Գրողի Անկիւն

ՇԱՔԱՐ

Նորայր Տատուրեան  Դգալ մը պատմութիւն: Երեւանի Ֆիրդուսի փո­­­ղոցի շու­­­կա­­­­­­­յի առեւ­­­տուրէն յոգ­­­նած աշա­­­կերտնե­­­րով կը նստինք Վեր­­­նի­­­­­­­սաժի մօտ բա­­­ցօթեայ թէ­­­յարա­­­նի մը մէջ։ Կ՛ապսպրենք թէյ։ Շա­­­տերը առանց շա­­­քարի կը նա­­­խընտրեն իրենց թէ­­­յը։ Սա­­­կայն, Բե­­­կորն ու Նա­­­րօտը մա­­­տու­­­ցո­­­­­­­ղէն կը […]

Գրողի Անկիւն

ԳԱՐՈՒՆ ՈՒ ԾԻԾԵՌՆԱԿՆԵՐ

Գրիշ Դաւթեան Գարուններ կան, որ իրենց ծիծեռնակներն ունեն, որ եղանակաւորում են տարին, ժամանակը, որ կեանքն է: Կեանքը իր մեղեդին ունի, իր երգը, որ զրնգում է զանգի նման, որ կախուած է մեր դպրոցում: Նրա ղողանջը բախտավորութեան […]

Գրողի Անկիւն

ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԵՒ ՀԱՅ ԴԱՏԻ ԳՈՐԾԻՉ ՈՒ ՈՒՍՈՒՑԻՉ ՊԷՏՔ Է ԿԱՐԴԱՆ «ՀԱՄՇԷՆԸ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՁԵՌԱԳՐԵՐՈՒՄ» ԳԻՐՔԸ

Յ. Պալեան Գրախօսելու միտում չունին այս տողերը: Կը փափաքիմ, որ իրաւազրկուած եւ իրաւազրկուող ժողովուրդի զաւակները գիտակցութիւն նուաճեն համացանցային անմիջական հազիւ փայլած եւ անմիջապէս մարող-մոռցուող տեղեկութիւններէն անդին այլ հարստացում ունենան: Երեւանի Պետական Համալսարանի գեղատիպ հրատարակութիւն գիրք […]

Գրողի Անկիւն

ԱՍՏԻՃԱՆ

Նորայր Տատուրեան Իմաստութեան սանդղամատերը Եւ ի՞նչ ընէր «աստիճան» բառը, երբ բազմաթիւ երկվանկ գոյականներ, նոյնիսկ միավանկեր փոքրակազմ, անոր սանդղամատերու վրայ ոստոստելով կը տիրանային աստիճաններու, կը դառնային բազմանդամ՝ ունենալով բարդ եւ ածանց բառերու հարստութիւն, ապա կը վայելէին […]

Գրողի Անկիւն

Տուն

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Ունէր 12 սենեակ։ Թաղի հնագոյն տունն էր ան եւ ամենէն ամուր կառուցուածը։ Ջուրի անդադար մատակարարումը ապահովուած էր սառնորակ աղբիւրներու շնորհիւ։ Լեռնանիստ էր ան, ամուր ժայռերու վրայ կառուցուած։ Ունէր նաեւ պապերու կողմէ տնկուած […]

Գրողի Անկիւն

ԱՆՅԱՅՏ ԳԻՒՂԸ

ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ «Ժամանակ» «Թուրքիոյ միակ հայկական գիւղ»ին կամ «Թուրքիոյ վերջին հայկական գիւղ»ին մասին լսած էք վստահ։ Մուսա լերան Վաքըֆգիւղի մասին այդպէս կ՚ըսեն. Թուրքիոյ մէջ ուսումնական կեցութեանս ընթացքին առիթը ունեցած եմ նաեւ այցելել այնտեղ, ու թերեւս […]

Գրողի Անկիւն

Կենդանի՛ Եմ

ՊՕՂՈՍ ՇԱՀՄԵԼԻՔԵԱՆ Նիւ Եորք բնակող բարեկամներէս մէկը Լոս Անճելըս այցելած էր: Անուշավաճառի մը մօտ նստած, երբ կը զրուցէինք, պատմեց, թէ քանի մը օր առաջ հայկական թերթերէն մէկուն մէջ իր անուն-մականունը կրող անձի մը մահազդին հանդիպեր […]

Գրողի Անկիւն

ՍԵՂԱՆ

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Հայրենի հողի վրայ նախ Սերկէյին սեղանը վայելեր էինք։ Գառնի գիւղի մէջ էր ան, այդ հիւրասէր մարդու տան ընդարձակ պարտէզին կեդրոնը, բալենիներու եւ սալորենիներու զով շուքի տակ։ Եթէ պատմիչ Ագաթանգեղոսը սեղանակից եղած ըլլար […]

Գրողի Անկիւն

ԱԿՆԱՐԿՆԵՐ՝ ԵՐԵՒԱՆԵԱՆ ԱՌՕՐԵԱՅԷՆ ՀԱՆՐԱԿԱՌՔԻՆ ՄԷՋ

ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ «Ժամանակ» Երկու երիտասարդներ Մաշտոցի պողոտան հանրակառք կը բարձրանան ու կողք-կողքի կը նստին. երեսուններու մօտ այս երիտասարդներուն աչքերը կը փայլին, զուարթ դէմքերէն կը ճառագայթեն երջանիկ շողեր, ու՝ -Էստեղից Ամիրեա՞ն կը գնան,- դիտելով կը հարցնէ […]

Գրողի Անկիւն

Գինի (Բ). Սիրոյ Եւ Գեղեցիկի Գովքը

Նորայր Տատուրեան  «Ակօս» Մէկ ժամ առաջ էր- Անին, նախ­­կին աշա­­կեր­­տուհի, այժմ հայ­­րե­­­նադարձ գի­­նեգործ, Սա­­սու­­նիկ գիւ­­ղի իր տաս­­նա­­­մեայ այ­­գի­­­ներու մէջ ճե­­մելով խօ­­սեր էր հայ­­կա­­­կան գի­­նեգոր­­ծութեան մա­­սին։ Առա­­ւել ոգե­­ւորո­­ւեր է, քա­­նի որ ու­­նե­­­ցեր է սփիւռքա­­հայ հիւ­­րեր եւ […]