Գրողի Անկիւն

ԱՍՏԻՃԱՆ

Նորայր Տատուրեան Իմաստութեան սանդղամատերը Եւ ի՞նչ ընէր «աստիճան» բառը, երբ բազմաթիւ երկվանկ գոյականներ, նոյնիսկ միավանկեր փոքրակազմ, անոր սանդղամատերու վրայ ոստոստելով կը տիրանային աստիճաններու, կը դառնային բազմանդամ՝ ունենալով բարդ եւ ածանց բառերու հարստութիւն, ապա կը վայելէին […]

Գրողի Անկիւն

Տուն

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Ունէր 12 սենեակ։ Թաղի հնագոյն տունն էր ան եւ ամենէն ամուր կառուցուածը։ Ջուրի անդադար մատակարարումը ապահովուած էր սառնորակ աղբիւրներու շնորհիւ։ Լեռնանիստ էր ան, ամուր ժայռերու վրայ կառուցուած։ Ունէր նաեւ պապերու կողմէ տնկուած […]

Գրողի Անկիւն

ԱՆՅԱՅՏ ԳԻՒՂԸ

ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ «Ժամանակ» «Թուրքիոյ միակ հայկական գիւղ»ին կամ «Թուրքիոյ վերջին հայկական գիւղ»ին մասին լսած էք վստահ։ Մուսա լերան Վաքըֆգիւղի մասին այդպէս կ՚ըսեն. Թուրքիոյ մէջ ուսումնական կեցութեանս ընթացքին առիթը ունեցած եմ նաեւ այցելել այնտեղ, ու թերեւս […]

Գրողի Անկիւն

Կենդանի՛ Եմ

ՊՕՂՈՍ ՇԱՀՄԵԼԻՔԵԱՆ Նիւ Եորք բնակող բարեկամներէս մէկը Լոս Անճելըս այցելած էր: Անուշավաճառի մը մօտ նստած, երբ կը զրուցէինք, պատմեց, թէ քանի մը օր առաջ հայկական թերթերէն մէկուն մէջ իր անուն-մականունը կրող անձի մը մահազդին հանդիպեր […]

Գրողի Անկիւն

ՍԵՂԱՆ

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Հայրենի հողի վրայ նախ Սերկէյին սեղանը վայելեր էինք։ Գառնի գիւղի մէջ էր ան, այդ հիւրասէր մարդու տան ընդարձակ պարտէզին կեդրոնը, բալենիներու եւ սալորենիներու զով շուքի տակ։ Եթէ պատմիչ Ագաթանգեղոսը սեղանակից եղած ըլլար […]

Գրողի Անկիւն

ԱԿՆԱՐԿՆԵՐ՝ ԵՐԵՒԱՆԵԱՆ ԱՌՕՐԵԱՅԷՆ ՀԱՆՐԱԿԱՌՔԻՆ ՄԷՋ

ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ «Ժամանակ» Երկու երիտասարդներ Մաշտոցի պողոտան հանրակառք կը բարձրանան ու կողք-կողքի կը նստին. երեսուններու մօտ այս երիտասարդներուն աչքերը կը փայլին, զուարթ դէմքերէն կը ճառագայթեն երջանիկ շողեր, ու՝ -Էստեղից Ամիրեա՞ն կը գնան,- դիտելով կը հարցնէ […]

Գրողի Անկիւն

Գինի (Բ). Սիրոյ Եւ Գեղեցիկի Գովքը

Նորայր Տատուրեան  «Ակօս» Մէկ ժամ առաջ էր- Անին, նախ­­կին աշա­­կեր­­տուհի, այժմ հայ­­րե­­­նադարձ գի­­նեգործ, Սա­­սու­­նիկ գիւ­­ղի իր տաս­­նա­­­մեայ այ­­գի­­­ներու մէջ ճե­­մելով խօ­­սեր էր հայ­­կա­­­կան գի­­նեգոր­­ծութեան մա­­սին։ Առա­­ւել ոգե­­ւորո­­ւեր է, քա­­նի որ ու­­նե­­­ցեր է սփիւռքա­­հայ հիւ­­րեր եւ […]

Գրողի Անկիւն

ԴԷՊԻ ՆԵՄՐՈՒԹ

ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ «Ժամանակ» Ատըեամանեան շրջագայութիւնս խիստ ծանրաբեռնուած էր մարդկային շփումներով. hանդիպումներ ու հարցազրոյցներ՝ առաւօտէն իրիկուն, որոնցմէ դժգոհելու պատճառ չունէի անշուշտ. ընկերային մարդաբանութեան ուսանողիս համար  տարրական սնունդ էր այդ ամէնը պարզապէս։ Ատըեամանեան յիշողութեանս մէջ կան սակայն […]

Top Story

Գինի․ Մեր Բառերուն Ամենէն Արեւափայլը

Նորայր Տատուրեան «Ակօս»   – Բարի էք եկել հայրենիք, պարոն։ – Բարեւ, Անի։ Վերջապէս, դարձեալ տեսնուեցանք։ Անի՛, ծանօթացնեմ, մեր բարեկամներն են։ Առաջին անգամ Հայաստան կու գան։ Բոլորն ալ ուզեցին այս օրը ձեզի տրամադրել, այսինքն՝ հայկական […]

Top Story

Բաժակ․- Սիրոյ Դիւրաբեկ Ըմպանակը

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Առաջին տէրս իշխան մըն էր։ Ան Դո­­­ւին քա­­­ղաքի շա­­­հաս­­­տա­­­­­­­նի մե­­­ծարո­­­ւեստ վար­­­պե­­­­­­­տէ մը գնած էր զիս բարձր գու­­­մար վճա­­­րելով։ Իշ­­­խա­­­­­­­նը կը սի­­­րէր մեծ կո­­­չունքնե­­­րու ժա­­­մանակ զիս բարձրաց­­­նել ու երկրի չորս ծա­­­գերէն հա­­­սած ազ­­­նո­­­­­­­ւատոհմ […]