Top Story

Ոստայն․- Բախտաւորութի՛ւն

ՎՐԷԺ-ԱՐՄԷՆ _ Ի՞նչ կը մտմտաս այս առաւօտ,_ հարցնելով եկաւ ետեւս կանգնեցաւ մուսաս՝ աչքը յառած համակարգիչի պաստառիս սպիտակ էջին վրայ,_ ի՞նչ բախտաւորութեան մասին է խօսքդ, Լոթօ-Քեպէգի տո՞մսդ զարկաւ։ _ Ի՞նչ Լոթօ-Քեպէգ, ի՞նչ տոմս, դուն միայն երկինքէն […]

Գրողի Անկիւն

Թարգմանչաց Տօնին Առթիւ․- Աննման Երրորդութիւն՝ Հայ Լեզու, Հայ Դպրոց Եւ Հայ Ուսուցիչ

Գէորգ Պետիկեան Հայ դպրութեան եւ հայեցի դաստիարակութեան մասին խօսիլ կը նշանակէ անպայմանօրէն անդրադառնալ հայ դպրոց-հայ լեզու-հայ ուսուցիչ- երրորդութեան մասին։ Սփիւռքը այս երեքին միշտ կարիքը ունեցած է եւ ունի։ Մէկը միւսը ամբողջացնող ազդակներ։ Մեր գոյութիւնը ամրապնդող […]

Գրողի Անկիւն

ԽՆՁՈՐ

Նորայր Տատուրեան  Երբ հայկական հեքիաթ մը կը հաս­­նի իր աւար­­տին, բա­­րի հե­­րոս­­նե­­­րը կը հաս­­նին իրենց մու­­րա­­­զին, ապա եր­­կինքէն կ՚իյ­­նայ երեք խնձոր։ Բայց ին­­չո՞ւ չէր՝ օրի­­նակ, երեք ծի­­րանա­­գոյն ծի­­րան, երեք ող­­կոյզ հիւ­­թեղ խա­­ղող, կամ՝ երեք նո­­ւիրա­­կան […]

Գրողի Անկիւն

ԱՆՄԱՀԱԹՈՒՓԸ

ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ -Ո՛չ, այդ բոյսը պէտք չէ ջրես… Իսկոյն կ՚ըսէ Յասմիկ Ցօղիկին, որուն այցելութեան համար եկած ու նոր ներս կը մտնէր, երբ տեսաւ որ Ցօղիկը կը ջրէ իր տան բոյսերը: -Բարի եկար, Յասմիկ, նախ բարեւ […]

Գրողի Անկիւն

ՃԱԿԱՏ

Նորայր Տատուրեան  Հայկական լեզուաշխարհը ունի բազմաթիւ լուսաւոր բառեր, որոնք հպարտութիւն բերած են հայոց մայրենիին։ Անոնց մէջ, սակայն, կայ բառ մը, որ մէկ ճակատ բարձր է բոլորէն եւ միշտ ճերմակ պահեց հայու ճակատը- «ճակատ» բառն է […]

Գրողի Անկիւն

ԾԱՅՐ

Նորայր Տատուրեան  Հայկական բառերու անծայրածիր ծովուն վրայ կը ծփան բազմաթիւ փափկաձայն բառեր։ Այդ բոլոր քնարական եւ հեշտալուր բառերու մէջ կը ծայրանայ գոյական մը, որ անհաւանական էր, որ ունենար գրական յաւակնութիւններ։ Սակայն, հակառակ մեր ընդհանրացած կարծիքին, […]

Գրողի Անկիւն

ՀԱՅՐԵՆԻ ԱԿՆԱՐԿՆԵՐ

ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ ԳՆԱՑՔԻՆ ՄԷՋ Խումբ մը զբօսաշրջիկներ տարբեր երկիրներէ՝ Լիբանան, Միացեալ Նահանգներ, Եւրոպա, հայրենիքի մէջ կը կազմակերպեն իրենց ամառնային հանդիպումը: Խումբէն անդամ մը, հաւանաբար ամենէն հմուտը կամ տարածութեան ծանօթ անձը, կը ստանձնէ պտոյտներուն կազմակերպումը: Շաբաթուան […]

Գրողի Անկիւն

ՁԱՅՆ

Նորայր Տատուրեան  Ձեր ականջներուն մէջ կը թրթռամ ամենուր, ամէն վայրկեան։ Ձեր դրախտային ու վայրի լեռնաշխարհի «ձայն»ն եմ ես։ Նախ ձեր ջրվէժներու հնչիւնն էի ես, ամպերու որոտումն ու բոմբիւնը, ալիքներու շառաչը, տերեւներու սօսափիւնը, առիւծներու մռնչիւնը, հաւատարիմ […]

Top Story

ՎԱՐՁՈՒ ՍԵՆԵԱԿՍ

ՍՕՍԻ ՄԻՇՈՅԵԱՆ ՏԱՊՊԱՂԵԱՆ Խուլ սենեակիս մէջ հաճելի լոյս մը կը հեղու. լուսամփոփիս լոյսն է, որ գիշերային մթութիւնը կը կտրէ ու զիս ինքնամփոփման կը հրաւիրէ։ Լուսամփոփին ճիշդ քով, պատին վրայ կախուած խաչը կայ, ճիշդ անկողինիս դիմաց […]

Գրողի Անկիւն

ՕՁ

Նորայր Տատուրեան  – Պարոն, մարդ մը ինչպէ՞ս 13 տարի կրնայ ապրիլ օձերու մէջ։ – Հաւատքի ոյժով եւ հրաշքով… Վերջինները դուք էք, մի՛ վախնաք, իջէք, այսօր վիրապի մէջ օձեր չկան։ Աշակերտական խումբով, Յունիսի այս շոգ օրը […]