Դէպի Ո՞ւր Հայ Ժողովուրդ


Մեղրի Տէր Վարդանեան
Հայ Երիտասարդաց Դաշնակցութեան Պոսթընի «Նժդեհ» մասնաճիւղ

2019 տարին լաւ կամ վատ յիշատակներով անցաւ պատմութեան գիրկը։ Թեւակոխեցինք նոր տարին, նոր յոյսերով նոր տեսիլքներով եւ լաւատես տրամադրութեամբ։
Որպէս սփիւռքի մէջ ապրող հայ ազգի զաւակ, եւ պատկանած միութեանս հաւատաւոր անդամ, հարց մը կայ որ կը տանջէ միտքս, կը խռովէ հոգիս։ Դէպի ո՞ւր հայ ժողովուրդ, հարց մը որ գրեթէ անպատասխան կը մնայ։
Ցեղասպանութենէն մազապուրծ փրկուած մեր նախնիները մեզի փոխանցած էին աւանդ մը ապրելու, գոյատեւելու ամենասրբազան մասունքը, լեզուն եւ կրօնքը, սակայն այսօր մեր լեզուն ենթակայ է լուծման, մեր ոսկեղնիկը կը նահանջէ։ Օտարամոլութիւնը հսկայ քայլերով մուտք կը գործէ մեր հայկական օճախները վտանգելով մեր էութիւնը։
Սփիւռքը պարտադրուած իրականութիւն է սակայն ես մեծ հաւատք ունիմ մեր միութիւններու եւ կուսակցութիւններու տարած աշխատանքին որոնք անսակարկ կը փորձեն աւելի եւս ամրապնդել մեր կառոյցները, ըլլան անոնք դպրոց կամ եկեղեցի որպէսզի ապահովեն հայուն հայ մնալու, հայ ապրելու աննկուն կամքը։
Բանաստեղծը կը գրէ՝
Ախ ես որքան, որքան կ՝ուզեմ որ դուք խօսիք հայերէն,
Սորվիք oտար բիւր լեզուներ, բայց չմոռնաք հայերէն,
Ամէն լեզու, ծաղկի նման, ունի անուն բոյր ու համ,
Բայց ոսկեղնիկն ուրիշ համ է, ան կը բուրէ հայօրէն։
Սիրենք մեր լեզուն, խօսինք, գրենք, կարդանք հայերէն, հպարտանանք մեր ազգային հարուստ մշակոյթով որպէսզի ապագայ սերունդը շարունակէ մտածել հայերէն եւ ապրիլ հայօրէն։
Նոր տարին նոր ծրագիրներով շարունակենք մեր երթը դէպի՝ լուսաշող ապագայ։

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*