատ­ուած են Հ.Մ.Ը.Մ.ի երեք ճար­տա­րա­պետ­ներն ու հիմ­նա­դիր­նե­րը: Պա­տաս­խա­նը կը գտնուի այն փաս­տին մէջ, որ երեքն ալ զի­րար կը լրաց­նեն ու կ՛ամ­բող­ջաց­նեն: Երեքն ալ հա­ւա­տա­ցած են նոր, թարմ գա­ղա­փար­նե­րու եւ յար­մա­րած են 20-րդ դա­րասկզ­բի կա­րիք­նե­րուն: Անոնք ար­ժէք­նե­րու հան­դէպ ընդ­հան­րա­կան հա­ւատք մը ու­նէ­ին եւ մեծ կո­րո­վով կ՛աշ­խա­տէ­ին: Նոյն տե­սիլ­քը ու­նե­նա­լով հան­դերձ, սա­կայն, իւ­րա­քան­չիւ­րը ար­մա­տա­կան եւ ան­զու­գա­կան ներդ­րում ու­նե­ցաւ միու­թեան կեան­քին մէջ: Անոնք յա­ջո­ղե­ցան, որով­հե­տեւ իրա­րու հետ գոր­ծակ­ցե­ցան:

ԵՐԻ­ՏԱ­ՍԱՐ­ԴՈՒ­ԹԵԱՆ ԹԱՐՄ ՄՏԱ­ԾՈ­ՂՈՒ­ԹԻՒՆԸ ԵՒ ԿՈ­ՐՈ­ՎԸ

Հ.Մ.Ը.Մ. հիմն­ուե­ցաւ 1918-ին, բայց նա­խոր­դող տա­րի­նե­րը` 1910-1914 ամէ­նէն կազ­մա­կերպ­չա­կան տա­րի­ներն էին: 1910 թուա­կա­նին մար­տահ­րա­ւէրն էր ի՞նչ­պէս հզօ­րաց­նել հայ ազ­գը, տա­րա­ծե­լով մարմ­նակր­թու­թեան գա­ղա­փա­րը, հա­յե­ցա­կար­գը: Այդ թուա­կան­նե­րուն հա­մար թարմ եւ նո­րօ­րի­նակ գա­ղա­փար մը, սթա­թուս քո­յի մար­տահ­րա­ւէր մը, որ կը պա­հան­ջէ մտա­ծո­ղու­թեան եւ գոր­ծե­լա­ձե­ւի փո­փո­խու­թիւն: Այդ թարմ գա­ղա­փար­նե­րը գե­րիշ­խե­ցին եւ ար­դիւ­նա­բեր եղան:

Այդ ժա­մա­նակ, Հինդլ­եան ամէ­նէն տա­րեցն էր, Յա­կոբ­եան` մի­ջին տա­րի­քի, Քրիս­եան` ամէ­նէն երի­տա­սարդն ու ամէ­նէն գոր­ծուն­եան: Հինդլ­եան իմաս­տունն էր, յարգ­ուած եւ փոր­ձա­ռու դաստ­ի­ա­րա­կը: Յա­կոբ­եան հա­մա­զօր էր այ­սօր­ուան գոր­ծա­դիր խոր­հուր­դի մը ղե­կա­վա­րին, որ ոչ միայն ատակ ան­ձիք հա­մախմ­բեց, այ­լեւ` անձ­նա­կան օրի­նա­կով առաջ­նոր­դեց, նիւ­թա­պէս եւ բա­րո­յա­պէս աջակ­ցե­լով ծրա­գիր­նե­րու: Բայց իրա­կա­նու­թիւնը այն էր, որ ու­ժա­կան երի­տա­սարդ գոր­ծիչ Քրիս­եանն էր փո­փո­խու­թեան իս­կա­կան մղիչ դէմ­քը: Ինք միւս­նե­րէն խոր­հուրդ­ներ առաւ, բայց ինքն էր որ իրա­կա­նա­ցուց զա­նոնք:

Պէտք է նշել, որ 1910-ին Քրիս­եան միայն 25 տա­րե­կան էր: Կ՛ակ­նա­ծինք երբ ակ­նարկ մը նե­տենք նուազ քան հինգ տա­րի­նե­րու ըն­թաց­քին Քրիս­եա­նի կա­տա­րած նուա­ճում­նե­րուն վրայ.- հայ­կա­կան ողիմպ­ի­ա­կան առա­ջին խա­ղե­րու կազ­մա­կեր­պիչ, ֆութ­պո­լի հայ­կա­կան ախոյ­եա­նու­թեան առա­ջին մրցա­շար­քի հիմ­նա­դիր, “Մարմ­նա­մարզ“ թեր­թի խմբա­գիր, առա­ջի­նը, Հինդլ­եա­նի եւ Յա­կոբ­եա­նի հետ, հայ­կա­կան սկաու­տա­կան շար­ժու­մի նա­խա­ձեռ­նող, “Մարմ­նա­մարզ“ի մէջ հայ սկաու­տա­կան կա­նոն­նե­րը գրող, իգա­կան սե­ռը քա­ջա­լե­րող, որ­պէս­զի անոնք աթ­լե­թիզմ կի­րար­կեն, Աղեք­սանդր­իոյ “Կամք“ մարմ­նա­մար­զա­կան շար­ժու­մի ստեղծ­ման մղիչ ուժ:

Վե­րոնշ­եալ պատ­ճառ­նե­րուն եւ շատ աւելի­ին հա­մար, Շա­ւարշ Քրիս­եան կը նկատ­ուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի տես­լա­կա­նի ռահ­վի­րան: Տպա­ւո­րիչ է այն, որ Քրիս­եան շատ արագ բազ­մա­թիւ նուա­ճում­ներ կա­տա­րած է իր երի­տա­սարդ տա­րի­քին` 24-29: Թէ­եւ, ճիշդ է, որ ինք չէր կրնար այդ­քան նուա­ճում­ներ կա­տա­րել առանց իր երէց­նե­րուն ուղ­ղու­թեան, աջակ­ցու­թեան, եւ հոս է որ ի  յայտ կու գայ խմբա­յին աշ­խա­տան­քին կա­րե­ւո­րու­թիւնը:

Օրի­նակ­նե­րը բազ­մա­թիւ են. 1909-ին Քրիս­եան Եւ­րո­պա­յէն Պո­լիս կը վե­րա­դառ­նայ բարձր կո­րո­վով եւ նոր գա­ղա­փար­նե­րով: Ինք կ՛ու­զէ նա­խա­ձեռ­նել մարմ­նակր­թու­թեան կազ­մա­կերպ­ման ու տա­րած­ման գոր­ծին: Ո՞վ է գլխա­ւոր զօ­րակ­ցո­ղը, աջակ­ցո­ղը, որ դռներ կը բա­նայ անոր դի­մաց: Հինդլ­եանն է, յարգ­ուած կրթա­կան մշա­կը, դաստ­ի­ա­րա­կը եւ Սկիւ­տա­րի դպրո­ցին տնօ­րէ­նը, որ Քրիս­եա­նի առի­թը կ՛ըն­ձե­ռէ, որ­պէս­զի իր աշա­կերտ­նե­րուն հետ կի­րար­կէ Եւ­րո­պա­յէն բե­րած գի­տե­լիք­նե­րը: Երբ ժա­մա­նա­կը կու գայ 1911-ին “Մարմ­նա­մարզ“ թեր­թը հրա­տա­րա­կե­լու, որ­պէս­զի կա­րե­լի ըլ­լայ նա­խա­ձեռ­նել առող­ջա­պա­հա­կան դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան, ո՞վ է ամէ­նէն կա­րե­ւոր գրող-թղթա­կի­ցը: Կրկին Հինդլ­եանն է: Ան հայ­կա­կան սկաու­տու­թեան գա­ղա­փա­րա­խօսն է, սկաու­տա­կան շար­ժու­մը հայ­կա­կան հան­րու­թեան ներ­կա­յաց­նո­ղը: Եւ ո՞վ է գործ­նա­պաշտ խորհր­դա­տուն, առա­ջին սկաուտ առաջ­նոր­դը եւ նոյն ատեն նիւ­թա­պէս ամէ­նէն առա­տա­ձեռն աջակ­ցո­ղը “Մարմ­նա­մարզ“ին: Գրի­գոր Յա­կոբ­եանն է:

Երեք ղե­կա­վար­նե­րը աշ­խա­տան­քի մի­աց­եալ խումբ մըն էին, զի­րար ամ­բող­ջաց­նող ու լրաց­նող:

ԴԱՐ ՄԸ ԵՒ ԱՆ­ԴԻՆ

Աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան պայ­ման­նե­րը այ­սօր մե­ծա­պէս տար­բեր են: Իբ­րեւ ազգ մենք վե­րապ­րե­ցանք Ցե­ղաս­պա­նու­թե­նէն եւ ան­հա­տա­պէս յա­ջո­ղու­թիւն­ներ ար­ձա­նագ­րե­ցինք: Հ.Մ.Ը.Մ. դար­ձաւ հա­մաշ­խար­հա­յին կազ­մա­կեր­պու­թիւն: Այժմ ու­նինք ան­կախ պե­տու­թիւն: Այ­սու­հան­դերձ, մեր ազ­գա­յին մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը կը մնան գրե­թէ նոյ­նը, այ­սինքն` դարձ­եալ մեր դի­մաց կը ցցուի այն հար­ցու­մը, թէ ի՞նչ­պէս օգ­նել որ ներ­կա­յի եւ ապա­գա­յի հայ սե­րունդ­նե­րը հպարտ ըլ­լան իրենց մշա­կոյ­թով եւ յանձ­նա­ռու մնան հայ­կա­կան իրենց ինք­նու­թեան ու պատ­կա­նե­լիու­թեան:

Դար մը եւ ան­դին, մենք սկիզ­բի օրե­րու հետ բազ­մա­թիւ զու­գա­հեռ­ներ կը գտնենք: Հ.Մ.Ը.Մ. այ­սօր ու­նի մի­ջին տա­րի­քի Յա­կոբ­եա­նի տի­պա­րով ղե­կա­վար­ներ, որոնք յա­ջո­ղած են իրենց անձ­նա­կան կեան­քե­րուն մէջ, լաւ կա­ռա­վա­րող­ներ են եւ շա­տերն ալ առա­տա­ձեռն նուի­րա­տու­ներ են: Մենք բախ­տա­ւոր ենք, որ տա­կա­ւին ու­նինք աւե­լի տա­րեց, փոր­ձա­ռու, յար­գար­ժան Հինդլ­եա­նի նման դաստ­ի­ա­րակ­ներ եւս: Մե­զի կը պակ­սին  Քրիս­եա­նի նման խան­դա­վառ երի­տա­սարդ­նե­րը:P6 HOMENETMEN-sgaoudagan_doghantsk_bolis_1918

Ճիշդ է, որ Քրիս­եան բա­ցա­ռու­թիւն մըն էր եւ կա­րե­լի չէ կրկնօ­րի­նա­կել զայն, բայց ան հա­զիւ 20 տա­րի­քը թե­ւա­կո­խած`  եթէ ատակ եղած է հայ կեան­քին մէջ հսկա­յա­կան փո­փո­խու­թիւն­ներ ներ­մու­ծե­լու, ին­չո՞ւ չհա­ւա­տանք, որ ժա­մա­նա­կա­կից, նո­րօր­եայ Քրիս­եան­նե­րը եւս կրնան նոյ­նը ընել: Այն­պէս չէ, որ մենք այ­սօր զուրկ ենք ու­շիմ, հնա­րա­միտ, նուիր­եալ եւ կո­րո­վի երի­տա­սարդ ղե­կա­վար­նե­րէ: Մենք իս­կա­պէս ու­նինք երի­տա­սարդ ղե­կա­վար­ներ, որոնք իրենց շուր­ջին­նե­րէն կը զա­նա­զան­ուին մի­ջազ­գա­յին իրենց հմտու­թիւն­նե­րով եւ կա­րո­ղու­թեամբ:

Մեր հիմ­նա­դիր երեք դէմ­քե­րը զի­րար ամ­բող­ջա­ցու­ցած են, եւ իբ­րեւ խումբ գոր­ծած են: Տա­րեց­նե­րը զօ­րակ­ցած, աջակ­ցած են երի­տա­սարդ Քրիս­եա­նին եւ օրհ­նած են անոր տես­լա­կա­նը: Հինդլ­եան եւ Յա­կոբ­եան տե­սած են Քրիս­եա­նի նե­րու­ժը եւ անոր տա­րի­քը իրենց հա­մար հարց չէ եղած: Անոնք հասկ­ցած են երի­տա­սար­դու­թեան ար­ժէ­քը, քա­ջա­լե­րած են ու­ժա­կան փո­փո­խու­թիւնը եւ խի­զա­խու­թիւնը ու­նե­ցած են առաջ­նոր­դե­լու եւ ուղ­ղե­լու Քրիս­եա­նը: Բա­նա­լին հե­տեւ­եալն է` Յա­կոբ­եա­նի եւ Հինդլ­եա­նի տի­պա­րով այ­սօր­ուան ղե­կա­վար­նե­րու հա­ւա­քա­կան գի­տակ­ցու­թիւնը մղել հա­ւա­տա­լու այ­սօր­ուան Քրիս­եան­նե­րու կա­րո­ղու­թիւն­նե­րուն եւ նե­րու­ժին: Բայց որ­պէս­զի նո­րօր­եայ Քրիս­եան­նե­րը ոտ­քի հա­նենք, մեր հա­ւա­քա­կան ղե­կա­վա­րու­թիւնը պէտք է անդ­րա­դառ­նայ նա­եւ, որ տա­րի­քի 20-40 սահ­մա­նը ամէ­նէն ար­դիւ­նա­բեր եւ նո­րու­թիւն­ներ բե­րող շրջանն է: Պէտք է օգ­տա­գոր­ծել գիտ­նալ այդ տա­րի­քի սե­րուն­դը:

 

ԵՐԻ­ՏԱ­ՍԱՐԴ ՂԵ­ԿԱ­ՎԱՐ­ՆԵ­ՐՈՒ ԱՅ­ՍՕՐ­ՈՒԱՆ ՍԵ­ՐՈՒՆԴԸ

2018-ը` Հ.Մ.Ը.Մ.ի հա­րիւ­րամ­եա­կը շատ մօտ է: Մեր մաղ­թանքն է, որ ամ­բողջ աշ­խար­հի մէջ, Հ.Մ.Ը.Մ.ի ղե­կա­վա­րու­թեան այ­սօր­ուան սե­րուն­դը հե­տե­ւի Հինդլ­եա­նի եւ Յա­կոբ­եա­նի օրի­նա­կին: Մեզ­մէ անոնք որոնք փոր­ձա­ռու են պէտք է յանձ­նա­ռու մնան, բայց մենք պէտք է որո­նենք, փնտռենք, վստա­հինք, զօ­րակ­ցինք, աջակ­ցինք, դաստ­ի­ա­րա­կենք եւ խնա­մենք նոր Քրիս­եան­նե­րը: Այդ տա­ղան­դա­ւոր երի­տա­սարդ ղե­կա­վար­նե­րը ներ­կայ են եւ պէտք է ստուե­րէն դուրս գան: Մենք ակա­նա­տե­սը եղած ենք անոնց­մէ շա­տե­րուն, իբ­րեւ սկաուտ առաջ­նորդ­ներ եւ երի­տա­սարդ մար­զիկ­ներ, բայց նա­եւ` ռազ­մա­վա­րա­կան ծրագ­րու­մի հան­դի­պում­նե­րուն ըն­թաց­քին: Հ.Մ.Ը.Մ.ի հան­դէպ մեծ յանձ­նա­ռու­թեան տէր երի­տա­սարդ ան­հա­տա­կա­նու­թիւն­ներ շատ կան, որոնք ու­նին ղե­կա­վար­ման, հա­մա­ցան­ցա­յին, հա­ղոր­դակ­ցու­թեան, տե­ղե­կատ­ուա­կան ար­հես­տա­գի­տու­թեան տի­րա­պետ­ման լաւ կա­րո­ղու­թիւն­ներ: Ու­րիշ­ներ ալ կան, որոնք տա­կա­ւին պէտք է յայտ­նա­բեր­ուին: Այս երի­տա­սարդ ան­հա­տա­կա­նու­թիւն­նե­րը մեծ  ըն­դու­նա­կու­թիւն­նե­րով մեր շուրջն են: Մենք անոնց պար­զա­պէս չենք տուած փայ­լե­լու պատ­շաճ տեղն ու առի­թը:P6 hmem1-300x224

Մեր սե­րուն­դը տա­կա­ւին կը հա­ւա­տայ, թէ մենք ենք փա­րո­սը եւ մի­ակ ու­ժը, որ կրնայ առաջ­նոր­դել մեր կազ­մա­կեր­պու­թիւնը: Ճիշդ մեր շուր­ջի աշ­խար­հին նման, ասի­կա Հ.Մ.Ը.Մ.ին հա­մար վի­ճե­լի փաստ մըն է այ­լեւս: Այ­սօր, իս­կա­կան ու­ժը երի­տա­սարդ, նուիր­եալ ան­հատն է, որուն հետ մենք պէտ­քէ փոր­ձենք գտնել հա­սա­րա­կաց տես­լա­կան մը: Մեր սե­րուն­դը կրնայ ծա­ռա­յել իբ­րեւ հա­յե­լի, որ կը ցո­լաց­նէ երի­տա­սար­դու­թեան լոյ­սը: Մենք պէտք է գոր­ծե­լու առի­թը տանք անոնց` բա­րե­լա­ւե­լով եւ արդ­ի­ա­կա­նաց­նե­լով աշ­խա­տան­քի մեր մե­թոտ­նե­րը: Անոնք ու­նի՛ն կա­րո­ղու­թիւն­ներ փայ­լե­լու եւ առաջ­նոր­դե­լու իրենց հա­սա­կա­կից­նե­րը եւ մեզ:

Հա­ղոր­դակ­ցու­թիւնը անհ­րա­ժեշ­տու­թիւն է կազ­մա­կեր­պու­թեան մը աւե­լի մեծ օգու­տին հա­մար: 2011 թուա­կա­նի 10-րդ Պատ­գա­մա­ւո­րա­կան Ժո­ղո­վէն ի վեր, Հ.Մ.Ը.Մ. ու­նի երի­տա­սար­դու­թեան ու­նե­ցա­ծին զու­գա­հեռ տես­լա­կան մը: Մենք խօս­քի սահ­ման­նե­րէն շատ ան­դին գտնուող հանգր­ուա­նի մը մէջն  ենք. մենք ի վեր­ջոյ շօ­շա­փե­լի քայ­լեր կ՛առ­նենք այժ­մէ­ա­կա­նաց­նե­լու հա­մար մեր աշ­խա­տան­քի մե­թոտ­նե­րը: Հի­մա անհ­րա­ժեշտ է դրա­կան փո­փո­խու­թիւնը երի­տա­սար­դու­թեան փո­խան­ցել ժա­մա­նա­կա­կից հա­ղոր­դակ­ցու­թեան մի­ջոց­նե­րով եւ ապա անոնց տրա­մադ­րել բեմ եւ ստեղ­ծել մաս­նակ­ցու­թեան առիթ­ներ: Անոնք օգ­նե­լու մեծ կա­րե­լիու­թիւն­ներ ու­նին: Վստահ եմ, որ անոնք յար­գա­լից պի­տի մնան տա­րեց­նե­րու հան­դէպ, մի­ա­ժա­մա­նակ միու­թեան ըն­ծա­յե­լով իրենց կո­րովն ու թարմ մտա­ծո­ղու­թիւնը: Երբ անոնք զգան, որ ող­ջու­նե­լի են, անոնք մաս­նա­կից, յանձ­նա­ռու պի­տի ըլ­լան: Հսկո­ղու­թիւնը տա­րեց դաստ­ի­ա­րակ­նե­րու կող­մէ ան­շուշտ անհ­րա­ժեշտ է, բայց երի­տա­սար­դու­թիւնը եթէ ինք­զինք խում­բին մէկ մա­սը զգայ, հա­ճոյ­քով, կա­մո­վին պի­տի ըն­դու­նի հսկո­ղու­թիւնը:

Շրջա­նա­յին եւ մաս­նա­ճիւ­ղե­րու ղե­կա­վա­րու­թեանց պար­տա­կա­նու­թիւնն է ըլ­լալ նա­խա­ձեռ­նող, կապ­ուե­լու, հա­ղոր­դակ­ցե­լու երի­տա­սար­դու­թեան հետ, բա­ցատ­րե­լու նոր մօ­տե­ցու­մը եւ նախ­քան մեր հա­րիւ­րամ­եա­կը, ամ­բող­ջա­կան ուժգ­նու­թեամբ կազ­մա­կեր­պու­թեան յա­ռա­ջա­տար դիր­քե­րու հասց­նե­լու երի­տա­սարդ, կա­րող ու­ժեր:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles