ՀԱ­ԿԱ­ՀԱՅ ՅՈՐ­ՁԱՆ­ՔԻՆ ԴԷՄ…



armenian-genocide2  ՀԱՅՐԵՆԻՔ

Նախ­քան Խորհր­դա­յին Միու­թեան փլու­զու­մը, Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան գծով կա­տար­ուած հա­կա­քա­րոզ­չա­կան յոր­ձան­քը կը կա­տար­ուէր Ան­գա­րա­յի լծակ­նե­րով: Այ­սօր, աւե­լի քան քսան տարիէ ի վեր, Պա­քուն ալ, իր քսա­կը շատ աւե­լի լայն բա­նա­լով, երա­զա­յին գու­մար­ներ տրա­մադ­րե­լով, ամէ­նայն նեն­գամ­տու­թեամբ եւ հա­կա­քա­րոզ­չա­կան բո­լոր կեղ­ծիք­նե­րը օգ­տա­գոր­ծե­լով մի­ա­ցած է ար­շա­ւին:

…Եւ այս մթնո­լորտն ու կա­ցու­թիւնը ստեղծ­ուած է Լեմ­քին­եան հաս­կա­ցո­ղու­թեամբ, բա­ցատ­րու­թեամբ եւ բա­նա­ձե­ւու­թեամբ, անց­եալ դա­րու առա­ջին ցե­ղաս­պա­նու­թեան` ՀԱ­ՅՈՑ ՑԵ­ՂԱՍ­ՊԱ­ՆՈՒ­ԹԵԱՆ հա­րիւ­րամ­եա­կի սե­մին:

Մէկ կող­մէն, փո­խա­նակ “Ցե­ղաս­պա­նու­թիւն“ բա­ռի գոր­ծա­ծու­թիւնը…“1915-ի դէպ­քեր“ը հար­ցադ­րող, ծած­կող ու մէ­կու­սաց­նող, իսկ միւս կող­մէն բո­լո­րո­վին Ար­ցախ­եան իրա­կա­նու­թիւն մը զեղ­ծե­լով եւ շին­ծու Խո­ճալ­ուի ջարդ մը կեղ­ծե­լով, թշնա­մի հա­կա­քա­րոզ­չա­կան մե­քե­նան կայ­տա­ռօ­րէն եւ…կա­տաղի­օ­րէն կը գոր­ծէ:

Գործ ու­նինք կա­տա­րե­լիք…Գո՜րծ, եւ այդ ալ ամե­նայն զգօ­նու­թեամբ եւ զգու­շու­թեամբ: Մար­տահ­րա­ւէր եւ այդ ալ որ­քա՜ն կա­րե­ւոր ու առաջ­նա­հերթ:

Այս­պէս, հա­յու­թիւնը պար­տադ­րան­քի տակ կը գտնուի պայ­քա­րը տար­բեր ճա­կատ­նե­րու վրայ մղե­լու: Այս գծով, յստակ է թէ ու­ժե­րը բո­լո­րո­վին ան­հա­ւա­սար են, սա­կայն այս հա­կա­հայ յոր­ձան­քին դէմ, կազմ ու պատ­րաստ են անխ­տիր, Հայ Դա­տի ի նպաստ բո­լոր կազ­մա­կեր­պու­թիւն­նե­րը, որոնք քա­ջա­տեղ­եակ են թէ թշնա­մին կը շա­րու­նա­կէ իր ու­րաց­ման, մո­ռա­ցու­թեան եւ “հար­ցը ծած­կե­լու“ քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնը:

Դեռ աւե­լին կայ շատ աւե­լի դժուար ու փշոտ ճամ­բան, որ բազ­միցս կը մոռց­ուի կամ ալ դիտ­մամբ կ՛ա­ղա­ւաղ­ուի: Իրա­ւազրկ­ուած հայ ժո­ղո­վուր­դի Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ճա­նաչ­ման հար­ցին կող­քին, նոյն­քան առաջ­նա­հերթ կը նկատ­ուի հո­ղե­րու պա­հան­ջա­տի­րու­թեան ու հա­տուց­ման հար­ցը:

Հա­ւա­նա­բար տասն­եակ մը տա­րի առաջ, երա­զա­յին եւ “չքաս­տա­նա­յին“ (utopic) նկատ­ուէր թէ, Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան առն­չուող նիւ­թա­կան եւ բա­րո­յա­կան հա­տու­ցում­նե­րէն ան­կախ` յա­ջորդ հանգր­ուա­նը պիտի ըլլար հո­ղա­յին պա­հան­ջա­տի­րու­թեան խնդիրն ու վե­րաբ­նա­կեց­նու­մը:

Սա­կայն, ցայ­սօր շատ բան փոխ­ուած է եւ հետզ­հե­տէ ար­մա­տա­ցած ու ծիլ ստա­ցած` ՀՈ­Ղին եւ ԱԶ­Գին հա­ւաքն ու մի­ա­կա­մու­թիւնը:

Այս զար­գա­ցում­նե­րու լոյ­սին տակ, ակ­նե­րեւ է, որ վեր­ջերս, հետզ­հե­տէ աւե­լի կը նշուին Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թիւնը յի­շող ձեռ­նարկ­ներ…Հո՛ն, Արեւմ­տա­հա­յաս­տան կո­չեց­եալ հո­ղին վրայ: Տեր­սիմ, Տիգ­րա­նա­կերտ, Ատա­նա…հետզ­հե­տէ շար­քը կը բազ­մա­նայ, հաս­նե­լով նոյ­նիսկ Պո­լիս, ուր հետզ­հե­տէ բազ­մա­ցած է այ­լա­խոհ­նե­րու ալի­քը: Այն­քան մը, այ­լա­խոհ բառն ալ ան­յա­րիր է գոր­ծա­ծե­լը, որ շատ աւե­լի ճիշտ պի­տի ըլ­լայ ներ­կա­յաց­նել իբ­րեւ “ար­դա­րա­միտ­նե­րու ալիք“:

Այս­պէս, ակն ընդ ական Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 98-ամ­եա­կին առ­թիւ, մէկ կող­մէն պի­տի սաստ­կա­նան հա­ւաք­ներն ու բո­ղո­քի ցոյ­ցե­րը, մի­եւ­նոյն ժա­մա­նակ թշնամի­ին յա­րու­ցած հա­կա­քա­րոզ­չա­կան յոր­ձան­քը:

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*