“ՇԱՐԺ­ՄԱՆ ՎԵՐՋ­ՆԱ­ԿԱՆ ՆՊԱ­ՏԱ­ԿԸ ՊԷՏՔ Է ԼԻ­ՆԻ, ԲՈ­ԼՈՐ ՄԱ­ԿԱՐ­ԴԱԿ­ՆԵ­ՐՈՎ ԺՈ­ՂՈՎՐ­ԴԻ ԻՇ­ԽԱ­ՆՈՒ­ԹԵԱՆ ՀԱՍ­ՏԱ­ՏՈՒ­ՄԸ“ ԿԸ ՅԱՅՏ­ՆԷ Հ.Յ.Դ. ՀԱ­ՅԱՍ­ՏԱ­ՆԻ ԳԵ­ՐԱ­ԳՈՅՆ ՄԱՐ­ՄԻ­ՆԻ ՆԵՐ­ԿԱ­ՅԱ­ՑՈՒ­ՑԻՉ Ա. ՌՈՒՍ­ՏԱՄ­ԵԱՆ

0 0
Read Time:16 Minute, 53 Second

p3 Armen  Ստո­րեւ, յապաւումով լոյս կ՛ըն­ծա­յենք հե­տաքր­րքա­կան հար­ցազ­րոյց մը, կա­տար­ուած “Եր­կիր Մետ­իա“ի կող­մէ, Ազ­գա­յին Ժո­ղո­վէն ներս, Հ.Յ.Դ. Խմբակ­ցու­թեան Ղե­կա­վար եւ Հա­յաս­տա­նի Գե­րա­գոյն Մար­մի­նի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Ար­մէն Ռուս­տամ­եա­նի հետ:

 

Հ.- Ի՞նչ հանգր­ուա­նի է հա­սել շար­ժու­մը եւ ի՞նչ քայ­լե­րի անհ­րա­ժեշ­տու­թիւն կայ:

Պ.- Կար­ծում եմ ժա­մա­նակն է, որ մենք գնա­հա­տենք շարժ­ման ներ­կայ փու­լը, եւ այն մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը, որոնց առ­ջեւ կանգ­նած ենք: Ի՞նչ ու­նենք այ­սօր, որ պէտք է ար­ձա­նագր­ուի: Նախ` այն հար­ցե­րը, որ բարձ­րաց­րեց Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եա­նը իշ­խա­նու­թիւն­նե­րի առ­ջեւ, չբա­ւա­րար­ուե­ցին, պա­հանջ­նե­րը մնա­ցին ան­պա­տաս­խան` մերժ­ուե­ցին: Եւս մէկ ան­գամ պարզ դար­ձաւ այն ճշմար­տու­թիւնը, որ որե­ւէ իշ­խա­նու­թիւն չի պար­տա­ւոր­ուի յօ­ժա­րա­կամ իր դիր­քե­րը զի­ջել, առա­ւել եւս` իշ­խա­նու­թիւնը զի­ջել: Եւ մի­ակ ճա­նա­պար­հը, որ այ­սօր պէտք է իրա­կա­նաց­ուի, շարժ­մա­նը թափ հա­ղոր­դելն է` հզօ­րաց­նե­լը: Միշտ ու­ժի հետ է իշ­խա­նու­թիւնը հաշ­ուի նստում, եւ իշ­խա­նու­թիւն­նե­րը դրա­նից են սար­սա­փում: Ճգնա­ժա­մա­յին զանգ­ուա­ծը, շարժ­ման անհ­րա­ժեշտ չափն է, որ կա­րող է ստի­պել իշ­խա­նու­թիւն­նե­րին ընդ­հուպ հրա­ժա­րա­կան տալ կամ հե­ռա­նալ: Դա իս­կա­պէս կախ­ուած է ժո­ղովր­դի գոր­ծու­նէ­ու­թե­նից:

 

Հ.- Իսկ ինչ­պէ՞ս մե­ծաց­նել ժո­ղովր­դի գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը:

Պ.- Հէնց դա է խնդի­րը, որ այ­սօր գո­յու­թիւն ու­նի, եւ շարժ­ման հրա­մա­յա­կանն է` շարժ­ման հու­նա­ւո­րումն ու կազ­մա­կեր­պու­մը: Եւ դա պէտք է ար­ուի յստակ քայ­լե­րով: Պէտք է լի­նի նպա­տակ­նե­րի, սկզբունք­նե­րի յստա­կե­ցում, որով շար­ժու­մը գոր­ծի: Այդ նպա­տակ­նե­րի եւ սկզբունք­նե­րի շուրջ պէտք է կազ­մա­կերպ­ուի շար­ժու­մը եւ յստակ գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րով ու քայ­լե­րով, օր օրի թափ հա­ւա­քի:

 

Հ.- Որո՞նք են այդ յստակ գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րը:

Պ.- Եթէ տու­եալ պա­հին չես կա­րող ամ­բողջ իշ­խա­նու­թիւնը վերց­նել, ու­րեմն դրան գնալ է պէտք քայլ առ քայլ: Սա է մեր առա­ջար­կի տրա­մա­բա­նու­թիւնը. պէտք չի, որ շար­ժու­մը խու­սա­փի հանգր­ուա­նա­յին յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րով հաս­նել իր նպա­տա­կին: Սա են­թադ­րում է` շարժ­մա­նը պատ­րաս­տել տե­ւա­կան պայ­քա­րի: Տե­ւա­կան պայ­քա­րը առա­ջին հեր­թին են­թադ­րում է շարժ­ման կա­ռոյ­ցի կազ­մա­կեր­պում, այ­սինքն‘ մին­չեւ մար­զեր, հա­մայնք­ներ, շար­ժու­մը պէտք է ու­նե­նայ իր ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րը: Առանց ող­նա­շա­րի, որե­ւէ շար­ժում միս ու արիւն ստա­նալ չի կա­րող: Եւ այդ պատ­ճա­ռով կան որոշ խնդիր­ներ, որ հէնց ին­քը` շար­ժու­մը պէտք է անց­նի ինք­նա­կազ­մա­կերպ­ման այդ նոր որա­կի մէջ: Սա իս­կա­պէս նոր լիցք կը հա­ղոր­դի շարժ­մա­նը, եւ երբ շարժ­ման կող­մից անհ­րա­ժեշտ խնդիր­նե­րը կը դրուեն, դա կը լի­նի այն կա­ռոյ­ցը, որը կազ­մա­կերպ­ուած կ՛աշ­խա­տի: Մի բան է ընդվ­զու­մը, մէկ այլ բան` կազ­մա­կերպ­ուած շար­ժու­մը:

 

Հ.- Ու­զում էիք ասել, որ մինչ այ­սօր մենք գործ ու­նէ­ինք ինք­նա­բուխ ընդվզ­ման հետ, իսկ հի­մա այն պէտք է կազ­մա­կեր­պե՞լ:

Պ.- Յստակ պէտք է դնել նպա­տակ, որից չպէտք է շեղ­ուել: Շարժ­ման վերջ­նա­կան նպա­տա­կը պէտք է լի­նի ժո­ղովր­դի իշ­խա­նու­թեան հաս­տա­տու­մը բո­լոր մա­կար­դակ­նե­րով եւ սրան պէտք է գնալ հանգր­ուա­նա­յին բո­լոր քայ­լե­րով: Առա­ջին հանգր­ուա­նը Երե­ւա­նում աւա­գա­նու ընտ­րու­թիւն­ներն են, եւ եթէ նկա­տի ու­նե­նանք, թէ այ­սօր ինչ­պի­սի նշա­նա­կու­թիւն ու­նի Երե­ւա­նը Հա­յաս­տա­նի հա­մար, սա հզօր լծակ կա­րող է հան­դի­սա­նալ շարժ­ման ձեռ­քին, եթէ շար­ժու­մը իս­կա­պէս կեդ­րո­նաց­ուի ու կազ­մա­կերպ­ուի: Ես այդ ռե­սուր­սը տես­նում եմ` վերց­նել իշ­խա­նու­թիւնը Երե­ւա­նում: Այ­սօր Երե­ւա­նի մա­սին օրէն­քը հնա­րա­ւո­րու­թիւն է տա­լիս, որ­պէս­զի այդ իշ­խա­նու­թիւնը, եթէ չպատ­կա­նի ոչ հան­րա­պե­տա­կա­նին, ոչ մե­ծա­մաս­նու­թեա­նը, ոչ իշ­խա­նա­կան ու­ժե­րին, սա լուրջ, այ­լընտ­րան­քա­յին իրա­վի­ճակ կ՛ա­ռա­ջաց­նի` հա­կակշռ­ման եւ զսպման իրո­ղու­թիւն: Կ՛ու­նե­նաք ընտր­ուած քա­ղա­քա­պետ, որը կա­րող է ինք­նու­րոյն գոր­ծու­նէ­ու­թիւն ծա­ւա­լել օրէն­քի տա­ռին հե­տե­ւե­լով եւ Երե­ւա­նը դարձ­նել օրի­նա­կե­լի մի վայր, որ­տեղ կա­րե­լի է ցոյց տալ այն բո­լոր ծրագ­րե­րի իրա­կա­նա­ցու­մը, որը ժո­ղո­վուր­դը լսում է հրա­պա­րա­կում: Ժո­ղո­վուր­դը պէտք է զգայ, որ Երե­ւա­նի քա­ղա­քա­յին իշ­խա­նու­թիւնը իր իշ­խա­նու­թիւնն է:

Այ­սօր այդ­պէս չէ: Այն փո­փո­խու­թիւն­նե­րը, որ մենք ժա­մա­նա­կին կա­տա­րե­ցինք, ի չիք դար­ձան, որով­հե­տեւ նոյն ու­ժին է պատ­կա­նում այ­սօր քա­ղա­քա­պե­տի պաշ­տօ­նը եւ այդ պատ­ճա­ռով այդ պաշ­տօ­նը վե­րած­ուեց նշա­նա­կո­վի պոս­տի:

 

Հ.- Սա ձեր առա­ջա՞րկն է եւ դեռ չի՞ քննարկ­ուել:

Պ.- Մենք քննար­կել ենք: Միայն հան­րա­հա­ւաք­նե­րով չի, նա­եւ հան­դի­պում­ներ ենք ու­նե­նում Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եա­նի հետ եւ մեր ծրագ­րե­րը յստակ ներ­կա­յաց­նում ենք: Ինչ որ ես ասա­ցի, դրա հետ մի­ա­սին ամ­բող­ջա­կան շար­ժու­մը կազ­մա­կեր­պե­լու ծրա­գիր ենք ներ­կա­յաց­րել, որ­տեղ յստակ սահ­ման­ուած են նպա­տա­կը, սկզբունք­նե­րը, խնդիր­նե­րը, հանգր­ուա­նա­յին այն լու­ծում­նե­րը, որոնք մենք տես­նում ենք, եւ որոնք առա­ջի­կա­յում շար­ժու­մը պէտք է իրա­կա­նաց­նի եւ ձե­ւա­ւո­րի կազ­մա­կեր­պա­կան կա­ռոյ­ցի մեր պատ­կե­րաց­րած նա­խա­տի­պը:

 

Հ.- Իսկ ինչ­պէ՞ս դրան կ՛ար­ձա­գան­քի հա­սա­րա­կու­թիւնը:

Պ.- Սա կապ­ուած է շար­ժու­մը ճիշդ տրա­մա­բա­նու­թեան մէջ դնե­լու խնդրի հետ: Շարժ­ման իւ­րա­քան­չիւր մաս­նա­կից պէտք է ըն­կա­լի, որ “ամէն ինչ հի­մա եւ մի­ան­գա­մից“ը փա­կու­ղի տա­նող ճա­նա­պարհ է եւ կամ կը տա­նի արիւ­նա­հե­ղու­թեան: Եր­կուսն էլ մեզ հա­մար անըն­դու­նե­լի են: Ամե­նատ­րա­մա­բա­նա­կան, վստա­հե­լի եւ անվ­տանգ ճա­նա­պար­հը` հանգր­ուա­նա­յին յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րով նպա­տա­կին հաս­նե­լու ճա­նա­պարհն է: Սա այն ուղ­ղու­թիւնն է, որ շար­ժու­մը պէտք է որ­դեգ­րի: Եւ ես չեմ կար­ծում, որ սա պա­կաս յա­ջո­ղու­թիւն կա­րող է հա­մար­ուել, եթէ մենք` բո­լորս ու­ժե­րը կենտ­րո­նաց­նենք Երե­ւա­նում իշ­խա­նու­թիւնը վերց­նե­լու վրայ: Այ­սինքն` դրան պէտք է մաս­նակ­ցեն ոչ իշ­խա­նա­կան բո­լոր ու­ժե­րը, որով­հե­տեւ առան­ձին-առան­ձին գնա­լը իշ­խա­նու­թիւն­նե­րին նուէր մա­տու­ցել կը լի­նի: Հե­տե­ւա­բար այս ընտ­րու­թիւնը պէտք է քա­ղա­քա­կանաց­ուի` յատ­կա­պէս Երե­ւա­նում նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րու­թիւն­նե­րի ար­դիւնք­նե­րը, իսկ Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եա­նը շատ ձայ­ներ է ստա­ցել Երե­ւա­նում, շատ նպաս­տա­ւոր դաշտ է ստեղծ­ւում: Սա մի հսա­կա­յա­կան ռե­սուրս է: Ամէն մէկն այս­տեղ իր աշ­խա­տան­քի դաշտն է տես­նե­լու: Շատ էլ հե­ռու չէ, Մա­յի­սի 5ը սա­րե­րի յե­տե­ւում չէ: Մար­տի 11ից սկսած ար­դէն առա­ջադ­րում­ներն են սկսւում, ցու­ցակ­ներ պէտք է կազմ­ուեն: Այ­սինքն այն, ինչ մենք առա­ջար­կում ենք, նշա­նա­կում է` սկսել աւա­գա­նու ընտ­րու­թիւն­նե­րին նա­խա­պատ­րաստ­ուել եւ մի­աս­նա­կան ցու­ցա­կով գնալ ընտ­րու­թեան:

 

Հ.- Այս գա­ղա­փա­րը, արդ­եօք, չի՞ են­թադ­րում, որ նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րու­թիւն­նե­րի հետ կապ­ուած այ­լեւս որե­ւէ յոյս չպէտք է տա­ծել:

Պ.- Ամե­նե­ւին ոչ, մենք ժո­ղովր­դի իշ­խա­նու­թեան հաս­տատ­ման նպա­տա­կը պահ­պա­նում ենք, նպա­տակ որ­պէս: Բայց այդ նպա­տա­կին հաս­նե­լու հա­մար կան առան­ձին խնդիր­ներ, որոնք լու­ծե­լով` աւե­լի ես մօ­տե­նում նպա­տա­կին: Մենք պէտք է ցոյց տանք ոյժ, մենք պէտք է ցոյց տանք այն աղ­բիւ­րը, որն այ­սօր շար­ժու­մը կա­րող է տի­րա­պե­տել: Այ­սօր սաղմ­նա­ւոր­ման վի­ճա­կում է շար­ժու­մը: Այն դեռ լի­ար­ժէք չի ձե­ւա­ւոր­ուել: Իշ­խա­նու­թիւն­ներն այ­սօր ար­դէն մտա­ծում են գնալ որո­շա­կի զի­ջում­նե­րի, որով­հե­տեւ գի­տակ­ցում են, որ այս­պէս եր­կար շա­րու­նակ­ուել չի կա­րող, եւ ու­րեմն, երբ շար­ժու­մը դառ­նայ զօ­րեղ գոր­ծօն, աւե­լի մեծ զի­ջում­նե­րի կը գնան` ստիպ­ուած կը լի­նեն: Զի­ջում­ներ պար­տադ­րում են եւ ոչ թէ զի­ջում­նե­րի սպա­սում, որ հրա­պա­րա­կում մա­տու­ցեն:

 

Հ.- Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի նա­խա­գա­հը առա­ջար­կել է, չէ՞, սահ­մա­նադ­րա­կան բա­րե­փո­խում­նե­րի յանձ­նա­ժո­ղով ստեղ­ծել:

Պ.- Առա­ջար­կում են սահ­մա­նադ­րա­կան բա­րե­փո­խում­նե­րի յանձ­նա­ժո­ղով ստեղ­ծել, առա­ջար­կում են ընդ­դի­մու­թեա­նը որո­շա­կի լծակ­ներ տրա­մադ­րել, որով­հե­տեւ հար­ցե­րի հար­ցը սա է, եւ իրենք ու­զեն, թէ չու­զեն, պի­տի ըն­դու­նեն, որ ինչ­պէս էլ ար­դիւնք­ներն իրենք ար­ձա­նագ­րեն, մի բան ակն­յայտ է, որ Հա­յաս­տա­նը այ­սօր կանգ­նած է բա­րե­փո­խում­նե­րը ար­մա­տա­պէս խո­րաց­նե­լու հրա­մա­յա­կա­նի առաջ` քա­ղա­քա­կան, տնտե­սա­կան, սոց­ի­ա­լա­կան: Սա միայն մէկ ոլոր­տով լի­նել չի կա­րող: Ար­մա­տա­պէս պէտք է փոխ­ուի դրուած­քը Հա­յաս­տա­նում: Ար­մա­տա­կան, խոր­քա­յին բա­րե­փո­խում­ներ են անհ­րա­ժեշտ: Սրա մա­սին սկսել են խօ­սել նա­եւ իշ­խա­նու­թեան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը: Եւ դա ող­ջու­նե­լի է, որով­հե­տեւ իրենք հաս­կա­նում են, որ ինչ­քան էլ, այս­պէս ասած, ջայ­լա­մի քա­ղա­քա­կա­նու­թիւն վա­րեն, ժո­ղո­վուրդն այ­լեւս այս­պէս ապ­րել չի կա­րող եւ ժո­ղո­վուրդն ար­ժա­նի է շատ աւե­լի լաւ կեան­քի եւ իշ­խա­նու­թեան: Սա յստակ է, եւ եթէ սա չեն տես­նե­լու, ես այս վի­ճա­կը կը նմա­նեց­նեմ 96ի հետ, երբ իշ­խա­նու­թիւնն ինք­նա­գոհ ինքն իրեն հռչա­կեց յաղ­թող, սա­կայն ար­դիւնք­նե­րը բո­լո­րո­վին այլ էին, այ­նու­հե­տեւ առա­ջին փոր­ձու­թիւնը որ եղաւ Հա­յաս­տա­նում, կապ­ուած ար­տա­քին խնդիր­նե­րի հետ, մի­ան­գա­մից այս բո­լոր խնդիր­նե­րը դէմ յան­դի­ման դուրս եկան այս­պէս ասած “յաղ­թած“ նա­խա­գա­հի առաջ, եւ նա ստիպ­ուած հրա­ժա­րա­կան տուեց: Սա պա­տա­հա­կան չէր: Նոյն իրա­վի­ճա­կում կա­րող է այ­սօր­ուայ Հա­յաս­տա­նը յայտն­ուել: Մենք բա­ցար­ձա­կա­պէս հա­մոզ­ուած չենք , որ վա­ղը չի բեր­ուի Ղա­րա­բա­ղի հետ կապ­ուած մի փա­թեթ ու Հա­յաս­տա­նին դէմ տրուի: Շնոր­հա­ւո­րանք­նե­րի շքեր­թը չպէտք է իշ­խա­նու­թեա­նը գցի ոգե­ւո­րու­թեան մէջ: Դա գին ու­նի. գինն այն է, որ նրանք ակն­կա­լիք ու­նեն ընտր­ուած նա­խա­գա­հից, գինն այն է, որ իրենք տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին հե­ռան­կար­ներ ու­նեն, որին դեռ չեն հա­սել եւ պա­հան­ջե­լու են , որ այդ խնդիր­նե­րը օր առաջ լուծ­ուէն: Ո՞ւմ հաշ­ուին` հայ ժո­ղովր­դի, մեր երկ­րի հաշ­ուին: Միշտ է այդ­պէս եղել: Որե­ւէ մէ­կի շա­հը մե­րի­նի հետ չի հա­մընկ­նում: Ամէն մէկն իր շահն է հե­տապն­դում: Աստ­ուած ոչ արաս­ցէ, եթէ ուլ­տի­մա­տիւ, վերջ­նագ­րա­յին ձե­ւով որե­ւէ խնդիր դրուեց Հա­յաս­տա­նի իշ­խա­նու­թիւն­նե­րի առ­ջեւ, այն էլ` այս­պի­սի թու­լա­ցած ընտ­րու­թիւն­նե­րով ձե­ւա­ւոր­ուած իշ­խա­նու­թիւն­նե­րի: Սա` այս թուաց­եալ մո­նո­լիտ, մի­ա­հե­ծան իշ­խա­նու­թիւնը մէկ օրում կա­րող է փլուզ­ուել:

 

Հ.- Հ.Յ.Դ.-ն ըն­դու­նո՞ւմ է Սերժ Սարգս­եա­նի յաղ­թա­նա­կը այս ընտ­րու­թիւն­նե­րում:

Պ.- Մենք ասել ենք, որ այս ընտ­րու­թիւն­ներն այն պատ­կե­րը չեն տա­լիս, որ հնա­րա­ւոր լի­նի ար­ձա­նագ­րել որե­ւէ մէ­կի յաղ­թա­նա­կը: Առն­ուազն դա յստակ է: Այ­սինքն, եթէ այն­քան խախ­տում­ներ կան, որոնց մա­սին խօ­սում են, եւ մենք դա տե­սել ենք, առն­ուազն պէտք է ըն­դու­նել, որ ընտ­րու­թիւն­նե­րը չեն տուել այն­պի­սի հնա­րա­ւո­րու­թիւն, որ պատ­կե­րը պարզ լի­նի` յաղ­թո­ղի եւ պար­տուո­ղի: Մենք նա­եւ ասել էինք, որ ընտ­րու­թիւն­նե­րի ել­քը կան­խո­րոշ­ուած է: Ամ­բողջ պե­տա­կան ապա­րա­տը դառ­նում է ընտ­րա­կան ապա­րատ եւ դա կան­խո­րո­շում է ընտ­րու­թիւն­նե­րի գոր­ծըն­թա­ցը: Այս ան­գամ պար­զա­պէս այդ ամէ­նը իրենց կոնտ­րո­լից դուրս եկաւ, կամ էլ` իրենք այն­քան ինք­նա­գոհ էին, որ չէ­ին սպա­սում, թէ այս­պի­սի բան կա­րող է լի­նել:

 

Հ.- Ձեզ հա­մար պա՞րզ են Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եա­նի կող­մից արուող քայ­լե­րը: Ի՞նչ յստակ քայ­լեր են ձեռ­նարկ­ւում Հ.Յ.Դ.ի կող­մից, թէ դեռ սպա­սում էք որո­շա­կի իրա­դար­ձու­թիւն­նե­րի զար­գաց­ման:

Պ.- Մեր նպա­տակն է յստա­կու­թիւն մտցնել գոր­ծըն­թա­ցի մէջ: Այո, որո­շա­կի անո­րո­շու­թիւն կար: Եղել եմ հան­րա­հա­ւաք­նե­րին, ու­նե­ցել եմ անո­րո­շու­թեան որո­շա­կի զգա­ցում, սրտա­ցաւ իմաս­տով, դա կար: Մենք պար­տա­ւոր ենք ամէն ինչ անել, որ­պէս­զի շար­ժու­մը հու­նա­ւոր­ուի, կազ­մա­կերպ­ուի, որ­պէս­զի ամէն մէկն իր անե­լի­քը տես­նի: Հան­րա­հա­ւաք­նե­րի նպա­տա­կը ոչ միայն ժո­ղովր­դին հա­ւա­քելն է, այ­լեւ խնդիր­ներ դնե­լը, որ ժո­ղո­վուրդն իմա­նայ հան­րա­հա­ւա­քից յե­տոյ իր անե­լի­քը: Մենք դեռ այս վի­ճա­կին չենք հասց­րել շար­ժու­մը:

Երբ որ այդ վի­ճա­կին կը բե­րենք, ոչ միայն Երե­ւա­նի հան­րա­հա­ւա­քով, այ­լեւ մար­զե­րով, հա­մայնք­նե­րով, ամէն մէկն իր անե­լի­քը կը տես­նի շարժ­ման մէջ ու կը հաս­կա­նայ, որ պէտք չի “Ամէն ինչ եւ հի­մա“ տրա­մա­բա­նու­թեամբ առաջ­նորդ­ուել, այլ պատ­րաստ­ուել տե­ւա­կան պայ­քա­րի, որ­պէս­զի շար­ժու­մը չմա­րի: Շարժ­ման չմա­րե­լը բո­լո­րիս նպա­տա­կը պէտք է լի­նի: Սա առիթ է, որ մենք չկորց­նենք հնա­րա­ւո­րու­թիւնը: Եւ Դաշ­նակ­ցու­թիւնը այս տրա­մա­բա­նու­թեամբ է մտել խնդրի մէջ: Սա լրջա­գոյն գոր­ծօն պէտք է դառ­նայ, որ­պէս­զի զսպի իշ­խա­նու­թիւն­նե­րին, ստի­պի գնալ զի­ջում­նե­րի, իսկ եթէ ոչ` հաս­նել իշ­խա­նա­փո­խու­թեան քայլ առ քայլ:

 

Հ.- Նախ­կի­նում Հ.Յ.Դաշ­նակ­ցու­թեան նպա­տակն էր ազա­տագ­րել Արեւմտ­եան Հա­յաս­տա­նը, հի­մա ո՞րն է ձեր նպա­տա­կը:

Պ.- Մեր նպա­տա­կը էլի մնում է ազատ, ան­կախ եւ մի­աց­եալ Հա­յաս­տա­նը, բայց դրան հաս­նե­լու հա­մար, պէտք է հզօ­րաց­նել Հա­յաս­տա­նը, ստեղ­ծել ժո­ղովր­դա­վա­րու­թիւն, սոց­ի­ա­լա­կան ար­դա­րու­թիւն հաս­տա­տել երկ­րում եւ ու­նե­նալ տնտե­սա­կան ազա­տու­թիւն:

 

Հ.- Արդ­եօք այ­սօր բո­լոր որո­շում­նե­րը հա­մա­ձայ­նեց­ուա՞ծ են Հ.Յ.Դաշ­նակ­ցու­թեան եւ Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եա­նի մի­ջեւ:

Պ.- Ես չէի ասի, բո­լոր որո­շում­նե­րը հա­մա­ձայ­նեց­ուած են, որով­հե­տեւ Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եա­նը ինք­նու­րոյն իր քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնն է իրա­կա­նաց­նում, որ­պէս այս ամ­բողջ գոր­ծըն­թա­ցի հիմ­նա­կան կողմ: Մենք պար­զա­պէս խնդիր ենք դնում օժան­դա­կե­լու, որ­պէս­զի այդ շար­ժու­մը, որը ձե­ւա­ւոր­ուել է ինք­նա­բուխ կեր­պով, հաս­նի շօ­շա­փե­լի ար­դիւնք­նե­րի: Սա է մեր նպա­տա­կը: Եւ դրա հետ կապ­ուած մենք հան­դի­պում­ներ ենք ու­նե­նում, խոր­հուրդ­ներ ենք տա­լիս, պատ­րաստ ենք ամ­բող­ջու­թեամբ լի­ար­ժէք աջակ­ցել: Բայց, բնա­կա­նա­բար, մենք պէտք է սկիզբն ու վեր­ջը տես­նենք, ինչ­պէս ցան­կա­ցած քա­ղա­քա­ցի` սկիզբն ու վեր­ջը: Քայ­լե­րի հեր­թա­կա­նու­թիւն չու­նե­նա­լը շփոթ է առա­ջաց­նում: Սա պէտք է նուա­զա­գոյ­նի հասց­ուի:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ԵՐԵ­ՒԱ­ՆԻ ԱՒԱ­ԳԱՆԻԻ ԸՆՏ­ՐՈՒ­ԹԻՒՆ­ՆԵՐ.- “ՈՉ ԻՇ­ԽԱ­ՆԱ­ԿԱՆ ՈՒ­ԺԵ­ՐԸ ՊԷՏՔ Է ՄԻ­Ա­ՒՈՐ­ՈՒԻՆ“ԿԸ ՅԱՅՏ­ՆԷ ՎԱ­ՀԱՆ ՅՈՎ­ՀԱՆ­ՆԻՍ­ԵԱՆ
Next post ԵՒ­ՐՈ­ՊԱ­ՅԻ ՀԱՅ ԴԱ­ՏԻ ԳՐԱ­ՍԵՆ­ԵԱ­ԿԸ ՇՆՈՐ­ՀԱ­ԿԱ­ԼՈՒ­ԹԻՒՆ ԿԸ ՅԱՅՏ­ՆԷ ԼԻԹ­ՈՒԱՆ­ԻՈՅ ԽՈՐՀՐ­ԴԱ­ՐԱ­ՆԻ ԱՆ­ԴԱՄ­ՆԵ­ՐՈՒՆ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles