Վեհանոյշ Թեքեան
Հետզհետէ հրճուանքը կտրեցաւ ճարահատ ճիւղի պէս
Արձագանգը չուեց թառեցաւ Բանի մէջ
Հողմը կաղնիին բունը խլեց լքեց
Արմատը տրտում բայց տոկուն մնաց
Տարիները դէմքերը աղօտեցին
Ժամանակի շրջանկարները մնացին
Հին տարուան մակոյկը արդէն գնաց
Պարոյկը օ
Or, subscribe now for unlimited access
By submitting your email address you agree for Hairenik Weekly to send you communication by email
Already a subscriber? Log in here
This story is FREE for you...
Create a free account to access this article and get more of our top stories sent to you by newsletter.By submitting your email address you agree for Hairenik Weekly to send you communication by email
