Յօդուածներ

Քիչ Մը Լեզու․- ԱՐԴԵՕՔ ԹԷ ԱՐԴԵՕ՞Ք

                                                                                                  

Already a subscriber? Log in here

This story is FREE for you...

Create a free account to access this article and get more of our top stories sent to you by newsletter.

Or, subscribe now for unlimited access
By submitting your email address you agree for Hairenik Weekly to send you communication by email

2 Մեկնաբանությիւններ

  1. Արեւմտահայերու հնչաբանութիւնը ամբողջովին վերատեսութեան պէտք է ենթարկել եւ դառնալ իրաւ հնչիւններուն: Մուսա Լեռան եւ Քեսապի բառբարները պահպանած են Հայոց տառերու հին եւ բնական հնչիւնները: Օրինակ բ տառը շատ սխալ է անգլերէնով ներկայացնել որպէս pen: Մեր բ-ը առանց շունչ փչելու պէտք է արտասանուի, այլ ոչ թէ փ-ի հնչումին նման շունչ փչելով: Եւ այլն: Ոչ ալ գամը պէտք է հնչուի kaam-ի նման, այլ նաեւ առանց փչելու պէտք է հնչել գ-ը: Պէտք է վերապատրաստել բոլոր Հայերէնի ուսուցիչները եւ սորվեցնել իրենց ճիշդ հնչիւնները որպէսզի երեխաները սորուին ճիշդ ձեւով հայերէն խօսիլ:

  2. Երանի աս գրողը ըսէր, որ հարցումի նշանին սխալ ձեւով գործածութիւնը մեզի նուիրած են արեւելահայերը, մենք ալ համով պտուղի պէս կլլած ենք եւ կը տարածենք գրողներ, յօդուած գրողներ եւ ամմէն մարդ: Երանի աս գրութիւնը ամմէն մարդ կարդայ եւ սխալներէն ետ կենանք:

Back to top button