ՏԻԹՐՈՅԹԻ Հ.Բ.Ը.Մ-Ի «ԱԼԵՔ ԵՒ ՄԱՐԻ ՄԱՆՈՒԿԵԱՆ» ԱՄԷՆՕՐԵԱՅ ԵՐԿՐՈՐԴԱԿԱՆ ՎԱՐԺԱՐԱՆԻ 40-ԱՄԵԱՅ ՅՈԲԵԼԵԱՆ ՀԱՆԴԻՍՈՒԹԻՒՆ

0 0
Read Time:15 Minute, 39 Second

Ստո­րեւ, լոյս կ’ըն­ծա­յենք Տիթ­րոյ­թի մեր թղթա­կից Անդ­րա­նիկ Գա­րա­տօլ­եա­նի մէկ թղթակ­ցու­թիւնը, տեղ­ւոյն Հ.Բ.Ը.Մ.ի »Ալեք եւ Մա­րի վարժա­րան«ի 40-ամ­եայ յո­բե­լի­նա­կա­նին առ­թիւ: »Հայ­րե­նիք« յա­ջո­ղու­թիւն կը մաղ­թէ սոյն կրթօ­ճա­խին, իր կա­տա­րած կրթա­կան եւ ազ­գա­պահ­պան­ման առա­քե­լու­թեան հա­մար:

40th anniversary ManoogianSchoolOct09 Շա­բաթ Հոկ­տեմ­բեր 10, 2009, երե­կոյ­եան ժա­մը 7:00-ին, Մի­շի­կըն նա­հան­գի Սաութ Ֆիլտ քա­ղա­քին մէջ գտնուող Հ.Բ.Ը.Մ.ի »Ալեք եւ Մա­րի Մա­նուկ­եան« վար­ժա­րա­նի նո­րա­կա­ռոյց շէն­քին մէջ տե­ղի ու­նե­ցաւ վար­ժա­րա­նի հիմ­նադ­րու­թեան 40-ամ­եայ յո­բել­եա­նը, ինչ­պէս նա­եւ երկ­րոր­դա­կան բա­ժի­նի արդ­ի­ա­կան նո­րա­կա­ռոյց շէն­քի բաց­ման հան­դի­սու­թիւնը:

Ներ­կայ էր Սուրբ Յով­հա­ննէս Մկրտիչ Հա­յոց Առա­քե­լական եկե­ղեց­ւոյ Պատ­ուա­կալ հո­գե­ւոր հո­վիւ Արժպ. Տ. Տի­րան Աւգ. Քհնյ. Փա­փազ­եան, նո­րա­կա­ռոյց շէն­քի բա­րե­րար­նե­րէն մե­ծա­յարգ Րի­չըրտ Մա­նուկ­եան, Նիւ Եոր­քէն, Հ.Բ.Ը. Մ.ի ու­սում­նա­կան յանձ­նա­խում­բի տնօ­րէն՝ Պրն. Ար­թուն Հա­մալ­եան, Սաութ Ֆիլտ քա­ղա­քի քա­ղա­քապե­տու­հի Տի­կին Պրէն­տա Լ. Լօ­րէնս, Մի­շի­կը­նի կեդ­րո­նա­կան հա­մալ­սա­րա­նի մօտ Պայ­մա­նագր­եալ (Charter ) դպրոց­նե­րու գոր­ծա­դիր տնօ­րէն՝  Պրն. Ճէյմս Կօր­նըր,Ամե­րի­կա­յի զա­նա­զան նա­հանգ­նե­րէն ժա­մա­նած հիւ­րեր, վար­ժա­րա­նի հո­գա­բար­ձու­թեան անձ­նա­կազ­մը, եւ շուրջ հինգ հա­րիւր ու­սում­նա­սէր հա­սա­րա­կու­թիւն մը:

Օր­ուայ հան­դի­սա­վարն էր »Ալեք եւ Մա­րի Մա­նուկ­եան« վար­ժարա­նի հո­գա­բար­ձու­թեան գան­ձա­պահ, Պրն. Տիգ­րան Քիւրճ­եան:

Յար­գե­լի հան­դի­սա­վա­րը իր բա­րի գա­լուս­տի խօս­քէն ետք ըսաւ.- »Ալեք եւ Մա­րի  Մա­նուկ­եան երկ­րոր­դա­կան վար­ժա­րա­նի հո­գա­բարձու­թիւնը գոր­ծակ­ցե­լով տնօ­րէ­նու­թեան հետ, վար­ժա­րանս քա­ռա­սուն տա­րի­նե­րէ ի վեր առանց ընդ­մի­ջու­մի կը շա­րու­նա­կէ այս ափին կա­տարել իր ստանձ­նած ազ­գա­պահ­պան­ման եւ ազ­գա­կեր­տու­մի առա­քե­լութիւնը, որուն յար­կին տակ ամե­րի­կա­ծին հայ մա­նուկ­ներ, պար­ման-պար­մանու­հի­ներ կը սոր­վին հա­յե­րէն խօ­սիլ, կար­դալ ու կը գրել Մես­րոպ­եան սրբա­տառ Այ­բու­բէ­նը, ազ­գա­յին պատ­մու­թիւնը, Քրիս­տո­նէ­ա­կան հա­ւատքը, վիթ­խա­րի մշա­կոյ­թը աւան­դու­թիւն­ներն ու սո­վո­րու­թիւն­նե­րը: Կա­տար­ուած աշ­խա­տանք­նե­րուն որ­պէս երաշ­խիք տի­կինս Մո­նան, եւ ես շրջա­նա­ւարտ ըլ­լա­լով այս վար­ժա­րա­նէն, հա­ւա­տա­լով վար­ժա­րա­նի առա­քե­լու­թեան մեր եր­կու զա­ւակ­նե­րէն առա­ջի­նը անց­եալ տա­րեշր­ջա­նին շրջա­նա­ւարտ եղաւ, իսկ երկ­րոր­դը այս տա­րեշր­ջա­նին: …Այդ գի­տակ­ցու­թեամբ ու հա­ւատ­քով, մաս կը կազ­մեմ հո­գա­բար­ձու­թեան անձ­նա­կազ­մին: Վար­ժա­րա­նիս  քա­ռա­սուն ամ­եայ Յո­բել­եա­նի եւ նո­րա­կա­ռոյց շէն­քի բաց­ման այս գե­ղե­ցիկ հա­դի­սու­թեան առ­թիւ, ան­ձիս վի­ճակ­ուե­ցաւ ստանձ­նե­լու հան­դի­սա­վա­րի այս պատ­ուա­բեր պաշ­տօնը, որուն հա­մար մե­ծա­պէս շնոր­հա­կալ եմ«:

Ձախէն աջ՝ Դոկտ Յովսէփ Թորոսեան,Երուանդ Ազատեան եւ Տայանա Գզըրեան
Ձախէն աջ՝ Դոկտ Յովսէփ Թորոսեան,Երուանդ Ազատեան եւ Տայանա Գզըրեան

Ապա յար­գե­լի հան­դի­սա­վա­րը ծա­նու­ցեց Ծայ­րա­գոյն Պատր­ի­արք, Կա­թո­ղի­կոս Ամե­նայն Հա­յոց Գա­րե­գին Բ.ի Սեպ­տեմ­բեր 7, 2009 թուա­կիր  օրհ­նու­թեան գի­րը, զո­րը յա­ռա­ջի­կայ օրե­րուն պի­տի զե­տեղ­ուի նո­րա­կա­ռոյց բա­ժի­նի պա­տին վրայ: Նա­եւ շնոր­հա­ւո­րա­կան գիր ուղ­ղար­կած էր Բարձ­րաշ­նորհ Տ. Խա­ժակ Արք. Պար­սամ­եան, Առաջ­նորդ Հիւ­սի­սա­յին Ամե­րի­կա­յի Էջմ­ի­ած­նա­կան եկե­ղեց­ւոյ Արե­ւել­եան թե­մի :

Այ­նու­հե­տեւ յար­գե­լի հան­դի­սա­վար Քիւրճ­եան, բեմ հրա­ւի­րեց վար­ժա­րա­նի հո­գա­բար­ձու­թեան ատե­նա­պետ եւ »Lawrence Technological University« հա­մալ­սա­րա­նի պատ­ուա­կալ նա­խա­գահ Տոքթ. Րի­չըրտ Մար­պըր­կը­րը, որ­պէս­զի փո­խան­ցէ հո­գա­բար­ձու­թեան խօս­քը: Այս վեր­ջի­նը ըսաւ.- »Որ­պէս վե­րածն­եալ հայ, կը հա­ւա­տամ վար­ժա­րա­նի առա­քե­լու­թեան, որ պահ­պա­նումն է հայ լեզ­ուին ու մշա­կոյ­թին: Այս բա­ցա­ռիկ կրթա­կան հաս­տա­տու­թիւնը իր ուս­ման­կան եւ բա­րո­յա­կան մա­կար­դա­կով, կը գե­րա­դա­սէ նա­հան­գիս պայ­մա­նագր­եալ (charter ) վար­ժա­րան­նե­րը: Ին­ծի հա­մար մեծ պա­տիւ է ծա­ռա­յել անձն­ուի­րեալ հո­գա­բար­ձու­թեան կազ­մին հետ, ինչ­պէս նա­եւ վար­ժա­րա­նի կրթա­կան ծրա­գիր­նե­րու յա­ջո­ղու­թեան մէջ գոր­ծակ­ցիլ վար­ժա­րա­նի ան­խոնջ ու նուիր­եալ զոյգ տնօ­րէ­ներուն՝ Դոկտ Յով­սէփ Թո­րոս­եա­նի, եւ Օրի­որդ Տա­յիա­նա Գզըր­եա­նի հետ:

Ապա յար­գե­լի հան­դի­սա­վա­րը բեմ հրա­ւի­րեց վար­ժա­րա­նի երկ­րորդա­կան բա­ժի­նի ժրա­ջան տնօ­րէն՝ Դոկտ. Յով­սէփ Թո­րոս­եա­նը փո­խան­ցե­լու տնօ­րէ­նու­թեան եւ ու­սուց­չա­կան կազ­մի խօս­քը : Յար­գե­լի տնօ­րէ­նը իր շնոր­հա­կա­լու­թեան խօս­քը փո­խան­ցեց, յայտ­նե­լով թէ.- »Մեծն Տիթ­րոյ­թի հայ հա­մայն­քը բախ­տա­ւո­րու­թիւնը ու­նե­ցաւ վա­յե­լե­լու ան­զու­գա­կան բա­րե­րար ու հե­ռա­տես ղե­կա­վար, ուս­ման կա­րե­ւո­րու­թեան հա­ւա­տա­ցող հան­գուց­եալ Ալեք Մա­նուկ­եա­նի ներշն­չող ներ­կա­յու­թիւնը: Քա­ռա­սուն տա­րի առաջ խումբ մը հա­յեր, կը խոր­հէ­ին  Ս. Յով­հան­նէս եկե­ղեց­ւոյ կող­քին, հայ դպրոց մը ու­նե­նալ գա­ղու­թին մէջ : Երազ մըն էր որ իրա­կա­նու­թեան վե­րած­ուե­ցաւ շնոր­հիւ Հ.Բ.Ը.Մ.ի նա­խա­գահ Ալեք Մա­նուկ­եա­նի բա­րե­րա­րի մի­ջամ­տու­թեան:

1969-ի կրթա­կան տա­րեշր­ջա­նին,  Հ. Բ.Ը.Մ.ի Ալեք եւ Մա­րի Մա­նուկ­եան վար­ժա­րա­նը իր դռնե­րը բա­ցաւ եր­կու ու­սուց­չու­հի­նե­րով ու տա­սը աշա­կերտ-աշա­կեր­տու­հի­նե­րով: Դպրո­ցին առա­ջին հունձ­քը շրջա­նա­ւարտ եղաւ 1978-ի կրթաշր­ջա­նի աւար­տին: Դպրո­ցի բա­ցու­մէն քա­ռա­սուն տա­րի վերջ, այս ու­սում­նա­կան հաս­տա­տու­թիւնը, շնոր­հիւ իր անց­եալ թէ ներ­կայ առաջ­նորդ­նե­րու, եւ ստանձ­նած ազ­գա­պահ­պան­ման առա­քե­լու­թեան, կը վա­յե­լէ ոչ միայն գա­ղու­թին յար­գան­քը այ­լեւ կը համար­ուի նա­հան­գի պայ­մա­նագր­եալ (charter ) դպրոց­նե­րու լա­ւա­գոյննե­րէն մէ­կը: Այդ կը վկա­յէ տար­ուէ տա­րի Մա­նուկ­եան վար­ժա­րան յաճա­խել փա­փա­քող­նե­րուն թիւին աճը : Դպրո­ցին համ­բա­ւը կը տա­րածուի իբր բաղ­ձա­լի ու ապա­հով, նա­եւ կրթա­կան բարձր մա­կար­դա­կի տի­րացած կրթա­կան օճախ: Այս հաս­տա­տու­մին փաս­տը ստաց­ուած »Ոսկ­եայ Խնձոր« կա­ռա­վա­րա­կան մրցա­նակ­ներն է : Այս տա­րեշր­ջա­նի ու­նինք 405 աշա­կեր­տներ. առա­ջին եւ երկ­րորդ ամիս­նե­րուն, աւար­տա­կան դա­սա­րա­նի 29- աշա­կերտ­նե­րը ստա­ցան հա­մալ­սա­րա­նա­կան կրթա­թո­շակ­նե­րու գումա­րը, որ հա­սաւ չորս հա­րիւր հա­զար ամե­րիկ­եան տո­լար: Այս բո­լոր յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րը չվրի­պե­ցան բա­րե­րար­նե­րու Լուիզ եւ Րի­չըրտ Մա­նուկ­եան­նե­րու ու­շադ­րու­թե­նէն: Անոնք ընդա­ռա­ջե­լով տնօ­րէ­նու­թեան եւ հո­գա­բար­ձու­թեան առա­ջար­կին եւ հե­տե­ւե­լով իրենց հան­գուց­եալ ծնո­ղաց օրի­նա­կին, յանձն առին ամ­բող­ջու­թեամբ հո­գա­լու վար­ժա­րա­նի երկ­րոր­դա­կան բա­ժի­նի նոր շէն­քին շի­նու­թեան ծախ­սե­րը:

Պատւոյ սեղան... Բարերարներ՝ Րիչըրտ եւ Ճէյն Մանուկեաններ (աջին)
Պատւոյ սեղան... Բարերարներ՝ Րիչըրտ եւ Ճէյն Մանուկեաններ (աջին)

 Դոկտ. Թո­րոս­եան իր խօս­քը փա­կեց ըսե­լով.- Մա­նուկ­եան վար­ժա­րա­նը գե­ղեց­կօ­րէն կ’ըն­դե­լու­զէ Ամե­րիկ­եան եւ Հայ­կա­կան մշակոյթ­նե­րը, շեշ­տը դնե­լով պե­տա­կան լա­ւա­գոյն ծրա­գի­ներ­ուն վրայ եւ ճո­խաց­նե­լով զա­նոնք յա­ւել­ուա­ծա­կան Հայ լեզ­ուի, պատ­մու­թեան, եր­գի ու պա­րի դա­սըն­թացք­նե­րով : Վար­ժա­րա­նիս հիմ­նա­կան առա­ջադ­րանքն է հա­յա­պահ­պա­նում, մատ­ղաշ սե­րուն­դին ջամ­բե­լով 21-րդ դա­րու հա­մաշունչ կրթու­թիւն«:

Այ­նու­հե­տեւ խօսք առաւ Սաութ Ֆիլտ Քա­ղա­քի քա­ղա­քա­պե­տու­հի տիկ. Պրէն­տա Լ. Լօ­րէնս, որ յայտ­նեց թէ.-»Ալեք եւ Մա­րի Մա­նուկ­եան վարժա­րա­նի հիմ­նա­դրու­թեան 40 ամ­եայ տօ­նա­կա­տա­րու­թիւնը կը վկա­յէ այն բա­ցա­ռիկ ծա­ռա­յու­թիւնը որ ան մա­տոյց հայ մա­նուկ­նե­րու դաստ­ի­ա­րակու­թեան : Այ­սօր, այս երկ­րոր­դա­կան բա­ժի­նի նո­րա­կա­ռոյց շէն­քի ծա­ւալու­մը կ’երաշ­խա­ւո­րէ վար­ժա­րա­նի նա­խան­ձե­լի կրթա­կան դաստ­ի­ա­րակու­թիւնը: Քա­ղա­քա­պե­տու­հին գնա­հա­տեց հայ հա­մայն­քի զա­ւակնե­րուն բե­րած նպաս­տը քա­ղա­քի առեւտ­րա­կան եւ տնտե­սա­կան յա­ջողու­թեան, ինչ­պէս նա­եւ կա­րե­ւո­րեց քա­ղա­քի զա­նա­զան մշա­կոյթ­նե­րու գո­յու­թիւնը, որոնք գե­ղե­ցիկ խճան­կա­րը կը կազ­մեն քա­ղա­քիս մշա­կութա­յին հարս­տու­թեան«: 

Հ.Բ.Ը.Մ.ի կեդ­րո­նա­կան վար­չու­թեան ժո­ղո­վին, եւ իր ող­ջոյ­նի խօս­քը փո­խան­ցեց ու­սում­նա­կան յանձ­նա­խում­բի տնօ­րէն՝  Ար­թուն Հա­մալ­եան :

Անցեալի եւ ներկայի Հոգաբարձութեան անդամները
Անցեալի եւ ներկայի Հոգաբարձութեան անդամները

Ան ըսաւ.-»Վար­ժա­րա­նի հիմ­նադ­րու­թեան 40-րդ տա­րե­դար­ձի այս տօ­նա­կա­տա­րու­թիւնը վար­ժա­րա­նի կեան­քէն ներս կը նշէ նոր հանգր­ուան մը, երկ­րոր­դա­կան բա­ժի­նի գե­ղե­ցիկ կա­ռոյ­ցի իրա­կա­նա­ցու­մով, որ կը դրսե­ւո­րէ Մա­նուկ­եան ըն­տա­նի­քին եւ միու­թեան հո­գա­ծու­թիւնը նոր սե­րուն­դի դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան գոր­ծին նկատ­մամբ սփիւռ­քա­հայ մե­րօր­եայ պա­հանջ­նե­րուն հա­մա­պա­տաս­խան մի­ջոց­նե­րու ապա­հո­վու­մով: … Ալեք եւ Մա­րի Մա­նուկ­եան վար­ժա­րա­նը կը գրա­ւէ իւ­րա­յա­տուկ եւ առաջ­նա­տար դիրք, ոչ միայն Մա­նուկ­եան կրթան­ուէր ըն­տա­նի­քին ան­մի­ջա­կան շրջա­պա­տին եւ հո­գա­ծու­թեան ծի­րին մէջ գտնուած ըլ­լա­լու իր հան­գա­ման­քով, այլ մա­նա­ւանդ սփիւռ­քա­հայ մեր իրա­կա­նութեան հո­լո­վոյ­թին հետ ներ­դաշ­նակ ըն­թաց­քով ինք­զինք յա­ջո­ղա­պէս վե­րակազ­մա­կերպ­ուած ան­կախ եւ ինք­նա­բաւ իրա­վի­ճա­կով : 

Շնոր­հա­ւո­րա­գիր ուղ­ղա­րկած էր նա­եւ Հ.Բ.Ը.Մ.ի նա­խա­գահ՝ մեթր Պերճ Սեդ­րակ­եան : Ան անդ­րա­դառ­նա­լէ ետք Տիթ­րոյ­թի հա­յու­թեան դժուա­րու­թիւն­նե­րուն մա­սին, յայտ­նեց թէ աշա­կեր­տու­թեան թիւի նուազու­մով տնտե­սա­պէս ծան­րակ­շիռ կա­ցու­թեան մատ­նեց դպրո­ցը: Սա­կայն շնոր­հիւ Մա­նուկ­եան ամո­լի նա­խա­ձեռ­նու­թեան, վար­ժա­րա­նը կրցաւ քայլ պա­հել իր ժա­մա­նա­կին հետ եւ կը շա­րու­նա­կէ ծա­ռա­յել նոր սե­րուն­դի կրթու­թեան եւ հա­յե­ցի դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան:

»Մենք երախ­տա­գի­տու­թեամբ կը նշենք Լուիզ եւ Րի­չըրտ Մա­նուկեան­նե­րու այս նուէ­րը մեր նոր սե­րուն­դին: Կը գնա­հա­տենք Հ.Բ.Ը.Մ.ի Ալեք եւ Մա­րի Մա­նուկ­եան վար­ժա­րա­նի հո­գա­բար­ձա­կան կազ­մին եւ տնօ­րէ­նու­թեան անց­եալ եւ ներ­կայ ան­դամ­նե­րուն, իրենց նուիր­եալ, հե­տե­ւո­ղա­կան եւ ար­դիւ­նա­ւոր գոր­ծու­նէ­ու­թեան հա­մար: Կը շնոր­հա­ւո­րենք դպրո­ցի աշա­կեր­տու­թիւնը, ու­սուց­չա­կան կազ­մը, ծնող­նե­րը եւ շրջա­նա­կը դպրո­ցի 40-ամ­եա­կի այս հանգր­ուա­նին իրա­գործուած նոր կա­ռոյ­ցին եւ վար­ժա­րա­նի ըն­դար­ձա­կուող գոր­ծու­նէ­ու­թեան հա­մար« նշած էր շնոր­հա­ւո­րա­գի­րը:

Հանդիսավարն ՝ Պրն. Տիգրան Քիւրճեան
Հանդիսավարն ՝ Պրն. Տիգրան Քիւրճեան

Ապա խօսք առաւ պայ­մա­նագր­եալ (charter) դպրոց­նե­րու կեդ­րոնա­կան Մի­շի­կըն հա­մալ­սա­րա­նի մօտ գոր­ծա­դիր տնօ­րէն Պրն. Ճէյմս Կօյ­նըր, որ շնոր­հա­ւո­րեց վար­ժա­րա­նի 40-ամ­եայ յո­բել­եա­նը, գնա­հա­տան­քով ար­տա­յայտ­ուե­ցաւ նա­հան­գի կրթա­կան ծրա­գիր­նե­րուն մէջ վար­ժա­րա­նի ար­ձա­նագ­րած բա­ցա­ռիկ յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րուն : Իր խօս­քի աւար­տին բիւ­րեղ յախ­ճա­պակիի մը վրայ բո­րագր­ուած յա­ջո­ղու­թեան մաղ­թա­գիր մը յանձ­նեց տնօ­րէն՝ Դոկտ. Թո­րոս­եա­նին:

Այ­նու­հե­տեւ վար­ժա­րա­նի նա­խակր­թա­րա­նի եւ միջ­նա­կարգ բա­ժի­նի տնօ­րէ­նու­հի՝ Օրդ. Տա­յա­նա Գզըր­եան իր բա­րի գա­լուս­տի եւ շնոր­հա­կա­լու­թեան խօս­քէն ետք, տնօ­րէ­նու­թեան եւ հո­գա­բար­ձու­թեան կող­մէ պատ­րաստ­ուած յա­տուկ նուէր եւ գնա­հա­տա­գիր յանձ­նեց վարժա­րա­նի անց­եա­լի տնօ­րէ­նե­րուն, առա­ջին ու­սուց­չու­հի­ննե­րուն, եւ հո­գաբար­ձու­թեան ատե­նա­պետ­նե­րուն : Ինչ­պէս նա­եւ գնա­հա­տա­կան յու­շատախ­տակ մը յանձ­նեց վար­ժա­րա­նի 40-ամ­եայ հո­գա­բար­ձու­թեան ան­դամ, մտա­ւո­րա­կան, խմբա­գիր, գիր­քե­րու հե­ղի­նակՊրն. Եր­ուանդ Ազատ­եա­նին:

Ապա յոտն­կայս ծա­փող­ջոյն­նե­րու տակ բեմ բարձ­րա­ցաւ նո­րա­կառոյց շէն­քի բա­րե­րար­նե­րէն, Րի­չրտ Մա­նուկ­եա­նը ըսե­լու իր սրտին խօս­քը:

Պրն. Մա­նուկ­եան, շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց եւ ըսաւ թէ իր մօր հա­մար առաջ­նա­հեր­թու­թիւն մըն էր, ու­նե­նալ հայ­կա­կան կրթօ­ճախ:

»Մայրս հո­գե­կան մեծ ու­րա­խու­թիւն եւ գո­հու­նա­կու­թիւն կ’ու­նե­նար, երբ վար­ժա­րա­նի յար­կին տակ կը տես­նէր հայ մա­նուկ­ներ, պա­տա­նի­ներ, պար­ման- պար­մա­նու­հի­ներ: …Ի տես դպրո­ցին պե­տա­կան չա­փա­նիշ­նե­րով ար­ձա­նագ­րած յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րուն, եւ աշա­կեր­տու­թեան թիւի աճին, քրոջս հետ որո­շե­ցինք ըն­դա­ռաջ եր­թալ տնօ­րէ­նու­թեան եւ հո­գա­բար­ձու­թեան խնդրան­քին: Ի յի­շա­տակ մեր ծնո­ղաց ստանձ­նե­ցինք երկ­րոր­դա­կան բա­ժի­նի շէն­քի շի­նու­թեան ամ­բողջ ծախ­սը: Ապա բա­րե­րար Մա­նուկ­եան իր խօս­քի աւար­տին, իր, եւ քրոջ կող­մէ շնոր­հա­ւո­րեց վար­ժա­րա­նի 40-ամ­եայ յո­բել­եա­նը ու նո­րա­կա­ռոյց շէն­քի բա­ցու­մը, յա­ջո­ղու­թիւն եւ յա­րա­տեւ կեն­սու­նա­կու­թիւն մաղ­թեց տնօ­րէ­նու­թեան եւ հո­գա­բար­ձու­թեան, իրենց ներ­կայ եւ յա­ռա­ջի­կա­յի կրթա­կան գոր­ծու­նէ­ու­թեան:

Արժպ. Տ. Տի­րան Աւգ Քհնյ. Փա­փազ­եա­նի աղօթ­քէն ու պահպա­նի­չէն ետք, Տի­ար Րի­չըրտ Մա­նուկ­եան ըն­կե­րակ­ցե­լով վար­ժա­րա­նի զոյգ տնօ­րէն­նե­րուն, եւ հո­գա­բար­ձու­թեան ատե­նա­պե­տին, կա­տա­րեց նո­րա­կա­ռոյց շէն­քին բա­ցու­մը: Ճոխ գե­ղար­ուես­տա­կան յայ­տա­գի­րին իր մաս­նակ­ցու­թիւնը բե­րաւ Ար­թիւր Աբ­գար­եան եւ իր նուա­գա­խում­բը, որ հայ­կա­կան եր­գե­րով եւ պա­րե­ղա­նակ­նե­րով խան­դա­վա­ռեց ներ­կայ հա­սա­րա­կու­թիւնը:  Խրախ­ճան­քը իր աւար­տին հա­սաւ ուշ գի­շե­րին: 

ԱՆԴ­ՐԱ­ՆԻԿ ԳԱ­ՐԱ­ՏՕԼ­ԵԱՆ

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ՏԵՐԵՒԱԹԱՓ.- ԱՐԱ ՄԱՐԿՈՍԵԱՆԻ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ
Next post ՇԻՔԱԿՈՅԻ ՄԷՋ «ԱՆՑՈՂԻԿԸ ԵՒ ԱՆԺԱՄԱՆՑԵԼԻՆ» ԳՐԱԳԷՏ Մ. ՊՉԱՔՃԵԱՆԻ ԳՈՐԾԻ ՇՆՈՐՀԱՀԱՆԴԷՍ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles