ԼՈՒՍԱՑՈՅՑ ԵՒ ՓՈՇԵԿՈՒԼ

0 0
Read Time:2 Minute, 5 Second

magar

Միշտ չի պատահիր, որ Կեդրոնականցի Արմենակ գորշութիւն փարատող աւետիս տայ, ուրախանայ եւ ուրախացնէ,:
Հայաստան հանդիպեցանք: Այս օրերուն ծանօթ-բարեկամի հանդիպելու համար Երեւան պէտք է գտնուիլ: Շատերու պէս, Էլպիսին հետ եկած էր հարիւրամեակի ծաւալը երկու հոգիով աւելցնելու, որպէսզի յիշողութիւն եւ պահանջ ուժգնութեամբ աճին:
Հարիւր տարի սպասեցինք սուգի եւ յիշողութեան վրայ աւելցնելու համար պահանջը: Այդ կ’ընենք ծաղիկով մը, երբ ուրիշներ կ’անհանգստացնեն զէնքով,- ըսաւ Արմենակ:
«Մարիոթ» հիւրանոցի սրճարանը տեղ մը գտանք: Գրեթէ կէսօր էր: Վաղեմի ծանօթներ, կամ միասին ճամբորդածներ, կը խօսէին բարձրաձայն: Հայրենասէր զբօսաշրջիկներ էին, կ’աղմկէին գրաւման բանակի պէս: Գիտէինք, որ պիտի ըլլային ծանօթներ եւ կարեւորներ:
– Մակա՛ր, չես կրնար երեւակայել որքա՜ն ուրախ եմ:
Պահիկ մը զարմացայ: Խորհեցայ, որ հակառակը պէտք էր հասկնայի:
– Ի՞նչ պատահած է, որ քեզի նման յոռետեսը ուրախանայ, Թուրքիան ցեղասպանութիւնը ճանչցա՞ւ վերջապէս: Ուիլսընեան սահմաններով Հայաստա՞ն պիտի ունենանք, մանկութեան ընկե՞ր մը տեսար,- շարունակեցի:
– Փողով-թմբուկով մեծ լուր աւետողներ ինծի կարգ չեն տար: Ինչ որ ակադեմիկոսներէն եւ անոնց պէս կարեւորներէն չլսեցի, իմացայ համեստ քաղաքացիէ մը: Ըսինք, որ պէտք է լեզուն մաքրել, ոչ պետական այրերը լսեցին ոչ լրատուամիջոցները: Անոնք կը շարունակեն քուրջի վերածել Մեսրոպի ժառանգութիւնը: Վարորդ մը, փողոցներու կարմիր-կանաչ-նարնջագոյն լոյսերուն համար ըսաւ՝ ԼՈՒՍԱՑՈՅՑ, անոնց հպատակելով պէտք վարել ինքնաշարժը: Չհարցուցի, թէ ո՞վ հնարած էր այդ լուսաւոր բառը: Հրա՛շք: Ըսաւ, որ զիս կը սպասէր այդ բառը գործածելու համար, քանի որ ուրիշներ զինք խենթ պիտի համարէին եթէ այդ բառով խօսէր:
– Այդպէս է: Ժողովուրդը ընդոծին ողջախոհութիւն ունի, Արմենա՛կ: Երանի հայրենաբնակները եւ միւսները լսեն վարորդիդ լուսացոյցը:
– Դեռ չաւարտեցի,- ըսաւ Կեդրոնակացնին,- ան գործածեց նաեւ ուրիշ բառ մը, ըսաւ ՓՈՇԵԿՈՒԼ: Անմիջապէս մտածեցի, որ ըսել կ’ուզէր ՁԿՆԿՈՒԼ, հսկայ թեւերով թռչունը, «ալպաթրոս»ը, բայց ճշդեց, որ տան գորգերը մաքրող մեր սովորական «ասփիրաթէօր»ին մասին կը խօսէր: ՓՈՇԵԿՈՒԼը աւելի երաժշտական գտայ քան «ասփիրաթէօր»ը: Հիմա Էլպիս, Մակարուհի, պէտք է որ ընդհանրացնեն բառին գործածութիւնը:
– Իսկ տեղ մը արձանագրել տուած է այդ բառերուն հեղինակի իրաւունքը: Ակադեմիկոսները իրեն թղթակից անդամի տիտղոս պիտի շնորհե՞ն,- հարցուցի:
– Այդ հարցով ալ դուն զբաղիր: Գրէ՛ նաեւ թերթերուն, որ այդ երկու բառերը, վերտառութեան պէս քանի մը շաբաթ թող դնեն թերթի ճակատին, որպէսզի տանտիկինները տեսնեն, ի հարկէ եթէ հայերէն կարդացող տանտիկին մնացած է: Պէտք է ըսել ՓՈՇԵԿՈՒԼ, որպէսզի օտարախօսութիւնը մեզ կուլ չտայ… Ոչ ֆրանսերէն, ոչ անգլերէն, ոչ թրքերէն. ըսենք՝ լուսացոյց եւ փոշեկուլ: Իսկ այդ փոշեկուլը պիտի կարենա՞յ օր մը գորգ մաքրելու պէս մեր «էսթէպլիշմընթներ»ու լեզուն մաքրել, որպէսզի մեր ոսկեղնիկը չաղարտի…
Երբ կը բաժնուէինք, Արմենակին ըսի, որ զգոյշ ըլլայ, քանի որ մեծ ուրախութիւններն ալ սրտի տագնապ կրնան յառաջացնել:
– Ո՞վ լուսացոյց պիտի դնէ այլասերման հետամուտներու ուղեղին մէջ,- եզրակացուց Կերոնականցին:

Մակար, Երեւան, Քոչարի փ.

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles