Ներքին Պատերազմը Ակսած Է

0 0
Read Time:4 Minute, 47 Second

p4-5 hh

 

Գէորգ Աղապապեան
(յապաւումով)

Հայաստանի Հանրապետական Կուսակցութեան քաղաքական խորհրդի նիստում Հ.Հ. նախագահ Սերժ Սարգսեանի ելոյթը, որն ամբողջութեամբ վերաբերում էր «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան նախագահ Գագիկ Ծառուկեանին, այլ կերպ, քան վերջինիս կողմից նախագահին նետուած ձեռնոցը վերցնելու եւ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան ղեկավարի «դեմքին նետելու» քայլ, դժուար է որակել: Հայաստանում այլեւս նոր, խիստ անկանխատեսելի ելքով յղի քաղաքական իրավիճակ է:
Քաղաքական, թէ իրաւական հետապնդում Սերժ Սարգսեանը պատերազմ յայտարարեց անձամբ Գագիկ Ծառուկեանին` նշելով, որ նա չարիք է երկրի, քաղաքական դաշտի համար, իսկ չարիքից, ինչպէս յայտնի է, փորձում են ազատուել, որքան հնարաւոր է շուտ: Եւ ազատուելու համար Սերժ Սարգսեանն ընտրեց ամենակարճ եւ հատու ճանապարհը` քրէական եւ տնտեսական հետապնդում սկսելը: Նա Ծառուկեանին ազատեց Հ.Հ. Ազգային անվտանգութեան խորհրդի անդամի կարգավիճակից, Ազգային Ժողովի նախագահին եւ Հայաստանի Հանրապետական Կուսակցութեան խմբակցութեանը հրահանգեց բացակայութիւնների հիման վրայ սկսել Ծառուկեանին պատգամաւորական մանդատից զրկելու գործընթացը, վարչապետին յանձնարարեց փաստացի ամբողջական ստուգումներ սկսել Ծառուկեանին պատկանող «պիզնեսներ»ում, կը հրահանգի ուսումնասիրել Ծառուկեանի կողմից «քրէական յանցագործութիւնները արհեստավարժ կերպով քօղարկելու մեքանիզմ հիմնելու մասին չստուգուած լուրերը»: Սա նշանակում է, որ բացուելու են թղթապանակները, «գզրոցներ»ից հանուելու են փոխզիջման նշանակութեան գործեր, եւ պայքարը Ծառուկեանի դէմ լինելու է ոչ այնքան քաղաքական, որքան իրաւական հարթութեան մէջ:
Թիրախում Քոչարեա՞նն է, Ծառուկեա՞նը, թէ՞ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութիւնը:
Եթէ խնդիրը Քոչարեան-Սարգսեան սրուող դիմակայութիւնն է, ապա պէտք է ենթադրել, որ թիրախում ոչ թէ զուտ անձամբ Ծառուկեանն է, ինչպէս ներկայացւում է, այլ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութիւնը` ամբողջութեամբ: Որ առանցքում կարող է «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան «պայթեցնելու» ոճը լինել, վկայում է այն հանգամանքը, որ նախագահը, ընտրելով հանդերձ արագ եւ միանգամից գործելու, այսպէս կոչուած` «պլիցքրիկ»-ի մարտավարութիւնը, նախ յայտարարում է իր անելիքների մասին, ապա նոր, փաստօրէն, անդրադառնում դրանց իրագործմանը: Այսպիսի մօտեցումը կարող է տրամաբանական լինել միայն այն դէպքում, եթէ նպատակը «հակառակորդ»ի ճամբարում խուճապի եւ դասալքութեան սերմէր ցանելն է, որը յստակօրէն այս դէպքում դրսեւորւում է Ծառուկեանին շրջապատող գործարար շրջանակներին կողմնորոշուելու եւ համեմատական ընտրութիւն կատարելու ժամանակ տալու միջոցով: Նախագահն իր ելոյթում պատահական չի նշում, թէ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութիւնում կան ուժեր եւ անհատներ, որոնց հետ կարող են աշխատել, ինչը բաց ակնարկ է առ այն, որ եթէ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութիւնում ծուարած «պիզնեսմէն»ներն ու կիսա-օլիկարխիկ շրջանակները չեն ցանկանում խորտակուել Ծառուկեանական նաւի կառամատոյցին, ապա ճիշտը խորտակուող նաւը լքելն է: Սա կարող է «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան առնէտավազքի տեղի տալ, պառակտում առաջացնել Ծառուկեանի թիկունքում:
Թէեւ մի կողմից սա հնարաւորութիւն է «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան ղեկավարի համար` խումբը անվստահելիներից ազատելու եւ կուսակցութիւնը քաղաքական օրգանիզմ դարձնելու առումով, սակայն նաեւ շատ լուրջ աղբիւրի կորուստ կը լինի, եթէ, իհարկէ, դրա անհրաժեշտութիւնը Ծառուկեանն առհասարակ ունենայ` հաշուի առնելով, որ այդ ընթացքում կարող է նաեւ ձերբակալուել: Նման արդիւնք կը կանխորոշի այլընտրանքի խաղն առհասարակ կամ այն կը տեղափոխի որակապէս նոր հարթութիւն` հաշուի առնելով, որ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան շրջապատող ուժերը, յատկապէս` «Քոնկրէս»ն ու «ժառանգութիւն»ը (վերջինս` մասամբ) կը ձգտեն այդ դէպքում Ծառուկեանից քաղաքական հալածեալի կերպար ձեւաւորել եւ դա դարձնել պայքարի առաջնորդող շարժառիթ: Որպէսզի իշխանութիւնը դա թոյլ չտայ, պէտք է Ծառուկեանի` հարկերից խուսափելու, քրէական յանցագործութիւններ կատարելու այնպիսի անհերքելի փաստեր ներկայացնել, որոնք անհնարին կը դարձնեն նրա կողքին կանգնելու` անգամ տեսական հնարաւորութիւնը:
Միւս կողմից` չի կարելի բացառել նաեւ, որ խնդիրը ոչ թէ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութիւնից, այլ անձամբ Ծառուկեանից ազատուելու մէջ է: Այնուամենայնիւ, թէ՚ Սերժ Սարգսեանը եւ թէ՚ Հայաստանի Հանրապետական Կուսակցութիւնը խօսում են ոչ թէ «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան, այլ հէնց Ծառուկեանի` չարիք լինելու եւ քաղաքականութիւնը նրանից ազատելու մասին: Սերժ Սարգսեանի այն յայտարարութիւնները, թէ փաստացի ինքն է հանդիսացել Ծառուկեանի հովանաւորը, նրան «աճեցնող»ը, նրա քմահաճոյքները համբերատար տանողը, խօսում է այն մասին, որ Ծառուկեանի վերջին գործողութիւնների ու յայտարարութիւնների տակ տեսնում է իշխանութեան եւ անձամբ իր վերահսկողութիւնցի դուրս գալու, աւելին` արդէն իր դիրքերին սպառնալիք դառնալու միտում ու փորձում է, պոկելով «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան գլուխը, վերացնելով իր համար այդ վտանգաւոր տառը, չափաւորել «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան յաւակնութիւնները` նրան դիտարկելով որպէս ուժեղ, բայց կառավարելի ընդդիմութիւն: Այս դէպքում հարուածը կը հասցուի «Բարգաւաճ Հայաստան» կուսակցութեան քաղաքական կամ արմատական թեւին, ինչը նշանակում է, որ իշխանութիւնը շահագրգռուած չի լինի այնտեղից լուրջ արտահոսքով:
Ինչո՞ւ Ապրիլի 24-ից առաջ Ծառուկեանին «նուիրուած,` Սերժ Սարգսեանի ելոյթը բազմաթիւ հարցեր է առաջացրել, նաեւ` թէ ինչո՞ւ հիմա, ինչո՞ւ նման կտրուկ գործողութիւնների անցնելու համար ընտրուեց հէնց այս պահը: Դժուար է հաւատալ, որ դա պայմանաւորուած էր զուտ ետրուարի 5-ին Ծառուկեանի ելոյթն այդքան ծանր տանելու հանգամանքով: Առջեւում ապրիլի 24-ն է, եւ դա պէտք է որ լրջագոյն զսպող հանգամանք լինէր, մանաւանդ, որ Ծառուկեանը ոչ մի ակնարկ չէր արել մինչ այդ ինչ-որ շրջադարձային գործընթացներ սկսելու մասին:
Եթէ, այդքանով հանդերձ, Սերժ Սարգսեանը սպասել չի ցանկանում եւ դիմում է մի քայլի, որն, ըստ էութեան, նշանակում է գնալ ներքաղաքական իրավիճակի հնարաւոր սուր ապակայունացման` բախումների միանգամայն հնարաւոր հեռանկարով, նշանակում է դրա համար ունի առաւել քան լուրջ պատճառներ: Որո՞նք են դրանք, թերեւս պարզ կը լինի յառաջիկայում:
Ի հարկէ, կարելի է Սերժ Սարգսեանի ելոյթում տեսնել Ծառուկեանին անձնաւորելու ընդգծուած միտում: Մանաւանդ` այն առումով, որ նրան ուղղուած որոշ որակումներ ու գնահատականներ հանգիստ կարող էր տալ նաեւ իր խմբակիցներից շատերին: Գոնէ քաղաքականութիւնն ապաքաղաքական տարրերից մաքրելու մտադրութեան մասով թերեւս նաեւ Հայաստանի հանրապետական կուսակցութենէն ներսը նայելու եւ այնտեղ եւս վերանայումներ կատարելու անհրաժեշտութիւն կայ, որը չանելու դէպքում ոչ առարկայական գտնուելու հետ կապուած հարցերը կարող են մնալ Հայաստանի հանրապետական կուսակցութեան կոկորդում եւ լայն հասարակութեանը թոյլ տալ մտածել, թէ այս ամէնն ընդամէնը ուղղուած է ուժեղ մրցակցից ազատուելուն: Պէտք է, ի վերջոյ, հասկանալ` սկզբունքը «Ծառուկեա՞ն չարիքից, ազատուելն է, թէ՞, առհասարակ, քաղաքականութիւնից «հարուստ տգիտութիւն»ը վերացնելը կամ բոլոր քրէական ու տնտեսական յանցագործներին բացայայտելը` անկախ կուսակցական պատկանելութիւնից: Հետեւաբար, պէտք է յուսալ, որ սրանով սկսւում է վերարժեւորման շատ աւելի մաշտապային մի գործընթաց` դուրս զուտ հակա-Ծառուկեանականութեան նեղ սահմաններից:

 

Յ.Գ.- Այս ամէնում խիստ հետաքրքրական է դառնում նաեւ վարչապետ Յովիկ Աբրահամեանի գործօնը: Նախագահը նրան հերթական փորձութեանն է ենթարկում` հէնց նրան յանձնարարելով գտնել իր խնամու կողմից հարկային պարտաւորութիւններից խուսափելու յստակ փաստեր եւ ներկայացնել: Սերժ Սարգսեանը Աբրահամեանին հանում է Ծառուկեանի դէմ` նրան կանգնեցնելով կոնկրէտ ընտրութիւն կատարելու խնդրի առջեւ` հրաժարական կամ Ծառուկեանից «հրաժարում»: Աբրահամեանը, կարծես, կատարել է ընտրութիւնը` Փետրուարի 9-ին Ծառուկեանին ուղղուած սթափութեան եւ կուսակցութեանը սանձելու յայտնի կոչով, որով առաջին հերթին հաւաստեց հաւատարմութիւնը նախագահին: Մարդկայնօրէն կարելի է հասկանալ Աբրահամեանի վիճակը: Հարցն այն է` կը հասկանա՞ յ նրան խնամին:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles