ԱՌԱՋԻՆ ՏԱՐԵԼԻՑ ՆԻՍԻ ԱՀԱԲԵԿՉՈՒԹԵԱՆ «ՔԱՋՈՒԹԻՒՆ» ՍԷՐԸ ՄԻՇՏ ՊԻՏԻ ՅԱՂԹԷ

Խ.Պ.

Տարի մը անցաւ Յուլիս 14-ի գիշերէն երբ ծովափէն դիտեցինք երկնքին մէջ պայթող բազﬔրանգ հրապուրիչ աստղերուն փշրուիլը ծովուն սեւ ջուրերուն մէջ։ Աւարտի ծաղկեփունջէն ետք, տունը հեռատեսիլէն Փարիզինը դիտած ատեն, վայրկեաններ առաջ Նիսի սահմռկեցուցիչ ահաբեկչութեան մասին գրուածներուն չուզեցինք հաւատալ։ Աստուա՜ծ իմ, այնտեղերն էինք։
Այս Յուլիս 14-ի առտուն նոր վերակառուցուած Անգլիացիներու շքեղ ճեմարանը
անապատի պէս դատարկ է աչքիս. շատ մարդ չկայ. վախէ՞ն։ Մասենա Թանգարանին պարտէզին կը մօտենամ. քիչ ետքը տեղի պիտի ունենայ Միջ Կրօնական արարողութիւնը։
Տրամադրութիւնս բարձրացաւ երբ տեսայ ֆրանսական հեռատեսիլի առաջին կայանի հայազգի ﬔր լրագրողուհի Անի Պաշարին ժպիտով ինծի մօտենալը, եւ իբրեւ յատուկ թղթակից «Անվուայէ Սփեսիալ» հարցնելը՝ թէ այս օրը ինծի համար ի՞նչ յատուկ նշանակութիւն ունի։ Ան այսօր այս հարցումը պիտի ընէ իր ուշադրութիւնը գրաւած անցորդներուն։
Նորէն, անցեալ տարուան հրավառութենէն տուն դարձին շշﬔցանք երբ իմացանք սահմռկեցուցիչ ահաբեկչական արարքին զոհ գացած 86 անﬔղներուն մահուան, եւ չորս հարիւր վիրաւորներուն, եւ հազարաւոր հոգեկան խանգարում ունեցածներուն մասին։ Քաղաքն ու ամբողջ Ֆրանսան սուգի մէջ մտան, կեանքը փոխուեցաւ ﬔզի համար, մտահոգութիւն ու վախ մտաւ ﬔր մէջ, բայց, իրարու հանդէպ ﬔր սէրը աւելցաւ եւ աւելի լաւ քոյր եղբայրներ եղանքիրարու, ոչ թէ խօսքով այլ իսկապէս, ﬔր սրտերը աւելի ազնուացան, յոյսը հաւատքն ու սէրը իմաստ ստացան։
Ցարդ Անգլիացիներու ճեմարան կամ ՛՛Բրոմընատ Տէզ Անկլէ կոչուած ծովափը, հիմա եղեր է եւ պիտի ﬓայ ՛՛Հրեշտակներու ճեմարան՛՛ կամ՝՝ ՛՛Բրոմընատ Տէզ Անժ՛։ Այս առտունհոն խիստ հսկողութեան տակ է, անցարգել ցողերուն մէջէն կ՛երթանք պայուսակ խուզարկող քննիչներուն։
Նեկրեսքօ հիւրանոցին ետեւի թաղի սրճարանին մէջ ծանօթ դէմք կը տեսնեմ. քիչ ետքը անոր հետ բեմ պիտի բարձրանանք ﬔր աղօթական կարճ պատգամը տալու, քաղաքական եւ կրօնական պետերուն եւ հրաւիրեալ երեք հարիւր սգաւորներուն եւ վիրաւորներուն։
Ամէն տարիքի զոհերը, բազում ազգաց եւ կրօնից կը պատկանող հիմա հրեշտակներ, երկինքէն պիտի տեսնեն իրենց սգաւոր ընտանիքներն ու աշխարհաքաղաքացի բարեկաﬓերը։
Անոնց հաﬔմատական ﬔծամասնութիւնը իսլամ էին, հայաշխարհն ալ ունեցաւ երկու «հրեշտակներ», որոնց հոգեհանգիստը կատարեցինք կիրակի 16 Յուլիսին։
Զոհերուն վերապրած հարազատներուն հոգ տարած ﬔր եկեղեցւոյ երգչուհի Տիգրիսը զիս կը ծանօթացնէ լուսահոգի Նարինէին ամուսնոյն՝ Կարէնին։ Հայաստանէն հրաւիրուած է իր մօրն ու իր մազապուրծ փրկած երեք տարեկան մանչուկին հետ. տղեկը հօրմէն չի բաժնուիր. չի ձգեր որ տեղէն շարժի։ Հիւրասենեակին մէջ զոհերուն անունները կարդացող գեղուհին կ՛ուզէ ստուգել որ
անսխալ կ՛արտասանէ վրացահայ ﬔր հոգելոյս «հրեշտակ» Րոման Եկմալեանին անունը։
Կրօնական եւ քաղաքական պետերն ու կրօնից ներկայացուցիչները թափօրով պարտէզ կը մտնեն։ Բեﬕն վրայ են Եաէլ Թըպուլ՝ հրեայ. Քրիսթոֆ Ֆրանչեթի Զէն՝ պուտտայական, Ֆիլիփ Ասօ՝ ֆրանսացի Կաթողիկէ, Միշէլ Սելինիոթաքիս՝ յոյն Օրթոտոքս, Խաչատուր Պօղոսեան՝ Հայ Առաքելական, Պուպէքար Պեքրի՝ Իսլամ, Փաուլո Մորլաչեթի՝ Բողոքական։
Բեﬕն առջեւի մոﬔրը կը վառին մէկ մէկ ութսուն վեց զոհերուն անուններուն արտասանման հետ։ Հոգեւորականները իրենց աղօթական կարճ պատգամը կու տան ﬗիթարական խօսքերով պճեղ մը ﬗիթարութիւն եւ հանգստութիւն տալու զոհերուն ալեկոծեալ հարազատներուն եւ անոնց մտքին ու հոգիին մէջ ցանելու առողջութեան, յոյսի, հաւատքի, համբերութեան, քաջութեան, եւ
սիրոյ սերﬔր։ Ի նշան եղբայրութեան իրարու ձեռք կը բռնեն այս ոգեկոչման արարողութիւնը կազմակերպած Միջ Կրօնական Նիսի Եղբայրութիւնը ՛՛Ֆրաթերնիթէ՛՛ի ներկայացուցիչները։
Աւարտին՝ եբրայերէն, չինարէն, ֆրանսերէն, յունարէն, հայերէն, արաբերէն եւ իտալերէն լեզուներով կրօնականները կը պատգաﬔն՝ ՛՛ԽԱՂԱՂՈՒԹԻՒՆ ԱՄԵՆԵՑՈՒՆ՛՛։
Ներկաները իրարու ձեռք բռնելով կը յառաջանան դէպի նորակառոյց յուշարձանը մէկական ճերմակ վարդ տեղաւորելու զոհերուն նորակառոյց յուշարձանին՝ արցունքով։
Եկեղեցականներ եւ Քաղաքական պետեր կ՛ողջունեն իրենց մօտեցող սգակիրրները։
Հոգելոյս Նարինէ Գասպարեանին քոյրը իր մատղաշ մանչուկը գրկած մօրը հետ կուգայ խօսելու։
Հայաստանէն եկած են քաղաքապետարանին հրաւէրով իրենց հարազատին առաջին տարելիցին արարողութեան ներկայ ըլլալու։ Վաղը՝ պիտի վերադառնան։ Նիսաբնակ ֆրանսացի հայր մը իր մանչ ու աղջիկ երկու աչքերը թաց աչքերով զաւակներուն հետ կու գայ սիրտը բանալու եւ պատﬔլու իրենց «հրեշտակ»ին մասին, ան կը շփեէ ճկոյտին անցուցած իր զոհուած աղջկան ժառանգ թողած թանկագին մատանին որ իր մատէն պիտի չելլէ բնաւ։ Այս մասին այսքանը…։
Յուլիս 14-ի յետﬕջօրէին Նիսի գլխաւոր Մասենա հրապարակին վրայ տեղի ունեցաւ պաշտօնական հանդիսաւոր տօնակատարութիւն ներկայութեամբ հանրապետութեան նորընտիր նախագահ՝ Էմանուէլ Մաքրոնի, ներքին գործոց նախարար՝ Ժերար Քոլոնի, (հոս, փակագիծ բանալով յայտնենք որ Ժերար Քոլոնի նախարար նշանակուելէն ետք Լիոնի քաղաքապետ ընտրուեցաւ՝ բժիշկ Գէորգ Քեփենեկեանը) Նիսի քաղաքապետ՝ Քրիսթիան Էսթրոզիին, նահանգապետ՝ Ճորճ Ֆրանսուա Լըքլերին, որոնք բարձրաստիճան զինուորականներու հետ
ﬕասին ֆրանսայի բարձրագոյն շքանշաններով զարդարեցին կուրծքերը անցեալ տարի ահաբեկչութեան ընթացքին հերոսացած արանց եւ կանանց։ Հանդէս եկան Նիսի երգչախումբն ու նուագախումբը, յայտնի դերասան արուեստագէտներու մէջ էր հայազգի աշխարհահռչակ երաժիշտ Միշէլ Լըկրանը. որ իր ասմունքի աւարտին անհանգստացաւ եւ տեղւոյն վրայ բժշկական շտապ խնամք ստացաւ։ Տպաւորիչ տողանցքին ատեն հինգ մարտական օդանաւեր երկինքը ճեղքելով ներկեցին եռագոյնով։
Աւարտին՝ 86 երիտասարդներ զոհերուն անուններով սիրտ մը գծեցին պաստառին վրան։
Յուլիս 14-ի իրիկունը ﬔտասաներորդ ժամուն սուրբ պատարագ մատուցուեցաւ Նեկրեսքօ հիւրանոցին ետին գտնուող Սէն Փիեր Տ՛Արէն եկեղեցւոյն մէջ, որուն Հոգեւոր հովիւը հայր Ժիլ Ֆլորինին հարցուﬕս ի պատասխան ըսաւ թէ ահաբեկչութենէն անﬕջապէս ետքը եկեղեցին բացած էր հարիւրաւոր խուճապահարներուն առջեւ, ուտելիք, խﬔլիք եւ հանգիստ տալով հոն եկողներուն։
Յուլիս 13ի երեկոյեան Հին «Վիէօ Նիս»ի Կաթողիկէ Սէն Րեփարաթ Մայր Տաճարին մէջ մատուցուեցաւ յիշատակի հանդիսաւոր սուրբ Պատարագ՝ ձեռամբ Նիսի Եպիսկոպոս Գերշն. Անտրէ Մարսոյի, պաշտօնական հիւրերուն մէջ էին Ֆրանսայի Հայոց Թեﬕ Առաջնորդ Գերշն. Վահան Եպս. Յովհաննէսեանի ներկայացուցիչ Հոգշ. Տ. Գրիգոր Աբեղայ Խաչատրեանը եւ Նիսի հոգեւոր հովիւ՝ Արժ. Տ. Խաչատուր Ա. Քհնյ. Պօղոսեանը։

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*