ՆԱ­ՄԱԿ “ԳՐԱ­ԿԱՆ ԹԵՐԹ“Ի ԽՄԲԱԳ­ՐՈՒ­ԹԵԱՆ

0 0
Read Time:5 Minute, 49 Second

grakan-tert1

ՎԱՐ­ԴԱՆ ՄԱՏ­ԹԷ­ՈՍ­ԵԱՆ

 

Այս նա­մա­կը գրուած է Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րու Միու­թեան վեր­ջին ար­տա­կարգ հա­մա­գու­մա­րէն (Հոկ­տեմ­բեր 20) ան­մի­ջա­պէս ետք եւ յանձնո­ւած “Գրա­կան Թերթ“ին` առ ի հրա­տա­րա­կու­թիւն, սա­կայն մին­չեւ օրս մնա­ցած է ան­տիպ: Կը հրա­տա­րա­կենք զայն իր ճիշդ ախ­տա­ճա­նա­չում­նե­րուն եւ դի­պուկ ար­տա­յայ­տու­թիւն­նե­րուն հա­մար: Թե­րեւս պատ­մա­կան-քա­ղա­քա­կան հիմ­քե­րով կա­րե­լի է վի­ճիլ, որ “Ար­ցա­խը, փաս­տօ­րէն, Սփիւռք է“, բայց եթէ հաշ­ուի առ­նենք վեր­ջին տա­րի­նե­րուն զար­գա­ցած “տե­ղայ­նա­կան“ ան­տե­ղի բա­նակ­ռիւ­նե­րը` “երե­ւան­ցի-ղա­րա­բաղ­ցի“ եւ նման հար­ցե­րու պա­րա­գա­յին, այս հաս­տա­տումն ալ մտա­ծե­լու տե­ղի կու տայ:

Ի դէպ, մենք ալ Երե­ւան կը գտնուէ­ինք այդ օրե­րուն եւ սկիզ­բը մտա­ծե­ցինք հա­մա­գու­մա­րին ներ­կայ ըլ­լալ առ ի հե­տաքրք­րու­թիւն, բայց, կան­խա­տե­սե­լով տե­ղի ու­նե­նա­լիք կագ ու կռիւը, որո­շե­ցինք մեր ժա­մա­նա­կը չվատ­նել: Մաս­նա­կից­նե­րու անձ­նա­կան վկա­յու­թիւն­նե­րը, նոյն գի­շեր­ուան հե­ռա­տե­սի­լի հա­ղոր­դում­նե­րը եւ յա­ջորդ օրե­րու լրագ­րա­կան տե­ղե­կատ­ուու­թիւն­նե­րը մեզ հա­մո­զե­ցին, որ մեր որո­շու­մը ճիշդ էր. նա­խընտ­րե­լի էր երե­ւան­եան ոս­կի աշու­նը վա­յե­լել եւ Էրե­բունիի թան­գա­րա­նը այ­ցե­լել, քան թէ սփիւռ­քա­հա­յե­րու հան­դէպ ան­բար­եա­ցա­կամ ու ան­հան­դուր­ժե­լի ելոյթ­նե­րու ակա­նա­տես ըլ­լալ` “ընտ­րա­զանգ­ուած“ ըլ­լա­լու կամ “ար­տա­սահ­մա­նում առօք-փա­ռօք ապ­րեն ու մեր հար­ցե­րը որո­շեն“ նախ­նա­միտ պատր­ուակ­նե­րու լոյ­սին տակ…:

 

Յար­գե­լի խմբա­գիր,

 

Հոկ­տեմ­բե­րի 20-ին, առիթ ու­նե­ցայ ներ­կայ լի­նե­լու Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րի Միու­թեան ար­տա­հերթ հա­մա­գու­մա­րին, որից, ցա­ւօք, հե­ռա­ցայ հի­աս­թափ­ուած եւ փոքր-ինչ դառ­նա­ցած: Պատ­ճառն այն չէր, որ այս ան­գամ եւս մեր գրող­նե­րից շա­տերն ան­յար­գա­լից էին մէ­կը միւ­սի նկատ­մամբ: Նա­խա­վեր­ջին հա­մա­գու­մա­րին եւս մաս­նակ­ցե­լու պա­տիւ ու­նե­ցել էի եւ ակա­նա­տես եղել այդ երե­ւոյ­թին: Ինձ զար­մաց­րեց որոշ ճա­նաչ­ուած մտա­ւո­րա­կան­նե­րի, նոյ­նիսկ ղե­կա­վար պաշ­տօն­ներ զբա­ղեց­րած որոշ ան­հատ­նե­րի ոչ պատ­շաճ վե­րա­բեր­մուն­քը, ան­յար­գան­քը հա­մա­գու­մա­րի ըն­դուն­ուած կար­գի հան­դէպ: Ապ­շեց­նո­ղը եւ ցա­ւա­լին, սա­կայն, մեր գրող­նե­րի մէկ մա­սի բա­ցա­սա­կան վե­րա­բեր­մունքն ու ելոյթ­ներն էին, ուղղ­ուած… Սփիւռ­քի դէմ:

2007 թուա­կա­նից Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րի Միու­թեան սփիւռ­քա­հայ ան­դամ եմ: Քա­նի որ թէ՛ ծննդով, թէ՛ հո­գով հա­յաս­տան­ցի եմ, չնա­յած այն հան­գա­ման­քին, որ 30 տա­րուց աւե­լի գտնւում եմ ար­տերկ­րում եւ գրա­կան գոր­ծու­նէ­ու­թիւնս, փաս­տօ­րէն սկսել եմ ծա­ւա­լել այն­տեղ, մինչ այ­սօր ընդվ­զում էի “սփիւռ­քա­հայ“ կոչ­ուե­լու դէմ: Այ­սօր, սա­կայն, սկսե­ցի ընդվ­զել սփիւռ­քա­հա­յե­րի դէմ բարձ­րա­կոչ աղա­ղա­կող­նե­րի դէմ: Այդ ան­ձիք մո­ռա­նո՞ւմ են որ Հա­յաս­տա­նի բնակ­չու­թեան զգա­լի մա­սը գո­յա­տե­ւում է Սփիւռ­քից ստաց­ուած փո­խան­ցում­նե­րով եւ նուի­րատ­ուու­թիւն­նե­րով: Արդ­եօք գի­տե՞ն, որ շատ սփիւռ­քա­հայ գրող­ներ նա­խընտ­րում են տպագրուել Հա­յաս­տա­նում եւ ան­հա­տա­պէս հո­գա­լով տպագ­րու­թեան հետ կապ­ուած ծախ­սե­րը` նիւ­թա­պէս օգ­նում են հրա­տա­րա­կիչ­նե­րին, խմբա­գիր­նե­րին, թարգ­մա­նիչ­նե­րին, ձե­ւա­ւո­րող­նե­րին եւ այ­լոց, “պետ­պատ­ուէր“ի հնա­րա­ւո­րու­թիւնը թող­նե­լով տե­ղա­կան ստեղ­ծա­գոր­ծող­նե­րին: Ին­չո՞ւ նման դէպ­քե­րում որե­ւէ մէ­կը չի ընդվ­զում. “Թող Սփիւռ­քը չխառն­ուի մեր գոր­ծե­րին“: Եթէ սփիւռ­քա­հայ մէ­կը ցան­կա­նայ մեծ նուի­րատ­ուու­թիւն անել Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րի Միու­թեա­նը, արդ­եօք այդ ժա­մա­նա՞կ էլ այս հա­կաս­փիւռ­քա­հայ ամ­բո­խը կը բոր­բոք­ուի. “Չե՛նք ու­զում, թող մեր գոր­ծե­րին չխառն­ուեն“: Իսկ ո՞ւր էին այս ան­ձիք, երբ ըն­դա­մէ­նը մի քա­նի ամիս առաջ նոր կա­նո­նադ­րու­թիւն էր ըն­դուն­ւում, որում ձայ­նի` ընտ­րե­լու իրա­ւունք էին ստա­նում սփիւռ­քա­հայ գրող­նե­րը: Ի հար­կէ, տրա­մա­բա­նա­կան է, որ Հա­յաս­տա­նում չբնա­կուո­ղը միու­թեան ղե­կա­վար մար­մին­նե­րում ընտր­ուե­լու իրա­ւունք չպէտք է ու­նե­նայ:

Եւ վեր­ջա­պէս չմո­ռա­նանք, որ Ար­ցա­խը, փաս­տօ­րէն, նոյն­պէս Սփիւռք է, ինչ­պէս Սփիւռք են նախ­կին խորհր­դա­յին հան­րա­պե­տու­թիւն­նե­րում, յատ­կա­պէս վեր­ջին տա­րի­նե­րին Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նու­թիւ­նում յայտն­ուած մեր ստեղ­ծա­գոր­ծող գրող­նե­րը: Սփիւռ­քի հայ գրող­նե­րին Հա­յաս­տա­նի Գրող­նե­րի Միու­թիւ­նից “Ձեռք­ներդ հե­ռու“ պա­հե­լու փո­խա­րէն աւե­լի լաւ է մտա­ծել մեր կա­պե­րը շա­րու­նա­կե­լու, աւե­լի սեր­տաց­նե­լու, փո­խա­դարձ շա­հա­ւէտ գոր­ծու­նէ­ու­թիւն (հան­դի­պում­ներ Սփիւռ­քում եւ Հա­յաս­տա­նում, այս­տեղ կամ ար­տերկ­րում հրա­տա­րակ­ուած հայ հե­ղի­նակ­նե­րի գոր­ծե­րի պրո­պա­գան­դում, լու­սա­բա­նում, թարգ­մա­նու­թիւն եւ այլն) ծա­ւա­լե­լու օգ­նու­թեամբ:

Օգտ­ուե­լով առի­թից, շնոր­հա­ւո­րում եմ Պ. Մի­լի­տոն­եա­նին եւ մաղ­թում բեղմ­նա­ւոր աշ­խա­տանք:

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles