Top Story

Հայը՝ Մեզի Ծանօթն Ու Անծանօթը

  Գէորգ Պետիկեան   Ամէնէն վերջը սեղան բերուեցաւ օրուան հաւաքը իմաստաւորողը՝ եօթը փոքր, գունաւոր եւ վառուած մոմերով զարդարուած տարեդարձի կարկանդակը։ Ապա օրուան «մեծարեալ»ին՝ Հայկին, որուն համար այս երեկոյ ընտանեօք, ուրախ եւ աղմկոտ սեղանի մը շուրջ […]

Գրողի Անկիւն

Պահն է Զգաստանալու

Մեղրի Տէր Վարդանեան Հ․ Ե․ Դ․ Պոսթընի ՛՛Նժդեհ՛՛ մասնաճիւղ Դերեւս մտորումներս թուղթին չյանձնէի, եթէ ականատես չըլլայի երեւոյթներու որոնք լալու չափ զիս կը յուզեն։ Յաճախ ներկայ կ՚ըլլամ հայկական զանազան առիթներով կազմակերպուած ձեռնարկներու, յանկարծ անհանգստացած քիչ մըն […]

Գրողի Անկիւն

Արայիկ Խանդոյեանի Պայծառ Յիշատակին

Լուսինէ Գրիգորեան-Յարութիւնեան Հողը տեսաւ հայեացքը քո, Երկիրս քեզ պահեց կրծքին: Դու հզօր հայ`քայլդ խրոխտ, մեր ժպիտը` քեզնից թելուած. Յանկարծ մի պահ մենք սառեցինք… Դու չես կարող չլինել, Քանի դեռ կայ հողը հայոց, քանի դեռ հայ […]

Գրողի Անկիւն

Հին Բարեկամներէս՝ Պարոն Պաղտասարը

Գէորգ Պետիկեան   Անմեղ հարցում մը: Արդեօ՞ք կը ճանչնաք այս մարդը: Պարոն Պաղտասարը։ Հարկաւ՝ ոչ: Ուրկէ~ ո՞ւր: Ես ալ չէի ճանչնար: Պարզեմ: Մեր թաղի, հայ դրացի-ներէս մէկուն խնամին է։ Զինք «պէ-պէ» կ՚անուանեն։ Այսպէս է ծածկանունը: Ժամանակին ֆրանսացի հանրայայտ դերասանուհիներէն՝ Պրիճիտ Պարտոյին՝ […]

Top Story

Գօտի․- Մեր Եօթնագոյն Գեղեցկուհին

  Նորայր Տատուրեան  “Ակօս” – Պարոն, ես գօտի չեմ բե­­­­րած։ – Չե՜ս բե­­­­րած… Ուշ չէ, դեռ ժա­­­­մանակ ու­­­­նինք։ Վէ՛մ, ըն­­­­կե­­­­­­­­­­­­­­­րոջ մը հետ հի­­­­մա թաք­­­­սի նստէ, գնայ Ֆիր­­­­տուսի շու­­­­կայ։ Հե­­­­ռու չէ։ Այո, վա­­­­րոր­­­­դը տե­­­­ղը գի­­­­տէ։ Հոն […]

Գրողի Անկիւն

Կօ­շի­կ.- Բառ, որ ծակ ունի

  Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Կանացի կաշի կօ­շի­կի մը հա­­­­­մար իր յա­­­­­ռաջա­­­­­ցած տա­­­­­րիքին ան­­­­­կա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րելի պի­­­­­տի ըլ­­­­­լար աչ­­­­­քա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­ռու մնալ ու ամէն օր հիացու­­­­­մով դի­­­­­տուիլ բազ­­­­­մա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­հարիւր զբօ­­­­­սաշրջիկ­­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րու կող­­­­­մէ, եթէ անոր ցու­­­­­ցա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­փեղ­­­­­կի ծա­­­­­նու­­­­­ցո­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­ղական պի­­­­­տակին վրայ յայ­­­­­տա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րարո­­­­­ւած չըլ­­­­­լար՝ «Աշ­­­­­խարհի ամե­­­­­նահին […]

Top Story

ԱԹՈՌ

Նորայր Տատուրեան «Ակօս» Պոլսոյ հայաբնակ Բանկալթի թաղամասի եօթյարկանի շէնքի նկուղին մէջ բնակող ընտանիքի զաւակին համար, բազմաթիւ հիւրերու ժամանումին ստեղծած դժուարութիւնն է՝ «աթոռ իջեցնել»։ Այո, վերի դրացիներէն աթոռ խնդրել ու զանոնք, ըստ իրենց ծանրութեան, մէկ-մէկ կամ […]

Top Story

ԱՇՆԱՆԱՅԻՆ

Սօսի Միշոյեան-Տապպաղեան *** Ինչո՞ւ կ’աւլես տերեւները, մայրի՛կ, չե՞ս տեսներ երկինքն ի վար կ’իջնեն անթիւ, անհամար գոյներ, ի՜նչ գոյներ երազային… մինչդեռ դուն աշնան հեքիաթը կ’ուզես վերացնել ու մեզի թողուլ կեանքին գորշ գոյնը, ինչո՞ւ… *** Ու այս […]

Գրողի Անկիւն

ՄՈՄ

Նորայր Տատուրեան   ”Ակօս” Ճանաչողական պտոյ­­­տի հա­­­­մար հայ­­­­րե­­­­­­­­­­­­­­­նիք եկած աշա­­­­կերտնե­­­­րը, առա­­­­ջին օր, իրենց եր­­­­կու ձեռ­­­­քով մո­­­­մեր բռնած «Տէր Ողոր­­­­մեա՛յ» եր­­­­գած էին զո­­­­հուած զի­­­­նուոր­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րու յի­­­­շատա­­­­կին։ Սա Եռաբ­­­­լուրի մէջ էր։ Յա­­­­ջորդ օր Ծի­­­­ծեռ­­­­նա­­­­­­­­­­­­­­­կաբեր­­­­դի մէջ վա­­­­ռեցան 43 դա­­­­լուկ մո­­­­մեր։ […]

Գրողի Անկիւն

ՃԵՄ Բառ, Որ Քայլ Մը Յառաջ Գնաց

Նորայր Տատուրեան  Պատմութիւններ կան, որոնց մա­­­սին պէտք է խօ­­­սիլ՝ քա­­­լելով, այնպէս՝ ինչպէս ըրեր են յոյն իմաս­­­տա­­­­­­­սէր­­­ներ։ Այդպի­­­սի պատ­­­մութիւն ու­­­նի «ճեմ»ը, այո, ան, որ մե­­­զի տո­­­ւաւ «ճե­­­մարան» եւ «ճե­­­մու­­­ղի» բա­­­ռերը։ Ուստի, քա­­­նի մը աշա­­­կեր­­­տով որո­­­շեր ենք […]