Հ.Յ.­Դաշ­նակ­ցու­թեան 135-ա­մեայ տա­րե­դար­ձը ար­ժա­նա­ւա­յել հան­դի­սա­ւո­րու­թեամբ նշո­ւե­ցաւ Ա­թէն­քի եւ ­Թե­սա­ղո­նի­կէի մէջ։ Եր­կու օ­րե­րու վրայ եր­կա­րող ե­լոյթ­նե­րով, յու­նա­հայ ժո­ղո­վուր­դի ներ­կա­յու­թեամբ, հրա­պա­րա­կա­յին ձեռ­նարկ­նե­րը ընդգր­կե­ցին վեր­լու­ծա­կան խօս­քեր, զրոյց, բա­նա­խօ­սու­թիւն եւ գե­ղա­րո­ւես­տա­կան յայ­տա­գիր։

­­Շա­բաթ, 28 ­Փետ­րո­ւարին, ­Գո­քի­նիոյ «­Զա­ւա­րեան» կեդ­րո­նին մէջ տեղի ունեցաւ հրա­պա­րա­կա­յին զրոյ­ց՝ «Ե­րէկ, այ­սօր, վա­ղը՝ միշտ միա­սին» խո­րա­գի­րով, լու­սար­ձա­կի տակ առ­նե­լու հա­մար Հ.Յ.­Դաշ­նակ­ցու­թեան պատ­մա­կան եւ քա­ղա­քա­կան դե­րը իր հիմ­նադ­րու­թեան օ­րե­րէն, հաս­նե­լով մին­չեւ մե­րօ­րեայ մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը։

Ե­րե­կոն սկսաւ տե­սաե­րի­զի ցու­ցադրու­թեամբ, որ կա­տա­րեց Հ.Յ.Դ. հիմ­նադ­րու­թեան օ­րե­րէն մին­չեւ ներ­կայ ժա­մա­նակ­նե­րը կու­սակ­ցու­թեան դե­րա­կա­տա­րու­թեան ար­ժե­ւո­րու­մը հայ ժո­ղո­վուր­դի ա­զա­տագ­րա­կան պայ­քա­րին մէջ, ­Հա­յաս­տա­նի ան­կա­խու­թեան, Ար­ցա­խի հե­րո­սա­պա­տու­մին եւ վեր­ջին տա­րի­նե­րու քա­ղա­քա­կան եւ ազ­գա­յին ի­րա­վի­ճա­կին կա­պակ­ցու­թեամբ։

Բաց­ման խօս­քով հան­դէս ե­կաւ զրու­ցա­վար ընկ. ­Յո­վիկ ­Պա­պօղ­լեան, որ ման­րա­մասն բա­ցատ­րե­լով օ­րուան հրա­պա­րա­կա­յին զրոյ­ցի նպա­տա­կը, բեմ հրա­ւի­րեց ­Լի­բա­նա­նէն յատ­կա­պէս հրա­ւի­րո­ւած «Ազ­դակ» օ­րա­թեր­թի խմբա­գիր ­Շա­հան ­Գան­տա­հա­րեան եւ Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի ­Կեդրոնական ­Կո­մի­տէի ան­դամ Սեր­գօ ­Գու­յում­ճեան, ներ­կա­յաց­նե­լու հա­մար ի­րենց վեր­լու­ծա­կան միտ­քե­րը նիւ­թին առն­չու­թեամբ։

­Շա­հան ­Գան­տա­հա­րեան իր խօս­քի մեկ­նար­կին անդ­րա­դար­ձաւ հա­յու­թեան դի­մագ­րա­ւած ներ­կայ մար­տահրա­ւէր­նե­րուն, շեշ­տը դնե­լով հայ ժո­ղո­վուր­դի հրա­տապ խնդիր­նե­րուն վրայ։

Advertisement

­Խօս­ք ա­ռաւ ­Սեր­գօ ­Գու­յում­ճեան, որ իր նե­րա­ծա­կա­նի սկիզ­բին կա­տա­րեց բաղ­դա­տա­կա­նը Հ.Յ.­Դաշ­նակ­ցու­թեան պատ­մա­կան ներ­կա­յու­թեան, նշե­լով թէ աշ­խար­հի ա­մե­նէն եր­կա­րա­մեայ կազ­մա­կեր­պու­թիւն­նե­րէն մէ­կը կը հան­դի­սա­նայ, իր պատ­մա­կան փոր­ձա­ռու­թեամբ եւ ա­նառար­կե­լի դե­րա­կա­տա­րու­թեամբ որ­պէս խորհր­դա­նիշ գա­ղա­փա­րա­կան հա­ւա­տար­մու­թեան, կազ­մա­կեր­պա­կան ամ­րու­թեան եւ ազ­գա­յին նպա­տակ­նե­րու հե­տե­ւո­ղա­կա­նու­թեան։

Ար­ժե­ւո­րե­լով Հ.Յ.­Դաշ­նակ­ցու­թեան կեն­սա­կան դե­րա­կա­տա­րու­թիւ­նը յու­նա­հայ գա­ղու­թի կազ­մա­ւոր­ման եւ յա­րա­տեւ­ման գոր­ծին մէջ, ներ­կա­յա­ցուց հա­ւա­քա­կան կեան­քի այն ի­րա­գոր­ծում­նե­րը, ո­րոնք այ­սօր կը կազ­մեն մեր ինք­նու­թեան պահ­պահ­ման գլխա­ւոր բա­ղադ­րիչ­նե­րը։

­Ներ­կա­յա­ցում­նե­րուն յա­ջոր­դեց զրոյց ժո­ղո­վուր­դին հետ, ուր ար­ծար­ծո­ւե­ցան հա­յու­թեան ժա­մա­նա­կա­կից խնդիր­նե­րը եւ Հ.Յ.­Դաշ­նակ­ցու­թեան տե­սա­կէտ­ներն ու քա­ղա­քա­կան գոր­ծու­նէու­թիւ­նը հայ­րե­նի­քի եւ Ս­փիւռ­քի տա­րած­քին։ ­Խօ­սող­նե­րը եւս ի­րենց պա­տաս­խան­նե­րով եւ յա­ւե­լեալ բա­ցատ­րու­թիւն­նե­րով, ընդգ­ծե­ցին ներ­կայ մար­տահ­րա­ւէր­նե­րու հրա­տա­պու­թիւնն ու հայ ժո­ղո­վուր­դի միաս­նա­կան կե­ցո­ւածք­նե­րը հա­մազ­գա­յին հիմ­նախն­դիր­նե­րու դի­մագ­րաւ­ման մէջ։

Օ­րուան մթնո­լոր­տը ա­ւե­լի տօ­նա­կան դար­ձաւ երբ բեմ հրա­ւի­րո­ւե­ցան ե­րէց եւ նո­րա­հաս սե­րուն­դի ըն­կեր­ներ, ո­րոնք միաս­նա­բար հա­տե­ցին 135-ա­մեա­կի տա­րե­դար­ձի կար­կան­դա­կը եւ բա­րե­մա­ղու­թիւն­ներ կա­տա­րե­ցին ­Դաշ­նակ­ցու­թեան հա­մար։

Զե­կու­ցա­վա­րը եզ­րա­փա­կեց ե­լոյ­թը նշե­լով, թէ ­Դաշ­նակ­ցու­թեան գա­ղա­փար­նե­րը ան­ժա­ման­ցե­լի են ու այժ­մէա­կան, ու­նին շա­րու­նա­կա­կա­նու­թիւն եւ գա­ղա­փա­րա­կան կուռ են­թա­հող, ու­նին ազ­գա­յին եւ ըն­կե­րա­յին ա­ռա­ջադ­րանք­ներ ո­րոնք կ՚ ար­տա­ցո­լան հայ ան­հա­տի եւ հա­մայն հայ ժո­ղո­վուր­դի ինք­նու­թիւ­նը:

Հ.Յ.Դ.-ն­ ար­ժէք է ու պի­տի շա­րու­նա­կէ ըլ­լալ, այն­քան ժա­մա­նակ, որ­քան ան հայ ժո­ղո­վուր­դի ան­հան­գիստ խիղճն է, գործ ու ապ­րում է, զգա­ցում ու հա­ւատք:

Ե­րե­կոն շա­րու­նա­կո­ւե­ցաւ հիւ­րա­սի­րու­թեամբ, ուր մտեր­միկ մթնո­լոր­տի մէջ, զրոյց­նե­րու եւ կար­ծիք­նե­րու փո­խա­նակ­ման ա­ռիթ ստեղ­ծո­ւե­ցաւ։

­Կի­րա­կի, 1 ­Մարտ 2026-ին, ­Թե­սա­ղո­նի­կէի մէջ, ժո­ղո­վուր­դի լայն մաս­նակ­ցու­թեամբ, հան­դի­սա­ւո­րա­պէս նշո­ւե­ցաւ ­Հայ ­Յե­ղա­փո­խա­կան ­Դաշ­նակ­ցու­թեան հիմ­նադ­րու­թեան 135-ա­մեա­կը։ ­Տօ­նա­կա­տա­րու­թիւ­նը վե­րա­ծո­ւե­ցաւ յո­բե­լե­նա­կան հա­ւա­քի մը, ուր ներ­կա­նե­րը ի­րենց հա­ւա­տար­մու­թիւ­նը վե­րա­նո­րո­գե­ցին ­Դաշ­նակ­ցու­թեան պատ­մա­կան ու­ղիին, գա­ղա­փա­րա­կան ժա­ռան­գու­թեան եւ հայ ժո­ղո­վուր­դի ծա­ռա­յու­թեան ան­խախտ ա­ռա­քե­լու­թեան հան­դէպ։ ­

Օրուան բանախօսն էր ­Շա­հան ­Գան­տա­հա­րեան, որ ման­րա­մասն նկա­րագ­րա­կա­նով վեր­լու­ծեց Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի կազ­մա­կեր­պու­թեան դե­րա­կա­տա­րու­թիւ­նը հա­մա­հայ­կա­կան խնդիր­նե­րու եւ միջ­պե­տա­կան հար­ցե­րու ար­ծարծ­ման մէջ, ար­ժե­ւո­րե­լով ձեռք­բե­րում­նե­րը եւ ար­դիւնք­նե­րը ­Հայ Դա­տի ի­րա­գործ­ման ճամ­բուն վրայ։

­Մի­ջո­ցա­ռու­մի ա­ւար­տին տե­ղի ու­նե­ցաւ ճաշ­կե­րոյթ, ո­րուն ըն­թաց­քին ներ­կա­նե­րը հնա­րա­ւո­րու­թիւն ու­նե­ցան մտեր­միկ մթնո­լոր­տի մէջ շա­րու­նա­կե­լու տօ­նա­կա­տա­րու­թիւ­նը, փո­խա­նա­կե­լու տպա­ւո­րու­թիւն­ներ եւ վե­րա­հաս­տա­տե­լու ի­րենց հա­ւա­տար­մու­թիւ­նը ­Դաշ­նակ­ցու­թեան գա­ղա­փար­նե­րուն ու ազ­գա­յին ի­տէալ­նե­րուն հան­դէպ։

­Տօ­նա­կա­տա­րու­թիւ­նը ան­ցաւ բարձր ազ­գա­յին գի­տակ­ցու­թեամբ եւ ժո­ղո­վուր­դի կող­մէ մեծ թի­ւով մաս­նակ­ցու­թեամբ՝ հաս­տա­տե­լով, որ ­Դաշ­նակ­ցու­թեան 135-ա­մեա­կը ­Թե­սա­ղո­նի­կէի հա­յու­թեան հա­մար դար­ձաւ ոչ միայն յի­շա­տա­կի օր, այլ նաեւ նոր ուխ­տի եւ նոր յանձ­նա­ռու­թեան պահ։