Լրահոս

Սուտանահայ Համայնքին Մասին Հետաքրքրական Դասախօսութիւն

«Project Save» հիմնարկի կեդրոնին․․․                                                                                                                          (Լուսանկար՝ Քնար Պետեանի)

Վերջերս, Պոսթըն եւ Նիւ Եորք ժամանեց լոնտոնաբնակ երիտասարդ մարդաբան Վահէ Պօղոսեան, որ հետաքրքրական զեկուցում մը ներկայացուց մոռցուած սուտանահայ գաղութին մասին։

Մարտ 4-5-ին ան յաջորդաբար խօսք առաւ Հարվըրտ համալսարանի եւ «Project Save» հիմնարկի կեդրոնին մէջ եւ ներկայացուց սուտանահայ գաղութին անցեալը։

եւ Հարվըրտի մէջ

Մարտ 5-ին, «Project Save» հիմնարկի կեդրոնին մէջ կազմակերպուած ձեռնարկին, տնօրէն Արթօ Վաուն (Փայասլեան) ներկայացուց օրուան հիւր դասախօսը, որ  հիմնած է «Սուտանահայ ժառանգութեան նախագիծը» (https://www.sudanahye.com ), տեղեկացնելով, թէ այս ծրագիրը կը ձգտի պաշտպանել անցեալի եզակի պատմութիւն մը։ Սուտանի անկախութենէն ետք, քաղաքական անկայունութեան, հակամարտութեան եւ տնտեսական անկման ժամանակաշրջանները գրեթէ ոչնչացած է սուտանահայը։ 15 Ապրիլ 2023-էն ի վեր, կրկին անդորրութիւնը խախտած է։

Պօղոսեան տեղեկացուց, թէ պատերազմը կրկին ցրուեց սուտանահայերը, այս անգամ, սակայն, վտանգի տակ է անոնց ժառանգութիւնը եւ, թէ այս ծրագիրը բազմամիջոցային հետազօտական նախաձեռնութիւն մըն է, որ սկիզբ առաւ պարզ զրոյցներով` սուտանահայերուն հետ իրենց կեանքերուն մասին: «Գալուստ Կիւլպէնկեան» հիմնարկութեան օժանդակութեամբ 2025-ի Յունուարին նախագիծը լայնածաւալ ծրագիրի վերածուեցաւ: Արխիւային հետազօտութեան, բանաւոր պատմութեան հարցազրոյցներու եւ արհեստագիտական համագործակցութեան միջոցով, այս ծրագիրը կը միտի պահպանել սուտանահայերու մշակութային ժառանգութիւնը` անոր տալով մնայուն կերպարանք:

Հայոց եկեղեցին Խարթումի մէջ,1957-ին

«Սուտանը անկախացաւ 1956-ին: Այդ թուականէն ետք արխիւային փաստաթուղթեր գտնելը դժուար է: Համայնքը հասած էր իր գագաթնակէտին մօտաւորապէս հազար հայորդիներով, սակայն անկախութենէն մօտ տասը տարի ետք քաղաքական ցնցումներու պատճառով, հետզկետէ սկսաւ ցրուիլ: Շատեր մնացին, սակայն մեծ մասը մեկնեցաւ: Այս աքսորին շնորհիւ Սուտանէն դուրս բերուած եւ պահուած են թանկագին լուսանկարներ», ըսաւ Պօղոսեան աւելցնելով, թէ Հայութեան պատմութիւնը Սուտանի մէջ խոր արմատներ ունի: Առաջին նախաձեռնողները Սուտան հասած են 20-րդ դարասկիզբին: 1915-ի Ցեղասպանութիւնը զանոնք մղեց հոն հաստատուելու ու արմատներ նետելու, ու այդպիսով քանի մը առեւտրականներ ներդրում ունեցած են, որոնք յարգանք վայելած են թէ՛ սուտանցի դրացիներուն եւ թէ՛ բրիտանական գաղթատէրերուն կողմէ:

Խարթումի մէջ թատերական ներկայացում, 1960-ին

«Գահիրէի Հ․Բ․Ը․Մ․-ի արխիւներուն մէջ, մանրակրկիտ կերպով կազմակերպուած ու պահուած են բազմաթիւ տեղեկութիւններ արխիւապետ Մարուշ Երամեանի ձեռամբ: Այսպէս, Գահիրէի Հ․Բ․Ը․Մ․-ի հետ համագործակցութեամբ, կարելի եղաւ մուտք գործել այս թղթածրարը եւ տեղեկանալ համայնքի սկզբնական տարիներու մասին: Փաստաթուղթերուն մէջ կան անդամներու ցուցակներ` անուններով, վայրերով ու մասնագիտութիւններով», տեղեկացուց Պօղոսեան, մանրամասնելով, թէ հայ լուսանկարիչներ առաջին նախաձեռնողներն եղած էին Սուտանի մէջ` եւ նկատի ունենալով հայերու բարեկեցիկ դիրքը սուտանեան հասարակութեան մէջ` հայ ընտանիքներ լուսանկարներու մեծ հաւաքածոներ ունէին:

Advertisement Subscribe Today
Գաղութի ձեռնարկներէն նկար մը

«Համայնքային կազմակերպութիւններէն բացի, բրիտանական գաղութատիրական իշխանութիւնները եւս պահած են իրենց փաստաթուղթերը` կառավարական տեսանկիւնէն դիտուած: Ասոնք այսօր կը գտնուին Անգլիոյ ազգային արխիւներուն մէջ, Լոնտոն: Հայերը հազուադէպ յիշուած են անոնց մէջ` աւելի ցայտուն ըլլալով առեւտուրի եւ տնտեսական կեանքի մէջ, քան` քաղաքականութեան ու կառավարման: Նաեւ, այնտեղ հաւաքուած են բրիտանացի պաշտօնեաներու, զինուորականներու, քարոզիչներու եւ առեւտրականներու անձնական եւ պաշտօնական փաստաթուղթեր: Այս աղբիւրները կը ներկայացնեն աւելի մտերմիկ պատկեր մը գաղութային Սուտանի մասին` բացայայտելով անձնական կապերը եւ հասարակական յարաբերութիւնները հայերու, բրիտանացիներու, սուտանցիներու եւ այլ օտար համայնքներու միջեւ։ Այս առաջին իրադարձութիւնները սկիզբ մըն են: Հետազօտութիւններով կիսուելու կարելիութիւնը եւ համայնքներուն հետ  խօսիլը բացառիկ արժէք ունին: Բայց աւելի կարեւորը` այս ձեռնարկները վերածեցին յիշողութիւնը եւ հետազօտութիւնը` ժառանգութեան: Կայքէջի կամ ընկերային ցանցերու սահմաններէն անդին` նախագիծը դարձաւ սուտանահայ համայնքի պատմութեան մաս մը, որ պիտի շարունակենք բացայայտել ու հրատարակել», եզրակացուց Պօղոսեան։ Աւարտին, տեղի ունեցաւ հարց-պատասխան եւ զրոյց;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button