ԵՐԲ ՊԱՐՏՈՒԱԾԸ ԿԸ ՓՈՐՁԷ ՅԱՂԹԱՆԱԿ ՊԱՐՏԱԴՐԵԼ․․․

ՀԱՅՐԵՆԻՔ
Խմբագրական
 «Պատուաւոր պարտութիւնը նախընտրելի է անպարկեշտ յաղթանակէն»
Միլըրտ Ֆիլմոր
(1800 – 1874, Միացեալ Նահանգներու 13-րդ նախագահ)
Տասնեակ տարիներէ ի վեր ինքզինք գերմարդկային տիպար եւ Թուրքիոյ սուրբ փրկիչը նկատող Էրտողանի համար յատկապէս դժուար է նահանջելն ու պարտուիլը։ Արդէն «պարտութիւն» բառը գոյութիւն չունի անոր բառարանին մէջ։ Իսկ Միացեալ Նահանրներու երբեմնի նախագահին վերոյիշեալ կարճ նախադասութիւնն ալ՝ Էրտողանի համար անհասկնալի է ու անբացատրելի։
Մինչ Միլըրտ Ֆիլմոր մղոններ հեռու կ՛ապրէր եւ մէկ ու կէս դար առաջ կատարած էր վերոյիշեալ մէջբերումը, հապա ինչպէ՞ս կարելի է նկատի չունենալ տարիներ շարունակ Էրտողանի հետ գործակցած եւ այժմ տարակարծիք Ահմէտ Տաւութօղլուի մէկ ճարպիկ ու խորամանկ յայտարարութիւնը, թէ՝ «Մեր քաղաքական աւանդոյթի ամենակարեւոր արժէքն այն է, որ վերջին խօսքը կը պատկանի ազգային կամքին, որ կը դրսեւորուի քուէատուփ ուղղուելով։ Անվաւեր նկատելու այս որոշումը պատճառ կը հանդիսանայ, որ ուղղակիօրէն վնասուին այս հիմնարար արժէքները»։
Անհաւատալի երեւոյթ է, որ Մարտ 31-ին կատարուած  Թուրքիոյ քաղաքապետական ընտրութիւններէն շաբաթներ ետք, վերատեսութեան ենթարկուին արդիւնքները եւ կեդրոնական ընտրական յանձնախումբը վերջնականապէս հաստատէ, թէ Պոլսոյ քաղաքապետի ընտրութիւնը պէտք է որ կրկնուի։
Այս յանձնախումբին որոշումն ալ հեզասահ կերպով չտրուեցաւ։ Տասնմէկ հոգիէ բաղկացած այս յանձնախումբին անդամները, որոնց մէկ մասը նշանակուած է խորհրդարանին, իսկ այլ մաս մըն ալ՝․․․նախագահին կողմէ, իր կարգին բուռն վիճաբանութիւններ ունեցաւ եւ պայքար մղեց։ Եօթը թեր եւ չորս դէմ քուէով որոշուեցաւ յառաջիկայ Յունիս 23-ին կատարել Պոլսոյ քաղաքապետի երկրորդ ընտրութիւնը։
Թէ՛ իրաւական հիմնաւորմամբ եւ թէ՛ քաղաքական դրդապատճառներով, այս որոշումը սուր քննադատութեան ենթարկուած է,  բնականաբար ընդդիմադիր ճակատին եւ նաեւ օտար դիտորդներու կողմէ, մանաւանդ որ վճիռը արձակուած է առանց յստակ բացատրականի եւ ընտրական գործընթացը ապօրինի նկատող փաստերու։ Ամենէն աւելի անհասկնալին եւ անբացատրելին այն է, թէ չորս տարբեր պաշտօնի քուէարկութիւն կատարուած էր միեւնոյն քուէաթուղթով, այսինքն քաղաքապետին կողքին, քուէատուփ նետուած ծրարին մէջ, քուէարկողը նկատի ունեցած էր նաեւ համայնքապետարանի, քաղաքապետարանի եւ թաղային ղեկավարներու ցանկը։ Միայն Պոլսոյ քաղաքապետի ընտրութիւնը հարցադրումի ու քննարկումի նիւթ դարձած էր։ Այսինքն, Էրտողանի եւ իր ղեկավարած «Արդարութիւն եւ Բարգաւաճում» կուսակցութեան (AKP), լուրջ մրցակիցներէն՝ վերջերս «Ժողովուրդի Հանրապետական» կուսակցութեան (CHP)  անդամակցած, մեծ ժողովրդավարութիւն վայելող եւ քաղաքապետ ընտրուած Էքրեմ Իմամօղլուն է խոչընդոտը, որուն դէմ ներկայացած է Էրտողանի կուսակցութեան թեկնածու, նախկին վարչապետ եւ խորհրդարանի նախագահ Պինալի Եըլտըրըմը:
Յամենայնդէպս, հակառակ նոյնիսկ արտաքին կոչերուն, որոշումը առնուած է եւ արդէն իսկ պայքարը սրած։ Եըլտըրըմի ի նպաստ աւելի քան երեսուն հաւաքներ պիտի կազմակերոպուին, որոնց բանախօսը պիտի ըլլայ․․․Էրտողանը։
Մինչ այդ, միւս կողմէ  Թուրքիոյ Ժողովրդավարական ձախ կուսակցութեան թեկնածու Մուամէր Այտըն յայտարարեց, որ յետս կը կոչէ իր թեկնածութիւնը, որոշում մը որ պիտի նպաստէ Իմամօղլուի։ Այտըն ստացած էր երեսուն հազար քուէ, իսկ Իմամօղլու միայն  13 հազար ձայնի առաւելութեամբ յաղթական դուրս եկած էր։
Ըստ դիտորդներու, քիւրտերու քուէն պիտի ըլլայ որոշիչ բանալին։ Եւ այս գծով անել կացութեան մէջ կրնայ գտնուիլ Էրտողան-Եըլտըրըմ զոյգը, որուն որեւէ սխալ արտայայտութիւնը կրնայ դժգոհութեան մեծ ալիք մը ստեղծել անոնց զինակից՝ ազգայնամոլ  «Ազգայնական Շարժում» (MHP) կուսակցութեան համակիրներուն մէջ։

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*