ՄԵՐ ՈՒ­ՂԻՆ

0 0
Read Time:4 Minute, 34 Second

 

ՊԵՏՐՈՍ ՔՀՆՅ. ՇԻԹԻԼԵԱՆ

 

Հայ Դա­տը, մեր պայ­քա­րը, ար­դա­րու­թեան հաս­նե­լու հա­մար մեր մա­քա­ռու­մը իր մէ­ջը մեծ խոր­հուրդ մը ու­նի: Ամե­նօր­եայ եղե­լու­թիւն­նե­րուն մէջ եր­բեմն կը կորսնց­նենք հար­ցին աւե­լի լայ­նօ­րէն նա­յե­լու կա­րո­ղու­թիւնը:

Պատ­մու­թեան եւ յա­ւի­տե­նա­կա­նու­թեան կող­մէն նա­յած, մեր ճամ­բան ու­րիշ ձե­ւով կրնայ դիտ­ուիլ: Մեր ու­ղին իր մէ­ջը խոր­հուրդ մը ու­նի ոչ միայն մե­զի, այլ նաեւ հա­մայն մարդ­կու­թեան հա­մար: Բարիի եւ չա­րի պայ­քա­րի յա­ւեր­ժա­կան հար­ցը, իր ներդ­րու­մը կ՛առ­նէ նաեւ մեր այս ուղի­էն:

Պայ­քար մը, որ նիւ­թա­կան կա­րո­ղու­թիւն­նե­րով զօ­րա­ւոր ոճ­րա­գոր­ծին եւ ար­տաք­նա­պէս աւե­լի տկար թուա­ցող մեր ազ­գին միջեւ է:

Պայ­քար մը, որ ամե­նէն աղ­տոտ, ան­քա­ղա­քա­կիրթ ու անար­դար մի­ջոց­նե­րը գոր­ծա­ծող կող­մին եւ օրի­նա­կան մի­ջոց­նե­րով իր իրա­ւունք­նե­րը պա­հան­ջող հա­յու­թեան միջեւ է,

Պայ­քար մը, որ ամ­բար­տա­ւա­նին եւ ար­դա­րու­թեան յաղ­թա­նա­կին հա­ւա­տա­ցող հա­ւա­քա­կա­նու­թեան մը միջեւ է:

Ահա այս հար­ցը, մէկ կող­մէն նիւ­թա­կա­նա­պէս զօ­րա­ւոր` բայց ոճ­րա­գործ, իսկ միւս կող­մէն ար­դար` բայց տկար երե­ւա­ցող, այս եր­կու կող­մե­րուն պայ­քա­րի ըն­թաց­քին իմաս­տա­ւո­րումն է էա­կա­նը:

Ըն­թացք, որով­հե­տեւ այս մէ­կը եր­կա՜ր ու­ղի մըն է,

Ըն­թացք, որով­հե­տեւ այս ու­ղին վե­րի­վայ­րում­նե­րով լե­ցուն է,

Ըն­թացք, որով­հե­տեւ անոր ար­ժէ­քա­ւո­րո­ղը անոր վեր­ջա­ւո­րու­թիւնն է:

Ով որ կաս­կած ու­նի ու կը կար­ծէ, թէ ար­դա­րու­թիւնը չի կրնար յաղ­թել, աւե­լի լաւ է որ այ­սօր իսկ մէկ կողմ քաշ­ուի,

Ով որ կաս­կած ու­նի ու կը կար­ծէ թէ միշտ զօ­րա­ւոր­ներն են տի­րո­ղը, աւե­լի լաւ է որ դադ­րի ինք­զինք մարդ նկա­տելէ,

Ով որ կաս­կած ու­նի մեր ժո­ղո­վուր­դի պատ­մա­կան առա­քե­լու­թեան նկա­տամբ, աւե­լի լաւ է որ այ­սօ՛ր իսկ հագ­նի ապազ­գայ­նաց­ման սուտ զգես­տը:

Մեր պայ­քա­րին ըն­թաց­քը, խոր­հուրդ մը ըլ­լա­լով պի­տի մաք­րէ մեզ, աւե­լի իմաս­տուն պի­տի դարձ­նէ մեզ, աւե­լի հե­ռա­տես պի­տի դարձ­նէ մե­զի:

Մեր ժո­ղո­վուր­դը, որուն գո­յու­թիւնը չնա­յած պատ­մա­կան ամե­նէն ան­բա­րեն­պաստ պայ­ման­նե­րուն ինք­նին հրաշք մըն է, չի գի­տեր թէ ինչ է յու­սա­հա­տու­թիւնը,

Մեր ժո­ղո­վուր­դը, որ մշա­կոյ­թի հա­մաշ­խար­հա­յին փա­րոս­նե­րէն մէկն է, գի­տէ թէ վերջ ի վեր­ջոյ. “Լոյսն ի խա­ւա­րի անդ լու­սա­ւոր է“,

Մեր ժո­ղո­վուր­դը, որ առ­նել է աւե­լի տա՛լ գի­տէ լաւ կը հասկ­նայ, թէ իր ներ­գոր­ծու­թիւնն է, որ վերջ ի վեր­ջոյ հա­շիւ­նե­րուն կշի­ռը պի­տի թե­քէ:

Այս պատ­ճա­ռով մեր ու­ղին առա­քե­լու­թիւն մըն է, գող­գո­թայ մըն է, որ դե­պէ վեր կ՛ըն­թա­նայ եւ որ ան­պայ­ման պի­տի պսակ­ուի յա­րու­թեամբ:

Եթէ Աս­տու­ծոյ Ար­քա­յու­թեան հաս­տա­տու­մը կը սկ­սի դեռ այս աշ­խար­հին մէջ, ապա այս Ար­քա­յու­թեան նշան­նե­րէն մէ­կը պի­տի ըլ­լայ` Ազատ, Ան­կախ, Մի­աց­եալ ու իր ժո­ղո­վուր­դին նկատ­մամբ ար­դար մեր հայ­րե­նի­քին իրա­կա­նա­ցու­մը:

Բայց այս մէ­կը կրնայ իրա­կա­նա­նալ միայն այն պա­րա­գա­յին եթէ  հասկ­նանք, թէ մե՜ծ գոր­ծե­րը` արա­գօ­րէն չեն կրնար իրա­կա­նա­նալ,

Թէ մե՜ծ գոր­ծե­րը` զօ­րա­ւոր­նե­րուն դի­մադ­րու­թեան պի­տի հան­դի­պին, թէ մե՜ծ գոր­ծե­րը` շա՜տ քրտին­քի եւ արիւ­նի կա­րի­քը ու­նին:

Եթէ այս դժուար եւ եր­կա՜ր ուղի­ին գի­տակ­ցումն ու համ­բե­րու­թիւնը ու­նե­նանք, այն ատեն միայն կրնանք յաղ­թել:

Պատ­մու­թիւնը կը փաս­տէ որ այդ­պէս եղած ենք միշտ, ու կաս­կած չկայ որ այդ­պէս ալ պի­տի ըլ­լանք ու եր­բե՛ք պի­տի չընկ­ճինք, որով­հե­տեւ.

“Մե՜ծ գոր­ծե­րը քա­նի մը սե­րունդ­նե­րու ճի­գը կը պա­հան­ջեն“,   որով­հե­տեւ.

“Գո­յու­թիւն ու­նե­ցած են  բռնա­կալ­ներ եւ ոճ­րա­գործ­ներ, որոնք որոշ ժա­մա­նա­կի մը հա­մար ան­ձեռմ­խե­լի թուա­ցած են“, եւ մա­նա­ւա՛նդ որով­հե­տեւ.

“Վերջ ի վեր­ջոյ անոնք բո­լորն ալ տա­պա­լած են“:

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ՆԻՒ ԵՈՐ­ՔԻ ՄԷՋ.- ԷՐԻՔ ՊՕ­ՂՈՍ­ԵԱՆ ԿԸ ԽՕ­ՍԻ ՍՈ­ՂՈ­ՄՈՆ ԹԵՀ­ԼԻՐ­ԵԱ­ՆԻ ՄԱ­ՍԻՆ ԾՐԱԳ­ՐԱԾ ԻՐ ԳՐՔԻՆ ՇՈՒՐՋ
Next post ՄԱՇՏՈՑԻ ԱՅԳԻՆ ՓՐԿԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ.- ԻՆՔ­ՆԻՇ­ԽԱՆ ժՈ­ՂՈ­ՎՈՒՐ­ԴԸ ԻՆՔՆ Է ԾՆՈՒՄ, ԱՌԱՋ­ՆՈՐ­ԴՈՒՄ ԵՒ ԿԵՆ­ՍԱ­ԳՈՐ­ԾՈՒՄ ԻՐ ԳՈ­ՅՈՒ­ԹԵԱՆ ՀԱ­ՄԱՐ ԱՆՀ­ՐԱ­ԺԵՇՏ ՓՈ­ՓՈ­ԽՈՒ­ԹԻՒՆ­ՆԵ­ՐԸ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles