Գրողի Անկիւն

Ուսումնասիրական Մենագրութիւն Մը Սողոմոն Թեհլիրեանի Մասին (Հեղինակ Կարօ Յովհաննէսեան)

Ս. ՄԱՀՍԷՐԷՃԵԱՆ 2018 տարեվերջին Համազգայինի «Վահէ Սեթեան» տպարանէն լոյս տեսաւ փոքրածաւալ հատոր մը` «Սողոմոն Թեհլիրեան-1896-1960»` իբրեւ երկրորդ համարը «Արամ Մանուկեան» մատենաշարին. հազիւ 100 էջերու վրայ տարածուող ու ափի մը ծաւալը ունեցող գրքոյկը ուսումնասիրական մենագրութիւն մըն […]

Գրողի Անկիւն

ԹՈՒՂԹ

Նորայր Տատուրեան  Յարգելի ընթերցող, «Բառերու խորհրդաւոր աշխարհը» յօդուածաշարքէն ներս տողանցեցին հարիւրաւոր բառեր, փոքրակազմ եւ պատկառելի, միավանկ եւ բազմանիստ։ Անոնք, ինչպէս սննդարար հողին ինկած սերմեր, աճեցան ու դարձան հայրենի մրգաստանի ընտիր մէկ ծաղիկը, եթէ չէ՝ կաղնին։ […]

Գրողի Անկիւն

Մշակութային Տէր Զօրը

Կարին Պետեան Շիքակօ Արթնցայ անապատին մէջ․․․ շուրջս ոսկոր ու աճիւն, Բազմաթիւ դիակներ բայց ոչ մի կաթիլ արիւն։ Ի՞նչպէս կայ այսքան մարդ մահացած, ի՞նչ էր պատճառը, ի՞նչ էին ըրած։ Կ՚ըլլա՞ր որ ջարդ կատարուած էր, Կամ լուրջ […]

Գրողի Անկիւն

ԲԱԽՏԱԳՈՒՇԱԿԸ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ Աչքերը հանդիպեցան իրարու, բարեւեցին: Բարեւը հնչիւն հագաւ՝ «Նստէ՛ք», ու մեքենայական շարժումներով մէկը ձախ ձեռքը երկարեց, միւսը ձեռքը բռնած, աչքերը սեւեռեց դիմագիծին, ճակտին եւ սկսաւ մեկնութեան. «Իմաստուն հաւասարակշռուած մի կին էք»,- ըսաւ ու աչքերուն […]

Գրողի Անկիւն

«Նորեկը»

Գէորգ Պետիկեան Դարերու ընթացքին, մեր ժողովուրդը աչքի զարնուած է գիրի, գիրքի ու գրականանութեան հանդէպ ունեցած իր սէրով, նուիրումով ու գնահատանք-քաջալերանքով, որովհետեւ ան հաւատացած էր, թէ գիրքը մարդուս միտքը թեւաւորելու եւ զարգացնելու կողքին, նաեւ կը լուսաւորէր […]

Գրողի Անկիւն

ՇԱՔԱՐ

Նորայր Տատուրեան  Դգալ մը պատմութիւն: Երեւանի Ֆիրդուսի փո­­­ղոցի շու­­­կա­­­­­­­յի առեւ­­­տուրէն յոգ­­­նած աշա­­­կերտնե­­­րով կը նստինք Վեր­­­նի­­­­­­­սաժի մօտ բա­­­ցօթեայ թէ­­­յարա­­­նի մը մէջ։ Կ՛ապսպրենք թէյ։ Շա­­­տերը առանց շա­­­քարի կը նա­­­խընտրեն իրենց թէ­­­յը։ Սա­­­կայն, Բե­­­կորն ու Նա­­­րօտը մա­­­տու­­­ցո­­­­­­­ղէն կը […]

Գրողի Անկիւն

ԳԱՐՈՒՆ ՈՒ ԾԻԾԵՌՆԱԿՆԵՐ

Գրիշ Դաւթեան Գարուններ կան, որ իրենց ծիծեռնակներն ունեն, որ եղանակաւորում են տարին, ժամանակը, որ կեանքն է: Կեանքը իր մեղեդին ունի, իր երգը, որ զրնգում է զանգի նման, որ կախուած է մեր դպրոցում: Նրա ղողանջը բախտավորութեան […]

Գրողի Անկիւն

ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԵՒ ՀԱՅ ԴԱՏԻ ԳՈՐԾԻՉ ՈՒ ՈՒՍՈՒՑԻՉ ՊԷՏՔ Է ԿԱՐԴԱՆ «ՀԱՄՇԷՆԸ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՁԵՌԱԳՐԵՐՈՒՄ» ԳԻՐՔԸ

Յ. Պալեան Գրախօսելու միտում չունին այս տողերը: Կը փափաքիմ, որ իրաւազրկուած եւ իրաւազրկուող ժողովուրդի զաւակները գիտակցութիւն նուաճեն համացանցային անմիջական հազիւ փայլած եւ անմիջապէս մարող-մոռցուող տեղեկութիւններէն անդին այլ հարստացում ունենան: Երեւանի Պետական Համալսարանի գեղատիպ հրատարակութիւն գիրք […]

Գրողի Անկիւն

ԱՍՏԻՃԱՆ

Նորայր Տատուրեան Իմաստութեան սանդղամատերը Եւ ի՞նչ ընէր «աստիճան» բառը, երբ բազմաթիւ երկվանկ գոյականներ, նոյնիսկ միավանկեր փոքրակազմ, անոր սանդղամատերու վրայ ոստոստելով կը տիրանային աստիճաններու, կը դառնային բազմանդամ՝ ունենալով բարդ եւ ածանց բառերու հարստութիւն, ապա կը վայելէին […]

Գրողի Անկիւն

Տուն

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Ունէր 12 սենեակ։ Թաղի հնագոյն տունն էր ան եւ ամենէն ամուր կառուցուածը։ Ջուրի անդադար մատակարարումը ապահովուած էր սառնորակ աղբիւրներու շնորհիւ։ Լեռնանիստ էր ան, ամուր ժայռերու վրայ կառուցուած։ Ունէր նաեւ պապերու կողմէ տնկուած […]