ԽՈՀԵՐ ԵՒ ԽՈՐՀՐԴԱԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ.- ՓՐԿՈՒԹԵԱՆ ՓԱՐՈՍ՝ ԱՍՏՈՒԱԾԸՆԿԱԼ ԽԱՉ ՔՐԻՍՏՈՍԻ

0 0
Read Time:4 Minute, 57 Second

ԳԱՐԵԳԻՆ ՔԱՀԱՆԱՅ ՊԵՏՈՒՐԵԱՆ

 Սուրբ եւ պատուական Խաչի տօնական մթնոլորտին մէջ, Հայ եկեղեցին կու գայ տօնելու, պանծացնելու եւ յաւերժացնելու Սուրբ Խաչը ու զայն փառաւորող ու սրբացնող մեր Տէրն ու Փրկիչը Յիսուս Քրիստոսը: Հայ ժողովուրդը իր դարաւոր ազգային ու եկեղեցական պատմութեամբ, միշտ բարձր պահած է ու կը պահէ Ս. Խաչը ու անկէ եկող օրհնութեամբ ու զօրութեամբ կը կանաչազարդէ իր քրիստոնէական կեանքը:

Հայ եկեղեցին իր հարուստ Աստուածաբանութեամբ, մեծ տեղ տրամադրած է Քրիստոսի Ս. Խաչին ու անոր մեծ խորհուրդին, զայն դաւանելով փրկութեան, զօրութեան, յաղթանակի ու Քրիստոսի պատկանելիութեան միջոց: Մեր եկեղեցւոյ շարակնոցը սքանչելի ոճով նկարագրած է Քրիստոսի խաչը, որպէս »Խաչն կենարար«, »Հրաշակերտ եւ զօրեղ«, »Զօրութիւն սուրբ Խաչի քո Քրիստոս«, »Անապական Սուրբ խաչ«, »Փայտ կենաց«, »Ի խաչանիշ փայտէն դղրդեցան դժոխք«, »Սուրբ Խաչն օգնական հաւատացելոց« եւայն:

Ս. Խաչը ըլլալով մեր հաւատքի խորհրդանիշը, քանի մը մտածումներով խորհրդածենք, գովքը հիւսենք ու մեծարենք Ս. Խաչը, հասնելով անոր մեծ խորհուրդին ու նշանակութեան:

Առաջին. ՍՈՒՐԲ ԽԱՉԸ՝ ՄԻՋՈՑ ԵՒ ԽՈՐՀՐԴԱՆԻՇ ՓՐԿՈՒԹԵԱՆ:

Մեր Սուրբ կրօնքը ու Աստուծոյ հանդէպ ունենալիք հաւատքը, իրենց գերագոյն նպատակն ու վախճանը ունին, որն է մարդու փրկութիւնը: Փրկութիւնը Աստուծոյ ձրի պարգեւն է մարդկութեան, որ Իրեն հաւատալով կարելի է միայն ստանալ:

Քրիստոնեաներուս համար, փրկութեան առաջին ու միակ խորհրդանիշը Քրիստոսի խաչելութեամբ բերուած փրկութիւնն է, խաչին վրայ Քրիստոսի մահուամբ ու անոր յաղթական յարութեամբ ձեռք բերուած փրկութիւնը:

Հնագոյն ժամանակներուն, խաչը խստագոյն ձեւն էր չարչարանքի ու մահուան, ուստի այն տպաւորութիւնը կար, թէ այն անձը, որ խաչափայտի վրայ մահով կը կնքէր իր կեանքը, այդ անձը ծանր մեղքերով դատապարտուած պէտք է ըլլար: Այդ ժամանակուան հասկացողութեամբ ու կոյր հաւատալիքներուն համաձայն, Քրիստոս ամէնէն ծանր մեղքը գործած եղաւ ըստ ոմանց երբ յայտարարեց թէ ինք Աստուծոյ Որդին էր:

Այդպիսով, խաչին վրայ իր մահուամբ ու երեք օրեր ետք իր հրաշափառ յարութեամբ, խաչը փոխեց իր նախնական իմաստը, այս անգամ դառնալով փրկութեան խորհրդանիշ: Խաչը որոգուեցաւ Քրիստոսի արեամբ, մաքրուելով ու սրբուելով իր նախկին անարգ իմաստէն, դառնալով քրիստոնեաներուս ապաւէնը:

Քրիստոնէական հաւատքին մէջ չենք կրնար անջատել Քրիստոսն ու խաչը իրարմէ, որովհետեւ խաչը իր սրբացեալ իմաստը ստացաւ Քրիստոսի խաչելութեամբ ու արեան հեղումով, իսկ Քրիստոսի մահը մեր մեղքերու քաւութեան համար խաչին միջոցաւ իրագործուեցաւ:

Երկրորդ. ՍՈՒՐԲ ԽԱՉԸ՝ ՆՇԱՆ ՔՐԻՍՏՈՍԻ ՊԱՏԿԱՆԵԼԻՈՒԹԵԱՆ:

Քրիստոսի խաչելութեամբ, Ս. Խաչը քրիստոնեաներուս համար դարձաւ Քրիստոսի պատկանելիութեան կնիք: Շատ մը քրիստոնէական թագաւորութիւններ ու աշխարհակալութիւններ, իրենց նշանաբանը ունեցան Ս. Խաչը: Իրենց դրօշները պատուեցին Ս. Խաչի նշանով: Քրիստոնեայ թագաւորութիւններ իրենց պատերազմական յաղթանակները վերագրեցին Ս. Խաչի զօրութեան, որովհետեւ անոնք կռուեցան ու պայքարեցան յանուն իրենց հաւատքին, որուն խորհրդանիշը դարձաւ Ս. Խաչը:

Մեր հաւատքի կեանքը կ’իմաստաւորուի Ս. Խաչի նշանով: Աղօթքներուն սկիզբն ու վերջը կը կնքուի Ս. Խաչի նշանով ու եկեղեցական բոլոր արարողութեանց մէջ տիրական խորհրդանիշ է Ս. Խաչը: Մեր եկեղեցւոյ բոլոր խորհուրդները կ’օրհնուին ու կը սրբուին Ս. Խաչով:

Ս. Խաչը իր քառաթեւ կազմուածքով կը տարածուի աշխարհի չորս կողմերը, ու իր օրհնութիւնը կը ծաւալուի բոլոր ծայրամասերը աշխարհի: Ս. Խաչը իր տիեզերական բնոյթով, համակ տիեզերքին համար է, բոլոր ազգերուն ու ժողովուրդներուն համար: Աշխարհ պէտք է լաւապէս գիտակցի ու դարձի գայ առ Աստուած, որդեգրելով Ս. Խաչը իր ամէնօրեայ կեանքին մէջ, որպէս փրկութեան ու ազատագրութեան խորհրդանիշ:

Երրորդ. ՍՈՒՐԲ ԽԱՉԸ՝ ՆՇԱՆ ԶՕՐՈՒԹԵԱՆ ՈՒ ՅԱՂԹԱՆԱԿԻ:

Խաչափայտին վրայ Քրիստոս իր մահուամբ յաղթեց մեղքին ու յարութեամբ յաղթեց մահուան: Ս. Խաչին զօրութիւնը կը գերազանցէ ամէն տեսակի զօրութիւն կամ ոյժ, որովհետեւ չկայ զօրութիւն մը, որ կրցած է յաղթել մահուան ու անոր դէմ կեանք ստանալ, այն ալ յաւիտենական կեանք: Առաքեալին բառերով. »Աստուծոյ խաչը, որ հրեաներ տկարութիւն կը համարեն, աւելի զօրեղ է քան մարդկային ամէն զօրութիւն« (Ա.Կր 1.25 բ): Այո, Քրիստոս տկարութեամբ խաչ բարձրացաւ, սակայն յաղթութեամբ պսակուեցաւ իր խաչելութիւնը:

Երբ կը հաւատանք Ս. Խաչին ու զայն չենք ամչնար մեր վրայ կրելու ու խաչակնքելու, ինքնաբերաբար զօրացած կ’ըլլանք ու դէմ կը դնենք չարին: Ս. Խաչին նուիրուած աղօթքներով ու մաղթանքներով, մեր հաւատքի կեանքը առաւել եւս կը զօրանայ ու կ’ամրապնդուի: Ս. Խաչին ապաւինելով կրնանք դէմ դնել ու յաղթել սատանային, որ միշտ մեզ փորձել կը ձգտի:

Քրիստոնէութիւնը յաղթանակի կրօնքն է, այդ յաղթանակը ձեռք կը բերուի Քրիստոսի խաչով ու անոր հրաշափառ զօրութեամբ: Աստուծոյ սքանչելի զօրութիւնը ու յաղթանակի խորհուրդը Ս. Խաչին մէջ ամփոփուած է ու անով կ’իմաստաւորուի: Ուստի հաւատանք Ս. Խաչի զօրութեան, որպէսզի Քրիստոսի հետ յաղթած ըլլանք մեղքին ու չարին, արժանանալով յաւիտենական փրկութեան ու կեանքին:

Ո՞վ կրնայ մեր Սուրբ կրօնքին ու եկեղեցւոյ դէմ կանգնիլ ու անոնց դէմ պատերազմ մղել, քանզի Ս. Խաչի քառաթեւ զօրութեամբ, պիտի խոցուին բոլոր անոնք, որոնք կը յանդգնին եկեղեցւոյ ու անոր պատուին՝ Ս. Խաչին դէմ դնել, խօսքով կամ գործով:

Ամուր պահենք Ս. Խաչը, որովհետեւ մեր հաւատքի իմաստն ու զօրութիւնը կը խորհրդանշէ, դառնանք Ս. Խաչին ու մեր կեանքը ըստ այնմ իմաստաւորենք, մերժենք ազգովին այն աղանդները, որոնք լուսանցքի տակ կ’առնեն Ս. Խաչը ու անոր հանդէպ հաւատքը: Ան որ չի հաւատար Ս. Խաչին, չի հաւատար նոյնպէս եկեղեցւոյ ու անոր գլուխը կանգնող Քրիստոսին:

Համոզուինք եւ հաւատանք, թէ խաչի վրայ չարչարանքին ու մահուան, յաջորդեց նաեւ յարութիւնն ու կեանքը, չմնանք ու չսահմանափակենք մեր միտքն ու հոգին միայն մահուան գաղափարով, այլ կեանքի ու յաւիտենական կեանքի հանդէպ ունենանք բաձարցակ հաւատք ու համոզում:

Հայ ժողովուրդը իր հոգիի ու սրտի զգացումները, յոյզերը եւ անլուռ հառաչանքները յանձնեց Ս. Խաչի զօրութեան, զայն պատկերելով մեր Հայաստան մեծ աշխարհի ամուր ու մեծ արժէք ունեցող քարերուն վրայ, փորագրելով անոնց վրայ Ս. Խաչը հայկական հոգեւոր ազգային մշակոյթը ներկայացնող պատկերներով ու խորհրդանշաններով, որոնք հսկայ ճարտարութիւն եւ անհատնում աշխատանք կը ներկայացնեն :

Մեր ազգը այսօր ամբողջ աշխարհի տարածքին կը զանազանուի Խաչքար շինելու մեծ շնորհքով, որուն միջոցաւ սրբացուց ու կանաչազարդեց Հայաստան աշխարհը, խորհրդանշեց Հայ Եկեղեցին ու աւելին, հայ ժողովուրդը ներկայացուց ամբողջ աշխարհին, որպէս խաչի ժողովուրդ, խաչին հաւատացող ու խաչեալին հաւատարիմ պատուական ժողովուրդ:

Մեր հաւատքը դէպի խաչն ու խաչեալ Քրիստոսը, իր ամրութիւնն ու ուժականութիւնը ստացաւ մեր հայրենիքի քարէն ու հողէն, քարի կարծրութեամբ կամք ունենալով ու հողին կարչած մնալով, որպէս սուրբ աւանդ:

Հայ ժողովուրդը, իր ազգութեամբ ու եկեղեցիով կենդանի օրինակը դարձաւ Ս. Խաչը կրելու ու անոր փշոտ ճամբէն քալելու: Մեր ժողովուրդը վկայեց Ս. Խաչի զօրութեան մասին ու ինք Ս. Խաչի զօրութեամբ վկայուեցաւ որպէս Քրիստոսի հաւատարիմ ժողովուրդ: Չկայ ազգութիւն մը աշխարհի երեսին, որ նոյնքան հաւատք ունեցաւ եւ ունի մինչեւ այսօր, որքան մեր պատուական ազգը: Մեր ամէնէն դաժան ու արհաւիրքի օրերուն նոյնիսկ, չմոռցանք Ս. Խաչն ու խաչեալը, անոր ապաւինելով, հաւատարիմ մնացինք մեր սքանչելի ու սրբազնասուրբ հաւատքին:

Ուստի, մեր կեանքին մէջ միշտ կառչած մնանք Ս. Խաչին, պատուենք զայն ու դրոշմենք մեր հաւատքի կեանքը Ս. Խաչի նշանով, որպէսզի արժանի դառնանք անկէ եկող պահպանութեան, զօրութեան ու փրկութեան:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post Հ.Օ.Մ.-Ի ԵՐԿՐՈՐԴ ՆԱՒԱՊՏՈՅՏԻ ԱՆՆԱԽԸՆԹԱՑ ՅԱՋՈՂՈՒԹԻՒՆԸ
Next post ՊՈՍԹԸՆԻ ՄԷՋ ԿԱՏԱՐՈՒԵՑԱՒ ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ ՅՈՒՇԱՐՁԱՆԻ ՀԻՄՆԱՐԿԷՔ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles