Top Story

Գօտի․- Մեր Եօթնագոյն Գեղեցկուհին

  Նորայր Տատուրեան  “Ակօս” – Պարոն, ես գօտի չեմ բե­­­­րած։ – Չե՜ս բե­­­­րած… Ուշ չէ, դեռ ժա­­­­մանակ ու­­­­նինք։ Վէ՛մ, ըն­­­­կե­­­­­­­­­­­­­­­րոջ մը հետ հի­­­­մա թաք­­­­սի նստէ, գնայ Ֆիր­­­­տուսի շու­­­­կայ։ Հե­­­­ռու չէ։ Այո, վա­­­­րոր­­­­դը տե­­­­ղը գի­­­­տէ։ Հոն […]

Գրողի Անկիւն

Կօ­շի­կ.- Բառ, որ ծակ ունի

  Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Կանացի կաշի կօ­շի­կի մը հա­­­­­մար իր յա­­­­­ռաջա­­­­­ցած տա­­­­­րիքին ան­­­­­կա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րելի պի­­­­­տի ըլ­­­­­լար աչ­­­­­քա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­ռու մնալ ու ամէն օր հիացու­­­­­մով դի­­­­­տուիլ բազ­­­­­մա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­հարիւր զբօ­­­­­սաշրջիկ­­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րու կող­­­­­մէ, եթէ անոր ցու­­­­­ցա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­փեղ­­­­­կի ծա­­­­­նու­­­­­ցո­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­ղական պի­­­­­տակին վրայ յայ­­­­­տա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րարո­­­­­ւած չըլ­­­­­լար՝ «Աշ­­­­­խարհի ամե­­­­­նահին […]

Top Story

ԱԹՈՌ

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Պոլսոյ հայաբնակ Բանկալթի թաղամասի եօթյարկանի շէնքի նկուղին մէջ բնակող ընտանիքի զաւակին համար, բազմաթիւ հիւրերու ժամանումին ստեղծած դժուարութիւնն է՝ «աթոռ իջեցնել»։ Այո, վերի դրացիներէն աթոռ խնդրել ու զանոնք, ըստ իրենց ծանրութեան, մէկ-մէկ կամ […]

Top Story

ԱՇՆԱՆԱՅԻՆ

Սօսի Միշոյեան-Տապպաղեան *** Ինչո՞ւ կ’աւլես տերեւները, մայրի՛կ, չե՞ս տեսներ երկինքն ի վար կ’իջնեն անթիւ, անհամար գոյներ, ի՜նչ գոյներ երազային… մինչդեռ դուն աշնան հեքիաթը կ’ուզես վերացնել ու մեզի թողուլ կեանքին գորշ գոյնը, ինչո՞ւ… *** Ու այս […]

Գրողի Անկիւն

ՄՈՄ

Նորայր Տատուրեան   ”Ակօս” Ճանաչողական պտոյ­­­տի հա­­­­մար հայ­­­­րե­­­­­­­­­­­­­­­նիք եկած աշա­­­­կերտնե­­­­րը, առա­­­­ջին օր, իրենց եր­­­­կու ձեռ­­­­քով մո­­­­մեր բռնած «Տէր Ողոր­­­­մեա՛յ» եր­­­­գած էին զո­­­­հուած զի­­­­նուոր­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րու յի­­­­շատա­­­­կին։ Սա Եռաբ­­­­լուրի մէջ էր։ Յա­­­­ջորդ օր Ծի­­­­ծեռ­­­­նա­­­­­­­­­­­­­­­կաբեր­­­­դի մէջ վա­­­­ռեցան 43 դա­­­­լուկ մո­­­­մեր։ […]

Գրողի Անկիւն

ՃԵՄ Բառ, Որ Քայլ Մը Յառաջ Գնաց

Նորայր Տատուրեան  Պատմութիւններ կան, որոնց մա­­­սին պէտք է խօ­­­սիլ՝ քա­­­լելով, այնպէս՝ ինչպէս ըրեր են յոյն իմաս­­­տա­­­­­­­սէր­­­ներ։ Այդպի­­­սի պատ­­­մութիւն ու­­­նի «ճեմ»ը, այո, ան, որ մե­­­զի տո­­­ւաւ «ճե­­­մարան» եւ «ճե­­­մու­­­ղի» բա­­­ռերը։ Ուստի, քա­­­նի մը աշա­­­կեր­­­տով որո­­­շեր ենք […]

Գրողի Անկիւն

Ծիրանի Ծառ

ՊՕՂՈՍ ՇԱՀՄԵԼԻՔԵԱՆ   «Ծիրանի ծառ, բար մի՛ տայ, Վա՜յ, Ճղներդ իրար մի՛ տայ, Վա՜յ, Ամէն մէջդ ման գալիս Ցաւերս իրար մի՛  տայ» (Կոմիտաս վարդապետ) Բարեկամի մը տունը այցելութեան գացած էի. երբ կը պատրաստուէի տուն վերադառնալ, իր […]

Top Story

Խոստովանանք

Գէորգ Պետիկեան Տարեդարձս է։ Արդէն հասած եմ կեանքիս աշունը։ Կը զգամ։ Կ’ապրիմ։ Կ’ուզեմ ես ինծի հետ եւ իմ մասին խօսիլ, ու անձս միայն ինծի՝ պարզել։ Ազնիւ, յստակ ու արդար։ Մէկ բառով՝ խոստովանանք։ Ինքնաճանաչում, եթէ կ’ուզէք […]

Top Story

ԻՇԽԱՆԻԿՆ ՈՒ ԵՐԱԺԻՇՏԸ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ Թիք-թաք, թիք-թաք փոքրիկ իշխանը կը քալեցնէ իր փայտեայ զինուորները: Մէյ մը աջ, մէյ մը ձախ, ետեւ, առջեւ…: Գետնի փետուրէ բազմոցին նստած կը խաղայ զուարթ դէմքով, պահ մը կը սողայ փայտեայ զինուորը հեռո՜ւն տանելով, […]

Գրողի Անկիւն

Գլխու Ցաւ

Գէորգ Պետիկեան Իսկական հարստութիւնը առողջութիւնն է, շատ յաճախ ըսած եւ յիշեցուցած են մեր մեծերը: Եւ այդպէս ալ է: Սոսկ իրականութիւն: Թէեւ շատեր ճիշդ հակառակը կը պնդեն, սակայն այդ մէկը ուրիշ հարց է: Միւս կողմէ սակայն իրականութիւն է նաեւ, թէ կարգ մը պարզ կարծուած հիւանդութիւններ կամ ֆիզիքական ցաւեր տակաւին մնացած են անդարման: Պետական գաղտնիքի նման են: Այսպէս, ասոնցմէ ամենէն յատկանշականը գլխու ցաւն է: Չես գիտեր ուրկէ եւ ինչէն յանկարծ այս մէկը կը ծագի: Բժիշկներ, գիտնականներ, մասնագէտներ, մեծ ու փոքր տարրալուծարաններ գիշեր ցերեկ ցաւազրկումի հետազօտութիւններ կ՚ընեն, որպէսզի այս անպիտան գլխու ցաւուն աղբիւրը գտնեն: Այնպէս կ՚երեւի, թէ գիտութիւնը տակաւին շատ ճամբայ ունի կտրելու: Մէյ մը ձեր շուրջը դիտելով յստակօրէն կը տեսնենք, թէ աշխարհի վրայ ամէն օր եւ գրեթէ ամէն վայրկեան միլիոնաւոր մարդիկ այս ցաւը կ՚ունենան, որ զիրենք իսկապէս նոյնիսկ կը տառապեցնէ ու ժամանակը կը դառնայ անըմբռնելի։ Անոր համար կ՚ըսեն, թէ համաշխարհային բնոյթ ունի այս ցաւը: Ճիշդ է ցաւազրկումի յատուկ դեղահատներ կան, «ասբէրին», թայլանոլ», սակայն ասոնք բոլորը ժամանակաւոր կերպով կը մեղմացնեն այս «հրէշին» չարիքը: Քանի մը ժամեր ետք կամ ալ յաջորդ օրն իսկ՝ հարցը նոյնն է: Իմ պարագայիս, թերեւս բախտաւորներէն եմ, որովհետեւ հայ դրացիս իր ամէն ուրախ առիթներուն խորովածի շուրջ մեր հաւաքոյթներուն, իր «ցաւդ տանիմով» արդէն  ինձմէ կը փորձէ հեռացնել այս մէկը: Սակայն ամերիկացի դրացիս Ճիմը, այդպէս չէ: Խեղճը տարիներէ ի վեր այս ցաւէն կը տառապի: Տասնեակներով բժիշկ, մասնագէտ, նոյնիսկ բախտագուշակ տեսած է, բայց անօգուտ: Ճիշդ է, որ խմած դեղերուն վրայ ցաւը քիչ մը կը թեթեւնայ, սակայն քանի մը ժամեր ետք,կացութիւնը նոյնն է: Երբ ցաւը յայտնուէր կռուի գացող վիշապի […]