ՄԵԼԳՈՆԵԱՆ ԿՐԹԱԿԱՆ ՀԱՍՏԱՏՈՒԹԵԱՆ 90-ԱՄԵԱԿ.- Կարօտ, Յոյսեր Եւ Ակնկալութիւններ

cyprus Melkonian2

Դոկտ. Մինաս Գոճայեան

Յուլիս 14-21, շուրջ երկու հարիւր մելգոնեանցիներու յիշողութեան մէջ ցկեանս պիտի դրոշմուի որպէս գիրկընդխառնումներու, յուզումնալից օրերու եւ տօնախմբութեանց աննախընթաց համադրութիւն մը: Մելգոնեանցին իր հասակակիցին, իրմէ տարեցին ու կրտսերին կը հանդիպի բոլորովին այլ զգացումով, որովհետեւ այս հաստատութեան սաները միացնողը, հոգեհարազատ դարձնողը մելգոնեանական ոգին է, նոյն փորձառութիւններն են, շէնքերն են, սովորութիւններն ու աւանդութիւնները, սէրերն ու սրտակցութիւնները: Եւ ասիկա՝ 1926-էն ի վեր:
Ներկաներուն աշխարհագրական քարտէսը լաւագոյն ապացոյցներէն մէկն է վերեւը նշուածին. ժամանած էին Թայլենտէն, Աւստրալիայէն, Ուրուկուայէն, Հիւսիսային Ամերիկայէն (Միացեալ Նահանգներ, Գանատա), Անգլիայէն, Ֆրանսայէն, Արեւելեան Եւրոպայի երկիրներէն, Յունաստանէն, Հայաստանէն, Երուսաղէմէն, Լիբանանէն, Ծոցի երկիրներէն եւ այլն: Նախկին սան-սանուհիներէն շատեր եկած էին ընտանիքներով՝ զաւակներով ու ծնողքով:cyprus Melkonian1
Երբ առիթը ունեցայ հարցնելու անուշիկ մելգոնեանցիի մը նոյնքան անուշիկ զաւակներուն, թէ ի՞նչ կը զգային այս օրերուն, անոնց պատասխանը միանշանակ նոյնն էր. «Հիմա կը հասկնանք, թէ ինչո՞ւ հայրս կամ մայրս ամէն առիթով, որ Մելգոնեանի մասին խօսք ըլլար, իրենք իրենց կը մոռնային. ի՜նչ ափսոս որ ես ալ չեմ կրնար այդ փորձառութիւնը ունենալ…»:
Ուշագրաւ երեկոներէն մէկն էր Մելգոնեան կրթական հաստատութեան շրջափակին մէջ կազմակերպուած շքեղ խրախճանքը, որուն ներկայ էր Կիպրոսի կառավարութեան խորհրդարանի խօսնակը, Աղլանճա արուարձանի (որուն տարածքին մէջ կը գտնուի հաստատութիւնը) քաղաքապետուհին եւ հայ համայնքի պետական ներկայացուցիչը: Խրախճանք-հանդիսութիւնը սկսաւ Կիպրոսի եւ Հայաստանի Հանրապետութեան քայլերգներով, որոնց յաջորդեց հաստատութեան «Անմահ Լուսոյ» քայլերգը:
Բոլորը յուզուած էին անխտիր ու վերադարձած իրենց պատանեկան ու դպրոցական քաղցր օրերուն: Հանդիսութիւնը վարող մելգոնեանցի Արսէնէ Շիրվանեանը, որ այս նախաձեռնութեան մէջ մտած էր ամբողջ հոգիով ու սրտով, իր սրտի խօսքին մէջ յոյս յայտնեց, որ 90-ամեակի այս տօնակատարութիւնը առիթ կ՛ըլլայ այս հաստատութեան առաքելութեան վերանորոգ սկիզբի մը: Օրուան գլխաւոր պատգամախօսն էր վաստակաշատ ուսուցիչ, տնօրէն եւ գեղանկարիչ Վարդան Թաշճեան: Ան նոյնպէս կոչ ուղղեց վերաբացման, որպէսզի մեր զաւակներն ու անոնց զաւակները յառաջիկայ տարիներուն անցնին այս շէնքերուն ու անմահ բարերարներուն տեսիլքով ստեղծուած հայաբոյր ու հայատրոփ լուսոյ տաճարէն:
Յաջորդ օրը, դարձեալ հաստատութեան շրջափակին մէջ տեղի ունեցաւ Մելգոնեան կրթական հաստատութեան ուսուցիչներուն նուիրուած խրախճանք մը: Այս առթիւ օրուան հանդիսավարը՝ տողերուս հեղինակը, փոխանցեց Երուսաղէմի պատրիարք Նուրհան արք. Մանուկեանի օրհնութեան եւ ողջոյնի գիրը: Հանդիսութեան ընթացքին շուրջ քսանեակ մը հայ եւ կիպրայոյն ուսուցիչներ արժանացան բարձր գնահատանքի ու ծափողջոյններու, այնուհետեւ օրուան հանդիսավարը բարձրախօսը յանձնեց ելոյթ ունենալ փափաքողներուն, որոնք իրենց կարգին իրենց յուշերուն ընդմէջէն շեշտեցին Մելգոնեանի դերը եւ անոր վերաբացման անհրաժեշտութիւնը:

Յաջորդ օրերուն շարունակուեցան ընկերային հաւաքոյթներն ու պտոյտները դէպի կղզիին գեղատեսիլ լեռներն ու ծովեզերեայ սքանչելի զբօսավայրերը: Այսպիսի առիթներու համար է, որ մեր ժողովուրդը ըսած է. «Չեկողը կորսնցուց»:
Լիայոյս ենք, որ հաստատութեան հովանաւոր Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութիւնը կը վերարժեւորէ տարածաշրջանին մէջ տիրող նորաստեղծ կացութիւնը ու վերատեսութեան կ՛ենթարկէ իր տուած որոշումը, եւ կրկին անգամ մեր լուսոյ տաճարը իր դռները կը բանայ ապագայ սերունդներու համար՝ ի փառս 110ամեայ համահայկական այս մեծ միութեան:

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*