ՏԵՐԵՒԱԹԱՓ.- ՑԿԵԱՆՍ Հ.Մ.Ը.Մ.ԱԿԱՆ “ՊԶՏԻԿ ԱԲՕ“Ն

0 0
Read Time:7 Minute, 41 Second

bezdig apo  Ս.Մ.

Աբրահամ Նենէճեան անունը քիչերու ծանօթ է, սա­կայն երբ ըսէք Պզտիկ Աբօ, Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պզտիկ Աբօն, ար­դէն հար­ցը կը փոխ­ուի: Ան­մի­ջա­պէս ձեր մտա­պատ­կե­րին մէջ կը վե­րա­կանգ­նի ֆուտթ­պո­լի սքան­չե­լի մար­զիկ մը, Հ.Մ.Ը.Մ.ի մար­զաշ­խար­հի մէկ աստ­ղը, որ Լի­բա­նա­նի երկ­նա­կա­մա­րին վրայ փայ­լե­ցաւ 60ական եւ 70ական տա­րի­նե­րուն, լի­ո­վին մարմ­նա­ւո­րե­լով Հ.Մ.Ը.Մ.ի “Բարձ­րա­ցի՛ր, Բարձ­րա­ցո՛ւր“ նշա­նա­խօս­քը, խմբա­կից­նե­րու հետ բար­ձունք­ներ նուա­ճեց, մի­աս­նա­բար բարձ­րա­ցու­ցին Հ.Մ.-Ը.Մ.ը, բայց միշտ մնաց հա­մեստ ու ազ­նիւ մար­զիկ, եւ վեր­ջերս, անո­ղոք հիւան­դու­թեան մը դէմ եր­կար պայ­քա­րէ ետք, սու­սիկ-փու­սիկ հե­ռա­ցաւ այս աշ­խար­հէն, ան­մո­ռա­նա­լի անուն թո­ղե­լով Հ.Մ.Ը.Մ.ի մար­զա­կան  յու­շա­մատ­եան­նե­րուն մէջ:

p15a

Հ.Մ.Ը.Մ.ի Լի­բա­նա­նի ներ­կա­յա­ցուց­չա­կան խում­բը փա­ռա­ւոր պատ­մու­թիւն կեր­տած էր Աբո­յէն առաջ իսկ, պատ­մու­թիւնը շա­րու­նակ­ուած է մրցա­դաշ­տե­րէն Աբո­յին հրա­ժեշ­տէն ետք ալ: Այդ պատ­մու­թիւնը կերտ­ուած է շնոր­հիւ տա­ղան­դա­ւոր մար­զիկ­նե­րու, որոնց­մէ շա­տեր ճանչց­ուած են ու պատ­մու­թեան ան­ցած` իրենց “ծած­կա­նուն­նե­րով“: Աբ­րա­համ Նե­նէճ­եա­նը ծա­նօթ էր իբ­րեւ Պզտիկ Աբօ, որով­հե­տեւ երբ ան կը մի­ա­նար խում­բին, հոն կար ու­րիշ Աբօ մը, ծա­նօթ` Մեծ Աբօ անու­նով, որ նա­եւ խքբա­պետ էր եւ դաշ­տին տի­րա­պե­տող միջ­նա­պահ: Անոնց կող­քին կա­յին “Ուս­տա (վար­պետ) Լե­ւոն“ը, “Ճո­քի“ն, “Պո­յինկ Վա­րուժ“ը, “Ոս­կի Գլուխ Յա­կո­բի­կը“, “Կո­լար Եղիշ“ը եւ “Հա­յաս­տան­ցի Խա­չի­կը“. քի­չեր ճանչց­ուած էին իրենց բուն անուն­նե­րով, ինչ­պէս Անդ­րա­նիկ Մալ­եա­նը (նա­խա­պէս Հա­լէ­պի Ան­դոն, յե­տոյ նա­եւ Լոս Ան­ճե­լըս, մի՛շտ Հ.Մ.Ը.Մ.-ական տա­րա­զով), Վազ­գէ­նը, Աբո­յին կրտսեր եղ­բայ­րը` Սա­գոն, Հրայ­րը, բեր­դա­պահ Յա­կո­բը եւ ու­րիշ­ներ, որոնք մի­աս­նա­բար բարձր պա­հած են Հ.Մ.Ը.Մ.ի դրօ­շը, թէ՛ Լի­բա­նա­նի եւ թէ Մի­ջին Արե­ւել­քի մէջ, շա­հե­լով ախոյ­եա­նու­թիւն ու բա­ժակ, նուա­ճե­լով Աս­իոյ փոխ ախոյ­եա­նի տիտ­ղո­սը:

``Պզտիկ Աբօ``ն (նստած` կեդրոն)... 1969ի Լիբանանի Ախոյեանութեան տիրացած, Հ.Մ.Ը.Մ.-ի կազմին հետ
“Պզտիկ Աբօ“ն (նստած` կեդրոն)… 1969ի Լիբանանի Ախոյեանութեան տիրացած, Հ.Մ.Ը.Մ.-ի կազմին հետ

Խօս­քը այն տա­րի­նե­րուն մա­սին է, երբ Լի­բա­նան կ՛ապ­րէր պայ­ծառ օրեր, չէր բզկտուած պա­տե­րազ­մով. պայ­ծառ էր նա­եւ անոր մար­զա­կան եր­կին­քը: Ճիշդ է. կարգ մը ճա­կա­տագ­րա­կան մրցում­ներ կը խաղց­ուէ­ին ելեկտ­րա­կա­նա­ցած մթնո­լոր­տի մէջ, ճիշդ է նա­եւ, որ դաշ­տին վրայ թէ մար­զա­սէր­նե­րուն մի­ջեւ տե­ղի կ՛ու­նե­նա­յին տաք ու եր­բեմն ալ արիւ­նա­լի կռիւ­ներ (ո՞ւր չի պա­տա­հիր նա­եւ այ­սօր…), սա­կայն մար­զա­կան ոգին միշտ ալ յաղ­թա­կան դուրս կու գար շնոր­հիւ զայն մարմ­նա­ւո­րող մար­զիկ­նե­րու, որոնց­մէ զուրկ չէ­ին լի­բա­նան­եան բո­լոր խում­բերն ալ: Եթէ Հ.Մ.Ը.Մ.ը ու­նէր Հ.Մ.Մ.ի, Ռա­սին­կի, Նըժ­մէի ու Մազ­րաա­յի նման ար­ժա­նա­ւոր մրցա­կից­ներ, կը պա­տա­հէր նա­եւ, որ մրցա­կից մար­զիկ­նե­րը յա­ճախ կողք կող­քի մրցէ­ին Լի­բա­նա­նի ազ­գա­յին խում­բին տա­րա­զով, կամ` երբ խում­բը մը հիւր կ՛եր­թար այլ եր­կիր, Լի­բա­նա­նի մէջ կը հիւ­րըն­կալ­ուէր այլ երկ­րի մը մէկ խում­բը:

Աջին` Աբրահամ Նէնէճեան ...
Աջին` Աբրահամ Նէնէճեան …

Այդ օրե­րը տար­բեր էին, ինչ­պէս որ տար­բեր էին այդ ժա­մա­նա­կը կեր­տող մար­զիկ­նե­րը, որոնց­մէ մէկն ալ Պզտիկ Աբօն էր: Եթէ այ­սօր պահ մը այ­ցե­լենք այդ օրե­րու մեր մա­մու­լին մար­զա­կան էջե­րը, այս իմաս­տով տե­ղե­կագ­րա­կան հսկա­յա­կան հարս­տու­թիւն պի­տի գտնուի հոն:

Տա­կա­ւին, խօս­քը կը վե­րա­բե­րի այն տա­րի­նե­րուն, երբ հայ­կա­կան մա­զաշ­խար­հը կ՛ապ­րէր ոս­կե­դար մը. եթէ Լի­բա­նա­նի մէջ կար աստ­ղե­րով հա­րուստ Հ.Մ.Ը.Մ.ը, Հա­լէ­պը ու­նէր ի՛ր աստ­ղա­զարդ Հ.Մ.Ը.Մ.ը` Ճոր­ճի­կով, Աւըն­եա­նով,  Թով­մաս­եա­նով, Գօ­գօ­նե­րով եւ ու­րիշ­նե­րով. ան­դին, Հա­յաս­տանն ալ ու­նէր “Արա­րատ“ը, որ մեծ նուա­ճում­ներ կ՛ար­ձա­նագ­րէր խորհր­դա­յին աշ­խար­հին մէջ, տի­րա­նա­լով բա­ժա­կի եւ ախոյ­եա­նու­թեան: Հայ երի­տա­սար­դը այդ օրե­րուն հա­ւա­սա­րա­պէս հպարտ կը զգար Հ.Մ.Ը. Մ.ի յիշ­եալ աստ­ղե­րով, ինչ­պէս նա­եւ “Արա­րատ“ի Ղա­զար­եա­նով, Մար­գա­րո­վով, Իշ­տոյ­եա­նով, Զա­նա­զան­եա­նով, Խո­րէ­նով եւ մար­զիչ Սի­մոն­եա­նով: Այդ օրե­րուն, մար­զաշ­խար­հը այս օրե­րուն չափ չէր առեւտ­րա­կա­նա­ցած, մար­զիկ­ներ իրենց անու­նը ցկեանս կը կա­պէ­ին որոշ խում­բի մը ան­ուան, ու այդ ակում­բին անունն ալ կը լու­սա­ւոր­ուէր իր աստ­ղե­րուն շնոր­հիւ:

Մար­զա­կան աշ­խար­հը տար­բեր տրա­մա­բա­նու­թեամբ կը բա­նի  տաս­նամ­եակ­նե­րէ ի վեր. ար­հես­տա­վար­ժու­թիւն պի­տա­կի տակ, նախ­կի­նէն շատ բան աղա­ւաղ­ուած է. մար­զիկ մը կրնայ ծնիլ այս երկ­րին մէջ, հռչակ կը շա­հի որոշ ակում­բի մը խում­բին շար­քե­րուն, կրնայ շու­տով “ծախ­ուիլ“ նոյն երկ­րի մրցա­կից մէկ խում­բին ու յա­ջորդ եղա­նա­կին` կո­լեր նշա­նա­կել իր երէ­կի խում­բին բեր­դէն ներս: Սո­վո­րա­կան դար­ձած է տես­նել “ռմբա­ձիգ“ մար­զիկ մը, որ այս եղա­նա­կին, կոլ մը նշա­նա­կե­լէ ետք, լու­սան­կա­րիչ­նե­րու ոսպն­եակ­նե­րուն դի­մաց համ­բու­րէ իր այս տար­ուան կրած շա­պի­կը, խում­բին նշա­նա­կը, իսկ յա­ջորդ եղա­նա­կին, նոյն վար­մուն­քը ցու­ցա­բե­րէ երէ­կի մրցա­կի­ցին շա­պի­կով: Նա­խա­պէս, մար­զաշ­խար­հը տար­բեր տրա­մա­բա­նու­թիւն ու­նէ­ին:

կը տօնէ իր պաշտած խումբին յաղթանակը
կը տօնէ իր պաշտած խումբին յաղթանակը

Պո­պի Չարլ­թըն մը կը խորհր­դան­շէր Ման­չես­թըր Եու­նայ­թըտ եւ վերջ, ինչ­պէս որ Լե­ւո­նը, Աբո­ներն ու խմբա­կից­նե­րը կը խորհր­դան­շէ­ին Հ.Մ.Ը.-Մ.ը: Ֆութ­պոլն ու ֆութ­պո­լիստ­նե­րը այ­սօր­ուան պէս գե­րի չէ­ին “սա­կա­րան“ին: Հա­մաշ­խար­հայ­նա­ցու­մը իր մա­կա­նը այս­քան զգա­լի չէր ըրած մար­զա­կան կեան­քին մէջ: Մար­զիկ մը չէր հրա­պուր­ուէր այլ ակում­բի մը գրա­ւիչ խոս­տում­նե­րով: Այս իմաս­տով ալ, Պզտիկ Աբօ եւ սերն­դա­կից­նե­րը եղան ու մնա­ցին Հ.Մ.Ը.-Մ.ական, հպար­տու­թեամբ կրե­ցին եռա­գոյն տա­րա­զը, անոնց հա­մար մար­զա­կան իւ­րա­քան­չիւր մրցում եղաւ ազ­գա­յին հպար­տու­թիւն պաշտ­պա­նե­լու աս­պա­րէզ, ու անոր հա­մար ալ յա­ջո­ղե­ցան բար­ձունք­ներ նուա­ճել: Տա­րի­քի կամ տե­ղա­փո­խու­թիւն­նե­րու պատ­ճա­ռով երբ անոնք հե­ռա­ցան իրենց սի­րե­լի խում­բէն, Հ.Մ.Ը.Մ.ը մնաց իրենց սիր­տե­րուն ու հո­գի­նե­րուն մէջ, իրենց սխրանք­նե­րուն հպար­տու­թիւնը իրենց էու­թեան մէջ կրե­ցին ցկեանս:

Պզտիկ Աբօն կրնայ ֆի­զի­քա­պէս հե­ռա­ցած ըլ­լալ աշ­խար­հէն, սա­կայն կաս­կած չկայ, որ Հ.Մ.Ը.Մ.ը կը շա­րու­նա­կէ սա­ւառ­նիլ անոր հոգի­ին հետ:

 

 

 

 

 

 

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ՎԵ­ՐԱ­ԴԱՐՁ ԴԷ­ՊԻ ՄԵՐ ՆԱԽ­ՆԻ­ՆԵ­ՐԻ ՀԱՅ­ՐԵ­ՆԻ­ՔԸ
Next post ԶԱՒԱՐԵԱՆԻ ՄՏԱԾՈՒՄՆԵՐԷՆ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles