ԱՐԹՈՒՐ ԽԱՉԱՏՐԵԱՆ Հարաւկովկասեան տարածաշրջանում հաղորդակցութեան ուղիների ազատ եւ անխոչնդոտ գործունէութիւնը պէտք է վերականգնուի: Ատրպէյճանի ու Թուրքիոյ կողմից ենթակառուցուածքային ծրագրերը եւ ճանապարհների ու հեռահաղորդակցութեան այլ ուղիների շրջափակումը որպէս քաղաքական ճնշման ու պարտադրանքի գործիք օգտագործելու քաղաքականութիւնն անընդունելի եւ Հայաստանի դէմ թշնամանքի ցցուն դրսեւորում է: Հարաւկովկասեան տարածաշրջանում տրանսպորտային (երթեւեկային հաղորդակցութեան) ենթակառուցուածքները պէտք է փոխադարձութեան եւ համարժէքութեան սկզբունքներով ապաշրջափակուեն` պահպանելով երկրների տարածքային ամբողջականութիւնը եւ ինքնիշխանութիւնը: Տարածաշրջանում հաղորդակցութեան ուղիների ապաշրջափակումը կանոնակարգող պայմանաւորուածութիւնները պէտք է ունենան միեւնոյն իրաւական ուժը եւ յետադարձելիութեան առումով լինեն համարժէք: Սակայն, ո՛չ 2025 թուականի Օգոստոսի 8-ին Ուաշինկթընում ստորագրուած Փաշինեան-Ալիեւ համատեղ հռչակագիրը (այսուհետ` Հռչակագիր) եւ ո՛չ այդ հռչակագրից ածանցուած «Թրամփի ուղի` յանուն միջազգային խաղաղութեան եւ բարգաւաճման» նախագծի (ԹՐԻՓՓ) վերաբերեալ ռազմավարական համագործակցութեան մասին շրջանակային համաձայնագիրը (այսուհետ` Համաձայնագիր) չեն բաւարարում վերոնշեալ սկզբունքներին: Մասնաւորապէս․ Ա․ Փոխադարձութեան մասով․ 1. Հռչակագրի 3րդ կէտով Հայաստանը պարտաւորութիւն է ստանձնում Ատրպէյճանին տրամադրել Հայաստանի Հանրապետութեան տարածքով Ատրպէյճանի Հանրապետութեան հիմնական մասի եւ Նախիջեւանի Ինքնավար Հանրապետութեան միջեւ «անխոչընդոտ հաղորդակցութեան իրաւունք»: Փոխարէնը` Հայաստանը ստանում է «միջազգային ու ներպետական հաղորդակցութեան փոխադարձ առաւելութիւններ»: Այդ առաւելութիւնների բնոյթը որեւէ կերպ սահմանուած չէ: 2. Համաձայնագրի ներածութեան (պրէամբուլայի) առաջին պարբերութեան վեցերորդ բաժնում վերահաստատւում է, որ Ատրպէյճանը Հայաստանի տարածքով կապուելու է Նախիջեւանի Ինքնավար Հանրապետութեանը: Սակայն, այդ պարբերութեամբ ընդամէնը «ակնկալւում է», որ «ԹՐԻՓՓ-ը կը ստեղծի փոխադարձ օգուտներ Հայաստանի Հանրապետութեան համար` միջազգային եւ ներպետական կապակցուածութեան զարգացման առումով»: Այսինքն` Հայաստանը պարտաւորւում է Ատրպէյճանին տրամադրել «անխոչընդոտ հաղորդակցութեան իրաւունք», սակայն փոխարէնն ընդամէնը ակնկալում է ստանալ փոխադարձ առաւելութիւններ, առանց դրանց էութեան որեւէ յստակեցման: 3. Համաձայնագիրը, որն ունի պարտադիր իրաւական ուժ, վերաբերւում է բացառապէս Հայաստանի Հանրապետութեան տարածքով Ատրպէյճանին տրամադրուող «անխոչնդոտ հաղորդակցութեանը» եւ որեւէ կերպով չի անդրադառնում «Հայաստանի Հանրապետութեան համար` միջազգային եւ ներպետական կապակցուածութեան զարգացման առումով» փոխադարձ օգուտների ակնկալիքներին: Մասնաւորապէս, որեւէ յստակեցում չկայ, թե․ 3.1. Կարո՞ղ է արդեօք Հայաստանն օգտագործել ԹՐԻՓՓ ծրագրի շրջանակներում Հայաստանի տարածքով անցնող հաղորդակցութեան ուղիները Հայաստան-Հայաստան հաղորդակցութեան համար, օրինակ` Նռնաձոր-գարակ հատուածում: 3.2. Կարո՞ղ է արդեօք Հայաստանն օգտագործել ԹՐԻՓՓ-ը դէպի Նախիջեւան եւ երրորդ երկրներ կամ Ատրպէյճանի արեւմտեան շրջաններ եւ երրորդ երկրներ ելք ունենալու համար: 3.3. Ո՞ր հատուածով կամ հատուածներով է Ատրպէյճանը պարտաւորւում Հայաստանին ներպետական կապակցուածութեան հնարաւորութիւն ընձեռել: 4. Ըստ Համաձայնագրի ԹՐԻՓՓ նախագիծը ներառում է երկաթուղային, աւտոճանապարհային, նաւթագազային խողովակաշարային, օպտիկամանրաթելային եւ էներգետիկ (ուժանիւթի) բաղադրիչներ: Հռչակագրի տեքստում տուեալ բաղադրիչների վերաբերեալ որեւէ նշում չկայ: Ըստ այդմ, որեւէ որեւէ կերպ յստակ չէ, արդեօք Հայաստանին տրուելո՞ւ են նոյնպիսի իրաւունքներ/հնարաւորութիւններ: Յստակ չէ նաեւ, թէ արդեօք Հայաստանը կարող է օգտուել իր տարածքով անցնող խողովակաշարերից, օպտիկամանրաթելային եւ էներգետիկ բաղադրիչներ եւ/կամ արդեօ՞ք Հայաստանը բոլոր բաղադրիչների կարիքն ունի: Բ․ Ինքնիշխանութեան մասով 1. Հռչակագրում եւ Համաձայնագրում նշուած է, որ Հայաստանն Ատրպէյճանին տրամադրում է «անխոչնդոտ հաղորդակցութեան» իրաւունք: Յայտարարելով, թէ ԹՐԻՓՓ երկաթուղու եւ ինքնաշարժներու ճանապարհի վրայ «խոչնդոտներ» չկան, Հայաստանի իշխանութիւններն ընդունում են, որ այլ ճանապարհների կամ սահմանային ու մաքսային անցակէտերի վրայ կան ինչ-որ խոչնդոտներ, որոնցից Ատրպէյճանը զերծ է լինելու: «Խոչնդոտներ»ի բացակայութեան նշումը բացայայտ կերպով նշանակում է, որ ԹՐԻՓՓ-ի վրայ գործելու է այլ իրաւական ռեժիմ, քան Հայաստանի ճանապարհների, սահմանային եւ մաքսային անցակէտերում: Սրանով ԹՐԻՓՓ-ը դառնում է միջանցք, որի վրայ Հայաստանի ինքնիշխանութիւնը սահմանափակուած է: 2. Թէպէտ թէ՛ Հռչակագիրը, թէ՛ Համաձայնագիրը շեշտում են Հայաստանի ինքնիշխանութեան եւ իրաւազօրութեան պահպանման անհրաժեշտութիւնը, սակայն առնուազն «ֆրոնտ օֆիս-պէք օֆիս» գործառական մոտելի ներդրումը ինքնին նշանակում է, որ Հայաստանը համաձայնուել է Ատրպէյճանի պահանջին որեւէ կերպ չառնչուել հայ պաշտօնեաների հետ` դրանով իսկ երրորդ կողմին զիջելով իր ինքնիշխան գործառոյթի իրականացման իրաւունքը: Գ․ Համարժէքութեան եւ յետադարձելիութեան մասով 1. Պարտադիր իրաւական բնոյթ ունեցող հայ-ամերիկեան համաձայնագիրը փաստաթուղթ է, որով փաստօրէն սահմանւում է, թէ Հայաստանն ինչպէս է ապահովելու պարտադիր իրաւական ուժ չունեցող հայ-ատրպէյճանական Հռչակագրով իրեն վերապահուած պարտաւորութիւնների իրականացումը: 2. Համաձայնագրին համարժէք որեւէ փաստաթուղթ, որով կը սահմանուեն եւ կը համաձայնեցուեն Ատրպէյճանի տարածքով Հայաստանին տրամադրուող «առաւելութիւնները»: Այսպիսով, եթէ Հայաստանը եւ Ատրպէյճանը համարժէք «անխոչընդոտ հաղորդակցութեան իրաւունքի» մանրամասների շուրջ համաձանիւթեան չյանգեն, Հայաստանը միեւնոյն է պարտադրուած է լինելու իրականացնել Համաձայնագրով ստանձնած պարտաւորութիւնները: Ուստի, Հռչակագրով Հայաստանի ստանձնած պարտաւորութիւնները յետադարձելի չեն, իսկ Ատրպէյճանինը` յետադարձելի, մանաւանդ ամերիկեան կողմի ներդրումների պարագայում: Գ․ Անորոշութեան մասով 1. Համաձայնագրից յստակ չէ, թէ որքան է կազմելու ԹՐԻՓՓ նախագծի իրականացման տարածքը: 2025 թուականի Օգոստոսի 8ին Հռչակագրի ստորագրման հանդիսաւոր արարողութեան ժամանակ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը ԹՐԻՓՓ ը կոչեց «յատուկ տարանցման տարածք» («special transit area») եւ յայտարարեց, Հայաստանը Միացեալ Նահանգների հետ «միջանցքի զարգացման/ստեղծման համար յատուկ բացառիկ գործընկերութիւն է հաստատում, որը կարող է տեւել մինչեւ 99 տարի» («Armenia is also creating an exclusive partnership with the United States to develop this corridor which could extend for up to 99 years»): Ըստ նախագահ Թրամփի, Փաշինեանը խոստացել էր 99 տարի յետոյ գործընկերութեան ժամկէտը երկարաձգել: «Հայաստան» դաշինքի պատգամաւորների բոլոր հարցերն՝ ուղղուած ՀՀ կառավարութեան ներկայացուցիչներին՝ պարզելու «միջանցքի» կամ «յատուկ տարանցման գօտու» սահմանները, մնացել են անպատասխան: Դ․ Տնտեսական ազդեցութեան մասով 1. ԹՐԻՓՓ-ի տնտեսական ազդեցութեան որեւէ գնահատական ներկայացուած չէ: 2. Որոշակիացուած չէ, թէ ո՞ր կողմը կամ ի՞նչ համամասնութեամբ են կողմերը ԹՐԻՓՓ ենթակառուցուածքների կառուցման համար ներդրումներ կատարելու եւ, ըստ այդմ, հասկանալի չէ առաջիկայ 49 տարիների ընթացքում ինչով է պայմանաւորուած 74 տոկոս/26 տոկոս մասնակցութիւնը: