Գրողի Անկիւն

ՃԱՇԱՐԱՆԻՆ ՄԷՋ

ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ -Այս ճաշարանին լէհմէճունը (մսաշօթ) շատ համով է, Հալէպի համն ու հոտը ունի. տունը մնացողներուն մի քանի հատ տանինք, թող ուտեն: Կ՚ըսէ քուէյթահայ մը իր մանչուկին, անոնք ամառնային արձակուրդի եկած են եւ հայր ու […]

Գրողի Անկիւն

ՀՐԱ՞ՇՔ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ -Ես չեմ հաւատար, ո՞ւր կը տանիս զիս: Ըսաւ Հայկան ընկերուհիին, սակայն հետաքրքրութիւն մը կ՚աճէր ներսը. կ՚ուզէր երթալ, տեսնել, լսածներուն իրական կամ երեւակայական ըլլալը դատել…: Հաւատքի տարբեր երեւոյթներուն կարելի է հանդիպիլ Լիբանանի մէջ: Ոմանք […]

Գրողի Անկիւն

ԱԿՆԱՐԿ ՄԸ՝ ԱՐԵՒԱԾԱՂԻԿԻ ՄԱՍԻՆ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ “Ժամանակ”   Տուներու բարեկամական այցելութեան ընթացքին հայրենադարձները՝ յատկապէս կիները, յաճախ զիրար կ՚ընդունին հայկական սովորութեամբ: Ատենին խորթ թուացող կարգ մը հիւրասիրական երեւոյթները հիմա մեծ սիրով կը կիրարկուին՝ «Սուրճը, պաղպաղակը, խմորեղէնը, հիւթը, պտուղը միասին կը […]

Գրողի Անկիւն

Աղ

ՆՈՐԱՅՐ ՏԱՏՈՒՐԵԱՆ Բոլորս ալ գիտենք, թէ աղը եթէ չափաւոր գործածուի համ կու տայ կերակուրին, իսկ չափէն աւելին կրնայ այր ու կնոջ ամուսնական կեանքի «համը փախցնել»: Առտնին այս պատկերը կը բաւէ ցոյց տալու համար, թէ ինչքան […]

Գրողի Անկիւն

ԲԵՄ

Նորայր Տատուրեան Դարձեալ Մայիս է, եր­­րորդ Հինգշաբ­­թին։ Դպրո­­ցի հան­­դի­­­սաս­­րա­­­հի մէջ ծնող­­ներ ան­­համբեր են իրենց զա­­ւակ­­նե­­­րը բե­­մի վրայ տես­­նե­­­լու։ Կի­­սամութ դահ­­լի­­­ճը լու­­սա­­­ւորո­­ւած է կար­­միր մո­­մերով։ Աւե­­լի լու­­սա­­­ւոր է բե­­մը, որուն վրայ կա­­հաւո­­րուած է բա­­նաս­­տեղծի մը գրա­­սենեակը, […]

Գրողի Անկիւն

ՊԱՏԿԵՐՆ ՈՒ ՊԱՏԱՆԻՆԵՐԸ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ «Ժամանակ» -Պատկերին մէջ ի՞նչ կը տեսնէք, ի՞նչ կ՚երեւակայէք: Կ՚ուզեմ, որ գրէք թուղթի մը վրայ: Կը թելադրէ ուսուցիչը մեծ պատկեր մը տեղաւորելով գրատախտակին վրայ: Պատկերին կեդրոնը՝ փոքրիկ աղջկան մը ձեռքը պուպրիկ մը կայ, մանուկը […]

Գրողի Անկիւն

ԵՐԵՒԱՆԵԱՆ ԱԿՆԱՐԿՆԵՐ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ -Օօօ, պա՛պ, տես հոս ի՞նչ կը ծախեն: «Սո՜ւս»: Յիշեցի՞ր: -Ինչպէ՞ս չեմ յիշեր, հարկաւ յիշեցի, ի՛նչ համով էր օշարակը: Այսպէս հայրենադարձ հայր ու որդի կը մօտենան տատիկին, որ նստած է Վերնիսաժի հանդիպակաց, Խանճեան պողոտայի […]

Գրողի Անկիւն

ԱՌԱԳԱՍՏ

Նորայր Տատուրեան   Զբօսաշրջիկներու համար շատ անգամ առաջնահերթութիւն մը չէ Հայաստանի մէջ առագաստանաւ տեսնել կամ առագաստանաւով ճամբորդել։ Մինչդեռ Սեւանի ջուրերու վրայ նաւապտոյտ ընելու պատրաստուող մեր աշակերտներուն համար ան դուրս կ՛ելլէ վարագոյր հագած ծովային փոխադրամիջոց մը ըլլալէ […]

Գրողի Անկիւն

ԹԹԵՆԻՆԵՐԸ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ Փըթ-փըթ կը թափին հասած թութի հատիկները: Թթենիին լայնատարած ճիւղերուն յատակը՝ գետինը, ասֆալթին վրայ մի առ մի կ՚իյնան անոնք, կը հաւաքուին քով քովի, կտուրներուն խմբուած ծիծեռնակներուն նման: Ծիծեռնակները: Որքա՜ն ազատ, որքա՜ն մտերիմ են: Ամէն […]

Գրողի Անկիւն

ՎԻԶ

Նորայր Տատուրեան  Բառ մը, որուն սիրեցինք փաթթուիլ: Պա­րանո՞ց… Շլի՞նք… Ճի՞տ։ Ո՚չ մէ­­­­կը։ Դուք, յար­­­­գե­­­­­­­­­­­­­­­լի ըն­­­­թերցող, կը խնդրեմ, մի՚ ակ­­­­նարկէք հա­­­­յոց լե­­­­զուի բա­­­­ցատ­­­­րա­­­­­­­­­­­­­­­կան քա­­­­ռահա­­­­տոր բա­­­­ռարան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րուն, որ­­­­պէսզի հասկնաք, թէ «վի­­­­զ» բա­­­­ռը հո­­­­գեւոր կամ քնա­­­­րական ի՚նչ նշա­­­­նակու­­­­թիւն ու­­­­նի […]