25-ԱՄԵԱՅ ՈԳԵՂԻՆԱՑԱԾ ՀՊԱՐՏՈՒԹԻՒՆԸ ՄԵՐ

 

Պայծիկ Գալայճեան

Ըլլալով աշխարհի հնագոյն ազգերէն մէկը՝ հայ ժողովուրդը դարերու ընթացքին ոչ միայն  ստեղծած է ուրոյն  հարուստ մշակոյթ, այլեւ ռազմական արուեստ, որուն շնորհիւ իր զաւակներուն ջամբած է ռազմահայրենասիրական դաստիարակութիւն:

Մեր բազմադարեան պատմութիւնը կը վկայէ, թէ հակառակ որ մենք միշտ ալ կռուախնձոր եղած ենք հզօր ազգերու միջեւ, սակայն շնորհիւ մեր քաջարի զինուորներու մարտունակ ոգիին ու ռազմական տաղանդին ոչ միայն երբեք չենք զիջած, այլեւ յաճախ գերազանցած ենք շատերը:

Հայաստանի անկախութենէն անմիջապէս ետք, երբ Վազգէն Սարգսեան 1991-ին, առաջին Պաշտպանութեան նախարար նշանակուեցաւ, պատմական որոշում մը կայացուց իրաւականօրէն ազդարարելով Հայոց բանակի ստեղծումը, ընդ որում, յետ անկախութեան ստեղծուած ռազմական կամաւորական բոլոր միաւորները աստիճանաբար անցան Պաշտպանութեան նախարարութեան հովանիին ներքոյ:

Հայոց բանակի ստեղծումը հրամայական պահանջ մըն էր այդ օրերուն, որ պէտք է ապահովէր Լեռնային Ղարաբաղի բնակչութեան անվտանգութիւնը: Հակառակ այն իրողութեան, որ դժուարին ու ճգնաժամային պայմաններու մէջ ստեղծուեցաւ ան, սակայն մկրտուեցաւ բազմաթիւ յաղթանակներով: Հայոց բանակը ոչ միայն ազատագրեց Լեռնային Ղարաբաղը յարակից շրջաններով, այլեւ Ազրպէյճանին պարտադրեց զինադադար խնդրել:

 

Ահա թէ ինչպէս մենք կերտեցինք Հայաստանի Գ. Անկախութիւնը  մեր ամենաընտիր զինուորներու արիւնով շաղախուած հողին վրայ եւ ապա անո՛ր վրայ բարձրացուցինք մեր անկախութեան քսան եւ հինգ տարիներու ամուր կառուցուածքը:

Այսօր, առաւել քան երբեք, Արցախեան պայքարի արթուն պահակները հայ քաջարի զինուորներն են: Այս իրողութիւնը ականատեսի աչքերով ես վկայեցի ու ապրեցայ այդ պահերը անցնող Հոկտեմբերին, երբ Սփիւռքի Նախարարութեան նախաձեռնութեամբ, Լրագրողներու 8րդ Համագումարի մասնակիցներս այցելեցինք սահմանագիծ, ու հոն՝ առիթ ունեցանք հայ զինուորներուն հետ զրուցելու ու զգալու անոնց երակներուն ընդմէջէն հոսող հայու եռացող արիւնը, անոնց հրավառ աչքերէն ժայթքող կայծակնային լոյսը եւ վերջապէս մեր ոտքերուն տակ զգացինք հայրենի հողին ուժը, որ օրնիբուն կ’ոռոգուէր անոնց մատղաշ արիւն քրտինքով: Հայոց սրբանուէր բանակի հզօր առաջնորդներուն հետ զրուցելով, հոգեպէս ոգեղինացած զգացինք մենք զմեզ, ու անգամ մը եւս գիտակցեցանք, թէ բանակը՝ մեր ամբողջ պատմութիւնն է, մեր նախնական երազանքներուն մարմնաւորումը, մեր անկախ պետականութեան յենասիւնը:

Մենք հայերս քաջ գիտենք խաղաղութեան գինը: Հայրենիքի խաղաղութեան համար պարտաւոր ենք ամէն գնով զօրացնել մեր սնած ու փայփայած հայոց բանակը, որպէսզի իրաւունքը ունենանք ուրախանալու անոր ձեռքբերումներով:  Հայրենիքի անկախութենէն մինչեւ այսօր, հաւատաւոր հայ զինուորը արիութեամբ կը պայքարի յանուն Արցախի ազատագրութեան եւ Հայրենիքի ապահովութիւնը:

Իւրաքանչիւր հայ պարտաւոր է ամենայն գիտակցութեամբ հաւատալ, որ ուժեղ բանակը գրաւականն է մեր Հայրենիքի խաղաղ կեանքին:  Հայոց  Բանակի մեծագոյն ձեռքբերումներն են մեր սահմաններու պաշտպանութեան հրամայականը: Այսօր առաւել քան երբեք, իւրաքանչիւր հայ այնքան գիտակից վերաբերում պէտք է ցուցաբերէ Հայրենիքի եւ Հայոց բանակին նկատմամբ, որպէսզի իր հայավայել կեցուածքով պահպանէ աննկուն ոգին մեր զինուած ուժերուն: Բանակի իսկական հզօրութիւնը իր հայրենասէր զինուորներու հոգիին մէջն է, հաւատքով ծառայութեան մէջն է:

Հայաստանի Հանրապետութեան  բանակի 25 ամեակին առիթով, մենք՝ ամէն բանէ առաջ պէտք է խոնարինք՝ մեզ հպարտութիւն առթող հայոց դրօշին, հայրենիքի քայլերգին, զինանշանին, որոնց վրայ հայ զինուորը ամէն արշալոյսին իր ուխտը կը կատարէ: Ապա պարտաւոր ենք երկիւղածութեամբ խոնարհելու սրբավայր Եռաբլուրի մէջ խաղաղօրէն ննջող իւրաքանչիւր ազատամարտիկի յիշատակին առջեւ, որ իր կեանքը զոհաբերեց յանուն Հայրենիքին, Արցախին ու Հայ դատին: Թող բոլորիս աղօթքները առաւել եւս ամրապնդեն Հայ զինուորին ու ազատամարտիկին հաւատքը՝ Հայրենիքին հանդէպ ու արիութիւնը՝ ազատագրումի գաղափարին:

Միայն այս հաւատքով է որ հայոց բանակը պիտի յարատեւէ ու արձանագրէ հայավայել  նորանոր յաղթանակներ:

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*