ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԱՐԵՒԱՄԱՐ… ՉԳՈՅՈՒԹԻՒՆ

Օրի­են­թաց­իա…Արե­ւե­լում…Հայ­կա­կան օրի­են­թաց­իա…Հա­յե­րէն՝ արե­ւե­լում:

Այս օրե­րուն, մեր հայ­րե­նի ղե­կա­վա­րու­թեան մօտ, փո­շի­նե­րու մէջ մոռց­ուած, կորս­ուած ու լու­սանց­քի տակ առն­ուած է վե­րո­յիշ­եալ ռազ­մա­վա­րու­թիւնը:

Այո°, դժբախ­տա­բար տա­րի­ներ շա­րու­նակ երա­զած եւ գուր­գու­րան­քի առար­կայ դար­ձու­ցած այդ հայ­կա­կան արե­ւե­լու­մը՝ հայ­րե­նի օրի­են­թաց­ի­ան ոչ թէ միայն խոր թմբի­րի մէջ է, այլ ըստ երե­ւոյ­թին ար­մա­տա­խիլ եղած է եւ այ­լեւս գո­յու­թիւն չու­նի մեր ռազ­մա­վա­րու­թե­նէն բխող մար­տա­վա­րա­կան գոր­ծու­նէ­ու­թեան դաշ­տէն եւ Հա­յոց նո­րա­գոյն Պատ­մու­թեան բնա­գա­ւա­ռէն ներս:

ՀՀ ներ­կայ ղե­կա­վա­րու­թիւնը, ամիս­նե­րէ ի վեր ձեռ­նար­կած էր այլ անձ­նա­կան եւ անձ­նա­սի­րա­կան հա­շիւ­նե­րու վրայ  ճա­նա­պար­հա­յին քար­տէս մը ստեղ­ծել, որուն պտուղն է այդ մի­ա­կող­մա­նի եւ պար­տուո­ղա­կան ար­ձա­նագ­րու­թիւն­նե­րու թղթած­րա­րը:

Պարզ եւ մէ­կին, ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնը շե­ղած է իր հայ­կա­կան արե­ւե­լու­մէն, ազ­գա­յին-պե­տա­կան ու­ղե­գի­ծէն եւ առանց նա­խա­պայ­ման­նե­րու յա­րա­բե­րու­թիւն­ներն ու  ըն­թա­ցող զար­գա­ցում­նե­րը ան­դառ­նա­լի հե­տե­ւանք­ներ պի­տի ստեղ­ծեն:

Եթէ ազ­գա­յին-պե­տա­կան շա­հե­րը ան­ձեռնմ­խե­լի նկա­տող եւ ամէն բա­նէ վեր դա­սող ղե­կա­վա­րու­թիւն մը կի­րար­կէր ճկուն եւ հաս­տա­տա­կամ քա­ղա­քա­կա­նու­թիւն մը, բնա­կա­նա­բար վե­րած­նած պի­տի ըլ­լար եւ քա­ղա­քա­կան բեմ մուտք գոր­ծած՝ ընտ­րա­նին.- հայ­կա­կան արե­ւե­լու­մը:

Սա­կայն, աւա¯ղ…Այ­սօ­րէ­ա­կան նուաս­տա­ցու­ցիչ, մտա­հո­գիչ եւ սահմռ­կե­ցու­ցիչ արե­ւե­լում մըն է, որ կը կի­րարկ­ուի, յա­ռա­ջաց­նե­լով ո°չ թէ միայն յու­սա­խա­բու­թեան ալիք, այլ քան­դե­լով ու ոջն­ջաց­նե­լով տասն­եակ տա­րի­նե­րէ ի վեր, Հայ Դա­տի մար­զէն ներս ճակ­տի քրտին­քով ձեռք բեր­ուած եւ ար­ձա­նագր­ուած յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րը:

Որ­քա¯ն կը մօ­տե­նայ հա­մա­ձայ­նագ­րի «տը ֆաք­թօ» ստո­րագր­ման օրը (Հոկ­տեմ­բեր 10-11, 2009), այդ­քա¯ն կը բազ­մա­նայ մեր պոռթ­կումն ու ընդվ­զու­մը:

Մինչ այդ այժմ կը տի­րէ խա­ւա­րում:

Բա­ցա­կայ է հայ­կա­կան արե­ւե­լու­մը, որուն փո­խա­րէն, յստա­կօ­րէն  նկա­տե­լի է հայ­կա­կան արե­ւա­մա­րը:

Չկայ հայ­կա­կան «օրի­են­թաց­իա», այլ «ինէք­զիս­թենց­իա» – հայ­կա­կան չգո­յու­թիւն:

 «ՀԱՅՐԵՆԻՔ»

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*