Պառաւաթումբի Համայնքը Պատերազմէն Ետք

0 0
Read Time:2 Minute, 3 Second

 

Պառաւաթումբի համայնքը խորհրդային ժամանակաշրջանում զրկուած էր առանձին գիւղ կոչուելու հնարաւորութիւնէն, քանի որ Կաղարծիին շատ մօտ ըլլալուն պատճառաւ, գիւղացիներուն Կաղարծիի բնակիչներ նկատի կ՛ունենային, սակայն Պառաւաթումբը այսօր առանձին համայնք մըն է իր ոչ մեծաթիւ բնակչութեամբ:
Համայնքի ղեկավար Սասուն Սարգսեանի խօսքով` գիւղացիները հիմնականին մէջ կը զբաղուին գիւղատնտեսութեամբ, զարգացնելով անասնապահութիւնն ու հողագործութիւնը:

«Գիւղը հողով աղքատ է: Գիւղի վարելահողը 93 հեքթար է: Ջրի սակաւութիւնն է, որ կ՛ազդէ գիւղատնտեսութեան վրայ: Արուեստական ջրհոր կարելի է կառուցել, եթէ ցանկութիւն լինի: Ունենք նաեւ մեծ ջրամբար, որ ոռոգման համար է նախատեսուած եւ ինքնահոս հասնում է գիւղ, սակայն համայնքի պիտճէն թոյլ չի տալիս ապահովել պահպանման ծախսերը: Իհարկէ, օգտագործում ենք, սակայն ամբողջական նորոգման կարիք ունի, սնուցող համակարգը եւս փոխելու կարիք կայ», կը նշէ Սասուն Սարգսեան:

Պատերազմէն ետք երիտասարդները հիմնականին մէջ կը ծառայեն պաշտպանութեան բանակում, բան մը որ կ՛ազդէ գիւղատնտեսութեան վրայ:
«Գիւղատնտեսութեան զարգացման մեծ խնդիր ունենք: Չկան գիւղատնտեսական համար դիւրութիւններ: Յարակից գիւղերից ենք մի կերպ գտնում բերում, որպէսզի կարողանանք իրականացնել գիւղատնտեսական աշխատանքները, սակայն արդի մեքենաներու բացակայութեան պատճառով ուշանում են աշխատանքները, որն էլ իր հերթին ազդում է բերքատուութեան վրայ: Ի՞նչ է նշանակում` մարդ հող ունի, որի համար աշխարհը կռւում է, բայց չի կարողանում մշակել: Բոլորն էլ ուզում են մշակել, արդիւնք ունենալ, բայց որոշակի պատճառներ կան, որոնք թոյլ չեն տալիս: Պէտք է մշակուի այնպիսի մի ռազմավարութիւն, որը մարդկանց կշահագրգռի հողագործութեամբ զբաղուել: Այսքան կռւում ենք մեր հողերի համար, բայց եթէ չենք կարողանում մշակել մեր հողը, էլ ինչո՞ւ ենք կռւում: Ինչո՞ւ են մարդկանց սեփականատէր դարձրել, եթէ չեն օգնելու մշակեն հողը: Իմ կարծիքով` պետութեան հիմնական գործառոյթն այն պէտք է լինի, որ օգնի իր քաղաքացիներին աշխատել եւ լաւ ապրելէ,- կ՛աւելցնէ Սարգսեան:

Գիւղին մէջ զարգացած է մեղուաբուծութիւնը: Իր ունեցած մեղուափեթակների քանակով համայնքը շրջանի առաջատարներէն է:
Նաեւ Կազի եւ ելեկտրական հոսանքի խափանումները մտահոգիչ կացութիւն ստեղծած են:
«Եթէ արհեստավարժ ու արագ լուծումներ առաջարկուեն, կարելի է զարգացնել գիւղական համայնքները, պարզապէս պէտք է մի քիչ խելամտօրէն ու արդարացի մօտեցում ցուցաբերել, որն իսպառ բացակայում է մեզ մօտ:

Առաջին հերթին պէտք է գիւղում արդի մեքենաներ լինին: Բահով չես կարող երկիր պահել: Շատ ենք խօսում ճանապարհից, բայց եթէ այնպէս չեն անելու, որ գիւղում մարդու կենցաղը նորմալ լինի, բնակչութեան թիւն աւելանայ, ճանապարհն ո՞ւմ է պէտք: Իմ կարծիքով` սխալ ենք աշխատում: Այն, ինչ սկզբում պէտք է անենք, վերջում ենք անում, եւ հակառակը: Իհարկէ, գիւղի մի մասն ասֆալտապատուել է, միւսն էլ ընթացքի մէջ է, սակայն մեր` որպէս գիւղատնտեսական երկրի զարգացման հիմքում ասֆալատապատումը չէ, այլ` գիւղը: Եթէ գիւղը չլինի, էլ ի՞նչ գիւղատնտեսական երկիր»,- նշեց համայնքի ղեկավարը, եզրակացնելով, թէ «Արցախում ապագայ ենք տեսնում, հետեւաբար` Պառաւաթումբում նոյնպէս պէտք է տեսնենք»:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles