ՅԵՂԱՓՈԽՈՒԹԻՒՆ

 

 

ԾՈՎԻԿ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Հոլանտա

Ժամանակը փոխեց ամէն ինչ:

Նուրբ ու փետուրէ սիրտս դարձաւ ժայռոտ կամք:

Հեռաւոր, անծանօթ գաղափարները մտերիմներ եղան, ամուլ, չորցած սիրոյ որթատունկը ծիլ տուաւ. թթու խաղողը գինիի վերածուեցաւ:

Տաքուկ օճախս ամայացաւ, օտարին ծպտուած դէմքը իբրեւ ճակատագրիս ստուերը կնքուեցաւ:

Ճշմարիտը փնտռած պահուս մէջի անծանօթին հանդիպեցայ:

Հաւատքս՝ անհաւատութեան դարձաւ, իսկ կասկածներս՝ հաւատք դարձան:

Ես իմ հակասութիւններուս հետ միացայ:

Մինչ հայրենիքին մէջ օտարութիւն կ’երգէի՝ օտարութեան մէջ ՀԱՅու քարոզիչ դարձայ:

ՅԵՂԱՓՈԽՈՒԹԻՒՆ

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*