“ՃԻՇՏ Է, ՈՐ ՄԵՆՔ ԸՆԴ­ԴԻ­ՄՈՒ­ԹԻՒՆ ԵՆՔ, ԲԱՅՑ ԱՅՍ ԵՐԿ­ՐԻՑ ԽՌՈՎ ՉԵՆՔ… ԹՇՆԱ­ՄԻ ՉԵՆՔ“, ԿԸ ՅԱՅՏ­ՆԷ Հ.Յ.Դ. ԲԻՒ­ՐՈ­ՅԻ ՆԵՐ­ԿԱ­ՅԱ­ՑՈՒ­ՑԻՉ ՀՐԱՆԴ ՄԱՐ­ԳԱՐ­ԵԱՆ

p4 Ստո­րեւ, յա­պա­ւու­մով լոյս կ՛ըն­ծա­յենք հար­ցազ­րոյց մը, կա­տար­ուած “168 ժամ“ (Տիգ­րա­նու­հի Մար­տի­րոս­եան) թեր­թին կող­մէ, Հ.Յ.Դ. Բիւ­րո­յի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Հրանդ Մար­գար­եա­նի հետ.-

 

Հ.- Մա­մու­լում պար­բե­րա­բար լու­րեր են շրջա­նառ­ւում այն մա­սին, որ Դաշ­նակ­ցու­թիւ­նում խմո­րում­ներ կան, ներ­քին լար­ուա­ծու­թիւն կայ եւ այս ամէ­նի խո­րա­պատ­կե­րին ղե­կա­վար կազ­մում շու­տով փո­փո­խու­թիւն­ներ են լի­նե­լու: Իրա­կա­նու­թեա­նը հա­մա­պա­տաս­խա­նու՞մ են այս լու­րե­րը:

Պ.- Հ.Յ.Դաշ­նակ­ցու­թիւնը բնա­կան, ապ­րող կազ­մա­կեր­պու­թիւն է: Մենք մի ան­ձի կու­սակ­ցու­թիւն չենք, եւ շատ բնա­կան է, որ մեր մէջ խմո­րում­ներ լի­նեն: Բայց ար­տա­ռոց որե­ւէ բան չկայ, որից էլ բխի ղե­կա­վար կազ­մի փո­փո­խու­թեան հարց, ընդվ­զում կամ երկ­պա­ռա­կում չկայ: Պար­զա­պէս շա­տերն ու­զում են իրենց ցան­կու­թիւն­ներն իբ­րեւ իրա­կա­նու­թիւն ներ­կա­յաց­նել եւ նման լու­րեր են տա­րա­ծում: Այո, Հ.Յ.Դաշ­նակ­ցու­թիւնը դժուար օրեր է անց­կաց­րել յե­տընտ­րա­կան ար­դիւնք­նե­րի խո­րա­պատ­կե­րի վրայ, ներ­քին ան­հանգս­տու­թիւն ու­նի այս առու­մով, բայց ըն­դուն­ուա­ծից աւել, այս­պէս կոչ­ուած լար­ուա­ծու­թիւն, մե­զա­նում գո­յու­թիւն չու­նի:

 

Հ.-Պա­րոն Մար­գար­եան, հրա­պա­րա­կում­ներ եղան նա­եւ այն մա­սին, որ լար­ուա­ծու­թիւնը հէնց Ձեր եւ ղե­կա­վար կազ­մից միւս ան­դամ­նե­րի մի­ջեւ է: Այդ­պէ՞ս է:

Պ.- Չէ՛, չէ՛: Մեր ղե­կա­վար կազ­մե­րի մէջ որե­ւէ խնդիր չկայ եւ չի եղել, մենք մի­ա­կամ ենք: Կրկնում եմ` մեր կազ­մա­կեր­պու­թիւնն ան­ձի կազ­մա­կեր­պու­թիւն չէ, որ ղե­կա­վա­րը ինչ-որ բան ասի` բո­լո­րը յե­տե­ւից քայ­լեն: Հ.Յ.Դաշ­նակ­ցու­թիւնը ապ­րում է, երկ­նում է նոր քա­ղա­քա­կա­նու­թիւն, նոր գա­ղա­փար­ներ:

 

Հ.- Շա­տե­րը քննա­դա­տե­ցին Դաշ­նակ­ցու­թեա­նը պաշ­տօն­ներ ստանձ­նե­լու հա­մար` գնա­հա­տե­լով դա որ­պէս, “ընդ­դի­մու­թիւն պաշ­տօն­նե­րով“: Նախ Վա­հան Յով­հան­նիս­եա­նը դես­պան նշա­նակ­ուե­լու առա­ջարկ ստա­ցաւ, հի­մա էլ խօս­ւում է, որ Հրայր Կա­րա­պետ­եանն է հիւ­պա­տո­սա­րա­նում պաշ­տօն ստա­նա­լու: Ինչ­պէ՞ս կը բա­ցատ­րէք այս հան­գա­ման­քը:

Պ.- Այս­տեղ Հ.Յ.Դաշ­նակ­ցու­թեա­նը հաս­կա­նա­լու հարց կայ: Մենք ճիշդ է, որ ընդ­դի­մու­թիւն ենք, բայց այս երկ­րից խռով չենք, այս երկ­րի թշնա­մին չենք: Որե­ւէ ընդ­դի­մա­դիր կու­սակ­ցու­թիւն Հա­յաս­տա­նում չկայ, որը իբ­րեւ ընդ­դի­մու­թիւն անում է աւե­լին, քան մենք, անում է այն, ինչ մենք չենք անում: Կան հար­ցեր` ազ­գա­յին, ար­տա­քին քա­ղա­քա­կան ոլոր­տում, որոնց առն­չու­թեամբ մենք հա­մա­գոր­ծակ­ցում ենք իշ­խա­նու­թեան հետ: Եթէ ընդ­դի­մու­թիւն ես, չի նշա­նա­կում, որ պէտք է երկ­րին վե­րա­բե­րող ցան­կա­ցած հար­ցի դէմ լի­նես: Եթէ այդ­պէս լի­նի, ու­րեմն պէտք է շէնք չկա­ռու­ցենք, գոր­ծա­րան չհիմ­նենք, աշ­խա­տան­քի չգնանք, որով­հե­տեւ վեր­ջի­վեր­ջոյ, եթէ այս տրա­մա­բա­նու­թեամբ շարժ­ուենք, այս ամէ­նից շա­հում է իշ­խա­նու­թիւնը: Բայց լի­նե­լով իրա­տես կու­սակ­ցու­թիւն, իմա­նա­լով մեր ու­ժե­րի չա­փը, քա­ղա­քա­կան զար­գա­ցում­նե­րի տրա­մա­բա­նու­թիւնը` մենք գի­տենք, որ այս պե­տու­թեան մաս ենք կազ­մում եւ այդ պատ­ճա­ռով օգ­տա­կար ենք լի­նում մեր երկ­րին ու ժո­ղովր­դին այն ամէ­նով, ին­չով կա­րո­ղա­նում ենք: Երբ մենք նախ­կի­նում գոր­ծող իշ­խա­նու­թեա­նը մաս էինք կազ­մում, պա­հան­ջում էինք, որ ընդ­դի­մու­թիւնը եւս դառ­նայ պե­տու­թեան մաս, իր մաս­նակ­ցու­թիւնն ու­նե­նայ պե­տա­կան գոր­ծին:

Երբ իշ­խա­նու­թեան մաս էինք հա­մոզ­ուած էինք, որ ընդ­դի­մու­թեան մաս­նակ­ցու­թիւնն անհ­րա­ժեշ­տու­թիւն է: Հի­մա, երբ ընդ­դի­մու­թիւն ենք, դարձ­եալ հա­մոզ­ուած ենք, որ ընդ­դի­մու­թիւնը պէտք է լու­սանց­քում չմնայ: …Հ.Յ.Դ.-ն աշ­խա­տում է ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նու­թեան բնա­գա­ւա­ռում` լաւ տեղ­եակ լի­նե­լով ազ­գա­յին հար­ցե­րին եւ դրա հա­մար մենք հա­մոզ­ուած ենք, որ անե­լիք ու­նենք` ան­կախ նրա­նից, թէ ով է իշ­խա­նու­թիւնը:

Այո՛, կան պե­տու­թիւն­ներ, որ­տեղ դես­պան են նշա­նա­կում նա­եւ ընդ­դի­մու­թիւ­նից, կամ չեն նշա­նա­կում ընդ­դի­մու­թիւ­նից եւ դա տու­եալ երկր­նե­րում բնա­կա­նօ­րէն է ըն­կալ­ւում: Շեշ­տը դրէք նրա վրայ` ին­չո՞ւ իշ­խա­նու­թիւն­նե­րը այդ կա­րե­ւոր պաշ­տօ­նին ու­զում են տես­նել Վա­հան Յով­հան­նիս­եա­նին: Եթէ Գեր­ման­իոյ ճա­կա­տում աշ­խա­տե­լու հա­մար պե­տու­թիւնն ընտ­րել է Վա­հա­նին, բնա­կա­նա­բար նա պէտք չէր զլա­նար: Եթէ պէտք լի­նէր ատր­պէյ­ճա­նա­կան ճա­կա­տում դե­րա­կա­տար լի­նել, մենք կրկին չէ­ինք զլա­նայ, կ՛աշ­խա­տէ­ինք: Եթէ սրա­նից իշ­խա­նու­թիւնը կը շա­հի, թող շա­հի… Մենք դրա­կան ուժ ենք, մեր մօ­տե­ցու­մը դրա­կան է: Որ­քան ու­զում են թող խօ­սեն, թէ սա նշա­նա­կում է` իշ­խա­նու­թեան մաս կազ­մել, բայց դա այդ­պէս չէ. մեր մօ­տե­ցու­մը չի փոխ­ուել, մենք եղել ենք ընդ­դի­մու­թիւն եւ շա­րու­նա­կում ենք լի­նել ընդ­դի­մու­թիւն:

Իշ­խա­նու­թեա­նը դէմ լի­նե­լու մեր վճռա­կա­մու­թիւնը չի պա­կա­սել: Մենք գի­տենք` որ­տեղ է սկսւում հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան սահ­մանն իշ­խա­նու­թեան հետ ու որ­տեղ է այն աւարտ­ւում եւ մեր ընդ­դի­մա­դիր կեց­ուած­քի հետ այն չի հատ­ւում` հա­ւա­տա­ցէք: Յի­շէք` ընդ­դի­մա­դիր կամ իշ­խա­նու­թիւն լի­նե­լը ինք­նան­պա­տակ չէ, դա ժո­ղովր­դի հա­մար է: Մենք ընդ­դի­մու­թիւն չենք իշ­խա­նու­թիւն լի­նե­լու հա­մար, մենք այս երկ­րով ու ժո­ղովր­դով ենք եր­դում կա­տա­րել, մեր կեան­քի իմաս­տը Հա­յաս­տանն ու հայ ժո­ղո­վուրդն են, ոչ թէ իշ­խա­նու­թիւն կամ ընդ­դի­մու­թիւն լի­նե­լը:

 

Հ.- Հ.Յ.Դ. պատ­գա­մա­ւոր Աղ­ուան Վար­դան­եա­նը Վա­հան Յով­հան­նիս­եա­նի նշա­նակ­ման առու­մով ասել էր, թէ դրա­նիցԴաշ­նակ­ցու­թիւնը գու­ցէ եւ որոշ շրջա­նակ­նե­րում կը տու­ժի“: Հիմ­նա­ւոր չե՞ն արդ­եօք տե­սա­կէտ­նե­րը, որ որ­պէս ընդ­դի­մու­թիւն հա­սա­րա­կու­թիւնն այ­լեւս Դաշ­նակ­ցու­թեա­նը չի ըն­կա­լի եւ Հ.Յ.Դ.-ն կը տու­ժի հէնց այս առու­մով:

Պ.- Ես էլ եմ ժո­ղովր­դի մէջ ապ­րում եւ որե­ւէ կերպ կտրուած չեմ ժո­ղովր­դից եւ կա­րող եմ ասել, որ չեմ տես­նում մտա­հո­գու­թիւն մարդ­կանց մէջ այն առու­մով, թէ Վա­հան Յով­հան­նիս­եա­նի դես­պան նշա­նակ­ուե­լուց յե­տոյ այ­լեւս ընդ­դի­մու­թիւն չենք: Հա­կա­ռա­կը` մար­դիկ ասում են, որ եթէ կա­րող էք մի բան անել` արէ՛ք: Ես չեմ կար­ծում, որ ժո­ղո­վուր­դը մե­զա­նից պա­հան­ջում է տու­նը նստած, ձեռք­ներս ծա­լած սպա­սել եւ իշ­խա­նու­թեա­նը հայ­հո­յել: Հի­մա տար­բեր քա­ղա­քա­կան ու­ժեր սա չե՞ն անում: Իսկ մենք փոր­ձում ենք օգ­տա­կար լի­նել. ար­տա­գաղթ կայ, փոր­ձում ենք ելք ցոյց տալ, ծրա­գիր ենք հրա­պա­րա­կում, այլ հար­ցե­րում եւս փոր­ձում ենք առա­ջարկ­ներ անել, հա­մո­զել մեր տե­սա­կէտ­նե­րը իշ­խա­նու­թեա­նը: Բա միւս­ներն ի՞նչ են անում, որ անու­նով ընդ­դի­մու­թիւն են, իսկ մենք պարզ­ւում է` ոչ: Եթէ ոե­ւէ մէ­կը մի բան մե­զա­նից առա­ւել է անում, ես կը հաս­կա­նամ, բայց այդ­պէս չէ: Ես վստահ եմ` մեր ժո­ղո­վուր­դը մեզ կը հաս­կա­նայ, որով­հե­տեւ մենք անում ենք այն, ինչ նախ­կի­նում ենք արել:

 

Հ.- Ի դէպ, վար­չա­պե­տի յայ­տա­րա­րածպա­տե­րազ­մըԴաշ­նակ­ցու­թեան նկատ­մամբ աւարտ­ուե՞լ է, թէ՞ դեռ շա­րու­նակ­ւում է:

Պ.- “Պա­տե­րազմ“ բա­ռը մի քիչ շատ քաշքշ­ուեց: Դա իր բառն էր: Ես նկա­տի եմ ու­նե­ցել, որ վար­չա­պե­տը վատ, ստա­յօդ յօդ­ուած­ներ էր հրա­պա­րա­կում Դաշ­նակ­ցու­թեան դէմ: Իր սկսած սեւ PR-ը ոնց սկսուեց, այդ­պէս էլ աւարտ­ուեց: Մենք բա­ցա­յայ­տե­ցինք նրան: Նա երե­ւի մտա­ծում էր, որ մենք կը ներ­քաշ­ուենք այդ սեւ պայ­քա­րի մէջ…: Մար­դիկ կան, որոնք ընդ­հան­րա­պէս ոչ թէ փոր­ձում են լաւ գոր­ծով, ճիշդ պահ­ուած­քով ժո­ղովր­դա­կա­նու­թիւն շա­հե­լով առաջ գնալ, այլ` սրա եւ նրա բե­րա­նը փա­կե­լով, կա­շա­ռե­լով, տե­ռո­րի են­թար­կե­լով ներ­կա­յաց­նել, թէ իրենք լաւն են: Մեր նուա­զա­գոյն քննա­դա­տու­թիւնն էլ վար­չա­պե­տի կող­մից թշնա­մա­բար ըն­դուն­ուեց: Այն դէպ­քում, երբ մենք թշնամա­բար չէ­ինք տրա­մադր­ուած, եթէ ան­գամ նրան ասում էինք, որ իր վա­րած քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնը սխալ է:

 

Հ.- Անդ­րա­դառ­նա­լով ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նու­թեա­նը` ձեզ հա­մար ար­դա­րա­ցի՞ էր նա­խա­գահ Սերժ Սարգս­եա­նի քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնը 3.5 տա­րի բա­նակ­ցու­թիւն­ներ վա­րել Եւ­րո­պա­յի հետ, ապա, ինչ­պէս շա­տերն են գնա­հա­տում, մէկ գի­շե­րում կտրուկ շրջա­դարձ կա­տա­րել դէ­պի Մաք­սա­յին Միու­թիւն:

Պ.- Ես կար­ծում եմ, որ ճիշդ էր Եւ­րո­պա­յի հետ 3.5 տա­րի բա­նակ­ցու­թիւն­ներ վա­րե­լը: Հի­մա էլ ճիշդ կը լի­նի, որ Հա­յաս­տա­նը շա­րու­նա­կի իր յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րը Եւ­րո­պա­յի հետ: Բայց ան­կախ այս ամէ­նից, ինձ հա­մար կա­րե­ւորն այն է, որ Հա­յաս­տա­նում լի­նի այն­պի­սի մթնո­լորտ, որ նման խնդիր­նե­րը քննարկ­ուեն քա­ղա­քա­կան պա­տաս­խա­նա­տու մթնո­լոր­տում: Հի­մա որո­շակի­օ­րէն Մաք­սա­յին Միու­թեա­նը ան­դա­մագր­ուե­լու մտադ­րու­թիւնը` թէ­պէտ լի­նե­լով մեզ հա­մար ըն­դու­նե­լի, հաշ­ուի առ­նե­լով, որ մենք կողմ ենք Մաք­սա­յին Միու­թեան ան­դա­մակ­ցե­լուն, հար­ցը պէտք է քննարկ­ուէր գո­նէ Անվ­տան­գու­թեան խորհր­դում, որ­տեղ բո­լո­րը, յատ­կա­պէս` ընդ­դի­մու­թիւնը, լի­նէ­ին ներ­կա­յաց­ուած եւ մաս­նակ­ցէ­ին տա­րուող քննար­կում­նե­րին…:

 

Հ.- Բայց տրւու՞մ են արդ­եօք անվ­տան­գու­թեան երաշ­խիք­ներ: Շա­տե­րը պնդում են, որ դա զուտ խա­ղա­քարտ է` ար­դա­րաց­նե­լու Մաքսային Միութեան ան­դա­մակ­ցե­լու որո­շու­մը:

Պ.- Կա­րե­լի է այդ­պէս մտա­ծել, բայց ով բա­նա­կան խելք ու­նի, կա­րող է փաս­տել, որ մեր անվ­տան­գու­թեան հա­մա­կար­գը ամ­բող­ջա­պէս յեն­ուած է Ռու­սաս­տա­նի վրայ: Մին­չեւ այդ անվ­տան­գու­թիւնը եւ­րո­պա­կան դառ­նայ, եթէ ի հար­կէ կը դառ­նայ, գու­ցէ ժա­մա­նակ չմնայ…

 

Հ.- Որե­ւէ փաս­տա­թուղթ կը ստո­րագր­ուի՞, ըստ ձեզ, Վիլ­նիւ­սում: Ի՞նչ ակն­կա­լիք­ներ ու­նէք:

Պ.- Եւ­րո­պան, կար­ծում եմ, ըմբռ­նու­մով կը մօ­տե­նայ մեզ, քան` որոշ հա­կա­ռա­կորդ­ներ, ներ­քին որոշ ու­ժեր: Եւ­րո­պան չի թող­նի, որ Հա­յաս­տա­նը ամ­բող­ջու­թեամբ կտրուի իրե­նից, նա կը փոր­ձի պա­հել կա­պե­րը եւ օգ­նել Հա­յաս­տա­նին քայ­լեր կա­տա­րել դէ­պի ժո­ղովր­դա­վա­րու­թիւն: Եթէ նոյ­նիսկ Եւ­րո­միու­թեան հետ սերտ հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թիւնը չստաց­ուի, ըստ իս, որո­շա­կի կա­պեր մենք, այն­ուա­մե­նայ­նիւ, կը պահ­պա­նենք ու կը զար­գաց­նենք Եւ­րո­պա­յի հետ:

 

Հ.- Իսկ ի՞նչն է խան­գա­րում ձեզ հի­մա իշ­խա­նու­թիւնը վերց­նել:

Պ.- Իրա­կան յե­ղա­փո­խու­թիւնը ժո­ղովր­դի մի­ջո­ցով է կա­տար­ւում: Խնդի­րը` ժո­ղովր­դա­կան կազ­մա­կերպ­ման պա­կասն է: Հա­յաս­տա­նում ոչ մի կու­սակ­ցու­թիւն չու­նի անհ­րա­ժեշտ ժո­ղովր­դա­յին կազ­մա­կերպ­ուա­ծու­թիւն: Ժո­ղո­վուր­դը քա­ղա­քա­կա­նա­պէս կազ­մա­կերպ­ուած չէ եւ այս առու­մով մե­ղադ­րե­լի չէ: Մենք ժո­ղովր­դին չենք կա­րո­ղա­ցել կազ­մա­կեր­պել, հա­մախմ­բել որե­ւէ ծրագ­րի շուրջ: Ընդ­դի­մու­թեան պայ­քա­րը միշտ պոռթ­կում­նա­յին է եղել, դժգո­հու­թեան ալիք է բարձ­րա­ցել, որը շուտ մա­րել է: Եթէ այդ “դժգոհ­նե­րը“ չու­նեն նոյն գա­ղա­փա­րը, ծրա­գի­րը, ապա այն կար­ճա­տեւ է գո­յա­տե­ւում: Իրա­կան պայ­քա­րը պէտք է լի­նի գա­ղա­փա­րա­կան պայ­քար: Ըստ որոշ­նե­րի, պէտք է բո­լո­րը մի­ա­նան ընդ­դէ­մի հաս­կա­ցո­ղու­թեամբ: Այո՛, մի­ա­ցանք, հաս­կա­ցանք, բա յե­տոյ ի՞նչ ենք անե­լու, աւե­լի վա՞տն ենք բե­րե­լու իշ­խա­նու­թեան: Ես զար­մա­նում եմ, գի­տէք, ին­չո՞ւ են շա­տե­րը ընդ­դի­մու­թիւն կոչ­ւում, երբ ու­նեն նոյն ըն­կե­րա­յին-տնտե­սա­կան քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնը, ինչ` այս իշ­խա­նու­թիւնը, ու­նեն նոյն ըն­կե­րա­յին ծա­գու­մը, ինչ իշ­խա­նու­թիւնն ու­նի:

Վեր­ջի­վեր­ջոյ իրենք ին­չի՞ են ընդ­դի­մա­դիր: Հ.Յ.Դ.-ն յստակ ըն­կեր­վա­րա­կան կու­սակ­ցու­թիւն է, ազ­գա­յին կու­սակ­ցու­թիւն է եւ իբ­րեւ այդ­պի­սին` այ­լընտ­րանք ենք այս իշ­խա­նու­թեա­նը: Իրանց տար­բե­րու­թիւնը իշ­խա­նու­թիւ­նից ո՞րն է… տար­բե­րու­թիւնը այն է, որ այս­տեղ Սերժ Սարգս­եան է ղե­կա­վա­րի անու­նը, այն­տեղ` ու­րիշ բան: Ան­ձինք են, որ տար­բեր են, քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնը նոյնն է, էու­թիւնը նոյնն է: Բո­լո­րին, բայց նա­եւ մեզ պա­կա­սում է ժո­ղովր­դա­յին լայն կազ­մա­կերպ­ուա­ծու­թիւնը: Մենք վճռա­կա­նօ­րէն աշ­խա­տե­լու ենք, կազ­մա­կերպ­ուե­լու ենք եւ առաջ ենք ըն­թա­նա­լու:

1 Comment

  1. Ճշգրիտ բացատրական հոլովոյդ կը ներշնցէ Հ․Յ․Դ․ քաղաքականութեան ծրագիրը Ներկայիս ու Ապագային գործունեութեան Իշխանութիւնը Ստանցելու պարագային,
    Կէցցէ Հ․Յ․Դ․Բովանդակ Մարմիներու Անխտիր Աշխատանքներուն,
    Սփիւրըս Տիեզերքին!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*