ԽՈՍՏՈՎԱՆԻՄ ԶՄԵՂՍ ԻՄ… ՄԵՂՔԵՐՍ ԿԸ ԽՈՍՏՈՎԱՆԻՄ…

0 0
Read Time:6 Minute, 48 Second
«Անառակ Որդին», գործ՝ Փիեռ Փիւվի Տը Շավանի, 1872 (Ուաշինկթընի ազգային արուեստի թանգարան)
«Անառակ Որդին», գործ՝ Փիեռ Փիւվի Տը Շավանի, 1872 (Ուաշինկթընի ազգային արուեստի թանգարան)

ԽԱՉԱՏՈՒՐ Ա. ՔՀՆՅ. ՊՕՂՈՍԵԱՆ
Նիս
Նոյեմբեր 15, 2015

Աստուած իմ, մարդիկ ինչու կը հակառակին եւ կը հալածեն խոզը, եւ ե՞րբ հանգիստ պիտի ձգեն խեղճ կենդանին…։
Այսքա՜ն մեծ հակաքարոզչութիւն Աստուծոյ ստեղծած այս խոզ կոչուած անասունին դէմ շատ է։
Աստուած ստեղծեր եւ սիրեր է խոզը այնպէս ինչպէս իր ստեղծած բոլոր արարծները, օրհնած, խնամած եւ այս օրուան հասցուցած է զանոնք։
Խոզին միսը սիրողները եւ ուտողները անոր միսը ճաշակած ատեն կը յիշե՞ն թէ իրենց կերած միսը կեղտոտ ենդանիինն է, թէ ոչ կ՛ըսեն՝ թէ միսը համով է կամ՝անհամ։
Խոզաբոյծները եթէ գիտնային որ խոզին մասին մարդոց բամբասանքները իրաւ էին, չէին խնամեր ու պարարտացներ զայն, որպէսզի մարդիկը ուտէին եւ հիւանդանային ու իրենց հիւանդութեան պատասխանատուութիւնը խոզերուն ու խոզաբոյծներուն վրան նետէին. Ո՞վ իր բժիշկին ըսեր է թէ ինք խոզի միս ուտելէն հիւանդացեր է, եւ կամ ոճիր մը գործեր է խոզի միսը ուտելուն պատճառով։
Մարդիկ քիչ մը աւելի սէր եւ գութ ունենալու են խոզին հանդէպ. նոյնիսկ եթէ գիտնականները կ՛ըսեն թէ խոզին միսը իւղոտ է, եւ երբեﬓ ալ թէ խոզին միսը բադի միսին պէս թեթեւ համով ու օգտակար է. չեն ըսեր ՛՛Խոզին միսը եթէ ուտէք՝ քաղցկեղ կ՛ունենաք.՛՛ կ՛ըսեն՝ ՛՛Կարմիր միսը եթէ ուտէք՝ կրնաք քաղցկեղ ունենալ։՛՛
Բնական է որ գիտնականները ըսելիքներ ունենան եւ իրենց կատարած գիւտին քարոզչութիւնը կատարեն. ուսուﬓասիրելիք, զբաղելիք նիւթեր ունենան, եւ մեզի այդ մասին մտածելու առիթ տան։
Երանի թէ խոզն ըլլար կապոյտ մոլորակին կեղտոտ կենդանին եւ իր վրան նետէինք մարդկային բարբարոսութեանց պատասխանատուութիւնը, եւ կարենայինք ըսել թէ մենք չենք մեղաւորը, այլ խոզ այդ կոչուած կենդանին. երանի թէ աշխարհի մարդկութիւնը աւելի կրթուած ըլլար ու սորվէր իր փրկութեան համար աշխարհ եկած Տէրերուն, Վարդապետներուն, Մարգարէներուն եւ Իմաստուններուն ուսուցոպﬓերն ու պատգաﬓերը, երանի թէ մարդկութեան համար փրկարար գիտելիքները սորված ըլլային իրենց եւ իրենց նմաններուն բարիքին համար, երանի թէ քիչ մը հանդուրժել սորվէին աշխարհի կրօնական, ազգային եւ մշակութային տարբերութիւնները, յարգէին իրարու հաւատալիքները եւ կրօնը պատրուակ ընելով իրարու դէմ չպատերազմէին։
Արեւելքի եւ արեւմուտքի (հիւսիսին եւ հարաւին մասին խօսօղ չկայ) ընկերութեանց եւ ազգութեանց տարբերութիւնները չհանդուրժող ու չյարգող մարդիկը չեն մտածեր թէ Աստուած որքա՜ն շատ կը ցաւի երբ իր զաւակները կրօնական, յարանուանական, գաղափարական եւ ընկերային տարբերութեանց պատճառով զիրար կը խողխողեն ու կը մաքրագործեն։
Աստուած խոզը տեղծած չէ որպէսզի մարդիկը կեղտոտ կենդանի է ըսելով ուրախանան եւ ըսեն թէ անոր պատճառով իրարու հետ կը վիճին, զիրար կը վարկաբեկեն, եւ իրարու արիւնը կը թափեն, կը քարոզեն ուսուցանելով թէ խոզին միսը ուտողը խոզի պէս աղտոտ մտածում եւ զգզցում կ՛ունենայ, մէկ խօսքով խոզ կ՛ըլլայ… այսպէս, խոզը կը յիշեն իրենց հաւատքի, մորթի գոյնի, կրօնի, մշակոյթի եւ գաղափարի համար իրարու միսը ուտելու համար։ Խոզը յանցանք չունի աշխարհ գալուն համար. օր մը օրանց ան չէ ուզած ծնիլ, բայց, ծներ է ուզած չուզած, որովհետեւ ծնողքն այդպէս կամեցեր է։
Այնպէս ինչպէս մարդիկ մէկը սպաննելու ատեն ոճրագործ չսեպուելու համար իրենց յանցանքը ուրիշի վիզին կ՛ուզեն փաթթել, այնպէս ալ մէկը սպաննելու ատեն Աստուծոյ անունը կը յայտարարեն Աստուծոյ իրենցմէ աւելի մեծ ըլլալը ընդունելու, եւ իրենց տրուած ձայնին ամբողջ ուժովը կը պոռան Աստուած Մեծ է, որպէսզի ան իրենց ձայնը լսէ, եւ գիտնայ իր անունը տուողին ով ըլլալը, եւ յիշէ թէ այդ անձը՝ Իր անունոﬖ որ իրեն չհաւատացողները սպաններ է։
Մտամոլոր խորհրդածութիւնս արձանագրելս տարօրինակ զգացում մը կու տայ ինծի, մինչ կը կարծէի թէ պէտք չէ գրեմ զգացածս ու մտածածս որպէսզի քաղաքականապէս շիտակ ըլլամ, ըսելիքս միտքս պահեմ ինծի համար։ Պէտք չէ գրեմ, որովհետեւ մտքէս անցածը գրելս, շիտակ չէ, եւ քաջագործութիւն չէ, մանաւանդ խօսքի ազատութեան իրաւունքին շնորհիւ գրուելիքն ու չգրուելիքը արտօնուած է ներկայիս, հակառակ անոր որ գրաքննութիւն կայ, նոյնիսկ եթէ ոչ ոք գրողին մատին կը զարնէ որպէսզի գրիչը ձեռքէն ձգէ։ Ինքզինքս կը գրաքննեմ, բայց, մտածածս եւ զգացածս գրելիքս ինծի պահելս ալ մեղք կը համարեմ, որովհետեւ մեղսակից կ՛ըլլամ եւ մեղաւոր։
Խոստովանանքի եկողի մը պէս մեղքերս կը խոստովանիմ, բայց միակ մեղաւոր ըլլալս չեմ ուզեր։ Մարդասպանութեան ոճիր գործողները երբ կը կարծեն թէ Աստուծոյ կամքն է որ կը կատարեն, կ՛անգիտանան Աստուծոյ պատուէրը որն է՝ ՄԻ ՍՊԱՆՆԵՐ։ Մովսիսական, քրիստոնէական եւ իսլամական բարոյախօսութեան համաձայն Աստուած բոլորիս կը պատուիրէ՝ ՄԻ ՍՊԱՆՆԵՐ։
Մարդասպանը ով ալ ըլլայ Աստուծոյ պատուէրին հակառակ կ՛երթայ, նոյնիսկ եթէ ինքզինքը բարի տղայ համարէ good guy, եւ չար տղայ սպաննէ bad guy. Բարին` միւսին չար կը կոչէ, եւ միւսը՝ բարիին չար կ՛անուանէ աշխարհով մէկ, եւ այսպէս չար մարդոց դէմ արդար պատերազﬓեր կը կազմակերպուին ու կը տարածուին հոս ու հոն, միլիոնաւոր անմեղ մարդոց անօթութեան, ծարաւին, մահուան ու գաղթականութեան պատճառ կ՛ըլլան, եւ յանցաւոր քրիստոնեայ, սիւննի, շիի, ալաուի իսլամ, եզիտի, թուրք, քիւրտ, արեւելքցի, արեւմուտքցի։ Բարի տղաքը իրարու բարենիշներ կու տան իրենց գործած աւերածութեան, անօթութեան, ծարաւին, գաղթին, թշուառութեան անմեղ զոհեր պատճառած ըլլալուն համար։
Ինքզինքս հանգիստ կը զգամ, եզրակացնեմլով որ միայն մէկ, հինգ, կամ տասը մեղաւոր չկայ, այլ հազարաւոր մեղաւորներ կան, եւ կրնամ կորսուիլ անոնց մէջ, որովհետեւ մեղաւորները ամէն տեղ են։ Չեմ ﬗիթարուիր հաւատալ ձեւացնելով որ մեղքերէս ազատուած եմ, որովհետեւ ես եւ դուն, մեծն ու պզտիկը. ճերմակն ու սեւը, արեւելքցին ու արեւմուտքցին, հիւսիսցին ու հարաւցին, բոլորս ալ մեղաւոր ենք երբ թոյլ կու տանք որ մեզ նմանները աշխարհի մարդկութիւնը կործանման տանին։
Որքան ալ մեզ համոզեն թէ պատերազﬓերը միշտ եղած են ,աշխարհի սկիզբէն ի վեր, թէ որպէս ներկայիս աշխարհին վիճակը աւելի լաւ է քան ինչ որ եղած էր մարդկութեան պատմութեան ընթացքին, հակառակ անոր որ առաջին եւ երկրորդ համաշխարհային պատերազմին միլիոնաւոր մարդիկ զոհուած են, եւ իբրեւ թէ ներկայիս աւելի քիչ մարդ կը զոհուի, ուրեﬓ տակաւին կրնան մարդ զոհել Իրաքի եւ Սուրիոյ մէջ, քանի որ առաջուան բաղդատմամբ աւելի քիչ մարդ կը զոհուի հիմա, եղեր։ Նոյնիսկ եթէ ճիշդ է այս վարկածը, այդ ոչ ոքին իրաւունք կուտայ քսանմէկերորդ դարուն, աշխարհի կարգ մը երկիրները քարուքանդ ընելու եւ ժողովուրդները կոտորելու։
Խեղճ խոզ, որ այսօրուան քաւութեան նոխազս եղար, եւ ես աւելի սիրել սկսայ քեզ, եւ ցաւեցայ որ մարդիկ գազանական վերաբերում կը ցուցաբերեն իրարու նկատմամբ Աստուծոյ, անունով. ներողութիւն եւ մեղայ խոզին, ինծի եւ արարիչ Հայր Աստուծոյն։ Խորհրդածութիւնս կ՛եզրակացնեմ սիրելի եւ յարգելի աստուածաբան, հոգեբան, գրող, համալսարանի դասախօսի համբաւ շահած, եւ իր կեանքի վերջին տարիներուն անկարները խնամելու համար իրենց հովիւը եղած Յիսուսեան վարդապետ, Հենրի Ճ. Մ. Նոուընի հեղինակած ՛՛Սիրտը սրտին կը խօսի՛՛ Henry J.M. Nouwen “Heart Speaks to heart” գրքին մէջ Յիսուսի հետ սիրտ սրտինխօսող հետեւեալ խօսակցութիւնը մէջբերելով,¬
՛՛Արիւն եւ ջուր եկան քու խոցուած կողէդ։ Արիւն եւ ջուր եկան քու կոտրած սրտէդ։ Տէր Յիսուս, օգնէ ինծի որպէսզի հասկնամ այս խորհուրդը։ Այնքա՜ն շատ արիւն հոսեցան դարերու ընթացքին. արիւնը մարդոց՝ որոնք չգիտցան թէ իրենք ինչո՞ւ ոտնակոխ կ՛ըլլան. կտրատուած, չարչարուած, մորթուած, գլխատուած եւ անթաղ ﬓացած մարդիկ. սուրերէն, նետերէն, զէնքերէն եւ ռումբերէն հոսած արիւնը միլիոնաւոր մարդոց դէմքերը ներկուած են. արիւն՝ որ եկած է բարկացած, դառնացած, նախանձոտ եւ վրիժառու սրտերէն, եւ սրտերէն անոնց՝ որոնք ատելութեամբ եւ բրտութեամբ կը քանդեն։ Աբելին արիւնէն որ իր եղբօր ձեռքով սպաննուելով հոսեցաւ, մինչեւ հրեաներուն, հայերուն, ուքրանիացիներուն, իրլանտացիներուն, իրանցիներուն եւ իրաքցիներուն, պաղեստինցիներուն, հարաւային ափրիկեցիներուն եւ անհամար ազգերուն եւ ցեղախումբերուն, որոնք զոհ գացին իրենց քոյրերուն եւ եղբայրներուն նպատակներուն։ Մարդկային ցեղին արիւնը ծածկած է երկիրը, եւ անոնց ճիչերը երկինք գացած են՝ ՛՛Աստուած իմ, Աստուած իմ ինչո՞ւ լքեցիր զիս՛՛։
Եթէ այսօր ողջ ըլլար ՛՛Սիրտը սրտին կը խօսի՛՛ գրքին հեղինակ Հայր Ռ. Մ. Նոուընը, հաւանաբար պիտի յիշէր նաեւ այս օրերուն սուրիոյ եւ իրաքի մէջ տեղի ունեցող արիւնահեղութիւնները, ինչպէս նաեւ ծովերուն եւ անտառներուն մէջ վիրաւոր ու սպաննուած գաղթականները, Սինայի անապատին, Պէյրութի եւ Փարիզի ահաբեկչութեանց զոհ գացած հարիւրաւոր անմեղ զոհերը։
Խորհրդածութեանս նպատակը խոզը գովաբանելը կամ անոր քարոզչութիւնը կատարելը չէր անշուշտ. երբ խոզ կ՛ըսեմ ու կը գրեմ, միտքս կու գայ Անառակ Որդին որ օտարութեան մէջ իր փորը կշտացնելու համար խոզերուն հոգ տանիլ, կերակրել յանձն առաւ, եւ իր կերակրած խոզերուն ուտելիքով ապրեցաւ մինչեւ այն օրը, երբ ինքն իրեն եկաւ անօթի ծարաւ անառակը ու ճարահատ մտածեց, անօթութենէն մեռնելու տեղ հօրենական տունը վերադառնալ, ներողութիւն խնդրել ու ծառայել տան միւս սպասաւորներուն նման, բայց երբ հօրը տունը հասաւ արժանացաւ անոր ջերմ ընդունելութեան, ողջագուրուեցաւ, ներողութիւն խնդրեց, եւ իշխանավայել պատիւներ ստացաւ իր այն հօրմէն՝ որմէ հեռանալ ուզած էր իրեն բաժին ինկած ժառանգով, եւ ունեցածը մսխած էր օտարութեան մէջ։ Հայրը ճաշկերոյթի հրաւիրած էր բոլոր տեղացիները, որպէսզի միասին ուրախանան ու տօնախմբեն իր զաւկին վերադարձը։
Հակառակ մեր այս պզտիկ աշխարհի զանազան վայրերուն մէջ գործուող ոճիրներուն եւ աւերածութեանց, արարիչն Աստուած ամէն օր կը կերակրէ իր ստեղծած եւ սիրած աշխարհին մարդկութիւնը, եւ ամէն օր Իր կենարար արեւը կը շողացնէ երկնքին մէջ բոլորին համար։
Երանի թէ մարդիկ երբեﬓ երբեﬓ լսեն եւ յիշեն Աստուծոյ ՛՛Մի՛ սպաններ՛՛ պատգամը։
Աստուած համայն մարդկութեան այս շատ յստակ պատգամը տուած է ՛՛Մի՛ սպաններ՛՛։
Փորձութեանց ու փորձանքի մէջ կ՛ապրինք ապաւինելով Աստուծոյ, լաւ օրերու յոյսով ու աղօթքով։
Խոստովանիմ զմեղս իմ։

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles