ՀՈԳԵԼՈՅՍ Տ. ՄԵՂՐԻԿ ԵՊՍ. ԲԱՐԻՔԵԱՆԻ ՕԾՈՒՄ ԵՒ ԹԱՂՈՒՄ

Կիրակի, Յունուար 17-ին, Վեհափառ Հայրապետին նախագահութեամբ եւ հանդիսապետութեամբ, Անթիլիասի Մայրավանքի Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ Մայր Տաճարին, մէջ յաւարտ Ս. եւ Անմահ Պատարագին, կատարուեցաւ Կիլիկիեան Ուխտի աւագ անդամներէն հոգելոյս սրբազան Տ. Մեղրիկ Եպս. Բարիքեանի վերջին օծման եւ թաղման կարգը, մասնակցութեամբ եւ ներկայութեամբ միաբան հայրերու։ Նկատի ունենալով պսակաձեւ ժահրին ստեղծած կացութիւնը, ինչպէս նաեւ Լիբանանի պետութեան երկրի ամբողջական փակման որոշումը, թաղման արարողութեան ներկայ էին միայն հոգելոյս սրբազանին ընտանեկան ու ազգականական պարագաները։

Եկեղեցական արարողութեան աւարտին, նախքան սրբազան հօր մարմինին փոխադրութիւնը Մայրավանքի յուշարձան-յամբարան, Արամ Ա․ կաթողիկոսը արտասանեց իր դամբանական խօսքը։

Ան ընդգծեց հոգելոյս սրբազանին յատկանիշներէն երկուքը՝ հաւատարմութիւնն ու ծառայասիրութիւնը։ Հայրապետը ըսաւ, որ Մեղրիկ Սրբազանը մինչեւ իր կեանքին վախճանը հաւատարիմ մնաց իր կոչումին՝ հակառակ կեանքի դժուար պայմաններուն եւ մարտահրաւէրներուն։ Ան յայտնեց, որ դիւրին չէ հաւատարիմ մնալ կոչումին, մանաւանդ, երբ կոչումի գիտակցութիւնը անձը կը դնէ ծանր պարտաւորութեան տակ։ Մեղրիկ Սրբազան հոգեւորականի կոչումի գիտակցութեամբ արժեւորեց իր կեանքը՝ մնալով Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան դաւանած արժէքներուն, սկզբունքներուն եւ մօտեցումներուն հաւատարիմ։

Անդրադառնալով Սրբազանին ծառայասիրութեան, Վեհափառ Հայրապետը ընդգծեց, թէ ծառայութիւնը Մեղրիկ սրբազանին արեան մաս կը կազմէր եւ վախճանեալը չէր կրնար իր կեանքին մէջ վայրկեան մը իսկ անցընել առանց ծառայելու։ “Արդարեւ, սրբազանը իր կեանքը ըմբռնեց ու իրագործեց էապէս որպէս ծառայութիւն։ Սիրե՛ց ծառայել եւ ծառայե՛ց սիրելով, հաւատալով ու ամբողջական նուիրումով, որովհետեւ ա՛յս է հոգեւորականին կոչումը, ա՛յս է մանաւանդ Անթիլիասակա՛ն ոգին, դաւանանքը ու յանձնառութիւնը իր մէջ կրող հոգեւորականին։ Այսպէ՛ս եղաւ Մեղրիկ սրբազան, եւ այսօր ան այս երկրաւոր կեանքէն կը հեռանայ եւ արդադօրէն, Պօղոս առաքեալին բառերով, իր բարի պատերազմը հաւատարիմ ու քաջ կերպով պատերազմած”, ըսաւ Արամ Ա․։

Հայրապետը խօսքը եզրափակեց՝ յայտնելով, որ տակաւին շատ բան ունէր տալիք սրբազանը, սակայն մեր կեանքերը Տիրոջ կը պատկանին, իսկ սրբազանը կ՚երթայ, դարձեալ Առաքեալին բառերով, երկինքի վկաներու խումբին միանալու՝ իբրեւ վկայ, որ աւելի քան 30 տարիներ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան ճամբով Քրիստոսի Աւետարանի արժէքներուն ու ճշմարտութիւններուն մասին հաւատարմութեամբ, նուիրումով ու սիրով վկայած։

Ապա, միաբան հայրերէ կազմուած թափօրը ուղղուեցաւ միաբանական յուշարձան-դամբարան, ուր տեղի ունեցաւ գերեզմանի կարգը եւ կնքնման արարողութիւնը։

Շաբաթ, Յունուար 16-ին վախճանեցաւ Մեղրիկ եպս. Բարիքեան:

Ան ծնած է Յունուար 3, 1968-ին, Պէյրութ (Լիբանան): Աւազանի անունն է Կարապետ: Նախնական ուսումը ստացած է Ազգային Աքսոր Գասարճեան եւ Միհրան Գարակէօզեան վարժարաններուն մէջ: Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան դպրեվանք ընդունուած է Հոկտեմբեր 1982-ին: Կատարելէ ետք դպրեվանքի Ժառանգաւորաց քառամեայ ընթացքը` սարկաւագ ձեռնադրուած է Մայիս 26, 1985-ին, ձեռամբ դպրեվանքի տեսուչ Տաթեւ արք. Սարգիսեանի: Աւարտելէ ետք Ընծայարանի բաժինը` կուսակրօն եկեղեցական ձեռնադրուած եւ օծուած է 29 մայիս 1988-ին, ձեռամբ Զարեհ եպս. Ազնաւորեանի, վերակոչուելով Տ. Մեղրիկ աբեղայ:

Վարդապետական գաւազանի իշխանութիւն ստացած է Յուլիս 3, 1994-ին` ձեռամբ Թեհրանի հայոց թեմի առաջնորդ Արտակ արք. Մանուկեանի, աւարտաճառ ներկայացնելով «Թուղթք Տ. Ներսիսի կաթողիկոսի հայոց գրեալք ի զանազան ժամանակս առ այլեւայլ անձինս» աշխարհաբարի թարգմանութիւնն ու քննական ուսումնասիրութիւնը: Լանջախաչ կրելու իրաւունք ստացած է Յունուար 3, 1996-ին` Արամ Ա. կաթողիկոսին հրամանով: Ծայրագոյն վարդապետութեան իշխանութիւն ստացած է 26 մայիս 2002-ին` ձեռամբ Զարեհ արք. Ազնաւորեանի:

Վանական կեանքին մէջ ստանձնած է հետեւեալ պատասխանատուութիւնները.

1988-1995 եղած է դպրապետ եւ հսկիչ դպրեվանքի` միաժամանակ վարելով Կաթողիկոսարանի «Շնորհալի» երգչախումբի ղեկավարութիւնը: 1995-ին նշանակուած է լուսարարապետ մայր տաճարի: 1999-2002 ստանձնած է Ժըպէյլի «Թռչնոց բոյն»-ի տեսչութիւնը: Վանական պարտաւորութիւններու կողքին սրբազան հայրը 1996-1997 հետեւած է «Overcome Violence»-ի ուսումնական ծրագիրին եւ Պոսէի միջեկեղեցական հիմնարկի (Bossey Ecumenical Institute) դասընթացքներուն: Սարկաւագութեան օրերուն հետեւած է դաշնակի դասընթացքներու: 1997-1999 մեկնած է Նիւ Եորք եւ հետեւած Mannes College of Music-ի դասընթացքներուն: 19 դեկտեմբեր 2002-ին գործուղուած է Թորոնթօ (Քանատա)` իբրեւ հոգեւոր հովիւ Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ:

2010-ին նշանակուած է Օնթարիօ նահանգի հոգեւոր տեսուչ, իսկ 19 դեկտեմբեր 2013-ին` առաջնորդական փոխանորդ Քանատայի հայոց թեմին:

Ապրիլ 27, 2014-ին Արամ Ա. կաթողիկոս եպիսկոպոսական ձեռնադրութիւն եւ օծում շնորհած է հայր սուրբին: Քանատայի հայոց թեմի Ազգային երեսփոխանական ժողովը 2014 մայիսին Քանատայի հայոց թեմի առաջնորդ ընտրած է Մեղրիկ եպս. Բարիքեանը: Իբրեւ առաջնորդ երկու տարի ծառայելէ ետք, Նոյեմբեր 11, 2016-ին սրբազանը անձնական պատճառներով իր հրաժարականը ներկայացուցած է եւ մայրավանք վերադարձած:

Կաթողիկոսարանին մէջ, վեհափառ հայրապետին բարձր տնօրինութեամբ, ստանձնած է Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան Քրիստոնէական դաստիարակութեան բաժանմունքի վարիչի պաշտօնը: 2017-ին հիմնած է կաթողիկոսարանի «Նարեկացի» մանկապատանեկան երգչախումբը: Երկու տարի կատարելէ ետք իր առաքելութիւնը, 2018-ին մեկնած է Իրան` ստանձնելով Թեհրանի թեմի առաջնորդական փոխանորդի պատասխանատուութիւնը: 2019-ին վերադարձած է մայրավանք եւ ստանձնած է «Թռչնոց բոյն»-ի հոգեւոր տեսուչի պաշտօնը: 2020-ին վեհափառ հայրապետին բարձր տնօրինութեամբ նշանակուած է տեսուչ դպրեվանքի:

Մեղրիկ սրբազան երաժշտական մարզին մէջ կատարած է բազմաթիւ մշակումներ եւ յօրինումներ: Խմբագրած է երաժշտական բնոյթ ունեցող հատորներ:

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*