Նոր Հորիզոններ

0 0
Read Time:6 Minute, 52 Second

p5 .si

«Դրօշակ»ի Խմբագրական
Յուլիս 19, 2015
Իրանի եւ միջազգային միջնորդ վեցնեակի միջեւ, սոյն թուականի Յուլիսի 14-ին կայացած համաձայնութիւնը միջազգային հարթակում գնահատուեց, որպէս պատմական ձեռքբերում: Ձեռքբերումը պատմական էր, ոչ միայն այն պատճառով, որ իրենց լրումին հասան Իրանի միջուկային ծրագրի շուրջ տասնամեակներ ձգուած թնջուկը եւ վերջինի շուրջ մօտ երկու տարի ձգուող բանակցութիւնները: Շրջանառուած ձեւակերպման համաձայն այս քայլը կարող է լուրջ վերափոխման ենթարկել Մերձաւոր արեւելքի աշխարհաքաղաքական առկայ ճարտարապետութիւնը:
Տնտեսկան ու քաղաքական շրջափակումից ձերբազատուող եւ այս երկու ասպարէզում էլ մեծ ներուժ ունեցող Իրանը կարող է նոր մօտեցումների եւ նախաձեռնութիւնների հնարաւորութիւն տեղծել շատ հարցերում, որոնց մասին, սակայն առայժմ խօսւում է զգուշաւորութեամբ: Իրականում շատ բան պայմանաւորուած կը լինի նրանով, թէ Իրանը, նոր պամաններում ինչպիսի վարքագիծ կդրսեւորի կողմնորոշումների առումով եւ տարածաշրջանային ու աշխարհաքաղաքական բարդ խնդիրների նկատմամբ մօտեցումների տեսանկիւնից: Միւս կողմից նոր կացութեան ձեւաւորումը անհնար կը լինէր, եթէ ի յայտ չգար համաշխարհային գլխաւոր դերակատարների եւ մասնաւորաբար Ամն-ի մեծ շահագրգռութիւնը` ներդաշնակեցուած Ռուսաստանի ու Եւրոպայի համախոհութեան հետ: Այդ իսկ պատճառով ստեղծուած իրավիճակը նմանւում է մշուշով եզերուող հորիզոնի, որից այն կողմ թէ ինչ կարող է լինել առայժմ կանխատեսումների մակարդակի վրայ է:
Յատկապէս, որ դեռեւս պարզորոշ չէ աշխարհաքաղաքական հեռանկարը` ելնելով մասնաւորապէս, Մերձաւոր արեւելքի վերաձեւման գործընթացից:
Չհաւակնելով պատասխանել տրամաբանական ենթադրութիւնների տեղիք տուող հարցադրումներին, փորձենք առաջադրել հարցեր, որոնք առհասարակ, ճիշտ ձեւակերպման դէպքում կարող են նաեւ յուշել հնարաւոր պատասխանները:
Վերջին տարիներին Մերձաւոր արեւելքը փոթորկած յեղաշրջումների ու պատերազմների գլխաւոր պատճառներից մէկը եղել է ցանկութիւնը թուլացնելու ու չէզոքացնելու իրանական ազդեցութիւնը շիայական աշխարհի եւ մեծ հաշուով տարածաշրջանի վրայ:
Ի դէպ, եթէ յարձակումների թիրախ ուղղակիօրէն չդարձաւ Իրանը, ինչում մեծ շահագրգռութիւն էին դրսեւորում որոշ մօտ ու հեռու հարեւաններ, ապա այդ հարցում առաջին հերթին պէտք է տեսնել հէնց իրանական պետութեան խոր աւանդոյթներ ունեցող շրջահայեաց ու ճկուն քաղաքականութիւնը:
Եւ այստեղից բխում է կարեւորագոյն հարցերից մէկը. Իրանը շրջափակումից դուրս բերելու եւ դրանով խաղի մէջ ներգրաւելու ցանկութիւնը արդեօ՞ք պայմանաւորուած չէ վերոնշեալ գործընթացի վերանայման նպատակով:
Տարուելով մի խաղով, որի արդիւնքում նաեւ քաղաքակրթութեան օրրանը հանդիսացող տարածաշրջանի համար մօտ հարիւր տարի առաջ գծուած քարտէզը պէտք է նորացուէր, արեւմուտքը ու յատկապէս Միացեալ Նահանգները կամայ եւ ակամայ ծնեցին իսլամական ծայրահեղականութեան հրէշին եւ մի շարք տէրութիւնների համագործակցութիւնը դաւանական ագրեսիւ անհանդուժողականութեան դրօշի ներքոյ:
Այդ դժուար զսպուող յարձակողապաշտական վտանգի դէմ, նոյն տարածաշրջանում, հակակշռումի ամենամեծ ներուժ ունեցող երկիրը Իրանն է: Եւ հետեւաբար այս գործո՞նը չէ արդեօք նկատի առնուել Իրանին ասպարէզ վերադառնալու օրինական իրաւունքը ընձեռելով:
Յիշենք, ի դէպ, որ քաղաքական այս նախաձեռնութեանը դէմ հանդէս եկող ուժերը կատարուածը գնահատեցին, որպէս պատմական սխալ:
Միւս կողմից պատժամիջոցների վերացումը չի՞ նշանակի արդեօք ձախողել մերձաւոր արեւելքի հրդեհի գլխաւոր պատճառներից եւս մէկը, մրցակից-հարեւաններին նաֆթա-գազային շուկայից դուրս մղելու ցանկութիւնը:
Միւս կողմից, եթէ արգելափակուած Իրանը տնտեսական ու հաղորդակցական ճանապարհների առումով վերածուել էր իւրատեսակ խցանի, պէտք է նկատի ունենալ, որ նոր իրողութիւնների պայմաններում կարող է վերածուել խաչմէրուկի, որն իրար կարող է կապել Պարսից ծոցն ու Եւրոպան, Արեւելեան ասիան ու Մերձաւոր արեւելքը: Այդ իմաստով նոր կարգավիճակ ձեռք բերած Իրանը հնարաւորութիւններ կստեղծի այլընտրանքային նախագծերի համար` չէզոքացնելով այլ նախագծերի մենաշնորհեալի իրաւունքը վայելողների յաւակնոտութիւնը:
Ի դէպ հաղորդակցական մայրուղու վերածուող Իրանը նոր հնարաւորութիւնների դուռ է բացում նաեւ Հարաւային կովկասի համար: Այստեղ, որպէս նաւթային տէրութիւն ինքն իրեն ծախելու չափաւորութեան է մղւում Ատրպէյճանը, եւ միւս կողմից, Վրաստանը տնտեսական այլընտրանքների հնարաւորութիւնը նկատի ունենալով քաղաքական վերանայումներ կատարել պատեհութիւն կ՚ունենայ:
Իրանի եւ պոտենցիալ գործընկերների միջեւ ձեռք բերուած համաձայնութիւնից յետոյ հնչեցին փոխադարձ հաճոյախօսութիւններ Միացեալ Նահանգների եւ Ռուսաստանի բարձրագոյն պաշտօնեաների շուրթերից: Տեղի ունեցածը առիթ դարձաւ, որ ուկրաինական իրադարձութիւնների պատճառով սրուած լարուածութիւնը մոռանալով, հեռախօսազրոյց վարեյին Միացեալ Նահանգներու եւ Ռուսաստանի նախագահները: Երբ այս երկրի նախագահներն ու արտգործնախարարները յետոյ նաեւ գնահատում են մէկմէկու դերակատարութիւնը կայացած համաձայնութեան հարցում չի՞ նշանակում, որ տարածաշրջանի ապագայի առումով եւ գուցէ աւելի լայն աշխարհագրութեամբ ձեռք են բերուել որոշակի պայմանաւորուածութիւններ: Իսկ այդ պայմանաւորուածութիւնները կարող են վերաբերել Իրանի գործօնի կարեւորմանը, ե՛ւ Սուրիոյ, եւ Թուրքիոյ, եւ քրտական հարցի, եւ անմիջականօրէն շահագրգիռ արաբական երկրների` Եգիպտոսի, Սէուտական Արաբիոյ, Եմէնի, Քաթարի եւ այլնի տնտեսաքաղաքական ապագայի խնդրում: Իհարկէ այս համատեքստում չմոռանալով Հարաւային Կովկասի մասին:
Յուլիսի 15-ին, ելոյթ ունենալով Պրուքինքսի հիմնարկում, Միացեալ Նահանգների պետական քարտուղարի Արեւելեան Եւրոպայի, Հարաւային Կովկասի եւ տարածաշրջանային հակամարտութիւնների հարցերով օգնականի տեղակալ Էրիք Ռուպինսը մասնաւորապէս ասել է, որ Միացեալ Նահագները մտադիր է յատուկ ուշադրութիւն դարձնել տարածաշրջանում տնտեսականայ համագործակցութեան զարգացմանը, քանի-որ տնտեսութիւնն ազդում է կայունութեան ամրապնդման, իսկ իրավիճակի վատացման դէպքում` նաեւ ապակայունացման վրայ: Մասնաւորապէս, Միացեալ Նահանգները ցանկանում է նպաստել, որպէսզի Հարաւային Կովկասը վերածուի զարգացած ենթակառուցուածքներով միջազգային փոխադրական հանգոյցի, ինչը հսկայական հնարաւորութիւններ կը ստեղծէր տարածաշրջանի բնակիչների համար: Հէնց դրան են ուղղուելու ամերիկեան կողմի ջանքերը:
Արդէն մէկ տարի անց բեռնարկղը Չինաստանից կարելի է հեշտութեամբ հասցնել Հարաւային կովկաս, ապա Եւրոպա:
«Հայաստանը դեռեւս դուրս է մնում նման նախագծերից, սակայն մենք միանշանակ յայտարարում ենք, որ այդ պլանների յաջող իրագործման համար, դրանցում պէտք է ներգրացուած լինեն տարածաշրջանի բոլոր երկրները, իսկ տարածաշրջանային հակամարտութիւնները պէտք է կ՚արգաւորուեն»:
Գաղտնիք չէ, որ Հայաստանը ակնարկուած ծրագրերից դուրս էր մնում Ատրպէյճանի ու Թուրքիոյ ցանկութեամբ: Այժմ երբ առաջ է քաշւում նոր ծրագրերի հարցը, որոնց պէտք է մասնակցեն «տարածաշրջանի բոլոր երկրները» ու նաեւ Չիաստանը, ակնյայտ չէ՞ որ տուեալ ուղիները հանգուցող մէկ օղակն էլ Իրանն է: Ինչ վերաբերում է Չինաստանին, ապա նա Մետաքսի մեծ ճանապարհի իր նոր ծրագիրն ունի, որը նոյնպէս պէտք է անցնի Իրանով ու Հայաստանով: Ի դէպ յայտնի է նաեւ, որ Ռուսաստանն ու Չինաստանը արդէն իսկ պայմանաւորուածութիւն են ձեռք բերել Մետաքսի ճանապարհի եւ Եւրասիական տնտեսական միութեան ներդաշնակեցման մասին: Իհարկէ նշուած ծրագրերի մէջ Ռուսաստանն ու Միացեալ Նահնագները փոխադարձաբար միմեանց ինչ դեր են վերապահել նոյնպէս հարց է մնում Բնականաբար տնտեսական այդ հաշուարկները փոխկապակցուած են քաղաքական հաշուարկների հետ:
Խորհրդային միութեան փլուզումից յետոյ Ռուսաստանի դերակատարութիւնը նուազագոյնի հասցնելու նպատակով փորձ արուեց ելետրականական-տնտեսական ուղիները շրջանցիկ դարձնել այս երկրի համար, որի դէմ էլ հակառակ ջանքեր գործադրեց Ռուսաստանը: Այսօր էլ չեն մարում խօսակցութիւններւ, որ Մեծ Մետաքսի ճանապարհը, կամ Պարսից ծոցը Եւրոպայի հետ կապող Իրան-հայաստան-վրաստան երթուղին նոյնպէս Ռուսաստանից անկախ ձեւաւորուող նախագծէր կարող են լինել: Ժամանակ առ ժամանակ մենք այդպիսի խանդի դրսեւորումների ականատես եղել ենք, բայց ինչպէս երեւում է, նախագծերից դուրս չմնալու համար Ռուսաստանը հակադրուելու փոխարէն փորձում է խրախուսելով մաս կազմել դրանց: Որ այս առումով Հարաւային Կովկասի կամ Մերձաւոր Արեւելքի տարածաշրջաններում Ռուսաստանի ու Ամն-ի միջեւ մրցակցութիւն չի լինելու դժուար է հաւատալ, սակայն վերջնական լուծումների վերաբերեալ հարցի պատասխանը թողնենք ժամանակին:
Մեզ համար գլխաւորն իհարկէ այն հարցն է, թէ փոփոխութիւնների արդիւնքում ինչ է ստանալու Հայաստանը: Հնարաւոր ձեռքբերումների մասին կանխատեսումնէր արուել են եւ չարժէ կրկնուել:
Կարեւորը մեզ համար առանց ժամանակ կորցնելու ակտիւ աշխատանքներ նախաձեռնելն է տնտեսական նախագծերի շուրջ: Նկատի ունենալով, որ մեր երկիրը իրաւապայմանագրային լաւ հիմք եւ որոշակի փորձ ունի ունի թէ Ռուսաստանի, թէ Եւրասիական միութեան, թէ Չինաստանի, թէ Իրանի ու Վրաստանի հետ:
Զարգացող կապեր ունի բարեկամ Արաբական երկրների հետ: Հայաստանը նաեւ յայտ է ներկայացրել միանալու Շանհայի համագործակցութեան երկրներին, Եւրոմիութեան հետ կնքելու համաձայնագիր եւ այլն: Վերջերս Չինաստանի Բոաոյ քաղաքում տեղի ունեցած միջազգային տնտեսական համաժողովում, Սերժ Սարգսեանը ելոյթ ունեցաւ ասելով մասնաւորապէս հետեւեալը.- «Հայաստանը Եւրոպայի եւ Ասիայի խաչմէրուկում գտնուող մի երկիր է, որ հազարամեակներ շարունակ կապող օղակ է եղել երկու աշխարհամասերի միջեւ եւ որտեղ միաձուլուած են արեւելեան եւ արեւմտեան արժէքները: Այդ կապի առարկայական պատկերը պատմական Մետաքսի մեծ ճանապարհն է, որի անքակտելի մաս է կազմել Հայաստանը: Եւ պատահական չէ, որ մեզ համար այդքան գրաւիչ է նախագահ Սի Ցզինպինի` ժողովուրդներին միաւորող այդ առաջահտո,:
Տնտեսական մեծամասշտաբ համարկումի եւ որպէս կապող օղակի Հայաստանի դերի մասին նախագահ Սարգսեանը յուլիսի 9-ին խօսել է նաեւ Ռուսաստանի Դաշնութեան Ուֆա քաղաքում տեղի ունեցած Պրիկսի, Եւրասիական Տնտեսական Միութեան եւ Շանկհայեան համագործակցութեան կազմակերպութեան համատեղ գագաթնաժողովի ժամանակ` մասնաւորապէս նշելով. «մեր պատկերացմամբ,Պրիկսի, Եւրասիական Տնտեսական Միութեան եւ Շանկհայեան համագործակցութեան կազմակերպութիւն փոխգործակցութեան հիմքում ընկած է ինտէգրացիոն գործընթացների փոխլրացնող եւ փոխշահաւէտ զարգացման սկզբունքի ապահովման ընդհանուր հետաքրքրուածութիւնըէ:
Այս գաղափարի արդիւնաւէտ իրականացման համար, մեր կարծիքով, անհրաժեշտ է մեր ինտէգրացիոն միաւորումների ներուժի համադրում եւ տարբեր ոլորտներում համատեղ խոշոր ծրագրերի իրականացում` մեր կազմակերպութիւնների շրջանակներում ստեղծուած զարգացման ֆինանսական հիմնարկների ներգրաւմամբ: Ֆինանսական հիմնարկների գործունէութեան համակարգման արդիւնաւէտութիւնը էապէս կ՚օգնի այստեղ ներկայացուած զարգացող տնտեսութիւններ ունեցող երկրներում ներդրումային հոսքերի մեծացման նպաստելուն, որն իր հերթին կբերի կայուն տնտեսական աճի:
Որպէս ասուածի գործնական օրինակ կարող է դառնալ եւրասիական ամբողջացման եւ «մետաքսի ճանապարհի տնտեսական գօտու» նախաձեռնութեան զուգակցումը, որոնք ներդաշնակօրէն փոխգործակցելով, հեռանկարում կարող են ապահովել խոշոր ենթակառուցուածքային եւ փոխադրական ծրագրերի իրականացումը նոր մակարդակի բարձրացնելու գործը:
Հայաստանի դէպքում այդպիսի ծրագիր կարող է դառնալ Հայաստան-իրան երկաթուղային ճանապարհի կառուցումը, որը Պարսից ծոցի միջոցով կ՛ապահովի Եւրասիական Տնտեսական Միութեան երկրների ելքը դէպի Հնդկական Ովկիանոս: Արդէն պատրաստ է տեխնիկական-տնտեսական հիմնաւորումը, եւ ծրագիրը բաց է պետական-մասնաւոր գործընկերութեան համար: Յուսով ենք, որ այստեղ ներկայ երկրներից ընկերութիւնները հետաքրքրութիւն կը դրսեւօրենէ:
Բազում հարցականների ու ենթադրութիւնների կողքին ակնյայտ է հետեւեալը.
ա.- Տնտեսական շահերը անմիջականօրէն փոխկապակցուած եւ պայմանաւորուած են քաղաքական շահերով:
բ- Միջին-մերձաւորարեւելեան տարածաշրջանը, լայն ընդգրկմամբ, գտնւում է փոփոխութիւնների զարգացող ընթացքի մէջ, ինչը աւարտուելու է այս տարածաշրջանի նորացուած քարտէզի ամրագրմամբ:
Մենք պէտք է ջանք չխնայենք օգտուելու պատմական պահից, ինչը Հայաստանի առջեւ նոյնպէս կարող է բացել միանգամայն նոր հորիզոններ:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

2 thoughts on “Նոր Հորիզոններ

  1. Լրիվ հոդվածը կարդալ այստեղ
    https://www.academia.edu/9728389/Armenia_and_Oil
    ————————————

    Սերժ Սարգսյանը օգտվեց ի վերուստ ընձեռնված աստեղային ժամից։

    Որպեսզի Հայաստանը և Թուրքիան հանդիսանան Կասպյան ավազանի գազի ու նավթի տարանցիկ պետություններ, ապա

    նվազագույնը անհրաժեշտ է որ այդ երկու պետությունները ունենան ձևական, առանց նախապայմանների դիվանագիտական

    հարաբերություններ։ Այլապես հնարավոր չէ գազն ու նավթը տեղափոխել Եվրոպա։ Այդքան շահարկվող «սահմանների

    բացում» արտահայտությունը առաջին հերթին նշանակում է որ գազի և նավթի խողովակները Հայաստանի սահմանից պետք

    է անցնեն դեպի Թուրքիա և ուրիշ ոչինչ։ Իսկ տնտեսական կամ այլ տեսակի վնասակար հետևանքների դեմ Հայաստանի

    կառավարությունը կարող է, իրավական ճանապարհներով, գործնականորեն վնասազերծել բոլոր հնարավոր վտանգները։

    Հազար տարուց ավելի, մենք՝ Հայերս, գոյատևելով առանց ազգային պետականության և մշտապես գտնվելով մեզ նվաճած

    ցեղերի դրածո կառավարիչների ղեկավարման ներքո, մենք հոգեպես խեղվել ենք և կորցրել մեր ղեկավարներին հավատալու

    ունակությունը։ Այլապես ինչպես բացատրել այն փաստը, որ Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը բազում անգամ ի

    գիտություն մեզ և ի լուր ամբողջ աշխարհի բացահայտ հայտարարել է Հայաստանի պաշտոնական դիրքորոշումը Հայոց

    ցեղասպանության և Արցախի հարցում։ Բայց մենք չենք հավատում…

    Պետք է ականջ ունենալ որ կարողանանք լսել Հայաստանի Նախագահի հետևյալ հայտարարությունները. «Ցանկացած

    հարաբերություն Թուրքիայի հետ չի կարող կասկածի տակ դնել հայ ժողովրդի հայրենազրկման ու ցեղասպանության

    իրողությունը: Այն հայտնի փաստ է եւ պետք է ճանաչվի ու դատապարտվի ողջ առաջադեմ մարդկության կողմից:» կամ

    «Այս հարաբերությունները որեւէ ձեւով չեն առնչվում ու չեն կարող առնչվել Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի կարգավորման

    հետ, որն անկախ ու ինքնուրույն գործընթաց է:» և այլն և այլն…

    Բայց արի ու տես որ մենք ավելի շատ հավատում ենք մեր ազգի դարավոր թշնամիների կողմից տարածված

    հերյուրանքներին քան թե Հայաստանի Նախագահ Սերժ Սարգսյանին, որն իր ընտանյոք հանդերձ մեր արյունակիցն է և ոչ

    թե Եբրայեցու փեսա։

    Հուսով եմ չեք մոռացել, որ Սերժ Սարգսյանը, նախկան Հայաստանի նախագահ ընտրվելը, պաշտոնավարել էր Հայաստանի

    պաշտպանության և Հայաստանի անվտանգության հետ կապված հիմնարկություններում և նա շատ լավ գիտե թե ինչպես

    պետք է պաշտպանել Հայաստանի ազգային շահերն ու ազգային անվտանգությունը, ինչպես շախմատի վարպետ,

    հաշվարկելով տասնյակ քայլեր և տարբերակներ։

    Հայաստանի Նախագահ Սերժ Սարգսյանը ապացուցեց որ մենք Հայերս վստահելով մեր սեփական ներուժին և օգտագործելով

    «Հայի վերջին խելքը» ատոմայինից հզոր զենքը, կարող ենք տանել դիվանագիտական մեծ հաղթանակներ։

    Կեցցե՛ Հայոց Նախագահը
    Կեցցե՛ Հայաստան

  2. Լրիվ հոդվածը կարդալ այստեղ
    https://www.academia.edu/9728389/Armenia_and_Oil
    ————————————

    Սերժ Սարգսյանը օգտվեց ի վերուստ ընձեռնված աստեղային ժամից։

    Որպեսզի Հայաստանը և Թուրքիան հանդիսանան Կասպյան ավազանի գազի ու նավթի տարանցիկ պետություններ, ապա նվազագույնը անհրաժեշտ է որ այդ երկու պետությունները ունենան ձևական, առանց նախապայմանների դիվանագիտական հարաբերություններ։ Այլապես հնարավոր չէ գազն ու նավթը տեղափոխել Եվրոպա։ Այդքան շահարկվող «սահմանների բացում» արտահայտությունը առաջին հերթին նշանակում է որ գազի և նավթի խողովակները Հայաստանի սահմանից պետք է անցնեն դեպի Թուրքիա և ուրիշ ոչինչ։ Իսկ տնտեսական կամ այլ տեսակի վնասակար հետևանքների դեմ Հայաստանի կառավարությունը կարող է, իրավական ճանապարհներով, գործնականորեն վնասազերծել բոլոր հնարավոր վտանգները։

    Հազար տարուց ավելի, մենք՝ Հայերս, գոյատևելով առանց ազգային պետականության և մշտապես գտնվելով մեզ նվաճած ցեղերի դրածո կառավարիչների ղեկավարման ներքո, մենք հոգեպես խեղվել ենք և կորցրել մեր ղեկավարներին հավատալու ունակությունը։ Այլապես ինչպես բացատրել այն փաստը, որ Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը բազում անգամ ի գիտություն մեզ և ի լուր ամբողջ աշխարհի բացահայտ հայտարարել է Հայաստանի պաշտոնական դիրքորոշումը Հայոց ցեղասպանության և Արցախի հարցում։ Բայց մենք չենք հավատում…

    Պետք է ականջ ունենալ որ կարողանանք լսել Հայաստանի Նախագահի հետևյալ հայտարարությունները. «Ցանկացած հարաբերություն Թուրքիայի հետ չի կարող կասկածի տակ դնել հայ ժողովրդի հայրենազրկման ու ցեղասպանության իրողությունը: Այն հայտնի փաստ է եւ պետք է ճանաչվի ու դատապարտվի ողջ առաջադեմ մարդկության կողմից:» կամ «Այս հարաբերությունները որեւէ ձեւով չեն առնչվում ու չեն կարող առնչվել Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի կարգավորման հետ, որն անկախ ու ինքնուրույն գործընթաց է:» և այլն և այլն…

    Բայց արի ու տես որ մենք ավելի շատ հավատում ենք մեր ազգի դարավոր թշնամիների կողմից տարածված հերյուրանքներին քան թե Հայաստանի Նախագահ Սերժ Սարգսյանին, որն իր ընտանյոք հանդերձ մեր արյունակիցն է և ոչ թե Եբրայեցու փեսա։

    Հուսով եմ չեք մոռացել, որ Սերժ Սարգսյանը, նախկան Հայաստանի նախագահ ընտրվելը, պաշտոնավարել էր Հայաստանի պաշտպանության և Հայաստանի անվտանգության հետ կապված հիմնարկություններում և նա շատ լավ գիտե թե ինչպես պետք է պաշտպանել Հայաստանի ազգային շահերն ու ազգային անվտանգությունը, ինչպես շախմատի վարպետ, հաշվարկելով տասնյակ քայլեր և տարբերակներ։

    Հայաստանի Նախագահ Սերժ Սարգսյանը ապացուցեց որ մենք Հայերս վստահելով մեր սեփական ներուժին և օգտագործելով «Հայի վերջին խելքը» ատոմայինից հզոր զենքը, կարող ենք տանել դիվանագիտական մեծ հաղթանակներ։

    Կեցցե՛ Հայոց Նախագահը
    Կեցցե՛ Հայաստան

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles