Ս. Յարութեան Մշտանորոգ Պատգամը

Վեր. Դոկտ. Վահան Յ. Թութիկեան

Գործադիր Տնօրէն Հայ Աւետարանական

Համաշխարհային Խորհուրդի

 

Ս. Զատիկը Քրիստոսի Յարութեան տօնն է: Ան պատմական եզակի դէպք մըն է մարդկութեան Փրկիչ եւ Տէր եղող Յիսուս Քրիստոսի կեանքէն: Անով է որ Աստուածորդին մարդկութեան մեծագոյն թշնամիին՝ մահուան դէմ յաղթանակ տարաւ՝ մարդոց նոր կեանք բերելով եւ անոնց առջեւ նոր եւ հզօր կարելիութիւններու եւ մարտակոչերու դուռը բանալով:

Յարուցեալ Յիսուս Քրիստոս դարերու ընթացքին իրեն հաւատացողներուն ոչ միայն կեանքը հիմնովին յեղաշրջած է, այլ նաեւ անոնց պարգեւած է հաւատք, յոյս եւ կորով յաղթական կեանք վարելու կեանքի ամէն դշխեմ եւ դժնդակ պարագաներու մէջն իսկ:

Ասկէ շուրջ չորս հազար տարիներ առաջ Յոբ Երանելին մարդկութեան միտքը փոթորկող դասական հարցումը կ՛ընէր, «Եթէ մարդ մը մեռնի, դարձեալ պիտի ապրի՞»: Այդ կնճռոտ հարցումին գործնապէս եւ դրապէս կը պատասխանէր Քրիստոս՝ իր հրաշափառ Յարութեամբ:

Յիրաւի, Յիսուսի խաչելութենէն երեք օրեր յետոյ, երբ «իւղաբեր կանայք» եկած էին իր մարմինը օծելու՝ իր դամբանին մօտիկ կեցած հրեշտակը կ՛աւետէր անոնց հետեւեալ զգայացունց լուրը.- «Չէ աստ, քանզի յարեաւ»:

Նմանապէս, Յարութեան աւետիսին վերահասու եղող Յիսուսի երկու աշակերտները, Յովհաննէսն ու Պետրոսը, արտոռնօք Յիսուսի գերեզման վազելով ականատես կ՛ըլլային Անոր Թափուր Գերեզմանին:

Իր երկրաւոր կեանքի ծառայութեան շրջանին «Ես եմ յարութիւնն ու կեանքը» յայտարարող Յիսուսը՝ իր փառաւոր Յարութեամբ կու գար վստահեցնելու իր հետեւորդներուն թէ՝ ան որ Իրեն կը «հաւատայ թէեւ մեռնի, դարձեալ պիտի ապրի»: Հունաւոր մարդուն համար ասկէ աւելի մեծ աւետիս չկայ:

Այս իմաստով, Ս. Զատիկը մեղաւոր մարդկութեան համար Աստուծոյ գերագոյն պարգեւը կը դառնայ, որովհետեւ անիկա կու գայ վկայելու մահուան իրականութենէն սարսափող մարդ էակին թէ՝ «կենաց վախճան չէ գերեզման», թէ՝ ան որ իր կեանքը յանձնած է Յարուցեալ Քրիստոսի՝ Անոր նման պիտի ապրի նոյնիսկ երբ մարմնապէս մեռնի:

Բայց աւելի, Ս. Զատիկը ոչ միայն անցեալի մէջ տեղի ունեցած դէպք մըն է, այլ նաեւ անոր հրաշալի տարողութիւնը աղերս ունի մարդոց ներկայ եւ ապագայ կեանքին հետ: Իրօք, Իր Սուրբ Յարութեամբ Քրիստոս հաստատեց թէ Իրմով մարդիկ կրնան ունենալ «կեանք եւ աւելի կեանք», լի-իրաւ եւ որակաւոր քրիստոնէական կեանք, որ կը սկսի երկրի վրայ եւ կը շարունակուի անդենականին մէջ՝ անվերջ ու անվախճան: Ուրեմն, Ս. Զատիկը ոչ միայն քսան դարեր առաջ պատահած դէպքի մը ոգեկոչումն է, այլ նաեւ Տէր Յիսուս Քրիստոսով ապրուած յաղթական կեանքի մը տօնակատարումն է:

Անոնք որոնք Քրիստոսի հանդէպ ունին կատարեալ հաւատք եւ յանձնառում, անոնց կեանքը կը լիանայ Քրիստոսատուր սիրոյ, խաղաղութեան եւ զօրութեան պարգեւներով: Այսպէսով անոնք իրենց կեանքն ու ճակատագիրը կը կապեն Յարուցեալ Քրիստոսի յաղթական կեանքին:

Արդ, Ս. Զատիկը պատեհ առիթ մըն է բոլոր անոնց որոնք կ՛ուզեն յաւիտենական կեանքը սկսիլ այժմէն իսկ:

Մեր մաղթանքն ու աղօթքը այն է որ հայորդիներ ամէնուրեք ընդունին աստուածատուր այս կեանքը եւ իրենց կենցաղով, վարք ու բարքով վկայեն՝ «Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց, Օրհնեալ է Յարութիւնն Քրիստոսի»:

 

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*