ԱՊՐԵԼՈՒ ԻՐԱՒՈՒՆՔԸ

0 0
Read Time:2 Minute, 24 Second

Lebanon/ Arsal/ Al Zaban Mosque/ Syrian displaced families share living in a mosque facilities and in tents in a yard in front of the mosque in the city of Arsal in the north east of the Bekaa valley, Lebanon. The mosque was rehabilitated by NRC through UNHCR funding to shelter Syrian families. The space has been deviced in separate rooms, each family living in a room. UNHCR/ Salah Malkawi/ July 2012.

Սօսի Միշոյեան-Տապպաղեան
Հոկտեմբեր 9, 2016

Յուսահատ ու հիասթափուած եմ այս աշխարհէն, հետզհետէ կը համոզուիմ, որ այս աշխարհը կառուցուած է միայն ու միայն նիւթական պատուանդանին վրայ. ամէնէն շատ զիս վրդովմունք պատճառող հանգամանքը հալէպահայու անելանելի այսօրուան վիճակն է (խօսքս նիւթապէս անապահով մարդոց մասին է): Մարդիկ իրենց ապրելու իրաւունքը անգամ դրամով պիտի գնեն:
Այս աշխարհին վրա՞յ պիտի ապրիս՝
Դրամ ունեցիր, այլապէս՝ չկաս:
Դրամ ունիս՝ կրնաս փախչիլ,
Դրամ ունիս՝ կրնաս ցնցումներէն հեռու մնալ,
Դրամ ունիս՝ ապահով ես:
Մինչդեռ եթէ դրամ չունիս,
Դուն հոն ես դեռ,
աղէտալի գօտիին տակ լուռ տառապողը
մահուան ճիւաղներուն դէմ պայքարողը.
Քաոսային կեանք վարողը.

Ի՜նչ մարդկային իրաւունքներ,
ի՜նչ սին ու փուճ քարոզչութիւն.
նոյնիսկ պոռթկաս թէ աղերսես
ապրելու իրաւունքդ թէ պահանջես
Քեզ լսող ո՜վ պիտի գտնես-
Դրամ ունիս՝ ել, փրկէ քու պատեանդ:
Դրամ չունիս՝ մահուան դատապարտուած ես:

Օգնութի՜ւն… ՄԱՐԴԱՍԻՐԱԿԱՆ Օգնութիւն.
Կեցցե՚ն օգնութեան փութացողները,
Սակայն, երբ փուլ կու գայ տանս պատը
Տուած պատառդ ինչպէ՞ս կուլ տամ.

Հիասթափուած եմ լիովին
Հալէպը կ՚ողբայ…
այսքան անարդարութիւն
այսքան տմարդութիւն
այսքան վայրագութիւն
այսքան բարբարոսութիւն
միայն մարդը կրնայ պատճառել մարդուս:

Ներքին պոռթկումով ու զայրոյթով կրկին կը բանամ համացանցը, արդեօք հիմա ի՞նչ սրտաճմլիկ լուր պիտի կարդամ, եւ ահա դէմս կը պարզուի ֆէյսպուքեան «Հալէպահայեր, մեզ բացակայ չդնէ՚ք» անունով էջ մը: Անմիջապէս կը հասկնամ, որ հոն տեղադրուած են Հայաստանցի մեր հայրենակիցներուն գրառումները:
– Ես որոշեցի իմ համեստ ֆինանսական միջոցներից մի փոքր անմիջական օգնութիւն ցուցաբերեմ սիրիահայութեանը՝ ամէն ամիս պատրաստ եմ 100 եւրօ փոխանցել Ձեր նշած հաշուի համարին։ Գիտեմ որ այն աւելի շատ սիմվոլիկ բնոյթ է կրում, բայց մի գուցէ շատերը միանան իմ առաջարկութեանը։

– Մենք ապրում ենք Արմաւիրի մարզի Մայիսեան գիւղում: Ապրում ենք համեստ, բայց ես սիրով իմ տանը կ՚ընդունեմ սիրիահայերի, եթէ ի հարկէ ցանկանան ապրել քաղաքից դուրս։

– «Ապրում եմ Սիւնիքում, Տեղ գիւղում. սիրով և անչափ սրտացաւութեամբ իմ յարկի տակ ջերմութեամբ կը հիւրընկալեմ սիրիահայ մի ընտանիքի…»

– Ապրում եմ մենակ երկու սենեականոցում՝ Արթիկ քաղաքում, սիրիահայերից եթէ լինեն յարմար մարդիկ կ՚ընդունեմ իմ յարկի տակ: Մնացածը՝ Աստուած ողորմած է:

– Ջրվէժում առանձնատուն ունեցող ընտանիք մը պատրաստ է 10 հոգի սիրիահայ ընդունելու իրենց յարկի տակ…

– Մէկ ամսով կարող եմ տեղ տալ մի ընտանիքի…

Եւ գրառումները հետզհետէ կ՚աւելնան: Անդին կը տեղեկանամ, որ կազմակերպութիւններ կը սկսին աշխատանք տանիլ՝ սուրիահայերը երկրէն դուրս բերելու ի խնդիր:
Արցունքով կը կարդամ այս բոլորը: Պահը շատ յուզիչ է, թէեւ բաւական ուշացած օգնութիւններ են. դանակը ոսկորին հասած է արդէն, վտանգը մեր մէջը կը պտտի ազատ ու համարձակ, այսուամենայնիւ, պահը կը մնայ խրախուսիչ, փրկութեան յոյսեր են ասոնք, կեանքի հրաւէրներ:

Ես որ յոգներ էի ամէն քայլափոխիս «Ինչի էք եկել էստեղ, գնացէք ուրիշ երկիր, ձեզ համար ապրէք» խօսքերը մտիկ ընելէն, հիմա տեղացիին բերնէն այլ բան կը լսեմ: Անոնք իրենց դռներն ու սրտերը կը բանան՝ յանուն իրենց հայրենակիցներուն փրկութեան:
Հիասթափութիւնս յոյսի կը վերածուի, յոռետեսութիւնս՝ լաւատեսութեան: Օգնեցէ՚ք իրարու հայե՜ր, հալէպահայը պիտի ապրի՚, գաղութը շէնքն ու շինարարութիւնները չեն, համայնքը իր ժողովուրդով է համայնք: Այո՚, հալէպահայը պիտի վերապրի իր արժանապատուութեամբ, հոգ չէ թէ իր ծննդավայրէն հեռու: Ան իր արժանապատուութիւնը իր հետը շալկած կրկին պիտի շինէ իր բոյնը ու բարգաւաճի:

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles