ՅՈ­ԲԵ­ԼԻ­ՆԱ­ԿԱՆ ՑՈՒ­ՑԱ­ՀԱՆ­ԴԷՍ ԵՐԵ­ՒԱ­ՆՈՒՄ

0 0
Read Time:13 Minute, 46 Second

Անց­եալ տար­ուայ Հոկ­տեմ­բե­րին լրա­ցաւ Նիւ Եոր­քաբ­նակ լու­սան­կա­րող-լրագ­րող Ռո­պերթ Կա­րա­պետ­եա­նի ծննդեան  75-ամ­եա­կը: Այդ առի­թով, Հ.Հ. ան­կա­խու­թեան տա­րե­դար­ձի 20-ամ­եա­կի տօ­նա­կա­տա­րու­թեան  օրե­րին   Երե­ւա­նի “Նա­րե­կացի“ ար­ուես­տի մշա­կու­թա­յին կեդ­րո­նում, Սեպ­տեմ­բեր 18-ին   բաց­ուեց Ռո­պերթ Կա­րա­պետ­եա­նի յո­բե­լի­նա­կան  ցու­ցա­հան­դէ­սը` նուիր­ուած  ծննդեան  75  եւ աշ­խա­տան­քա­յին գոր­ծու­նէ­ու­թեան  55 ամ­եա­կին:

Ռո­պերթ կա­րա­պետ­եա­նը ծնուել է  Երե­ւա­նում` 1936 թուա­կա­նին: Սկզբնա­կան կրթու­թիւնը ստա­ցել է Եղի­շէ Չա­րեն­ցի ան­ուան դպրո­ցում: Այդ տա­րի­նե­րին նա հրա­պուր­ւում է թատ­րո­նով եւ այդ նուի­րու­մով էլ ըն­դուն­ւում  է Երե­ւա­նի պի­ո­ներ – դպրո­ցա­կան­նե­րի պա­լա­տի թա­տե­րա­կան խմբա­կը, որը այդ ժա­մա­նակ ղե­կա­վա­րում էր Հ.Հ. ժո­ղովր­դա­կան դե­րա­սան` Պերճ Գէ­որգ­եա­նը: Այդ տա­րի­նե­րից  նա սկսեց զբաղ­ուել նա­եւ երաժշ­տու­թեամբ  եւ պա­տա­հա­կան չէր, որ 1957-ին Ռո­պեր­թը  մաս­նակ­ցեց Հա­յաս­տա­նի առա­ջին երի­տա­սար­դա­կան փա­ռա­տօ­նին, կա­տա­րե­լով հայ­կա­կան ժո­ղովր­դա­կան  “Աղ­ջի Մա­րալ“  եր­գը` շշե­րի եւ ձեռ­նա­դաշ­նա­կի նուա­գակ­ցու­թամբ` ար­ժա­նա­նա­լով փա­ռա­տօ­նի առա­ջին կար­գի մրցա­նա­կին:

1960-65 թո­ւա­կան­նե­րուն,  նա սո­վո­րել եւ աւար­տել է Երե­ւա­նի գե­ղար­ուես­տա-թա­տե­րա­կան հիմ­նար­կի բե­մադ­րու­թեան բա­ժի­նը` աշա­կեր­տե­լով  Ար­մէն Գու­լակ­եա­նի, Վա­վիկ Վար­դան­եա­նի  եւ Վար­դան Աճէմ­եա­նի նման ակա­նա­ւոր բե­մար­ուես­տի վար­պետ­նե­րին:  Փայ­լուն գնա­հա­տա­կան­նե­րով աւար­տե­լով հիմ­նար­կը` 1965-ին,  որ­պէս օգ­նա­կան բե­մադ­րիչ, ըն­դուն­ւում է Հայ­կա­կան պատ­կե­րաս­փիւ­ռի թո­ղարկ­ման բաժ­նում, իսկ  1973-83 թուա­կան­նե­րին,  նա ար­դէն ծրագ­րե­րի գլխա­ւոր բե­մադ­րիչն էր: 1983-ին, Ռ. Կա­րա­պետ­եա­նը իր աշ­խա­տան­քա­յին գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը շա­րու­նա­կում է “Երե­ւա­նը եւ երե­ւան­ցի­նե­րը“ նո­րա­բաց խմբագ­րու­թիւ­նում: Նրա երկ­րորդ մաս­նա­գի­տու­թիւնը` լուան­կար­չու­թիւնն է: 1956-ին, Երե­ւա­նի “Աւան­կարտ“  երի­տա­սար­դա­կան թեր­թում առա­ջին ան­գամ տպագր­ւում են նրա լու­սան­կար­նե­րը,  իսկ 1963-ին թեր­թի 40-ամ­եա­կի առի­թով,  որ­պէս ար­տա­հաս­տի­քա­յին լո­սան­կա­րիչ, նա ար­ժա­նա­նում  է  տեղ­ւոյն իշ­խա­նու­թիւն­նե­րի պա­տուոգ­րին: Աշ­խա­տան­քա­յին եր­կար տա­րի­նե­րը նրան բե­րե­ցին ճա­նաչ­ման: Ար­դէն,  որ­պէս ար­հես­տա­վարժ լու­սան­կա­րիչ-թղթա­կից  նրա գոր­ծե­րը սկսե­ցին տպագր­ուել հան­րա­պե­տու­թեան գրե­թէ  բո­լոր  թեր­թե­րում եւ ամ­սագ­րե­րում: Նա  որ­պէս լու­սան­կա­րիչ-լրագ­րող եր­կար տա­րի­ներ պաշ­տօ­նա­պէս աշ­խա­տել է “Երե­կոյ­եան Երե­ւան“`   եւ “Հայ­րե­նի­քի Ձայն“  թեր­թե­րում:

1993-ին, Ռ Կա­րապետ­եա­նը ըն­տա­նի­քով մշտա­կան բնա­կու­թիւն  է հաս­տա­տում  Նիւ Եոր­քում: 1996-2002 թուա­կան­նե­րին եղել է “Ար­մենփ­րէս“ի թղթա­կի­ցը` Նիւ Եոր­քում,  իսկ մինչ օրըս` A1+-հա­մա­կարք­չա­յին կայ­քի թղթա­կիցն է: Նրա յօդ­ուած­ներն ու լու­սան­կա­րա­յին պատ­րաս­տու­թիւն­նե­րը պար­բե­րա­բար տպագր­ւում են` Նիւ Եոր­քի, Պոս­թը­նի, Լոս Ան­ճե­լը­սի, Լի­բա­նա­նի հայ­կա­կան թեր­թե­րում եւ ամ­սագ­րե­րում:  2002-ին, Երե­ւա­նում գտնուե­լու ժա­մա­նակ,  Կա­րա­պետ­եա­նը Հա­յաս­տա­նի գրա­կա­նու­թեան եւ ար­ուես­տի պե­տա­կան  թան­գա­րա­նին է նուի­րել իր նկա­րա­հա­նած ժա­պա­ւէն­նե­րի ամ­բողջ արխիւը` ար­ժա­նա­նա­լով թան­գա­րա­նի շնոր­հա­կա­լագ­րին, որի առի­թով  Ար­մենփ­րէ­սը գրած է.- “Եր­կար տա­րի­ներ աշ­խա­տե­լով որ­պէս Հայ­կա­կան հե­ռուս­տա­տե­սու­թեան բե­մադ­րիչ,  իր լու­սան­կար­չա­կան  խցի­կով, նա մշտա­կան ներ­կայ է եղել մեր թատ­րոն­նե­րի ներ­կա­յա­ցում­նե­րին ու  երաժշ­տաս­րահ­նե­րի հա­մերգ­նե­րին` որ­սա­լով նշա­նա­ւոր ար­ուես­տա­գէտ­նե­րի,  մայ­րա­քա­ղա­քի հիւ­րե­րի կեան­քի պատ­կեր­ներ…:

1986-ի յի­սուն տա­րե­կան հա­սա­կում առա­ջին ան­գամ իր ձեռքն է վերց­նում նկար­չա­կան վրձի­նը եւ սկսում նկա­րել:  Նրա գե­ղանկար­նե­րի անդ­րա­նիկ ցու­ցա­հան­դէ­սը Ա.Մ.Ն.-ի Արե­ւել­եան թե­մի հո­վա­նա­վո­րու­թեամբ բաց­ուեց 1994-ին, Նիւ Եոր­քի Սուրբ Գրի­գոր Լու­սա­ւո­րիչ Մայր եկե­ղե­ցւոյ Փա­շալ­եան սրա­հում,  որ­տեղ ցու­ցադր­ուե­ցին քա­ռա­սուն աւե­լի իւ­ղա­ներկ կտաւ­ներ` Հայ­րե­նի բնաշ­խար­հի հի­ա­նա­լի պատ­կեր­նե­րով եւ ան­շարժ տե­սա­րան­նե­րով: Ռո­պերթ Կա­րա­պետ­եա­նը բազ­մա­թիւ լու­սան­կար­չա­կան ցու­ցա­հան­դէս­ներ է ու­նե­ցել` Երե­ւա­նում, Նիւ Եոր­քում եւ Լոս Ան­ճե­լը­սում:

Եւ ահա ինչ­պէս նշե­ցինք Սեպ­տեմ­բեր 2011-ին, Հ.Հ. Ան­կա­խու­թեան տա­րե­դար­ձի օրե­րին, Սեպ­տեմ­բեր18-ին, Երե­ւա­նում բաց­ուեց նրա ծննդեան 75-ամ­եա­կին նուիր­ուած յո­բել­ինա­կան ցու­ցա­հան­դէ­սը:  “Նա­րե­կա­ցի“ ար­ուես­տի կեդ­րո­նը այդ օրը բազ­մա­մարդ էր:  Ցու­ցաս­րա­հում  հա­ւաք­ուել էին  նրա ման­կու­թեան, դպրո­ցա­կան, ու­սա­նո­ղա­կան եւ աշ­խա­տան­քա­յին ըն­կեր­նե­րը:  Ցու­ցա­հան­դէ­սը բա­ցեց Հա­յաս­տա­նի հեռուս­տա­տե­սու­թեան վաս­տա­կա­շատ եւ ճա­նանչ­ուած հա­ղոր­դա­վա­րու­հի` Սու­սան­նա Շա­հին­եա­նը, որը ներ­կա­նե­րին ման­րակր­կիտ ներ­կայաց­րեց Ռ. Կա­րա­պետ­եա­նի ստե­ղծա­գոր­ծա­կան ու­ղին:  Յո­բել­ի­ա­րին ող­ջու­նե­ցին եւ շնոր­հա­ւո­րա­կան խօսք ասա­ցին` Հա­յաս­տա­նի ձայ­նաս­փիւ­ռի Ա. Մե­րան­գուլ­եա­նի ան­ուան ժո­ղովր­դա­յին գոր­ծիք­նե­րի պե­տա­կան ան­սամպ­լի գե­ղար­ուես­տա­կան ղե­կա­վար` Հ.Հ. ժո­ղովր­դա­կան ար­ուես­տա­գէտ, փրոֆ. Ռու­բէն Մա­թե­ւոս­եա­նը, որն իր խօս­քը աւար­տեց յո­բե­լի­նա­կա­նին նուի­րե­լով “Հո­րո­վել“ եր­գը: Յու­զիչ եւ տպա­ւո­րիչ էր Գ. Սուն­դուկ­եա­նի ան­ուան ակա­դե­մա­կան թատ­րո­նի ան­ուա­նի դե­րա­սա­նու­հի Հ.Հ. ժո­ղովր­դա­կան դե­րա­սա­նու­հի` Ժեն­իա Աւե­տիս­եա­նի խօս­քը: Ռո­պեր­թը իմ խա­ղը­նկերն է եղել  դպրո­ցա­կան տա­րի­նե­րիցերբ մի­ա­սին յա­ճա­խում էինք պի­ո­ներ պա­լա­տի թա­տե­րա­կան խմբա­կը, իսկ 2001-ին, Նիւ Եորք­եան իմ հիւ­րա­խա­ղա­յին ծրագ­րում ներ­կա­յաց­ուած էր Յա­կոբ Պա­րոն­եա­նիՄե­ծա­պա­տիւ Մու­րաց­կան­ներկտո­րից մի հատ­ուածոր­տեղ Աբի­սո­ղոմ Աղա­յի դե­րում հան­դէս եկաւ Ռո­պերթ Կա­րա­պետ­եա­նը: Յոբելեարին ողջունեցին եւ բարձր գնա­հա­տե­ցին նրա ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան ու­ղին` Հ.Հ. ար­ուես­տի վաս­տա­կա­ւոր գոր­ծիչ, թա­տե­րա­գէտ Լե­ւոն Մու­թաֆ­եա­նը,  Հ.Հ. վաս­տա­կա­ւոր լրագ­րող` Վա­նիկ Սանթր­եա­նը, ճա­նաչ­ուած բե­մադ­րիչ` Ար­սէն Աս­լան­եա­նը, Հ.Հ. վե­թե­րան լու­սան­կա­րիչ` Պօ­ղոս Պօ­ղոս­եա­նը,  ման­կա­վարժ վե­թե­րան` Արծ­րուն Մար­գար­եա­նը, Հ.Հ. ար­ուես­տի վաս­տա­կա­ւոր  գոր­ծիչ, փրոֆ. Մա­յիս Ռա­ֆա­յէլ­եա­նը,  Հ.Հ. ար­ուես­տի վաս­տա­կա­ւոր գոր­ծիչ` Լե­ւոն Պա­րոն­եա­նը եւ ուրիշ­ներ:

….Այ­սօր իմ կեան­քի, ամե­նա­եր­ջա­նիկ օրե­րից մէկն է, որ գտնւում եմ այս­տեղ` իմ սի­րե­լի Երե­ւա­նում: Ես այն­չափ յուզ­ուած եմ այս ջերմ ըն­դու­նե­լու­թեան հա­մար: Իմ խո­րին շնոր­հա­կա­լու­թիւնն եմ յայտ­նում բո­լոր ներ­կա­նե­րինՆա­րե­կա­ցիար­ուես­տի միու­թեան, յան­ձինս ամե­րի­կա­հայ բա­րե­րար` Նա­րեկ Յա­րու­թիւն­եանի, ով­քեր մեծ բար­ի­ա­ցա­կա­մու­թեամբ  ըն­դու­նե­ցին իմ ցան­կու­թիւնը եւ ցու­ցադ­րու­թեան հա­մար անվ­ճար տրա­մադ­րե­ցին այս գողտ­րիկ եւ յար­մա­րա­ւէտ ցու­ցաս­րա­հը: Ասեմ նա­եւ, որ ցու­ցա­հան­դէ­սը սի­րով նուի­րում եմ Հ.Հ. Ան­կա­խու­թեան 20-րդ տա­րե­դար­ձին: Առի­թը չկորց­նե­լով ցան­կա­նում եմ Ձեր թեր­թի մի­ջո­ցով  իմ շնոր­հա­կա­լու­թիւնս  յայտ­նել  նա­եւ Հ.Հ. Նա­խա­գա­հի աշ­խա­տա­կազ­մի աշ­խա­տա­կից­նե­րինով­քեր  հնա­րա­ւո­րու­թիւն  ըն­ձեռ­նե­ցին ինձ, ներ­կայ գտնուե­լու Ան­կա­խու­թեան  զօ­րա­հան­դէ­սի շքեր­թին  եւ զայն լուսան­կա­րե­լուԱյժմ ես պատ­րաստ­ւում եմ  Նիւ Եոր­քում բա­ցել մէկ այլ ցու­ցա­հան­դէս, որը նուիր­ուած է  Հ.Հ. Ան­կա­խու­թեան տա­րե­դար­ձի տօ­նա­կա­տա­րու­թիւն­նե­րը` Երե­ւա­նում: Ցա­ւօք, պէտք է նշեմ, որ ես եր­կու ան­գամ եղայ Հ.Հ. Սփիւռ­քի նա­խա­րա­րու­թիւ­նում եւ ինձ բախտ չվի­ճակ­ուեց հան­դի­պել նա­խա­րար Հրա­նուշ Յա­կոբ­եա­նին` նրա  շատ խիստ զբաղ­ուա­ծու­թեան պատ­ճա­ռով: Ան­գամ նա­խա­րա­րութիւ­նից  որե­ւէ  ներ­կա­յա­ցու­ցիչ ներ­կայ չգտնուեց իմ ցու­ցա­հան­դէ­սի բաց­մա­նը:

Ներ­կա­նե­րը մեծ հե­տաքրք­րու­թեամբ դի­տե­ցին ցու­ցադ­րու­թիւնը, որ­տեղ ներ­կա­յաց­ուած էին` Պա­րոյր Սե­ւա­կի, Ուիլ­ի­ըմ Սա­րոյ­եա­նի, Վար­դան Աճէմ­եա­նի, Առ­նօ Բա­բա­ջան­եա­նի, Մար­տի­րոս Սար­եա­նի , Եր­ուանդ  Քո­չա­րի, Վահ­րամ Փա­փազ­եա­նի, Մե­տաքս­իա Սի­մոն­եա­նի, Աւէտ Աւե­տիս­եա­նի, Սօս Սարգս­եա­նի, Լու­սին Ամա­րայի, Զօր. Յով­հան­նէս Բաղ­րամ­եա­նի, Մի­խա­յիլ Ուլ­ի­ա­նո­վի, Լէո­նիտ Կո­քա­նի եւ այ­լոց դի­մա­պատ­կեր­նե­րը եւ այլ լու­սան­կար­ներ: Ներ­կա­նե­րը հա­ճոյ­քով դի­տե­ցին նա­եւ Նիւ Եոր­քի  “Թայմ Սքուէր“ի գի­շե­րա­յին  պատ­կեր­նե­րը: Ցու­ցադ­րու­թեա­նը ներ­կա­յաց­ուած էր շուրջ 80 սեւ-սպի­տակ եւ գու­նա­ւոր լու­սան­կար­ներ:

Մար­տու­նու “Կա­նանց հա­մայն­քա­յին խոր­հուրդ“  հա­սա­րա­կա­կան կազ­մա­կեր­պու­թեան նա­խա­գահ Անա­հիտ Գէ­որգ­եա­նի հրա­ւէ­րով, Հոկ­տեմ­բեր 3-ին, Մար­տու­նու պատ­կե­րաս­րա­հում  բաց­ուեց  Ռո­պերթ Կա­րա­պետ­եա­նի յո­բե­լի­նա­կան ցու­ցա­հան­դէ­սը, իսկ Հոկ­տեմ­բեր 5-ին, Երե­ւա­նի  Էրե­բու­նի թան­գա­րա­նը կազ­մա­կեր­պել էր Ռո­պերթ  Կա­րա­պետ­եա­նի լու­սան­կար­նե­րի ցու­ցադ­րու­թիւնը, որ­տեղ լու­սան­կա­րի­չը յայ­տա­րա­րեց, որ ցու­ցադր­ուած  32  լու­սան­կար­նե­րը նուի­րա­բե­րում է թան­գա­րա­նին: Աշ­խա­տանք­նե­րից 19 սեւ-սպի­տակ լու­սան­կար­նե­րը նկա­րի­չը արել էր 1968 թուա­կա­նին, իսկ մնա­ցա­ծը շուրջ  քա­ռա­սուն տա­րի անց, 2008-ին, Էրե­բու­նի- Երե­ւան  2790-ամ­եա­կին:  Սեւ-սպի­տակ լու­սան­կար­նե­րը պատ­կե­րում են հին Երե­ւա­նի մշա­կու­թա­յին օճախ­նե­րը  մաս­նա­ւո­րա­պէս` Էրե­բու­նի ար­գե­լոց թան­գա­րա­նի բազ­մա­դար­եայ պատ­մու­թիւնը:  Իսկ գու­նա­ւոր լու­սան­կար­ներն ար­դէն պատ­կե­րում էին 2008թ.  Երե­ւա­նը` գոյ­ներ հա­գած, լու­սա­ւոր­ուած, գե­ղեց­կա­ցած,  Էրե­բու­նի-Երե­ւան տօ­նա­կա­տա­րու­թեան  օրե­րին: .Այս լու­սան­կար­նե­րը բա­ւա­կա­նին մեծ տե­ղե­կու­թիւն են տա­լիս: Մեզ հա­մար շատ ար­ժէ­քա­ւոր են, քա­նի որ 1968-ին մեզ հա­մար բաց­ուեց կա­րե­ւոր մի օճախ` հնա­գի­տա­կան թան­գա­րա­նը եւ ար­գե­լո­ցը: Սրանք մեր թան­գա­րա­նի պատ­մութ­իւ­նը լու­սա­բա­նող ար­ժէ­քա­ւոր վկա­ներ ենՄենք այ­սօր լու­սան­կար­նե­րը կ՛ընդգր­կենք մեր գի­տաօժան­դակ հիմ­նար­կում եւ դրանք  կը պահ­պան­ուեն եւ կ՛օգ­տա­գործ­ուեն ասաց  թան­գա­րա­նի տնօ­րէն` Գա­գիկ Գիւրճ­եա­նը,  շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նե­լով տա­ղան­դա­շատ լու­սան­կա­րիչ  Ռո­պերթ Կա­րա­պետ­եա­նին:

Ռո­պեր­թի կեն­սագ­րու­թիւնը լրիւ չի լի­նի, եթէ չմտնենք նրա սրբու­թեան սրբոց խո­րա­նը` ըն­տա­նի­քը: Մինչ նա իր սրտի ու մտքի պարտքն էր տա­լիս, իր լու­ման էր դնում հայ­րե­նի ար­ուես­տի ու տե­ղե­կա­տու գրա­կա­նու­թեան էջե­րում, Նիւ Եորք քա­ղա­քում ըն­տա­նի­քի իւ­րա­քան­չիւր ան­դա­մը խան­դա­վառ սպա­սում էր հայ­րի­կին:

Ասեմ, որ սի­րե­լի, գե­ղե­ցիկ կնո­ջը` Իվե­տա­յին կորսնց­նե­լուց ետք, Ռո­պեր­թը նա­խան­ձե­լի ինք­նավս­տա­հու­թեամբ ըն­տա­նի­քի սան­ձը լրիւ ձեռ­քը վերց­րեց: Նա­հա­պե­տա­կան ըն­տա­նի­քի համն ու հո­տը պա­հեց: Ըն­տա­նի­քում հաս­տատ­ուած փո­խա­դարձ սէրն ու յար­գան­քը պսակ­ուեց 75-ամ­եա­կին նուիր­ուած  “Սե­ւան“  հայ­կա­կան ճա­շա­րա­նում հա­մով-հո­տով ու­րա­խու­թեամբ:

Շնոր­հա­ւոր սի­րե­լի բա­րե­կամ, վարձքդ կա­տար: Եր­կար կեանք ու առող­ջու­թիւն քեզ, գրիչդ դա­լար մնայ:  Սփիւռք-Հայ­րե­նիք կա­պը պա­հող ազ­նիւ ու ճշմա­րիտ ճա­նա­պար­հը հարթ ու խան­դա­վառ պա­հիր, բա­նաս­տե­ղծի ասա­ծին պէս`

Մի օր կը գտնենք

       Լրիւ դառ­նա­լու

              հնարն անհ­նար:

ՅԱՍ­ՄԻԿ  ԳՈՒԼ­ԵԱՆ

(յա­պա­ւու­մով)

Նիւ Եորք

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ՀԱՅ ՏՊԱԳ­ՐՈՒ­ԹԵԱՆ 500ևԱՄ­ԵԱ­ԿԻ ՀԱՆ­ԴԻ­ՍՈՒ­ԹԻՒՆ
Next post Հ.Յ.Դ. ԲԻՒ­ՐՈ­ՅԻ ՆԵՐ­ԿԱ­ՅԱ­ՑՈՒ­ՑԻՉ ՄԱՐԻՕ ՆԱԼ­ՊԱՆՏ­ԵԱՆ ՄԱՍ­ՆԱԿ­ՑԵ­ՑԱՒ ԸՆ­ԿԵՐ­ՎԱՐ ՄԻ­ՋԱԶ­ԳԱՅ­ՆԱ­ԿԱ­ՆԻ ԽՈՐ­ՀՈՒՐ­ԴԻ ՆԻՍ­ՏԻՆ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles