Հ.Օ.Մ.Ի ՆԻՒ ԵՈՐ­ՔԻ ՄԱՍ­ՆԱ­ճԻՒ­ՂԻ ԿԱԶ­ՄԱ­ԿԵՐ­ՊԱԾ ԱՆ­ԴԱ­ՄԱՐ­ՇԱ­ՒԸ

ՄԱՐԻԱ ՇԱՄԼԵԱՆ ԵՓՐԵՄԵԱՆ

Գար­նա­նա­մու­տէն քա­նի մը օր առաջ, Շա­բաթ  Մարտ 17ին  տե­ղի ու­նե­ցաւ Նիւ Եոր­քի Հայ  Օգ­նու­թեան  Միու­թեան “Մայր“ մաս­նա­ճիւ­ղի տա­րե­կան ան­դա­մար­շա­ւը  ընկհ. Անա­յիս Չո­լաք­եա­նի բնա­կա­րա­նին մէջ:

Գա­րու­նը նոր կեանք եւ նոր յոյս ներշն­չող, եղա­նա­կէ, եւ այս գե­ղե­ցիկ  խոր­հուր­դէն օգտ­ուե­լով Հ.Օ.Մ.ի “Մայր“ մաս­նա­ճիւ­ղը այս օրե­րուն  կը կազ­մա­կեր­պէ իր տա­րե­կան ան­դա­մար­շա­ւը որուն նպա­տակն է վե­րա­նո­րո­գել ըն­կե­րու­հի­նե­րու  ծանօթու­թիւնը Հ.Օ.Մ.ի պատ­մու­թեան եւ տա­րած աշ­խա­տանք­նե­րուն` ինչ­պէս նա­եւ նո­րեկ­նե­րու ծա­նօ­թաց­նե­լով վե­րո­յիշ­եալ նիւ­թե­րը,  քա­ջա­լե­րել անոնց ան­դա­մակ­ցու­թիւնը    Հայ Օգ­նու­թեան Միու­թեան:

Մաս­նա­ճիւ­ղիս ատե­նա­պե­տու­հին Ընկհ.  Անա­յիս Չո­լաք­եան բա­րի գա­լուստ մաղ­թեց ներ­կա­նե­րուն եւ հրա­ւի­րեց  երեց­կին Վար­դու­հի Տէր Գա­լուստ­եա­նը որը յա­րա­տեւ կեր­պով զօ­րա­ւիգ եղած է Հ.Օ.Մ.ին, եւ միշտ ներ­կայ ըլ­լա­լով ինք­նա­կամ օգ­նած է  մաս­նա­ճիւ­ղիս բո­լոր ձեռ­նարկ­նե­րուն: Ընկհ. Անա­յիս շ­նոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց իր նուի­րու­մին հա­մար եւ զինք Հ.Օ.Մ.ի Պա­տուոյ ան­դամ յայ­տա­րա­րե­լով,  պար­գե­ւատ­րեց Հ.Օ.­Մ.Ի սրտա­ձեւ ոսկ­եգոյն մէ­տա­լը նուի­րե­լով:

Նոյն օրը  եր­կու նոր երի­տա­սարդ  ան­դա­մու­հի­ներ ու­նե­ցանք Ռէյ­չըլ Նա­ճար­եան եւ Լի­զա Բար­նակ­եան որոնք  ան­դա­մակ­ցե­ցան Հ.Օ.Մ.ի “Մայր“ մաս­նա­ճիւ­ղին:

Ապա  Ընկհ. Անա­հիտ  Ու­ղուր­լա­եան   անգ­լե­րէ­նով  ներ­կա­յա­ցուց Հ.Օ.Մ.ի հա­մա­ռօտ պատ­մու­թիւնն ու հա­րիւր տա­րի­նե­րու գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը:

Տէ­րու­նա­կան աղօթ­քէն ետք  բո­լոր ներ­կա­նե­րը վա­յե­լե­ցին  ըն­կե­րու­հի­նե­րուն պատ­րաս­տած պահ­քի հա­մեղ ճա­շե­րը:

Ճա­շէն  ետք Ընկհ. Չո­լաք­եան հրա­ւի­րեց Մ.Ա.Կ.ի մէջ Հ.Օ.Մ.ի Կեդ­րո­նա­կան Վար­չու­թեան կող­մէ նշա­նակ­ուած, հա­մա­կար­գո­ղի  պաշ­տօն վա­րող Ընկհ. Հու­րի Կէ­օ­տէ­լէք­եա­նը  որը ըն­կե­րու­հի­նե­րուն փա­փա­քին` տե­ղե­կու­թիւն­ներ  տուաւ Մ.Ա.Կ.ի մէջ Հ.Օ.Մ.ի տա­րա­ծաշ­խա­տանք­նե­րուն մա­սին: Ան ըսաւ “Հ.Օ.Մ.ը Ա.Մ.Ն.ի եւ Մ.Ա.Կ.ի ծի­րին մէջ տուր­քէ զերծ բա­րե­սի­րա­կան կազ­մա­կեր­պու­թիւն մըն է: Հիմն­ուած  է 1910ին եւ կը գոր­ծէ 27 եր­կիր­նե­րու մէջ մար­դա­սի­րա­կան ծա­ռա­յու­թիւն­ներ մա­տու­ցա­նե­լով ՀԱՅ եւ ոչ ՀԱՅ հա­սա­րա­կու­թեան:Ու­նի 15,000 ան­դաման­դա­մու­հի­ներ: Հ.Օ.Մ.ը  շատ յարգ­ուած եւ սիր­ուած կազ­մա­կեր­պու­թիւն մըն է“: Ան եզ­րա­կա­ցուց իր խօս­քը­շեշ­տե­լով որ “նոր ըն­կե­րու­հի­ներ ու­նե­նա­լով եւ բազ­մա­պատ­կե­լով մեր հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թիւնը մեր դիր­քը իբ­րեւ Հ.Օ.Մ. աւե­լի կրնայ զօ­րա­նալ Մ.Ա.Կ.ին մէ­ջ եւ այս հա­ւատ­քով կրնանք օգ­տա­կար դառ­նալ Հա­յաս­տա­նին Մ.Ա.Կ.ի մի­ջո­ցաւ“:

Ընկհ. Հուրիի խօս­քէն ետք ներ­կա­նե­րը դի­տե­ցին­Գիւմրիի մէջ Հ.Օ.­Մ.Ի հիմ­նադ­րած  “Մօր ու Ման­կանց“ վե­րա­նո­րոգ­ուած  Կեդ­րո­նի հաս­տա­տու­թեան մա­սին շատ հե­տաքր­քիր եւ տպա­ւո­րիչ խտա­տե­սիլ մը:

Այս տա­րի մեր ան­դա­մար­շա­ւի 22րդ տա­րե­դարձն էր: Այս գե­ղե­ցիկ եւ մտեր­միկ ձեռ­նար­կը կա­տար­ուե­ցաւ հա­ճե­լի մթնո­լոր­տի մէջ:

Աւար­տին Ընկհ. Չո­լաք­եան շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց ըն­կե­րու­հի­նե­րուն, որ մաս­նակ­ցե­ցան ու քա­ջա­լե­րե­ցին ձեռ­նար­կը, եւ  ըսաւ “իմ տանս դռնե­րը միշտ բա­ցէ Հ.Օ.Մ.ին հա­մար, ԲԱ­ՐԻ ԵԿԱՔ Հ.Օ.­Մ.ու­հի­ներ“:

Ըն­կե­րու­հի­նե­րը մեկ­նե­ցան գոհ  եւ վե­րա­նո­րոգ­ուած խոս­տա­նա­լով  շա­րու­նա­կել նոյն կո­րո­վով Հ.Օ.Մ.ին զօ­րա­ւիգ կե­նալ: