ԿԵԴՐՈՆԱԿԱՆՑԻ ԱՐՄԵՆԱԿԻ ՑԱՒԻ  ՆԱՄԱԿԸ ԵՐԵՒԱՆԷՆ

0 0
Read Time:2 Minute, 6 Second

Մակար, Ի Գաղիա, Oգոստոս 2017

 

Հակառակ շոգին դէմ եղած զգուշացումներու, Արմենակ Հայաստան գնաց Էլպիսի հետ: Ամէն բան խոշորացոյցով կը դիտէ, կը տրտնջայ, բայց  ընկուզենիի կոճղի պէս  հայրենասէր է: Ինչպէս ինք կը սիրէ ըսել, եմակով իր տեսածի մասին կը գրէ: Ինչո՞ւ մամուլին հայ կեանքին շողանկարը մէջ չի գրեր, արհեստավարժ քարոզիչին չըսածը, որ մարդիկ իմանան, թէ աթոռէն զատ բաներ ալ կան, եւ պատմաբանը գիտնայ, որ թիւ-թուականէ տարբեր կեանք ունեցած ենք:

Նամակը հասաւ: Մեր անշպար վէպը: Կ’արտագրեմ, որպէսզի Արմենակ լսուի, մենք մեզ դիտենք հայելիին մէջ:

«Սիրելի Մակար,

«Մինչեւ Մոսկուա, օդանաւին մէջ հայու չհանդիպեցանք: Ըլլալու էին: Մոսկուա օդակայան փոխեցինք եւ սպասման բաժնին մէջ հայերը բազմացան եւ աճեցաւ աղմուկը: Հանրակառքով հարթակին վրայ պտըտելէ ետք բարձրացանք «Աէրոֆլոթ»ի օդանաւը, որ խճողուեցաւ: Այս անգամ պատիւ չըրին օդանաւը զովացնելու: Հոս ալ մանուկները եւ մեծերը կ’աղմկէին:

«Կողքիս տեղ գրաւեց թիկնեղ անձ մը: Բացաւ ռուսերէն թերթ մը: Աղմուկը թոյլ չի տար որ մրափես: Երբ ժամեր կ’անցնին, կողքիդ օտարին հետ բնական կը դառնայ երկու խօսք փոխանակել: Խօսքը եղաւ զրոյց:

«Հայ էր: Մոսկուաբնակ, հայախօս, լեզուով չէր ռուսացած: Հայաստանի վերանկախացումէն ետք եղած էր Ռուսիոյ քաղաքացի, Հայաստանի քաղաքացիութիւն չունէր: Աղջիկը ուսանած էր Ֆրանսա եւ ամուսնացած իր ֆրանսացի դասընկերոջ հետ: Տղան ալ կ’ուսանէր Ֆրանսա: Ըսաւ որ ան ալ հոն պիտի մնար: Հոն կրնային աւելի դրամ շահիլ եւ աւելի լաւ ապրիլ:

«Ըսի որ անոնք պիտի օտարանային, որ հայրենիքը տիրութիւն ընողի պէտք ունէր, որ մենք ուրիշ ազգե՞րը պիտի բազմացնէինք: Պահ մը լռեց, եւ ապա ըսաւ որ Հայաստան գործ չկար: Ինք կ’ուզէր որ անոնք լաւ կեանք մը ունենային: Հանդիպած էի Վլատիվոսթոքէն հայ գործարարի, որ Հայաստանի քաղաքացի չէր: Արտագաղթող մայր մը, օդանաւին մէջ ըսած էր իր աղջնակին, որ զինք կը տանէր իր նոր հայրենիքը:

«Ինչպէ՞ս սփիւռքի գոյնզգոյն քաղաքացիութիւններով հայածնունդները պիտի համոզուին, որ հայերէն սորվին, վերադառնան եւ Հայաստանի ու Արցախի քաղաքները եւ գիւղերը վերակենդանացնեն, տէր ըլլան Հայրենիքին: Լաւ շահելու եւ լաւ ապրելու համար մեկնողները բացառութիւն չեն:

«Գրողներ եւ բեմադրիչներ անհասկնալի արդի արուեստ մշակելու փոխարէն, հայուն կատակերգութիւնը ինչո՞ւ բեմ չեն հաներ: Այս պիտի ըսեմ հոս, գրողներուն եւ բեմադրիչներուն: Կը լսե՞ն: Զիրենք լսող կ’ըլլա՞յ:

«Դրամ շահիլ, լաւ ապրիլ: Հայուն նոր Տապանակ Ուխտին: Արտագաղթած մտաւորական մը, եւ այդ տեսակը բազմաթիւ է, գրած էր ազնուական ընկերոջ մը, որ ինք ալ դուրս գայ երկրէն եւ ան չէր լսած լքման կոչը:

«Եթէ նախարարի կամ այլ մեծի մը հանդիպիմ, պիտի ըսեմ այս բոլորը:

Սիրով՝ Արմենակ»:

Ուզեցի երկու տող աւելցնել Արմենակի նամակին: Ի՞նչ ըսել: Մեծերը գիտեն: Արմենակ քանի մը օր անքնութիւն կրնայ պատճառել, յետոյ կը մոռնանք: Քանի որ Արմենակի ցաւը հասարակաց դարձած ըլլալով կը դադրի ցաւ ըլլալէ:

Օր մըն ալ պատմութիւնը մեզ կը մոռնայ:

 

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles