Գրողի Անկիւն

ԹԹԵՆԻՆԵՐԸ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ Փըթ-փըթ կը թափին հասած թութի հատիկները: Թթենիին լայնատարած ճիւղերուն յատակը՝ գետինը, ասֆալթին վրայ մի առ մի կ՚իյնան անոնք, կը հաւաքուին քով քովի, կտուրներուն խմբուած ծիծեռնակներուն նման: Ծիծեռնակները: Որքա՜ն ազատ, որքա՜ն մտերիմ են: Ամէն […]

Գրողի Անկիւն

ՎԻԶ

Նորայր Տատուրեան  Բառ մը, որուն սիրեցինք փաթթուիլ: Պա­րանո՞ց… Շլի՞նք… Ճի՞տ։ Ո՚չ մէ­­­­կը։ Դուք, յար­­­­գե­­­­­­­­­­­­­­­լի ըն­­­­թերցող, կը խնդրեմ, մի՚ ակ­­­­նարկէք հա­­­­յոց լե­­­­զուի բա­­­­ցատ­­­­րա­­­­­­­­­­­­­­­կան քա­­­­ռահա­­­­տոր բա­­­­ռարան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րուն, որ­­­­պէսզի հասկնաք, թէ «վի­­­­զ» բա­­­­ռը հո­­­­գեւոր կամ քնա­­­­րական ի՚նչ նշա­­­­նակու­­­­թիւն ու­­­­նի […]

Գրողի Անկիւն

ՄԱՏՆ

Նորայր Տատուրեան Վերելակի պղնձեայ դռնե­­րը կը բա­­ցուին ու չորս աշա­­կերտ կը յայտնո­­ւի հիւ­­րա­­­նոցի ըն­­դունա­­րանին մէջ։ Բո­­լորն ալ պատ­­րաստ կ՚երե­­ւին- լու­­սանկա­­րի մե­­քենայ, գլխարկ եւ հան­­գիստ կօ­­շիկ… – Պա­­րոն մին­­չեւ նա­­խաճաշ կը վե­­րադառ­­նա՞նք։ – Աւօ, կա­­խում ու­­նի […]

Գրողի Անկիւն

ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ -Կաթ բերի՞ր, վաղը Համբարձում է, կաթնապուր պիտի եփեմ: Համբարձման նախօրէին կ՚ըսէր վաթսունն անց Տիկին Աննան իր ամուսինին. մեր դրացին էր Տիկին Աննան, մայրս ու մեծ մայրս իրմէ աւանդաբար ընկալած այս սովորութիւնը հաւատքով կը […]

Արուեստ Եւ Մշակոյթ

Վարդ․- Բառերուն Ամենէն Բուրումնաւէտը

Նորայր Տատուրեան   Մեր անդրանիկ մայրամուտն է։ Աշակերտները Երեւանի Կասկատ համալիրի լայն աստիճաններու վրայ նստած կը դիտեն «Վարդագոյն քաղաքը»։ Դասարանի մէջ բոլորը սորուած էին, թէ հայոց նորագոյն ոստանը այդ քնարական մականունը ունէր։ Բայց անոնց մտքին մէջ […]

Գրողի Անկիւն

Ուսումնասիրական Մենագրութիւն Մը Սողոմոն Թեհլիրեանի Մասին (Հեղինակ Կարօ Յովհաննէսեան)

Ս. ՄԱՀՍԷՐԷՃԵԱՆ 2018 տարեվերջին Համազգայինի «Վահէ Սեթեան» տպարանէն լոյս տեսաւ փոքրածաւալ հատոր մը` «Սողոմոն Թեհլիրեան-1896-1960»` իբրեւ երկրորդ համարը «Արամ Մանուկեան» մատենաշարին. հազիւ 100 էջերու վրայ տարածուող ու ափի մը ծաւալը ունեցող գրքոյկը ուսումնասիրական մենագրութիւն մըն […]

Գրողի Անկիւն

ԹՈՒՂԹ

Նորայր Տատուրեան  Յարգելի ընթերցող, «Բառերու խորհրդաւոր աշխարհը» յօդուածաշարքէն ներս տողանցեցին հարիւրաւոր բառեր, փոքրակազմ եւ պատկառելի, միավանկ եւ բազմանիստ։ Անոնք, ինչպէս սննդարար հողին ինկած սերմեր, աճեցան ու դարձան հայրենի մրգաստանի ընտիր մէկ ծաղիկը, եթէ չէ՝ կաղնին։ […]

Գրողի Անկիւն

Մշակութային Տէր Զօրը

Կարին Պետեան Շիքակօ Արթնցայ անապատին մէջ․․․ շուրջս ոսկոր ու աճիւն, Բազմաթիւ դիակներ բայց ոչ մի կաթիլ արիւն։ Ի՞նչպէս կայ այսքան մարդ մահացած, ի՞նչ էր պատճառը, ի՞նչ էին ըրած։ Կ՚ըլլա՞ր որ ջարդ կատարուած էր, Կամ լուրջ […]

Գրողի Անկիւն

ԲԱԽՏԱԳՈՒՇԱԿԸ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ Աչքերը հանդիպեցան իրարու, բարեւեցին: Բարեւը հնչիւն հագաւ՝ «Նստէ՛ք», ու մեքենայական շարժումներով մէկը ձախ ձեռքը երկարեց, միւսը ձեռքը բռնած, աչքերը սեւեռեց դիմագիծին, ճակտին եւ սկսաւ մեկնութեան. «Իմաստուն հաւասարակշռուած մի կին էք»,- ըսաւ ու աչքերուն […]

Գրողի Անկիւն

«Նորեկը»

Գէորգ Պետիկեան Դարերու ընթացքին, մեր ժողովուրդը աչքի զարնուած է գիրի, գիրքի ու գրականանութեան հանդէպ ունեցած իր սէրով, նուիրումով ու գնահատանք-քաջալերանքով, որովհետեւ ան հաւատացած էր, թէ գիրքը մարդուս միտքը թեւաւորելու եւ զարգացնելու կողքին, նաեւ կը լուսաւորէր […]