120-ամեայ Շաղախ

ՀԱՅՐԵՆԻՔ

Խմբագրական

Յիշատակելի անցեալ։
Կատարեալ ու կատարուող անցեալ մը, որ կը շարունակուի 1899-էն ի վեր։
Ժամանակին տարբեր էր թերթերու ցրւումը։
Անշուշտ՝ նախքան ցրւումը, ընդհանրապէս թերթի պատրաստութիւնը կար, սկսելով լուրի կամ յօդուածի մը գրութենէն, մինչեւ տպագրութեան համար պատրաստուիլը, սրբագրուիլը, էջադրուիլն ու վերստին սրբագրուիլը․․․եւ յաւարտ հետեւողական աշխատանքի՝ տպագրուիլն ու ի վերջոյ առաքուիլը։ Այդ օրերուն յատուկ ցրուիչներ կը կատարէին առաքման այս տաժանակիր գործը։
Այլոց նման, այսպէս կը թխուէր այս իւրայատուկ խմորը՝ «Հայրենիք»-ը, որ երբ տուն հասնէր առաջին ժամերուն այնքան հաճելի կը բուրէր, նոյնքան՝ որքան փուռէն նոր դուրս եկած հացը։
Քարոզչական բնագաւառին մէջ, այսօր երբ բազմաթիւ «փուռեր»՝ տպարաններ եւ անոնց հետ գործող «փռապաններ» եւ այդ գործին կապակցութեամբ խմոր շաղողներ, հաց թխողներ եւ զանազան պաշտօնեաներ գործէ արձակուած են, «Հայրենիք»-ը մերթ տուայտանքով, մերթ երկմտանքով, սակայն միշտ ալ աննկուն կամքով կը շարունակէ շաղախել, հայ տան երդիքէն ներս մուտք գործել եւ մեսրոպաշունչ այբուբենի ներկայութիւնը յաւերժացնել։
Վիթխարի ալիքներով հարուածող համաշխարհայնացում կոչեցեալ ցունամիին դէմ, կրցած է եւ դեռ ալ պիտի կարենայ պայքարիլ «Հայրենիք»-ը, որ կը շարունակէ տպուիլ քայլ պահելով արշաւող արդիականացման հետ եւ անշուշտ օգտագործելով այս ընթացքին ընծայած դրական դիւրութիւնները։
Իւրայատուկ է թուղթին հոտը, յատկապէս երբ ան մրոտուած է հայերէն այբուբենով եւ հայորդին մտահոգող հարցերով։
Անշուշտ, ցրւումի գործելաձեւն ալ արդիականացած է եւ արդէն իսկ տարիներէ ի վեր նամակատան հետ գործակցելով, նամակաբաշխն ,է որ կը կատարէ ցրուիչի պաշտօնը։
Քայլ մըն ալ անդին երթալով, ելեկտրոնային ցրւումն ալ, կամ կարճ ու կտրուկ ե-ցրւումն ալ կը կատարէ «Հայրենիք»-ը, թաքուն, անտեսանելի եւ աննկատելի ե-ցրուիչի միջոցաւ, շարունակ վերանորոգուող իր կայքէջին հետ գործակցելով։
Եթէ այսքանը հեզասահ կերպով կարելի է կատարել, կայ մետալին միւս կողմը, արդիականացած քարոզչական բնագաւառին քանդիչ մասը, առցանց ազատ ու անծայրածիր կարծուած, սակայն միեւնոյն ժամանակ անվարան խոտոր դաշտերը՝ Ֆէյսպուք, թուիթըր, ինսթակրամ եւ այլն․․. Դաշտեր, որոնք դժբախտաբար կ՛ողողուին մարախներով եւ ցեցերով, շարունակ խառնելով մակարդակն ու կարկանդակը, ոսպն ու քարը:
Սակայն ամենէն աւելի վտանգաւորն ու նեղացուցիչը այն է, թէ արդի քարոզչական առցանցային ոճն է որ կը տիրապետէ թերթերու ելեկտրոնային էջերը։ Էջեր, որոնք աւելի կը դիտուին, քան թէ կը կարդացուին։ Մէկ խօսքով՝ անհատի մը վերապահուած ֆէյսպուքեան ոճ մը որ կը քանդէ հաւաքական մտածողութիւնն ու կառոյցը։
Այսպիսի գաղափարական անելներու դէմ պայքարիլը շատ աւելի դժուար է քան թեքնիք արդիականացման ու համաշխարհայնացման դէմ։ Շարունակ մատը ճիշտ վէրքին վրայ դնելով է, որ պիտի գործէ «Հայրենիք»-ը, իր 120-րդ տարուան ազդանշանի սեմին։

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*