ԵՐԲ ՊԱՏՄԱՀԱՅՐ ԽՈՐԵՆԱՑՒՆ ԱՅՑԻ ԵԿԱՒ ԴԱՐԵՐՈՒ ԸՆԴՄԷՋԷՆ․․․

ՀՐԱՆԴ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ
Նոյեմբեր 2023, 2020, Նիւ Եորք

 

«Քե՛զի՝
    Ինծմէ 46 սերունդ յետոյ եկող, զաւակս Հայկեան,
 
Ես մեր պատմութեան ամենէն երջանիկ եւ ամենէն դժբախտ մարդն եմ։
Կեանքս հիւսուեցաւ մեր պատմութեան ամենէն խրոխտ դրուագով, Ոսկեդարով։
Խոնարհաբար ապրեցայ եռամեծ Սուբերու՝ Մեսրոպի եւ Սահակի շուքին տակ
Մեր պատմութեան խոհեմագոյն արքային՝ Վռամշապուհի օրօք։
Տեսայ ամենէն յուսալից երազային վերելքը մեր երկրին,
Բայց աւաղտեսայ նաեւ գահավէժ անկումը մեր թագաւորութեան
Անկար եւ յիմար Արտաշէս արքայի օրօք։
Տեսայ մեր երկրի կենաց եւ մահու օրերը՝
Վասն Հայրենեաց Կարմիր Վարդանի եւ 1036 հոգեհատոր զինուորներու նահատակուիլը։
Տեսայ պառակտումը իշխանաց տոհմերուն,
Տեսայ բզկտումը գահնամակին,
Տեսայ անմիաբանութիւնը անխոհեմ իշխանաց,
Տեսայ թունաւոր ատելութիւնը,
Տեսայ քայքայումը մեր վեհութիւններուն,
Տեսայ կորուստը մեր դիմադրական ուժերուն,
Տեսայ․․․ փլուզումը մեր ինքնութեան խարիսխը հանդիսացող կառոյցներուն,
Տեսայ բաժանումը մեր երկրին,
Տեսայ հատուածումը Հայաստանի՝ հոգէլլկումը ազգիս։
 
Լացի, ողբացի կորուստը մեր Հարստութեան։
Դասեր քաղեցի մեր իրականութենէն
Եւ ահա կու գամ քեզի ահազանգելու՝

 

     – Ճգնաժամային մռայլ եւ դժնդակ թոհ ու բոհին մէջ,
        Մտիկ ըրէ միմիա՛յն՝
        ժողովուրդի չխաթարուա՛ծանարա՛տ ՀԱՒԱՔԱԿԱՆ ձայնին։
 
     – Քարոզներուն մէջ փնտռէ ազնիւը, մաքուրը, արդարը։
            -Ստաբոյր ձայները մրցումի կելլեն եւ ջուրերուն երեսը կը ծփան։-

 

     – Հեռացի՛ր այն անհատներէն,
        Որոնք կը դաւանին իրականութեան ամենագէտը ըլլալ
         եւ ամպագորգոռ կը բարբաչեն։
 
Գիտցի՛ր՝
        Իրականութիւնը լափիւրընթոսային շշուկներու մէջ
        տատանուող նաւ է պարզապէս։
 
Զգո՜յշ․․․
    – Զրպարտութիւնները փառատենչութեան նպակադրուած դրսեւորումներ են
    -Եսերը մաղձ կը ծորեն ամէն մէկ վանկէ։-
    –  Սէրն ու ատելութիւնը դատողութիւնը կը մթագնեն։
    –  Տարակարծութիւնները մտիկ ըրէ, սորվէ՛, բայց ՄԻ՛ թշնամանար։
 
Գիտցի՛ր՝
    Տիոնիսըսի ճրագի վառելանիւթը սպառած է,
    Եւ արդարութիւնը մթութեան մէջ թաղուած է։
    Գտի՛ր վառելանիւթ մը եւ
        ՎԵՐԱԿԱՆԳՆԷ ԱՐԴԱՐԱԴԱՏՈՒԹԻՒՆԸ։
 
Շեշտե՛մ՝  
    Սայլերուն ետեւէն մի՛ քալեր,   
    Եզները չե՛ն գիտեր թէ ուր կերթան։
 
Գիտցի՛ր՝
    Պլպլացող ՓԱՐՈՍ մը կայ որ դէպի ԿԱՅԱՆԸ կը մատնանշէ,
    Դէպի ա՛յդ ՓԱՐՈ՛ՍԸ գնաինքնավստա՛հ եւ աներկբա՛յ,
    Առա՛նց տատամսումի եւ մանաւանդ առա՛նց տուրք վճարելու։
 
 Ընտրէ ճանապարհդ դէպի ԿԱՅԱ՛Նը
    Որը ԳՈՅՈՒԹԵԱՆԴ ՄԻԱ՛Կ ԿՌՈՒԱՆն է։
 
Ա՛յս ալ գիտցիր՝
    Ներքին պառակտումը թշնամիիդ յաղթանակի գրաւականն է:
     – Մեր ամբողջ պատմութիւնը վկայ։-
 
Արդ՝
        Համախմբուէ՛, համախմբուէ՛, համախմբուէ՛․․․
        Բոլոր ուժերովդ եւ կարողականութեամբդ
        ՀԱՄԱԽՄԲՈՒԷ՛  ԵՐԿՐԻ՛Ն ՇՈՒՐՋ,
        Ապագային տանող միա՛կ ճամբան, ա՛յդ է։                                                                                                                       
 
1546 տարի ետք,
        Ինչեր կու տայի, որ պարտաւոր չըլլաս կրկնելու սրտառուչ դառն խօսքս՝ 
                Ողբամ զքեզ Հայոց Աշխարհ։ 
    
        Այլ, ապագայի՛ն նայելով,
        խարսխուած հաւատքով, ըսես՝
                Պաշտեմ զքեզ՝ ՀԱՅԱՍՏԱ՛Ն ԱՇԽԱՐՀ
                                        ՅԱՒԵՐԺՈՒԹԵԱՆ ՀԱՍՑԷԱԳՐՈՒԱԾ

 ԻՄ ՀԱՅՐԵՆԻՔ։»

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*