ԿԵԴՐՈՆԱԿԱՆՑԻՆ ԳԱՑԵՐ Է ԴԱՇՆԱԿԱՀԱՐՈՒՀԻ ԼՍԵԼՈՒ , ԲԱՅՑ ՀԱՆԴԻՊԵՐ Է… «ԻՄ ՔԱՅԼԻՆ»


Ցուրտ էր, կը ձիւնէր: Տաք խաչաբուռիով թէյ խմելու եկաւ Արմենակ: Թարմ լուրեր ունենալու էր:
– Երէկ գացի «Արամ Խաչատուրեան» համերգասրահին մէջ լսելու մեծ դաշնակահարուին: Հրապարակին վրայ ցոյց կար, բարձրախօսները կը գոռային, ինչ որ կ’ըսուէր չէր հասկցուէր, արդէն լսող ալ չկար: Ներկաները, խմբակներու բաժնուած տեսութիւններ կը յայտնէին: Պահ մը կեցայ, յետոյ շէնքին շուրջ դարձայ ու հասայ մուտքը: Սպասեցի, որ դահլիճին դռները բացուին:
– Բախտաւոր ես,- ըսի,- մէկ քարով երկու թռչուն,- դաշնակահարուհի լսելու կ’երթաս եւ ներկայ կ’ըլլաս ցոյցի:
Արմենակ չլսել ձեւացուց եւ շարունակեց:
– Հեռատեսիլի նկարահանողները եկան եւ սրահ մտան: Շուրջս կը դիտէի: Ուշադրութիւնս գրաւեց մուտքի դռներէն մէկուն վրայ խոշոր գիրերով եւ եռագոյնով գրուած «ԻՄ ՔԱՅԼԸ»: Ինչո՞ւ: Դռները բացին եւ տեղս գտայ: Հազիւ նստած, նոյն «ԻՄ ՔԱՅԼԸ» տեսայ բեմի աջ պատին վրայ:
– Շուարած չէ՞իր: «ԻՄ ՔԱՅԼ»ի գրասենեակներէն մէկը չէ՞իր գացած,- ըսի :
– Մակա՛ր, լուրջ բան կը խօսիմ: Շուման եւ Փրոքովիեւ չկարողացայ լսել: Ուշադրութիւնս դրան վրայ գրուածին կ’երթար անդադար: Ինչպէ՞ս նման գրութիւններ տեղ գտած էին արուեստի սրբատեղիին մէջ: Անցեալին «մուրճ-մանգաղ»ը այդպէս էր, ամէն տեղ էր: «Պրոտելարիատի դիկտատուրա»յի վերադա՞րձն էր:
Արմենակ յուզուած շարունակեց:
– Չեմ գիտեր, թէ խանդավառութեամբ ծափահարողները եւ ծաղկեփունջերով արուեստագիտուհին շնորհաւորողները տեսա՞ծ էին երաժշտական տարածքի բռնագրաւումը: Լաւ էր, որ դուրսի ցուցարարները արուեստով հանդարտելու համար խումբերով սրահ չէին խուժած, անախորժ դէպքեր կրնային պատահիլ, ոմանք կրնային ցուցանակները ջարդել, դատարաններուն եւ մամուլին աշխատանք հայթայթել, յիշեցնելով որ կարօտները վառ էին:
– Ի՞նչ ընենք, Արմենակ, յեղափոխութիւն է:
– Կը մտածեմ ֆրանսական «Քանար Անշէնէ» երգիծաթերթին լուր տալ, որ թղթակից ղրկէ, լուսանկարէ: Այդ թերթը մերկացումներ ընելէ չի վախնալ: Թերեւս կը խօսի նորատեսակ դիկտաուրայի մասին:
– Արմենակ, երկու օր վերջ միասին երթանք Օփերա «Սեվիլլայի Սափրիչը» տեսնելու, լուսանկարենք ցուցանակները: Թիւրիմացութիւն մը ըլլալու: Թերեւս պարապ չձգելու համար սրահը ցերեկին կը գործածուի որպէս կուսակցական գրասենեակ: Նկարները ղրկենք թերթերուն: Ազատ մամուլ ունինք եւ ան մեզ կը լուսաբանէ:
Ազնուական հոգիով հայ կեդրոականցին պահ մը լռեց: Ապա՝
– Մակա՛ր, գիտե՞ս, քնացող հին սատանաները արթննալով, վաղը կրնան իմ տեսած գրութիւնս փոխարինել մարդու պատկերով, ինչպէս այդ կ’ըլլար «ժողովուրդներու հօր» համար:
Եւ գլխարկը առաւ, ցը ըսաւ եւ գնաց:
Եթէ վարչապետ կամ նախագահ ըլլայի, Կեդրոնականցին բարքերու հսկիչ կը կարգէի:

Մակար, 27 փետրուար 2019, Երեւան

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*